ပုံနှိပ်စာအုပ်

တမန်တော်ဝတ္ထု 13 FHB Father's Heart Bible™

ခမည်းတော်ယေရှုဝိညာဉ်တော်
ပထမဆုံး မှာယူမှုတွင် ၁၅% လျှော့ →
ကျမ်း

ဗာနဗနှင့် ရှောလုကို သီးသန့်ခွဲထားခြင်း

အန္တိအုတ်မြို့၌ အစာရှောင်နေသော ခေါင်းဆောင်တို့သည် ဗာနဗနှင့် ရှောလုကို စေလွှတ်ကြ၏။ ကုပရုကျွန်း၌ ဘုရင်ခံကို ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပါဌ်တော်မှ တားဆီးသော မှော်ဆရာသည် မျက်စိကန်း၏။ ပိသိဒိပြည် အန္တိအုတ်မြို့၌ ပေါလုသည် ဣသရေလ၏ သမိုင်းကို ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတိုင်အောင် ခြေရာခံပြ၏။ မြို့သူမြို့သားတို့ ပြည့်ကျပ်လာ၍ မနာလိုခြင်း ပေါက်ကွဲပြီး နှစ်ဦးတို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ထံ လှည့်ကြ၏။

အခန်း 13။

အန္တိအုတ်မြို့အသင်းတော်၌ ပရောဖက်များနှင့် ဆရာများရှိကြ၏။ ၎င်းတို့မှာ ဗာနဗ၊ နိဂါဟုခေါ်သော ရှုမောင်၊ ကုရေနေမြို့သား လုကိ၊ စော်ဘွားဟေရုဒ်နှင့်အတူ ငယ်စဉ်ကတည်းက ပေါင်းဖော်ခဲ့သော မာနင်နှင့် ရှောလုတို့ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့သည် ငါတို့၏သခင်ယေရှုကို ကိုးကွယ်ဝတ်ပြု၍ အစာရှောင်လျက်နေကြစဉ် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က “ငါခေါ်ထားသောအမှုအတွက် ဗာနဗနှင့် ရှောလုကို ငါ့အဖို့ သီးသန့်ခွဲထားကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထိုအခါ အစာရှောင်၍ ဆုတောင်းပြီးလျှင် သူတို့အပေါ်တွင် လက်ကိုတင်၍ စေလွှတ်လိုက်ကြ၏။

ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော် ကုပရုကျွန်းသို့ ရောက်ရှိခြင်း

သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ စေလွှတ်ခြင်းကိုခံ၍ သူတို့သည် သေလုကိမြို့သို့ဆင်းသွားပြီးလျှင် ကုပရုကျွန်းသို့ သင်္ဘောဖြင့်လွှင့်ကြ၏။ ရှာလမိမြို့သို့ရောက်သောအခါ ယုဒတရားဇရပ်များ၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောကြ၏။ ယောဟန်ကိုလည်း မိမိတို့၏အကူအဖြစ် ခေါ်ထားကြ၏။ ကျွန်းတစ်လျှောက်လုံးကို ဖြတ်ကျော်၍ ပါဖုမြို့သို့ရောက်ကြသောအခါ ဗာယေရှုအမည်ရှိသော ယုဒအမျိုးသား ပဉ္စလက်ဆရာနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တစ်ဦးကို တွေ့ကြ၏။ ထိုသူသည် ဉာဏ်ပညာရှိသော မြို့ဝန် သေရဂိပေါလုနှင့်အတူ နေ၏။ ထိုမြို့ဝန်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားနာလို၍ ဗာနဗနှင့် ရှောလုကို ဆင့်ခေါ်လေ၏။ သူ၏အမည်အနက်ဖြစ်သော ပဉ္စလက်ဆရာ ဧလုမသည် မြို့ဝန်ကို ယုံကြည်ခြင်းမှ လွှဲဖယ်ရန်ကြိုးစားလျက် ထိုသူတို့ကို ဆန့်ကျင်လေ၏။ သို့ရာတွင် ပေါလုဟူ၍လည်းခေါ်သော ရှောလုသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့်ပြည့်ဝလျက် ထိုသူကို စိုက်ကြည့်၍၊ “အချင်းမာရ်နတ်၏သား၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအပေါင်း၏ရန်သူ၊ လှည့်စားခြင်းနှင့် ကောက်ကျစ်ခြင်းအမျိုးမျိုးဖြင့်ပြည့်သောသူ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းခရီးတို့ကို ကောက်ကွေ့စေခြင်းကို အဘယ်အခါမျှ မရပ်တန့်ဘဲ နေဦးမည်လော။ ယခုကြည့်လော့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လက်တော်သည် သင့်အပေါ်သို့ ရောက်လေပြီ။ သင်သည် အချိန်ကာလတစ်ခုပတ်လုံး မျက်စိကန်း၍ နေကိုမမြင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ချက်ချင်းပင် မြူနှင့် မှောင်မိုက်သည် သူ့အပေါ်သို့ကျ၍ သူသည် မိမိကို လက်ဆွဲခေါ်မည့်သူကိုရှာလျက် စမ်းတဝါးသွားလေ၏။

မြို့ဝန်သည် ဖြစ်ပျက်သည့်အရာကို မြင်သောအခါ ငါတို့၏သခင်ယေရှု၏ ဩဝါဒကို အံ့ဩလျက် ယုံကြည်လေ၏။

အန္တိအုတ်မြို့၌ ခမည်းတော်၏အကြောင်းအရာကို ဟောပြောခြင်း

ပေါလုနှင့် အဖော်တို့သည် ပါဖုမြို့မှ ပံဖုလိပြည်ရှိ ပေရဂေမြို့သို့ သင်္ဘောဖြင့်လွှင့်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ယောဟန်သည် သူတို့ထံမှခွဲ၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်သွားလေ၏။ ပေရဂေမြို့မှ ပိသိဒိပြည်ရှိ အန္တိအုတ်မြို့သို့ ဆက်လက်သွားကြ၏။ ဥပုသ်နေ့၌ တရားဇရပ်ထဲသို့ဝင်၍ ထိုင်ကြ၏။ ပညတ်ကျမ်းနှင့် ပရောဖက်ကျမ်းများကို ဖတ်ရွတ်ပြီးနောက် တရားဇရပ်မှူးတို့က “ညီအစ်ကိုတို့၊ လူများအတွက် အားပေးစကားတစ်ခွန်းခွန်းရှိလျှင် ပြောကြလော့” ဟု အကြောင်းကြားကြ၏။

ပေါလုသည် မတ်တတ်ရပ်၍ လက်ဖြင့်အမှတ်ပြုပြီးလျှင် “ဣသရေလအမျိုးသားတို့နှင့် ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသောသူတို့၊ နားထောင်ကြလော့။ ဤဣသရေလလူမျိုး၏ ခမည်းတော်ဖြစ်သော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့၏ဘိုးဘေးတို့ကို ရွေးချယ်တော်မူ၍ သူတို့သည် အီဂျစ်ပြည်၌နေထိုင်စဉ် ကြီးပွားစေတော်မူပြီးလျှင် လက်ရုံးတော်ကိုဆန့်၍ ထိုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏။ တောကန္တာရ၌ အနှစ်လေးဆယ်ခန့် သူတို့ကို သည်းခံတော်မူ၏။ ခါနာန်ပြည်၌ လူမျိုးခုနစ်မျိုးကို ဖျက်ဆီးတော်မူပြီးနောက် ထိုသူတို့၏ပြည်ကို သူတို့အား အမွေအဖြစ် ပေးသနားတော်မူ၏။ ဤအမှုအရာတို့သည် အနှစ်လေးရာ့ငါးဆယ်ခန့် ကြာမြင့်၏။ ထို့နောက် ပရောဖက်ရှမွေလ၏ခေတ်တိုင်အောင် တရားသူကြီးတို့ကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် ရှင်ဘုရင်ကိုတောင်းကြသဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဗင်္ယာမိန်အနွယ်ဝင်ဖြစ်သော ကိရှ၏သား ရှောလုကို အနှစ်လေးဆယ်ပတ်လုံး သူတို့အား ပေးတော်မူ၏။ ထိုသူကို ဖယ်ရှားတော်မူပြီးနောက် ဒါဝိဒ်ကို သူတို့၏ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ချီးမြှောက်တော်မူ၍ ‘ငါသည် ငါ့စိတ်နှလုံးနှင့်အညီဖြစ်သော ယေရှဲ၏သား ဒါဝိဒ်ကို တွေ့ရှိပြီ။ သူသည် ငါအလိုရှိသမျှကို ပြုလိမ့်မည်’ ဟု သက်သေခံတော်မူ၏။ ဤသူ၏အမျိုးအနွယ်ထဲမှ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကတိထားတော်မူသည့်အတိုင်း ကယ်တင်ရှင် ယေရှုကို ဣသရေလအမျိုးထံသို့ ဆောင်ယူတော်မူပြီ။ ကိုယ်တော်မကြွလာမီ ယောဟန်သည် ဣသရေလလူမျိုးအပေါင်းတို့အား နောင်တတရား၏ ဗတ္တိဇံကို ဟောပြောခဲ့၏။ ယောဟန်သည် မိမိ၏အမှုတော်ကို ပြီးစီးချိန်နီးသောအခါ ‘သင်တို့သည် ငါ့ကို အဘယ်သူဟု ထင်ကြသနည်း။ ငါသည် ထိုသူမဟုတ်။ သို့သော် ကြည့်လော့၊ ငါ့နောက်မှ ကြွလာတော်မူမည့်သူတစ်ပါးရှိ၏။ ထိုအရှင်၏ ခြေတော်ရှိ ဖိနပ်ကြိုးကိုမျှ ဖြေချွတ်ထိုက်သောသူ ငါမဟုတ်’ ဟု ဆို၏။

“ညီအစ်ကိုတို့၊ အာဗြဟံအမျိုးအနွယ်ဝင်တို့နှင့် သင်တို့တွင် ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသောသူတို့၊ ဤကယ်တင်ခြင်း၏ သတင်းစကားကို ငါတို့ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူပြီ။ ယေရုရှလင်မြို့သားတို့နှင့် သူတို့၏ခေါင်းဆောင်များသည် ကိုယ်တော်ကိုမသိ၊ ဥပုသ်နေ့တိုင်း ဖတ်ရွတ်သော ပရောဖက်တို့၏စကားကိုလည်း နားမလည်ဘဲ ကိုယ်တော်ကို အပြစ်ပေးစီရင်ခြင်းဖြင့် ထိုစကားများကိုပင် ပြည့်စုံစေကြ၏။ ကိုယ်တော်ကို သေဒဏ်ပေးထိုက်သော အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့သော်လည်း ကိုယ်တော်ကို ကွပ်မျက်ရန် ပိလတ်မင်းအား တောင်းဆိုကြ၏။ ကိုယ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ ရေးထားသမျှအလုံးစုံကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် ကိုယ်တော်ကို သစ်တိုင်ပေါ်မှ ချ၍ သင်္ချိုင်းဂူ၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကိုယ်တော်ကို သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်စေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဂါလိလဲပြည်မှ ယေရုရှလင်မြို့သို့ မိမိနှင့်အတူ လိုက်လာကြသောသူတို့အား နေ့ရက်များစွာ ကိုယ်ထင်ပြတော်မူ၏။ ထိုသူတို့သည် ယခု လူများရှေ့၌ ကိုယ်တော်၏ သက်သေများ ဖြစ်ကြ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့၏ဘိုးဘေးတို့အား ကတိထားတော်မူသောအရာနှင့်ပတ်သက်၍ သတင်းကောင်းကို ငါတို့သည် သင်တို့အား ဆောင်ယူလာကြ၏။

ထိုကတိတော်ကို ကိုယ်တော်သည် ယေရှုကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေတော်မူခြင်းဖြင့် သူတို့၏သားသမီးများဖြစ်သော ငါတို့အတွက် ဆာလံကျမ်း ဒုတိယပုဒ်၌ ရေးထားသည့်အတိုင်း ပြည့်စုံစေတော်မူပြီ။ ထိုကျမ်းချက်ကား ‘သင်သည် ငါ၏သားတော်ဖြစ်၏။ ယနေ့ ငါသည် သင့်ကို ဖြစ်ဖွားစေပြီ’ ဟူ၍ဖြစ်၏။

ကိုယ်တော်ကို နောက်တစ်ဖန် ပုပ်ပျက်ခြင်းသို့ မရောက်စေဘဲ သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်စေတော်မူသည်နှင့်ပတ်သက်၍ ‘ဒါဝိဒ်အား ကတိထားသော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်၍ မှန်ကန်သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာတို့ကို ငါသည် သင်တို့အား ပေးမည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် အခြားဆာလံတစ်ပုဒ်၌လည်း ‘ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသောအရှင်ကို ပုပ်ပျက်ခြင်းကို တွေ့မြင်စေတော်မမူပါ’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ခေတ်ကာလ၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အကြံအစည်တော်ကို အမှုထမ်းပြီးနောက် ကျိန်းစက်အိပ်ပျော်၍ မိမိ၏ဘိုးဘေးတို့နှင့်အတူ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကိုခံရ၍ ပုပ်ပျက်ခြင်းကို တွေ့မြင်ရ၏။ သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော် ရှင်ပြန်ထမြောက်စေတော်မူသော အရှင်မူကား ပုပ်ပျက်ခြင်းကို မတွေ့မမြင်ရပေ။ ထို့ကြောင့် ညီအစ်ကိုတို့၊ ဤအချက်ကို သိမှတ်ကြလော့။ ဤသူအားဖြင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်းတရားကို သင်တို့အား ဟောပြောလျက်ရှိ၏။ မောရှေ၏ပညတ်တရားက သင်တို့ကို လွတ်မြောက်စေခြင်းငှာ မတတ်နိုင်သမျှသောအရာတို့မှ ကိုယ်တော်အားဖြင့် ယုံကြည်သူတိုင်းသည် လွတ်မြောက်စေခြင်းကို ခံရ၏။ သို့ဖြစ်၍ ပရောဖက်ကျမ်းများ၌ ဆိုထားသောအရာသည် သင်တို့အပေါ်သို့ မရောက်စေရန် သတိပြုကြလော့။ ‘ကဲ့ရဲ့ပြက်ရယ်ပြုသောသူတို့၊ ကြည့်ကြလော့။ အံ့ဩ၍ ပျက်စီးကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့၏ခေတ်ကာလ၌ ငါသည် အမှုတစ်ခုကို ပြုလျက်ရှိ၏။ ထိုအမှုကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သင်တို့အား ပြောပြသော်လည်း သင်တို့သည် အလျှင်းယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

ပေါလုနှင့် ဗာနဗတို့ ထွက်ခွာကြသောအခါ လူများသည် နောက်လာမည့်ဥပုသ်နေ့တွင် ဤအကြောင်းအရာများကို တစ်ဖန်ဟောပြောပါရန် သူတို့ကို တိုက်တွန်းကြ၏။ တရားဇရပ်အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသောအခါ ယုဒလူများစွာနှင့် ယုဒဘာသာသို့ ကူးပြောင်းခဲ့သော ဘုရားတရားကြည်ညိုသူများသည် ပေါလုနှင့် ဗာနဗတို့၏နောက်သို့ လိုက်ကြ၏။ ထိုတမန်တော်တို့သည်လည်း သူတို့နှင့်စကားပြော၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ကျေးဇူးတော်၌ တည်မြဲနေကြရန် တိုက်တွန်းကြ၏။

နောက်လာမည့်ဥပုသ်နေ့တွင် တစ်မြို့လုံးနီးပါးသည် ငါတို့၏သခင်ယေရှု၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားနာရန် စုဝေးရောက်လာကြ၏။ ယုဒလူတို့သည် လူအုပ်ကြီးကိုမြင်သောအခါ မနာလိုစိတ်နှင့်ပြည့်ကြ၍ ပေါလု၏စကားကို ငြင်းဆန်လျက် သူ့ကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချကြ၏။

ပေါလုနှင့် ဗာနဗတို့သည် ရဲရင့်စွာ “ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို သင်တို့အား ဦးစွာ ဟောပြောရမည်သာဖြစ်၏။ သင်တို့သည် ထိုတရားကိုပယ်၍ မိမိတို့ကိုယ်ကို ထာဝရအသက်နှင့် မထိုက်တန်ဟု စီရင်ကြသောကြောင့် ကြည့်လော့၊ ငါတို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြမည်” ဟု မြွက်ဆိုကြ၏။

အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့အား “မြေကြီးစွန်းတိုင်အောင် ကယ်တင်ခြင်းကို ဆောင်ယူရန် သင့်ကို လူမျိုးတို့အဖို့ အလင်းဖြစ်စေပြီ” ဟု မိန့်မှာတော်မူပြီ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြ၍ ငါတို့၏သခင်ယေရှု၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ချီးမွမ်းကြ၏။ ထာဝရအသက်အတွက် ခန့်ထားခြင်းခံရသူအပေါင်းတို့သည်လည်း ယုံကြည်ကြ၏။ ငါတို့၏သခင်ယေရှု၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ထိုဒေသတစ်ခုလုံး၌ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။ သို့ရာတွင် ယုဒလူတို့သည် ဘုရားတရားကြည်ညိုသော အသရေရှိအမျိုးသမီးများနှင့် မြို့၏ထိပ်သီးအမျိုးသားများကို လှုံ့ဆော်ကြ၍ ပေါလုနှင့် ဗာနဗတို့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ဆွပေါ်စေပြီးလျှင် မိမိတို့၏ဒေသမှ နှင်ထုတ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ထိုသူတို့အား ဆန့်ကျင်သည့်အနေဖြင့် မိမိတို့ခြေမှ မြေမှုန့်ကိုခါချ၍ ဣကောနိမြို့သို့ သွားကြ၏။ တပည့်တော်တို့သည်လည်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝကြ၏။