ဟေရုဒ်မင်းက အသင်းတော်ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းဆဲခြင်း
ဟေရုဒ်သည် ယာကုပ်ကို ကွပ်မျက်၍ ပေတရုကို အကျဉ်းချ၏။ ညအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် သံကြိုးများကို ပြုတ်ကျစေ၍ တံခါးများ အလိုလို ပွင့်၏။ ပေတရုသည် အိပ်မက်မက်နေသည်ဟု ထင်၏။ ဆုတောင်းစည်းဝေး၌ ကျွန်မိန်းကလေးကို ရူးနေသည်ဟု ပြောကြ၏။ ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ချီးမွမ်းခံရသော ဟေရုဒ်သည် သေ၏။
12 1ထိုအချိန်ခန့်တွင် ဟေရုဒ်မင်းကြီးသည် အသင်းတော်ဝင်အချို့ကို ညှဉ်းဆဲလိုသောကြောင့် သူတို့အား စတင်နှိပ်စက်လေ၏။ 2ယောဟန်၏အစ်ကို ယာကုပ်ကိုလည်း ဓားဖြင့် ကွပ်မျက်စေ၏။ 3ထိုအမှုကို ယုဒလူတို့ နှစ်သက်ကြသည်ကို မြင်သောအခါ ဟေရုဒ်မင်းသည် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲနေ့ရက်များအတွင်း ပေတရုကိုလည်း ဆက်လက်ဖမ်းဆီးစေ၏။ 4ပေတရုကို ဖမ်းဆီး၍ ထောင်ထဲသို့ ချထားပြီးလျှင် ပသခါပွဲနောက်မှ လူများရှေ့သို့ ထုတ်ဆောင်ရန် ကြံရွယ်လျက် စစ်သားလေးယောက်စီပါသော တပ်လေးတပ်လက်သို့ စောင့်ကြပ်ရန် အပ်နှံ၏။
5သို့ဖြစ်၍ ပေတရုကို ထောင်ထဲတွင် ချုပ်ထား၏။ သို့ရာတွင် အသင်းတော်သည် သူ့အတွက် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ အားကြိုးမာန်တက် ဆုတောင်းကြ၏။ 6ဟေရုဒ်မင်းက ပေတရုကို ထုတ်ဆောင်မည့်ညမတိုင်မီ ထိုညတွင် ပေတရုသည် သံကြိုးနှစ်ချောင်းဖြင့် ချည်နှောင်ခံလျက် စစ်သားနှစ်ယောက်ကြားတွင် အိပ်ပျော်နေ၏။ တံခါးရှေ့တွင်လည်း အစောင့်တို့က ထောင်ကို စောင့်ကြပ်လျက်ရှိကြ၏။ 7ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်သည် ရုတ်တရက် သူ့အနားတွင် ရပ်တော်မူ၍ အခန်းအတွင်း၌ အလင်းရောင် ထွန်းလင်းလေ၏။ ကောင်းကင်တမန်သည် ပေတရု၏နံဘေးကို ပုတ်၍ နှိုးပြီးလျှင် “အမြန်ထလော့” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ သံကြိုးတို့သည် သူ၏လက်များမှ ကျွတ်ကျလေ၏။ 8ကောင်းကင်တမန်က “အဝတ်ကို ဝတ်၍ ခြေနင်းကို စီးလော့” ဟု ဆိုသည့်အတိုင်း ပေတရု ပြုလေ၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်တမန်က “ဝတ်လုံကို ခြုံ၍ ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့” ဟု ဆို၏။ 9သို့ဖြစ်၍ ပေတရုသည် ထွက်၍ လိုက်လေ၏။ သို့ရာတွင် ကောင်းကင်တမန် ပြုသောအမှုသည် အမှန်ဖြစ်ကြောင်း မသိဘဲ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို မြင်သည်ဟု ထင်မှတ်၏။ 10ပထမအစောင့်နှင့် ဒုတိယအစောင့်ဌာနတို့ကို ဖြတ်သန်းပြီးလျှင် မြို့သို့သွားသော သံတံခါးသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုတံခါးသည် သူတို့အဖို့ အလိုအလျောက် ပွင့်လေ၏။ သူတို့သည် ထွက်၍ လမ်းတစ်လမ်းကို လျှောက်သွားကြသောအခါ ကောင်းကင်တမန်သည် ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားတော်မူ၏။
11ထိုအခါ ပေတရုသည် သတိရ၍ “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်တော်မူ၍ ဟေရုဒ်မင်း၏လက်မှလည်းကောင်း၊ ယုဒလူတို့ မျှော်လင့်သမျှမှလည်းကောင်း ငါ့ကို ကယ်နုတ်တော်မူကြောင်းကို ယခု ငါ အမှန်သိပြီ” ဟု ဆို၏။ 12ဤအကြောင်းကို သိသောအခါ မာကုဟု အမည်တွင်သော ယောဟန်၏အမိ မာရိ၏အိမ်သို့ သွားလေ၏။ ထိုအိမ်၌ လူများစွာ စုဝေး၍ ဆုတောင်းလျက်ရှိကြ၏။ 13ပေတရုသည် တံခါးဝ၏တံခါးကို ခေါက်သောအခါ ရောဒဆိုသော အစေခံမိန်းကလေးသည် ထူးရန် လာ၏။ 14ပေတရု၏အသံကို မှတ်မိသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်သဖြင့် တံခါးကို မဖွင့်ဘဲ အထဲသို့ ပြေးဝင်၍ ပေတရု တံခါးဝတွင် ရပ်နေကြောင်း ကြားပြောလေ၏။
15ထိုသူတို့က “သင်သည် ရူးသွေးနေပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် မိန်းကလေးက မှန်ကြောင်း ခိုင်မာစွာ ဆိုသောအခါ သူတို့က “ထိုသူကား ပေတရု၏ကောင်းကင်တမန် ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆိုကြ၏။ 16သို့ရာတွင် ပေတရုသည် ဆက်လက်၍ ခေါက်လျက်နေ၏။ သူတို့သည် တံခါးကို ဖွင့်၍ ပေတရုကို မြင်သောအခါ အံ့ဩကြ၏။ 17ပေတရုသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြစေရန် လက်ဖြင့် အမှတ်ပြုပြီးလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ထောင်ထဲမှ မိမိကို အဘယ်သို့ ထုတ်ဆောင်တော်မူသည်ကို ရှင်းပြ၏။ ထို့နောက် “ဤအကြောင်းကို ယာကုပ်နှင့် ညီအစ်ကို မောင်နှမတို့အား ပြောကြားကြလော့” ဟု ဆို၍ အခြားအရပ်သို့ ထွက်သွားလေ၏။
18မိုးလင်းသောအခါ ပေတရု၌ အဘယ်သို့ ဖြစ်သွားသနည်းဟူ၍ စစ်သားတို့အထဲတွင် မသေးလှသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ခြင်း ပေါ်ပေါက်လေ၏။ 19ဟေရုဒ်မင်းသည် ပေတရုကို ရှာ၍ မတွေ့သောအခါ အစောင့်တို့ကို စစ်ဆေးပြီးလျှင် ကွပ်မျက်စေရန် အမိန့်ပေး၏။ ထို့နောက် ယုဒပြည်မှ ကဲသရိမြို့သို့ ဆင်းသွား၍ ထိုမြို့တွင် နေလေ၏။
ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဟေရုဒ်မင်းကို ဒဏ်ခတ်တော်မူခြင်း
20ဟေရုဒ်မင်းသည် တုရုမြို့သားနှင့် ဇိဒုန်မြို့သားတို့ကို အလွန်အမျက်ထွက်လျက်ရှိ၏။ သူတို့သည် စုပေါင်း၍ မင်းကြီးထံသို့ လာကြ၏။ သူတို့၏ပြည်သည် မင်းကြီး၏ပြည်ကို အစားအစာအတွက် မှီခိုနေသောကြောင့် မင်းကြီး၏အိမ်တော်ဝန် ဗလတ္တုကို ဘက်တော်သားဖြစ်စေပြီးလျှင် ငြိမ်းချမ်းမှုကို တောင်းခံကြ၏။ 21ချိန်းချက်ထားသောနေ့ရက်တွင် ဟေရုဒ်မင်းသည် မင်းမြောက်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်၍ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ပြီးလျှင် သူတို့အား မိန့်ခွန်းမြွက်ကြား၏။ 22လူအပေါင်းတို့က “ဤအသံကား လူ၏အသံမဟုတ်၊ ဘုရား၏အသံဖြစ်၏” ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။ 23ဟေရုဒ်မင်းသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ဘုန်းအသရေကို မပူဇော်သောကြောင့် ချက်ချင်းပင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်သည် သူ့ကို ဒဏ်ခတ်လေ၏။ ထိုသူသည် ပိုးကောင်တို့ ကိုက်စားခြင်းခံရ၍ သေလေ၏။
24သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် တိုးပွား၍ ပြန့်နှံ့လျက်ရှိ၏။ 25ဗာနဗနှင့် ရှောလုတို့သည် မိမိတို့၏အမှုကို ဆောင်ရွက်ပြီးသောအခါ မာကုဟု အမည်တွင်သော ယောဟန်ကို ခေါ်ဆောင်လျက် ယေရုရှလင်မြို့မှ ပြန်လာကြ၏။