ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 12

12 ¹ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਲਗਭਗ ਹੇਰੋਦੇਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਵੇ। ²ਉਸ ਨੇ ਯੂਹੰਨਾ ਦੇ ਭਰਾ ਯਾਕੂਬ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਰਵਾ ਦਿੱਤਾ। ³ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਨਾਲ ਯਹੂਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਹੇਰੋਦੇਸ ਨੇ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਵੀ ਫੜਨ ਦੀ ਠਾਣ ਲਈ। ਇਹ ਪਤੀਰੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਦਿਨ ਸਨ। ⁴ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਰਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਕੇ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚਾਰ-ਚਾਰ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਟੁਕੜੀਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਸਾਹ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਵੇ।

⁵ਸੋ ਪਤਰਸ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਕਲੀਸਿਯਾ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਦਿਲੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ⁶ਉਸੇ ਰਾਤ, ਜਦ ਹੇਰੋਦੇਸ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਤਰਸ ਦੋ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੋ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ⁷ਅਚਾਨਕ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਦੂਤ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਤਰਸ ਦੀ ਵੱਖੀ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਛੇਤੀ ਉੱਠ।” ਤਦ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ। ⁸ਦੂਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਪਹਿਨ।” ਪਤਰਸ ਨੇ ਉਵੇਂ ਹੀ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਆਪਣੀ ਚਾਦਰ ਲਪੇਟ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆ।” ⁹ਸੋ ਪਤਰਸ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰ ਪਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਦੂਤ ਦਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ¹⁰ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਹਿਰੇ ਤੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਫਾਟਕ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਕੇ ਇੱਕ ਗਲੀ ਲੰਘੇ, ਅਤੇ ਦੂਤ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।

¹¹ਤਦ ਪਤਰਸ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਜਾਣ ਗਿਆ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਭੇਜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹੇਰੋਦੇਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਅਤੇ ਹਰ ਉਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਹੂਦੀ ਲੋਕ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।” ¹²ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਮਰਿਯਮ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਮਾਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਰਕੁਸ ਵੀ ਆਖਦੇ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ¹³ਜਦ ਪਤਰਸ ਨੇ ਬਾਹਰਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਖੜਕਾਇਆ, ਤਾਂ ਰੋਦਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨੌਕਰਾਣੀ ਸੁਣਨ ਲਈ ਆਈ। ¹⁴ਪਤਰਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਪਛਾਣ ਕੇ ਉਹ ਇੰਨੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਈ ਕਿ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਈ, ਅਤੇ ਦੱਸਣ ਲੱਗੀ ਕਿ ਪਤਰਸ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।

¹⁵ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈਂ।” ਪਰ ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਆਖਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਦੂਤ ਹੋਵੇਗਾ।” ¹⁶ਪਰ ਪਤਰਸ ਖੜਕਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ¹⁷ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਗੱਲ ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ-ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਣਾ।” ਫਿਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।

¹⁸ਜਦ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੀ ਹਲਚਲ ਮੱਚ ਗਈ ਕਿ ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ। ¹⁹ਹੇਰੋਦੇਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਪਰ ਜਦ ਨਾ ਲੱਭਾ, ਤਾਂ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਪੁੱਛ-ਗਿੱਛ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਯਹੂਦਿਯਾ ਤੋਂ ਕੈਸਰਿਯਾ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਿਹਾ।

ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੇਰੋਦੇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ

²⁰ਹੇਰੋਦੇਸ ਸੂਰ ਅਤੇ ਸੈਦਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਸੀ। ਉਹ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਖ਼ਾਸ ਸੇਵਕ ਬਲਾਸਤੁਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਕਰ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੇਸ ਅੰਨ ਲਈ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੇਸ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸੀ। ²¹ਠਹਿਰਾਏ ਹੋਏ ਦਿਨ ਹੇਰੋਦੇਸ ਸ਼ਾਹੀ ਪੁਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨ ਕੇ ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ²²ਅਤੇ ਭੀੜ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਪੁਕਾਰਦੀ ਰਹੀ, “ਇਹ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਨਹੀਂ!” ²³ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਖਾਧਾ ਹੋਇਆ ਮਰ ਗਿਆ।

²⁴ਪਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਬਚਨ ਵਧਦਾ ਅਤੇ ਫੈਲਦਾ ਗਿਆ। ²⁵ਬਰਨਬਾਸ ਅਤੇ ਸੌਲੁਸ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆਏ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਰਕੁਸ ਵੀ ਆਖਦੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਆਏ।