Hirod jamoatga zarba beradi

Hirod Yoqubni qatl qiladi va Butrusni qamoqqa tashlaydi. Kechasi Otamizning farishtasi kishanlarni yechib tashlaydi, darvozalar o'z-o'zidan ochiladi. Butrus tush ko'ryapman, deb o'ylaydi. Ibodat yig'ilishida bir xizmatkor qizga aqldan ozibsan, deyishadi. Xudo deb olqishlangan Hirod o'ladi.

12-bob.

Oʻsha vaqtda shoh Hirod jamoatga mansub baʼzi kishilarga ziyon yetkazmoqchi boʻlib, ularni taʼqib qila boshladi. U Yuhannoning akasi Yoqubni qilich bilan qatl ettirdi. Bu ish yahudiylarga maʼqul kelganini koʻrib, Hirod Xamirturushsiz non kunlarida Butrusni ham qoʻlga oldi. U Butrusni hibsga olib, zindonga tashladi va toʻrttadan askardan iborat toʻrt guruhga qoʻriqlash uchun topshirdi; u Fisih bayramidan keyin Butrusni xalq oldiga olib chiqmoqchi edi.

Butrus zindonda saqlanardi, lekin jamoat uning uchun Otamizga astoydil ibodat qilardi. Oʻsha kechasi, Hirod uni olib chiqishidan oldin, Butrus ikki zanjir bilan bogʻlangan holda ikki askarning oʻrtasida uxlab yotardi; eshik oldidagi qorovullar zindonni qoʻriqlashardi. Shu payt Otamizning bir farishtasi uning yonida paydo boʻldi va zindonni nur toʻldirdi. Farishta Butrusning biqiniga turtib, uni uygʻotdi va: “Tezda tur!” — dedi. Shunda zanjirlar uning qoʻllaridan tushib ketdi. Farishta unga: “Kiyimingni kiyib, choriqlaringni oyogʻingga il”, — dedi. Butrus aytganini qildi. Soʻng farishta: “Choponingni yelkangga tashlab, orqamdan yur”, — dedi. Shunday qilib, Butrus tashqariga chiqib, farishtaning orqasidan bordi, lekin farishtaning qilayotgan ishi haqiqat ekanini bilmasdi — u vahiy koʻryapman deb oʻylardi. Ular birinchi va ikkinchi qorovulxonadan oʻtib, shaharga olib boradigan temir darvoza oldiga keldilar. Darvoza ular uchun oʻz-oʻzidan ochildi. Ular tashqariga chiqib, bir koʻchadan oʻtishdi va shu payt farishta uni tark etdi.

Shunda Butrus oʻziga kelib: “Endi aniq bildim: Otamiz Oʻz farishtasini yuborib, meni Hirodning qoʻlidan va yahudiy xalqi kutgan barcha narsadan qutqardi”, — dedi. Buni anglab yetgach, u Mark deb ham ataladigan Yuhannoning onasi Maryamning uyiga bordi. U yerda koʻp kishilar yigʻilib, ibodat qilayotgan edi. Butrus tashqi eshikni taqillatganda, Roda ismli xizmatkor qiz eshikni ochgani keldi. Butrusning ovozini tanib, u shunchalik xursand boʻldiki, eshikni ochmasdan ichkariga yugurib kirdi va Butrus eshik oldida turganini aytdi.

Ular unga: “Aqlingni yoʻqotibsan”, — deyishdi. Lekin qiz bu haqiqat ekanini qatʼiy aytdi. Shunda ular: “Bu uning farishtasidir”, — deyishdi. Butrus esa eshikni taqillatishda davom etardi. Ular eshikni ochib, uni koʻrganlarida, hayratda qolishdi. Butrus qoʻli bilan jim boʻlishga ishora qilib, Otamiz uni zindondan qanday olib chiqqanini tushuntirdi. “Buni Yoqubga va birodarlarga aytinglar”, — dedi-da, soʻng boshqa joyga joʻnab ketdi.

Tong otganda, askarlar orasida Butrusga nima boʻlgani haqida katta vahima koʻtarildi. Hirod uni qidirib topolmagach, qorovullarni soʻroq qildi va ularni qatl etishni buyurdi. Soʻng u Yahudiyadan Kaysariyaga tushib, oʻsha yerda qoldi.

Otamiz Hirodni halok etadi

Hirod Tir va Sidon aholisiga qattiq gʻazablangan edi. Ular birlashib, uning oldiga kelishdi va shohning mahram xizmatkori Blastni oʻz tomonlariga ogʻdirib, sulh soʻrashdi, chunki ularning yurti oziq-ovqat jihatidan shohning yurtiga bogʻliq edi. Belgilangan kunda Hirod shohona liboslarini kiyib, taxtga oʻtirdi va ularga nutq soʻzladi. Olomon esa: “Bu odamning emas, balki xudoning ovozidir!” — deb baqirishda davom etardi. Shu zahoti Otamizning bir farishtasi uni urib yiqitdi, chunki u Otamizni ulugʻlamagan edi. Qurtlar uni yeb tashladi va u oʻldi.

Otamizning kalomi esa oʻsib, tarqalishda davom etardi. Barnabo va Shoul oʻz vazifalarini bajarib boʻlgach, Mark deb ham ataladigan Yuhannoni oʻzlari bilan birga olib, Quddusdan qaytishdi.