Otamiz gʻayriyahudiylarni qabul qiladi

Butrus sunnat qilinmaganlar bilan birga ovqatlangani uchun tanqid qilinadi. U vahiyni bosqichma-bosqich qayta so'zlab beradi: Otamiz ularni pok qildi. Shunda e'tirozlar to'xtaydi. Antioxiyada imonlilar yunonlarga ham gapira boshlaydi. Barnabo Shoulni olib keladi, ular bir yil ta'lim beradi. Masihiylar degan nom ham o'sha yerda paydo bo'ladi.

11-bob.

Yahudiyadagi havoriylar va birodarlar gʻayriyahudiylar ham Otamizning soʻzini qabul qilganini eshitishdi. Shunday qilib, Butrus Quddusga chiqqanida, sunnat tarafdori boʻlganlar unga eʼtiroz bildirib, “Siz sunnatsiz odamlar oldiga borib, ular bilan birga ovqatlandingiz”, — deyishdi.

Lekin Butrus ularga hammasini boshidan, batartib tushuntirdi: Men Yaffa shahrida ibodat qilayotganimda, hushimdan ketib, bir vahiy koʻrdim: toʻrt burchagidan osmondan tushirilgan, katta choyshabga oʻxshash narsa oldimga keldi. Unga diqqat bilan qaraganimda, toʻrt oyoqli hayvonlarni, yovvoyi jonivorlarni, sudralib yuruvchilarni va qushlarni koʻrdim.

Shunda menga: “Butrus, oʻrningdan tur, soʻy va ye”, — degan ovozni eshitdim.

Men esa: “Yoʻq, Hazratim, hech qachon harom yoki nopok narsa ogʻzimga kirmagan”, — dedim.

Ammo osmondan ikkinchi marta ovoz javob berdi: “Otamiz pok qilgan narsani sen harom dema”. Bu uch marta takrorlandi, soʻng hammasi yana osmonga koʻtarildi. Oʻsha payt Qaysariyadan menga yuborilgan uch kishi biz turgan uyga yetib keldi. Ruh menga hech ikkilanmay, ular bilan borishni aytdi. Mana bu olti birodar ham men bilan birga bordi va biz oʻsha kishining uyiga kirdik.

U bizga oʻz uyida turgan farishtani koʻrganini aytdi. Farishta unga: “Yaffaga odam yuborib, Butrus deb atalgan Simunni chaqirtir; u senga najot keltiradigan soʻz aytadi; oʻsha soʻz orqali sen va butun xonadoning najot topasizlar”, — degan edi. Men gapira boshlaganimda, avval bizga tushgani kabi, Muqaddas Ruh ularga ham tushdi.

Shunda Rabbimiz Isoning: “Yahyo suv bilan choʻmdirgan, sizlar esa Muqaddas Ruhga choʻmdirilasizlar”, — degan soʻzini esladim. Agar Otamiz Rabbimiz Iso Masihga ishongan bizga bergan inʼomni ularga ham bergan boʻlsa, Otamizga toʻsqinlik qila oladigan men kim edim?

Buni eshitib, ular jim boʻldi va Otamizni ulugʻlab: “Demak, Otamiz gʻayriyahudiylarga ham hayotga eltadigan tavbani nasib etibdi”, — deyishdi.

Otamizning oilasi Antioxiyada koʻpayadi

Istifon sababli boshlangan quvgʻin tufayli tarqalgan kishilar Finikiya, Kipr va Antioxiyagacha bordi, lekin soʻzni yahudiylardan boshqa hech kimga aytmasdi. Ammo ulardan baʼzilari — Kipr va Kirenalik kishilar — Antioxiyaga kelib, greklarga ham Rabbimiz Iso haqidagi xushxabarni aytdi. ^a Rabbimiz Isoning qoʻli ular bilan edi, shuning uchun koʻplar ishondi va Rabbimizga yuz burdi. Quddusdagi jamoat bu haqda eshitib, Barnaboni Antioxiyaga yubordi. Barnabo yetib kelib, Otamizning inoyatini koʻrdi va quvondi, hammani mustahkam qalb bilan Rabbimizga sodiq qolishga daʼvat etdi. Chunki u Muqaddas Ruhga va imonga toʻla yaxshi odam edi. Shunday qilib, koʻpchilik Rabbimizga qoʻshildi.

Soʻngra Barnabo Shovulni izlab, Tarsusga bordi, uni topib, Antioxiyaga olib keldi. Ular bir yil davomida jamoat bilan yigʻilishib, koʻpchilikni oʻrgatdi. Shogirdlar ilk marta Antioxiyada masihiylar deb ataldi. ^b

Oʻsha kunlarda Quddusdan paygʻambarlar Antioxiyaga keldi. Ulardan Agab ismli biri oʻrnidan turib, Ruh orqali butun dunyoni katta ocharchilik qamrab olishini oldindan aytdi. Bu Klavdiy hukmronligi davrida roʻy berdi. Shogirdlar har biri imkoniyatiga qarab, Yahudiyada yashovchi birodarlarga yordam yuborishga qaror qildi. Ular shunday qildi: yordamni Barnabo va Shovul orqali oqsoqollarga yubordi.