Elçilerin İşleri 11

11 ¹Yahudiye'deki elçilerle kardeşler, öteki ulusların da Babamız'ın sözünü kabul ettiğini duydular. ²Bu yüzden Petrus Yeruşalim'e gittiğinde, sünnet yanlıları onu eleştirerek şöyle dediler: ³«Sünnetsiz adamları ziyaret edip onlarla yemek yedin.»

⁴Ama Petrus olanları onlara adım adım açıkladı: ⁵Yafa Kenti'nde dua ederken kendimden geçtim ve bir görüm gördüm: gökten dört köşesinden sarkıtılarak indirilen, bana kadar ulaşan, çarşafa benzeyen büyük bir nesne. ⁶Dikkatle bakınca dört ayaklı hayvanları, yabani hayvanları, sürüngenleri ve kuşları gördüm.

⁷Sonra bana, «Kalk Petrus, kes ve ye» diyen bir ses duydum.

⁸Ama ben, «Asla, ya Rab! Ağzıma hiçbir zaman murdar ya da kirli bir şey girmedi» dedim.

⁹Ama ses ikinci kez gökten yanıtladı: «Babamız'ın temiz kıldığına sen murdar deme.» ¹⁰Bu üç kez tekrarlandı, sonra hepsi yeniden göğe çekildi. ¹¹Tam o sırada, Sezariye'den bana gönderilen üç adam, kaldığımız evin önüne geldi. ¹²Ruh bana, hiçbir ayrım gözetmeden onlarla gitmemi söyledi. Bu altı kardeş de benimle geldi ve adamın evine girdik.

¹³O da bize, evinde bir meleğin durup şöyle dediğini nasıl gördüğünü anlattı: «Yafa'ya haber yolla, Petrus diye çağrılan Simun'u getirt; ¹⁴o sana, seni ve bütün ev halkını kurtaracak sözler söyleyecek.» ¹⁵Ben konuşmaya başlayınca, Kutsal Ruh, başlangıçta bizim üzerimize indiği gibi onların da üzerine indi.

¹⁶O zaman Rabbimiz İsa'nın söylediği şu sözü hatırladım: «Yahya suyla vaftiz etti, ama siz Kutsal Ruh'la vaftiz edileceksiniz.» ¹⁷Rab İsa Mesih'e iman eden bize verdiği armağanın aynısını Babamız onlara da verdiyse, Babamız'a engel olacak ben kim oluyordum?

¹⁸Bunları duyunca yatıştılar ve Babamız'ı yücelterek şöyle dediler: «Demek Babamız, yaşama kavuşturan tövbeyi öteki uluslara da bağışlamış.»

Babamız'ın Ailesi Antakya'da Büyüyor

¹⁹İstefanos'un öldürülmesiyle başlayan baskı yüzünden dağılanlar, Fenike, Kıbrıs ve Antakya'ya kadar gittiler; ama sözü Yahudilerden başka kimseye söylemediler. ²⁰Ne var ki, içlerinden bazıları, Kıbrıslı ve Kireneli adamlar, Antakya'ya varınca Grekçe konuşanlarla da konuşarak Rab İsa'yla ilgili Müjde'yi bildirdiler. ^a a v20 Grekçe konuşanlar: Yunanca konuşan kişiler; bu bağlamda büyük olasılıkla öteki uluslardan olanlar. ²¹Rabbimiz İsa'nın eli onlarla birlikteydi; böylece pek çok kişi iman edip Rab'be döndü. ²²Yeruşalim'deki kilise bunu duyunca Barnaba'yı Antakya'ya gönderdi. ²³Oraya varıp Babamız'ın lütfunu görünce sevindi; herkesi, yürekten bir bağlılıkla Rab'be sadık kalmaya özendirdi. ²⁴Çünkü o, Kutsal Ruh'la ve imanla dolu, iyi bir adamdı. Böylece büyük bir kalabalık Rab'be kazandırıldı.

²⁵Sonra Barnaba, Saul'u aramak için Tarsus'a gitti; ²⁶onu bulunca Antakya'ya getirdi. Tam bir yıl boyunca oradaki kiliseyle bir araya gelip büyük bir kalabalığı eğittiler. Öğrenciler ilk kez Antakya'da Hıristiyan diye çağrıldı. ^b b v26 Hıristiyan adı, «Mesih'e ait olanlar» anlamına gelir; İsa'nın izleyicilerinin ilk kez O'nun adıyla anıldığı zamandır.

²⁷O günlerde bazı peygamberler Yeruşalim'den Antakya'ya geldiler. ²⁸İçlerinden Agabus adlı biri kalkıp Ruh aracılığıyla, bütün dünyada büyük bir kıtlık olacağını bildirdi. Bu kıtlık, Klavdius'un döneminde gerçekleşti. ²⁹Öğrenciler, her biri gücü oranında, Yahudiye'de yaşayan kardeşlere yardım göndermeye karar verdiler. ³⁰Bunu yaptılar; yardımı Barnaba ile Saul aracılığıyla ihtiyarlara gönderdiler.