प्रेषितांची कृत्ये 11

11 ¹ यहूदीयातील प्रेषितांनी व बंधूंनी ऐकले की परराष्ट्रीयांनीही आमच्या पित्याचे वचन स्वीकारले आहे. ² म्हणून जेव्हा पेत्र यरुशलेमास वर गेला, तेव्हा सुंता झालेल्या पक्षाच्या लोकांनी त्याच्यावर टीका केली, ³ ते म्हणाले, “तू बेसुंती माणसांकडे गेलास आणि त्यांच्याबरोबर जेवलास.”

⁴ पण पेत्राने त्यांना क्रमवार सर्व समजावून सांगितले: ⁵ यापो शहरात मी प्रार्थना करत असताना मला गुंगी आली आणि मला एक दृष्टान्त दिसला: एक मोठी चादरीसारखी वस्तू, तिच्या चार कोपऱ्यांनी स्वर्गातून खाली सोडलेली, माझ्यापर्यंत आली. ⁶ तिच्याकडे लक्षपूर्वक पाहिले असता मला चतुष्पाद प्राणी, वनपशू, सरपटणारे प्राणी आणि पक्षी दिसले. ⁷ आणि मला एक वाणी ऐकू आली, ती मला म्हणाली, ‘पेत्रा, ऊठ; मार आणि खा.’ ⁸ पण मी म्हणालो, ‘प्रभु, कधीच नाही; कारण अशुद्ध किंवा अमंगळ असे काहीही माझ्या तोंडात कधीही गेले नाही.’ ⁹ पण त्या वाणीने स्वर्गातून दुसऱ्यांदा उत्तर दिले, ‘आमच्या पित्याने जे शुद्ध केले आहे ते अशुद्ध म्हणू नकोस.’ ¹⁰ असे तीनदा घडले, आणि ते सर्व पुन्हा स्वर्गात ओढून घेतले गेले. ¹¹ त्याच क्षणी, कैसरीयाहून माझ्याकडे पाठवलेली तीन माणसे, आम्ही राहत असलेल्या घरापाशी आली. ¹² आत्म्याने मला सांगितले की काहीही भेदभाव न करता त्यांच्याबरोबर जा. हे सहा बंधूही माझ्याबरोबर आले, आणि आम्ही त्या माणसाच्या घरात गेलो. ¹³ त्याने आम्हांला सांगितले की त्याने आपल्या घरात देवदूत उभा राहून असे म्हणताना पाहिला, ‘यापोला माणसे पाठव आणि पेत्र म्हटलेल्या शिमोनाला बोलावून आण.’ ¹⁴ तो तुला असा संदेश देईल ज्याने तू व तुझे सर्व घराणे तारले जाल.’ ¹⁵ मी बोलावयास आरंभ केला तेव्हा, जसा प्रथम आमच्यावर आला तसाच पवित्र आत्मा त्यांच्यावर आला. ¹⁶ मग आपल्या प्रभु येशूने सांगितलेले मला आठवले: ‘योहानाने पाण्याने बाप्तिस्मा दिला, पण तुमचा बाप्तिस्मा पवित्र आत्म्याने होईल.’ ¹⁷ प्रभु येशू ख्रिस्तावर विश्वास ठेवणाऱ्या आम्हांला जे दान आमच्या पित्याने दिले तेच दान त्याने त्यांनाही दिले, तर आमच्या पित्याला अडवणारा मी कोण?

¹⁸ हे ऐकून ते शांत झाले आणि त्यांनी आमच्या पित्याची स्तुती केली, ते म्हणाले, “तर मग आमच्या पित्याने परराष्ट्रीयांनाही जीवनाकडे नेणारा पश्चात्ताप दिला आहे.”

अंत्युखियात आमच्या पित्याचे कुटुंब वाढते

¹⁹ स्तेफनामुळे झालेल्या छळामुळे विखुरलेले लोक फेनीके, कुप्र व अंत्युखियापर्यंत गेले, आणि यहूद्यांशिवाय कोणालाही ते वचन सांगत नव्हते. ²⁰ पण त्यांच्यातील काहीजण—कुप्र व कुरेने येथील माणसे—अंत्युखियास पोहचली आणि त्यांनी हेल्लेण्यांशीही बोलून प्रभु येशूविषयीची सुवार्ता सांगितली. ^a a v20 हेल्लेणी: ग्रीक भाषा बोलणारे लोक, या संदर्भात बहुधा परराष्ट्रीय. ²¹ आपल्या प्रभु येशूचा हात त्यांच्यावर होता, आणि पुष्कळांनी विश्वास ठेवला व ते प्रभूकडे वळले. ²² यरुशलेमेतील मंडळीने याविषयी ऐकले आणि त्यांनी बर्णबाला अंत्युखियास पाठवले. ²³ तेथे पोहचल्यावर त्याने आमच्या पित्याची कृपा पाहिली व आनंदित झाला, आणि त्याने सर्वांना स्थिर मनाने प्रभूशी निष्ठावंत राहण्याचा आग्रह केला. ²⁴ कारण तो चांगला माणूस होता, पवित्र आत्म्याने व विश्वासाने पूर्ण होता, आणि मोठा लोकसमुदाय प्रभूला जोडला गेला.

²⁵ मग बर्णबा शौलाचा शोध घेण्यासाठी तार्ससास गेला, ²⁶ त्याला भेटल्यावर त्याने त्याला अंत्युखियास आणले. पूर्ण एक वर्षभर ते मंडळीबरोबर एकत्र जमले आणि त्यांनी मोठ्या लोकसमुदायाला शिकवले, आणि अंत्युखियातच शिष्यांना प्रथम ख्रिस्ती म्हटले गेले. ^b b v26 ख्रिस्ती या नावाचा अर्थ “ख्रिस्ताचे असणारे” — ही पहिलीच वेळ होती जेव्हा येशूच्या अनुयायांना त्याच्या नावाने संबोधले गेले.

²⁷ त्या दिवसांत काही संदेष्टे यरुशलेमेहून अंत्युखियास आले. ²⁸ त्यांच्यातील अगबस नावाचा एकजण उभा राहिला आणि त्याने आत्म्याद्वारे भविष्य सांगितले की सर्व जगावर मोठा दुष्काळ येईल—तो क्लौद्याच्या दिवसांत आला. ²⁹ शिष्यांनी ठरवले की प्रत्येकाने आपापल्या ऐपतीप्रमाणे यहूदीयात राहणाऱ्या बंधूंना मदत पाठवावी. ³⁰ आणि त्यांनी तसे केले, बर्णबा व शौल यांच्याद्वारे ती वडीलजनांकडे पाठवली.