Rama kita Nampani Para Wong Kapir
Petrus diwada amarga mangan bareng wong sing ora tetak, mula panjenengané nyritakaké manèh wahyu iku sacara urut — Rama kita wis nucèkaké wong-wong mau — lan bantahané padha mandheg. Ing Antiokhia para pitados uga omong marang wong Yunani. Barnabas methuk Saulus, wong loro mau mulang setaun, lan jeneng Kristen kawiwitan ing kono.
11 1Para rasul lan para sadulur ing tanah Yudea padha krungu, yen wong kapir uga wis padha nampani pangandikane Rama kita. 2Mulane bareng Petrus munggah menyang Yerusalem, wong-wong golongan tetak padha nacad marang dheweke, 3pangucape: “Kowe wis mlebu menyang omahe wong kang ora tetakan lan mangan bareng karo wong-wong mau.”
4Nanging Petrus banjur nerangake kabeh mau marang wong-wong iku kanthi urut saka wiwitan: 5“Nalika aku lagi ndedonga ana ing kutha Yope, aku kaya samaput, banjur weruh sawijining wahyu: ana barang gedhe kaya lawon, kaudhunake saka langit ing pojokane papat, nganti tekan ngarepku. 6Bareng dakwaspadakake, aku weruh kewan sikil papat, kewan galak, kewan rumangkang, lan manuk ing awang-awang.
7Aku uga krungu swara kang ngandika marang aku: ‘Petrus, ngadega; belehen banjur panganen!’
8Nanging aku mangsuli: ‘Boten, Gusti; awit boten wonten barang ingkang jember utawi najis ingkang nate mlebet ing lesan kawula.’
9Nanging swara mau mangsuli kang kaping pindho saka langit: ‘Apa kang wis diresiki dening Rama kita, aja kokarani jember.’ 10Kang mangkono mau kelakon nganti kaping telu, lan kabeh mau banjur katarik munggah maneh menyang langit. 11Nalika iku uga ana wong lanang telu kang diutus saka kutha Kaisarea tekan ing omah panggonanku nginep. 12Sang Roh dhawuh marang aku, supaya aku melu wong-wong mau tanpa mangu-mangu. Para sadulur enem iki uga padha melu aku, nuli kabeh padha mlebu ing omahe wong mau.
13Wong mau banjur crita marang aku kabeh, kepriye anggone weruh malaekat kang jumeneng ana ing omahe lan ngandika: ‘Kongkonana wong menyang Yope, undangen Simon kang karan Petrus; 14Simon mau bakal ngandharake pawarta marang kowe, kang njalari kowe lan sakulawargamu kabeh padha kaslametake.’ 15Nalika aku lagi wiwit guneman, Sang Roh Suci tumedhak marang wong-wong mau, padha kaya kang wis kedadeyan marang aku kabeh ing wiwitan.
16Aku banjur kelingan marang pangandikane Gusti kita Yesus: ‘Yokanan mbaptis nganggo banyu, nanging kowe bakal padha kabaptis srana Sang Roh Suci.’ 17Dadi yen Rama kita wis maringi peparing kang padha marang wong-wong mau, kaya anggone maringi marang aku kabeh kang wis padha pracaya marang Gusti Yesus Kristus, aku iki sapa, dene wani ngalang-alangi karsane Rama kita?”
18Bareng krungu kang mangkono mau, wong-wong banjur padha meneng, nuli padha ngluhurake Rama kita, pangucape: “Dadi Rama kita wis maringi kalodhangan mratobat kang nggawa marang urip langgeng marang wong kapir uga.”
Kulawargane Rama kita Ngrembaka ing Antiokhia
19Anadene para wong kang padha kabuyarake marga saka panganiaya kang kelakon nalika Stefanus mati, padha lelungan nganti tekan ing tanah Fenisia, pulo Siprus, lan kutha Antiokhia, sarta ora martakake pangandika mau marang sapa-sapa kajaba mung marang wong Yahudi. 20Nanging ana sawatara wong ing antarane—yaiku wong-wong saka Siprus lan Kirene—kang padha tekan ing Antiokhia, banjur padha martakake marang wong-wong Helenis uga, ngabarake kabar kabungahan bab Gusti Yesus. a a v20 Wong Helenis: yaiku wong-wong kang nganggo basa Yunani, kang ing kene bokmanawa wong kapir. 21Astane Gusti kita Yesus nunggil karo wong-wong mau, satemah akeh wong kang padha pracaya lan mratobat marang Gusti. 22Pawarta bab iku keprungu dening pasamuwan ing Yerusalem, mulane Barnabas banjur diutus menyang Antiokhia. 23Satekane ing kana, Barnabas weruh sih-rahmate Rama kita, satemah banjur bungah, sarta ngatag-atag marang wong kabeh, supaya padha tetep setya marang Gusti kanthi mantebing ati. 24Awit Barnabas iku wong kang becik, kebak ing Sang Roh Suci lan pracaya, satemah akeh banget wong kang padha diwuwuhake marang Gusti.
25Barnabas nuli lunga menyang kutha Tarsus, arep nggoleki Saulus, 26sawise ketemu, Saulus banjur digawa menyang Antiokhia. Lawas setaun muput sakarone padha kumpul karo pasamuwan lan mulang marang wong akeh. Ana ing Antiokhia iku para sakabat wiwitane padha disebut wong Kristen. b b v26 Jeneng Kristen tegese “wong kang dadi kagungane Kristus” — iki sepisanan para pandhereke Gusti Yesus disebut nganggo asmane.
27Ing dina-dina iku ana nabi sawatara kang padha teka saka Yerusalem menyang Antiokhia. 28Salah sijine, kang jenenge Agabus, ngadeg, banjur meca srana Sang Roh, yen bakal ana paceklik gedhe kang nekani salumahing bumi—lan iku kelakon nalika jamane Kaisar Klaudius. 29Para sakabat banjur padha mutusake, siji-sijine miturut kabisane, arep padha ngirimake bantuan marang para sadulur kang padha manggon ing tanah Yudea. 30Lan iku iya banjur padha dilakoni, bantuan mau dikirimake marang para pinituwa lantaran Barnabas lan Saulus.