Lelakone Para Rasul 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Ing kutha Kaisarea ana wong jenenge Kornelius, sawijining perwira saka pasukan kang karan Pasukan Italia. ²Wong iku mursid sarta wedi-asih marang Rama kita dalah sakulawargane kabeh, akeh maringi dana marang rakyat, lan tansah ndedonga marang Rama kita. ³Watara jam telu sore wong iku cetha weruh ing sajroning wahyu, ana malaekating Rama kita rawuh marang dheweke sarta ngandika: “Kornelius.” ^a a v3 Jam kasanga iku watara jam telu sore — salah sawijining wektu pandonga kang katetepake tumrap wong Yahudi.

⁴Kornelius mandeng marang malaekat mau kanthi wedi banget, banjur matur: “Wonten punapa, Gusti?” Wangsulane malaekat: “Pandongamu lan dana kang kokwenehake marang wong miskin wis sumengka dadi pengeling-eling ana ing ngarsane Rama kita.”

⁵Saiki kongkonana wong menyang kutha Yope lan undangen wong kang jenenge Simon, kang karan Petrus. ⁶Dheweke nginep ana ing omahe tukang samak jenenge Simon, kang omahe ana ing pinggir sagara.

⁷Bareng malaekat kang ngandika marang dheweke mau wis tindak, Kornelius banjur nyeluk abdine loro lan sawijining prajurit mursid saka antarane para pendhereke kang tansah ngladeni dheweke, ⁸lan sawise nerangake samubarang kabeh marang wong-wong mau, banjur padha dikongkon menyang kutha Yope.

Sang Rama Mbukak Atine Petrus

⁹Esuke, nalika wong-wong mau isih padha lumaku lan wis cedhak karo kutha, Petrus munggah menyang payon arep ndedonga, watara jam rolas awan. ¹⁰Petrus krasa luwe lan arep mangan, nanging nalika wong-wong mau isih padha nyawisake pangan, Petrus banjur ngalami wahyu, ¹¹sarta weruh langit menga, lan ana barang kaya lemek amba mudhun, diudhunake saka pojokane papat menyang bumi. ¹²Ing jerone ana sakabehing jinis kewan kang sikile papat lan kewan rumangkang ing bumi sarta manuk ing awang-awang.

¹³Banjur ana swara marang dheweke: “Ngadega, Petrus; belehen lan panganen.” ^b b v13 Swara iku Gusti Yesus kang wis wungu — ing ayat 15 swara kang padha ngandikakake apa kang wis disucekake dening “Rama kita”, kang mratelakake Sang Rama beda karo Panjenengane.

¹⁴Nanging Petrus munjuk: “Boten pisan-pisan, Gusti; awit kawula dereng nate nedha barang ingkang jember utawi najis.”

¹⁵Swara mau banjur ngandika maneh marang dheweke, kang kaping pindho: “Apa kang wis Daksucekake, aja kokarani jember.”

¹⁶Kang mangkono mau kelakon nganti kaping telu, lan sanalika lemek mau kajunjung munggah menyang langit.

¹⁷Nalika Petrus isih bingung ngrasakake tegese wahyu mau, dumadakan wong-wong kongkonane Kornelius, sawise takon-takon marang omahe Simon, wis padha ngadeg ana ing ngarep gapura, ¹⁸sarta padha nguwuh-uwuh takon apa Simon kang karan Petrus nginep ana ing kono.

¹⁹Nalika Petrus isih mikir-mikir bab wahyu mau, Sang Roh Suci ngandika marang dheweke: “Ana wong lanang telu kang padha nggoleki kowe. ²⁰Ngadega, mudhuna, lan melua wong-wong mau tanpa mangu-mangu, awit Aku kang ngongkon wong-wong iku.”

²¹Petrus banjur mudhun marani wong-wong mau sarta kandha: “Iya aku iki kang kokgoleki. Ana prelu apa kowe padha teka?”

²²Wangsulane wong-wong mau: “Kornelius, sawijining perwira, tiyang jujur, ingkang wedi-asih dhateng Rama kita, saha kaajenan dening sakabehing bangsa Yahudi, sampun kadhawuhan dening malaekat suci supados nimbali panjenengan dhateng griyanipun, prelu midhangetaken punapa ingkang badhe panjenengan aturaken.” ²³Petrus banjur ngacarani wong-wong mau mlebu lan nampa dadi tamu. Esuke dheweke mangkat bareng karo wong-wong mau, ditutake sawetara sadulur saka kutha Yope.

²⁴Esuke maneh dheweke tekan ing kutha Kaisarea. Kornelius wis ngenteni tekane, sarta wis nglumpukake para sanak-sedulure lan kanca-kancane kang raket. ²⁵Nalika Petrus lumebu, Kornelius methukake dheweke banjur sumungkem ing ngarsane sarta nyembah marang dheweke. ²⁶Nanging Petrus ngadegake dheweke, pangucape: “Ngadega! Aku iki iya mung manungsa.” ²⁷Sajrone omong-omongan karo Kornelius, Petrus lumebu sarta weruh wong akeh wis padha nglumpuk. ²⁸Petrus banjur kandha marang wong-wong mau: “Kowe kabeh padha ngreti dhewe, manawa wong Yahudi iku ora kena srawung utawa niliki wong saka bangsa liya. Nanging Rama kita wis nedahake marang aku, supaya aku aja ngarani wong siji-sijia jember utawa najis. ²⁹Mulane bareng aku kokundang, aku iya teka tanpa mbantah. Saiki, apa prelune kowe padha ngundang aku?”

³⁰Wangsulane Kornelius: “Patang dina kepengker, ing wekdal kados samangke, jam tiga siyang, kawula saweg ndedonga wonten ing griya kawula, lumadak wonten tiyang ngagem busana ingkang gumebyar ngadeg wonten ing ngajeng kawula, ³¹sarta ngandika: ‘Kornelius, pandongamu wis dipiyarsakake lan dana kang kokwenehake marang wong miskin wis diengeti ana ing ngarsane Rama kita. ³²Mulane kongkonana wong menyang kutha Yope lan undangen Simon, kang karan Petrus. Dheweke nginep ana ing omahe Simon tukang samak, ing pinggir sagara.’ ³³Pramila kawula lajeng utusan nimbali panjenengan sanalika, saha sae sanget dene panjenengan karsa rawuh. Samangke kawula sadaya sampun wonten ing ngarsanipun Gusti Allah, badhe midhangetaken sadaya ingkang sampun kadhawuhaken dening Gusti dhateng panjenengan.”

³⁴Petrus banjur wiwit guneman, pangucape: “Saiki aku ngreti satemene, manawa Rama kita iku ora pilih-kasih, ³⁵nanging ing saben bangsa, sapa wae kang wedi-asih marang Panjenengane sarta nglakoni kabeneran, iku ketampa ana ing ngarsane. ³⁶Panjenengane wis ngutus pangandikane marang wong Israel, martakake kabar kabungahan bab tentrem-rahayu lumantar Gusti Yesus Kristus — Panjenengane iku Gustine samubarang kabeh. ^c c v36 Petrus nyebut Gusti Yesus “Gustine samubarang kabeh” — Sang Putra kang wis wungu iku ngratoni saben bangsa, mulane Injil saiki tekan marang bangsa-bangsa liya. ³⁷Kowe kabeh padha ngreti dhewe apa kang wis kelakon ing satanah Yudea kabeh, wiwit saka tanah Galilea sawise baptis kang diwartakake dening Yokanan: ³⁸yaiku kepriye Rama kita wis njebadi Gusti Yesus saka Nasaret nganggo Sang Roh Suci lan pangwasa, kepriye Panjenengane tindak mrana-mrene nindakake kabecikan sarta nyarasake kabeh wong kang katindhes dening Iblis, awit Rama kita nunggil karo Panjenengane. ^d d v38 Ing kene Pribadi telu katon bebarengan: Rama kita njebadi Gusti Yesus Sang Putra nganggo Sang Roh Suci lan pangwasa. ³⁹Lan aku kabeh iki padha dadi seksi tumrap sakabehe kang katindakake dening Panjenengane ana ing tanahe wong Yahudi lan ing Yerusalem — wong-wong mau wis nyedani Panjenengane, kalawan nggantung ing kayu salib, ⁴⁰nanging Rama kita wis mungokake Panjenengane ing dina kang katelu sarta ndadekake Panjenengane ngatingal, ⁴¹ora marang sakabehe wong, nanging marang aku kabeh, para seksi kang wis dipilih dening Rama kita ing sadurunge, kang wis padha mangan lan ngombe bareng karo Panjenengane sawise Panjenengane wungu saka ing antarane wong mati. ⁴²Panjenengane wis dhawuh marang aku kabeh supaya martakake marang wong akeh sarta neksekake: manawa Rama kita wis netepake Panjenengane dadi Hakim tumrap wong kang isih urip lan kang wis mati. ⁴³Tumrap Panjenengane, para nabi kabeh padha neksekake, manawa saben wong kang pracaya marang Panjenengane bakal nampa pangapuraning dosa lumantar asmane.”

⁴⁴Nalika Petrus isih ngandharake prakara-prakara mau, Sang Roh Suci tumedhak marang sakabehe wong kang padha ngrungokake pangandika mau. ⁴⁵Para wong pracaya kang wis padha tetak, kang mbarengi Petrus, padha gumun dene peparinge Sang Roh Suci iya kaesokake marang bangsa-bangsa liya. ⁴⁶Awit wong-wong mau padha krungu bangsa-bangsa liya padha guneman nganggo basa-basa sarta memuji marang Rama kita. Petrus banjur ngucap:

⁴⁷“Apa ana wong kang bisa nulak banyu kanggo mbaptis wong-wong iki, kang wis padha nampa Sang Roh Suci kaya aku kabeh?” ⁴⁸Petrus banjur prentah supaya wong-wong mau padha dibaptis ana ing asmane Gusti Yesus Kristus. Sawise iku wong-wong mau padha nyuwun supaya Petrus nginep sawetara dina.