’n Toegewyde soldaat hoor uit die hemel

'n Romeinse offisier bid en word beveel om Petrus te laat haal. Petrus, op 'n dak, sien 'n laken vol onrein diere en hoor dat wat ons Vader rein gemaak het, rein is. Hy stap 'n heidense huis binne, en die Gees val voordat hy klaar gepraat het.

Hoofstuk 10.

Daar was ’n man in Sesarea met die naam Cornelius, ’n offisier van die afdeling wat die Italiaanse Kohort genoem is. Hy was vroom en het saam met sy hele huisgesin ons Vader gevrees, baie gawes aan die mense gegee en gedurig tot ons Vader gebid. Omstreeks drie-uur die middag het hy in ’n visioen duidelik gesien hoe ’n engel van ons Vader na hom toe kom en sê: “Cornelius.” ^a

Terwyl hy verskrik na hom staar, sê hy: “Wat is dit, meneer?” Die engel antwoord: “Jou gebede en jou gawes aan die armes het as ’n gedenkoffer voor ons Vader opgestyg.”

Stuur nou manne na Joppe toe en laat haal ’n man met die naam Simon, wat ook Petrus genoem word. Hy gaan tuis by ’n leerlooier met die naam Simon, wie se huis by die see is.

Toe die engel wat met hom gepraat het, weggegaan het, het Cornelius twee van sy huisbediendes geroep en ’n vroom soldaat uit dié wat gereeld by hom was, en nadat hy alles aan hulle verduidelik het, het hy hulle na Joppe toe gestuur.

Die Vader maak Petrus se hart oop

Die volgende dag, terwyl hulle op reis was en naby die stad gekom het, het Petrus omstreeks die middaguur op die dak geklim om te bid. Hy het honger geword en wou eet, maar terwyl hulle die ete voorberei het, het ’n verrukking oor hom gekom, en hy het die hemel sien oopgaan en iets soos ’n groot laken sien afkom, wat aan sy vier hoeke na die aarde toe neergelaat is. Daarin was daar allerhande viervoetige diere en kruipende diere van die aarde en voëls van die hemel.

En ’n stem het na hom gekom: “Staan op, Petrus, slag en eet.” ^b

Maar Petrus sê: “Nooit nie, Here, want ek het nog nooit iets onheiligs of onreins geëet nie.”

Die stem het weer, ’n tweede keer, na hom gekom: “Wat ek rein gemaak het, moenie onheilig noem nie.”

Dit het drie keer gebeur, en dadelik is die laken na die hemel toe opgeneem.

Terwyl Petrus verward was oor wat die visioen beteken, het die manne wat deur Cornelius gestuur is, skielik by die hek gestaan, nadat hulle na Simon se huis gevra het, en hulle het uitgeroep en gevra of Simon wat Petrus genoem word, daar tuisgaan.

Terwyl Petrus nog oor die visioen nagedink het, sê die Heilige Gees vir hom: “Daar is drie manne wat jou soek. Staan op, gaan ondertoe en gaan saam met hulle sonder om te huiwer, want ek het hulle gestuur.”

Petrus het na die manne toe afgegaan en gesê: “Dit is ek na wie julle soek. Waarom het julle gekom?”

Hulle sê: “Cornelius, ’n offisier, ’n opregte man wat ons Vader vrees en deur die hele Joodse nasie geëer word, het van ’n heilige engel opdrag gekry om u na sy huis toe te laat haal en te hoor wat u te sê het.” Toe nooi hy hulle in en het hulle geherberg. Die volgende dag het hy saam met hulle vertrek, en sommige broers van Joppe het saamgegaan.

Die volgende dag het hy in Sesarea aangekom. Cornelius, wat hulle verwag het, het sy familie en goeie vriende bymekaargemaak. Toe Petrus inkom, het Cornelius hom tegemoetgegaan en voor sy voete neergeval en hom aanbid. Maar Petrus het hom opgetel en gesê: “Staan op! Ek is ook maar ’n mens.” Terwyl hy met Cornelius praat, het Petrus ingegaan en baie mense bymekaar gevind. Hy sê vir hulle: “Julle weet self dat dit vir ’n Jood ongeoorloof is om met iemand van ’n ander nasie om te gaan of hom te besoek. Maar ons Vader het vir my gewys dat ek niemand onheilig of onrein mag noem nie. Daarom het ek, toe ek ontbied is, sonder teëspraak gekom. Nou vra ek: waarom het julle my laat haal?”

Cornelius sê: “Vier dae gelede, op hierdie uur, drie-uur die middag, was ek besig om in my huis te bid, en skielik het ’n man in blink klere voor my gestaan, en gesê: ‘Cornelius, jou gebed is gehoor en jou gawes aan die armes is voor ons Vader onthou. Stuur dus na Joppe toe en laat roep Simon wat Petrus genoem word. Hy gaan tuis in die huis van Simon die leerlooier, by die see.’ Daarom het ek dadelik na u laat haal, en u het goed gedoen om te kom. Nou is ons almal hier voor God, om alles te hoor wat die Here u beveel het.”

Petrus het begin praat: “Ek sien waarlik dat ons Vader niemand voortrek nie, maar dat in elke nasie elkeen wat hom vrees en doen wat reg is, vir hom aanneemlik is. Hy het sy woord na die Israeliete gestuur en die goeie nuus van vrede deur Jesus Christus verkondig — hy is Here van almal. ^c Julle weet self wat regdeur die hele Judea gebeur het, van Galilea af, ná die doop wat Johannes verkondig het: hoe ons Vader vir Jesus van Nasaret met die Heilige Gees en krag gesalf het, hoe hy rondgegaan het en goed gedoen het en almal gesond gemaak het wat deur die duiwel oorweldig was, want ons Vader was met hom. ^d Ons is getuies van alles wat hy in die land van die Jode en in Jerusalem gedoen het — hulle het hom doodgemaak deur hom aan ’n kruishout te hang, maar ons Vader het hom op die derde dag opgewek en hom laat verskyn, nie aan die hele volk nie, maar aan ons, die getuies wat ons Vader vooraf gekies het, wat saam met hom geëet en gedrink het nadat hy uit die dood opgestaan het. Hy het ons beveel om vir die volk te preek en te getuig: ons Vader het hom aangestel as regter oor die lewendes en die dooies. Van hom getuig al die profete dat elkeen wat in hom glo, deur sy naam vergifnis van sondes ontvang.”

Terwyl Petrus nog hierdie dinge gesê het, het die Heilige Gees op almal geval wat die woord gehoor het. Die gelowiges uit die besnedenes wat saam met Petrus gekom het, was verbaas dat die gawe van die Heilige Gees ook op die heidene uitgestort is. want hulle het gehoor hoe hulle in tale praat en ons Vader prys. Toe sê Petrus:

“Kan iemand die water weier dat hierdie mense gedoop word — hulle wat die Heilige Gees ontvang het net soos ons?” Hy het beveel dat hulle in die naam van Jesus Christus gedoop word. Toe het hulle hom gevra om ’n paar dae te bly.