Havoriylar 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Kesariya shahrida Korniliy ismli bir kishi bor edi. U Italiya qoʻshini deb atalgan qoʻshinning yuzboshisi edi. ²U taqvodor boʻlib, butun xonadoni bilan Otamizdan qoʻrqar, xalqqa koʻp xayr-sadaqa berar va Otamizga tinmay ibodat qilardi. ³Bir kuni, tushdan keyin soat uch chamasida u vahiyda Otamizning farishtasi oldiga kelib: “Korniliy”, — deganini ravshan koʻrdi. ^a a v3 Toʻqqizinchi soat tushdan keyin soat uch chamasi edi — yahudiylarning belgilangan ibodat vaqtlaridan biri.

⁴Korniliy farishtaga qoʻrqa-qoʻrqa tikilib: “Nima deysiz, hazratim?” — dedi. Farishta unga javob berdi: “Ibodatlaring va kambagʻallarga bergan xayr-sadaqalaring Otamiz oldida yodgorlik boʻlib koʻtarildi.

⁵Endi Yaffa shahriga odamlar yuborib, Butrus deb atalgan Simun ismli kishini chaqirtir. ⁶U uyi dengiz boʻyida boʻlgan Simun ismli bir koshigarnikida mehmon boʻlib turibdi.”

⁷Oʻzi bilan gaplashgan farishta ketgach, Korniliy xonadonidagi ikki xizmatkorini va doimo xizmatida boʻlgan askarlardan taqvodor bir askarni chaqirdi. ⁸U ularga hammasini tushuntirgach, ularni Yaffaga joʻnatdi.

Otamiz Butrusning qalbini ochadi

⁹Ertasi kuni, ular yoʻl bosib, shaharga yaqinlashganda, tush payti, soat oʻn ikki chamasida Butrus ibodat qilgani tomga chiqdi. ¹⁰U qattiq ochqadi va bir narsa yegisi keldi. Lekin ovqat tayyorlanayotganda uni gʻayritabiiy bir holat qamrab oldi. ¹¹U osmon ochilib, toʻrt burchagidan tutib pastga, yerga tushirilayotgan katta choyshabga oʻxshagan bir narsani koʻrdi. ¹²Uning ichida yerdagi har xil toʻrtoyoqli hayvonlar, sudralib yuruvchilar va havodagi qushlar bor edi.

¹³Shunda unga bir ovoz keldi: “Oʻrningdan tur, Butrus, soʻy-da, ye.” ^b b v13 Bu ovoz tirilgan Isodir — 15-oyatda oʻsha ovozning Oʻzi “Otamiz” pok qilgan narsa haqida gapirib, Otani Oʻzidan farqli zot deb ataydi.

¹⁴Lekin Butrus: “Yoʻq, aslo, Hazratim, chunki men hech qachon harom yoki nopok hech narsa yemaganman”, — dedi.

¹⁵Ovoz unga ikkinchi marta yana keldi: “Men pok qilgan narsani sen harom dema.”

¹⁶Bu uch marta takrorlandi, soʻng choyshab darhol osmonga koʻtarildi.

¹⁷Butrus bu vahiy nima maʼno anglatishini bilmay hayron boʻlib turganda, Korniliy yuborgan odamlar Simunning uyini soʻrab-surishtirib topib, darvoza oldida paydo boʻlishdi. ¹⁸Ular Butrus deb atalgan Simun shu yerda mehmon boʻlib turganmi, deb ovoz berib soʻrashdi.

¹⁹Butrus esa vahiy haqida oʻylab turganda, Muqaddas Ruh unga: “Mana, uch kishi seni qidiryapti. ²⁰Oʻrningdan turib, pastga tush va hech ikkilanmay ular bilan bor, chunki ularni Men yubordim”, — dedi.

²¹Butrus odamlarning oldiga pastga tushib: “Siz qidirayotgan odam menman. Nima yumush bilan keldingiz?” — dedi.

²²Ular: “Solih, Otamizdan qoʻrqadigan va butun yahudiy xalqi orasida hurmatga sazovor boʻlgan yuzboshi Korniliyga muqaddas bir farishta sizni oʻz uyiga chaqirtirib, aytadigan gaplaringizni eshitishni amr etdi”, — dedishdi. ²³Shunda Butrus ularni ichkariga taklif qilib, mehmon qildi. Ertasi kuni esa u Yaffadagi baʼzi birodarlar bilan birga ular bilan yoʻlga chiqdi.

²⁴Oradan bir kun oʻtib, u Kesariyaga kirdi. Korniliy esa ularni kutib, qarindoshlari va yaqin doʻstlarini yigʻib qoʻygan edi. ²⁵Butrus kirib kelganda, Korniliy uni kutib olib, oyoqlariga oʻzini tashlab, unga sajda qildi. ²⁶Lekin Butrus uni turgʻizib: “Oʻrningdan tur! Men ham bir insonman”, — dedi. ²⁷Butrus Korniliy bilan suhbatlashib, ichkariga kirdi va u yerda koʻp odam toʻplanganini koʻrdi. ²⁸U ularga dedi: “Yahudiy kishiga begona xalqdan boʻlgan kishi bilan aloqa qilish yoki uning oldiga borish man etilganini oʻzingiz bilasiz. Lekin Otamiz menga hech kimni harom yoki nopok demaslikni koʻrsatdi. ²⁹Shuning uchun chaqirtirilganimda, hech eʼtiroz bildirmay keldim. Endi aytinglar-chi, meni nega chaqirtirdingiz?”

³⁰Korniliy dedi: “Toʻrt kun ilgari, xuddi shu payt, tushdan keyin soat uchda men uyimda ibodat qilayotgan edim. Shunda birdan yorugʻ kiyimli bir kishi oldimda paydo boʻlib, ³¹shunday dedi: «Korniliy, ibodating eshitildi va kambagʻallarga bergan xayr-sadaqalaring Otamiz oldida yodga olindi. ³²Endi Yaffaga odam yuborib, Butrus deb atalgan Simunni chaqirtir. U dengiz boʻyidagi koshigar Simunning uyida turibdi.» ³³Shunda men darhol sizga odam yubordim, siz esa yaxshi qildingiz, keldingiz. Mana, hozir hammamiz Xudo oldida turibmiz, Rabbimiz sizga buyurgan hamma narsani eshitmoqchimiz.”

³⁴Butrus soʻz boshlab dedi: “Endi men chindan ham bilib turibmanki, Otamiz hech kimni ayirmas ekan. ³⁵Balki har qaysi xalqda Undan qoʻrqadigan va toʻgʻri ish qiladigan kishi Unga maqbuldir. ³⁶Otamiz Oʻz soʻzini Isroil xalqiga yuborib, Iso Masih orqali tinchlik xushxabarini eʼlon qildi — U hammaning Rabbidir. ^c c v36 Butrus Isoni “hammaning Rabbi” deb ataydi — tirilgan Oʻgʻil har bir xalq ustidan hukmronlik qiladi, shuning uchun xushxabar endi gʻayriyahudiylarga ham yetib boradi. ³⁷Yahyo eʼlon qilgan suvga choʻmdirishdan soʻng, Jaliladan boshlanib, butun Yahudiya boʻylab nimalar yuz berganini oʻzingiz bilasiz: ³⁸Otamiz nosiralik Isoni Muqaddas Ruh va qudrat bilan moylab tanlagani, U esa qanday qilib yaxshilik qilib yurib, iblis zulmiga uchraganlarning hammasini sogʻaytirganini bilasiz, chunki Otamiz U bilan birga edi. ^d d v38 Bu yerda uchala Zot birga koʻrinadi: Otamiz Oʻgʻil Isoni Muqaddas Ruh va qudrat bilan moylaydi. ³⁹Biz esa Uning yahudiylar yurtida va Quddusda qilgan barcha ishlarining guvohimiz. Ular Uni yogʻochga osib oʻldirishdi, ⁴⁰lekin Otamiz Uni uchinchi kuni tiriltirib, koʻrinadigan qildi, ⁴¹butun xalqqa emas, balki Otamiz oldindan tanlab qoʻygan bizlarga, yaʼni U oʻlimdan tirilgandan keyin U bilan birga yeb-ichgan guvohlarga koʻrsatdi. ⁴²U bizga xalqqa vaʼz qilishni va shahodat berishni amr etdi: Otamiz Uni tiriklaru oʻliklarning Hakami qilib tayinlagan. ⁴³Unga imon keltirgan har bir kishi Uning nomi orqali gunohlarining kechirilishiga erishishiga barcha paygʻambarlar shahodat beradi.”

⁴⁴Butrus bu gaplarni hali aytib turgan paytida, soʻzni eshitganlarning hammasiga Muqaddas Ruh nozil boʻldi. ⁴⁵Butrus bilan kelgan sunnatli imonlilar Muqaddas Ruh inʼomi gʻayriyahudiylarga ham quyilganidan hayratga tushishdi. ⁴⁶Chunki ular bularning gʻayri tillarda gapirib, Otamizni ulugʻlayotganini eshitishdi. Shunda Butrus dedi:

⁴⁷“Xuddi biz kabi Muqaddas Ruhni qabul qilgan bu odamlarni suvga choʻmdirishga kim toʻsqinlik qila oladi?” ⁴⁸U ularni Iso Masih nomi bilan suvga choʻmdirishni buyurdi. Soʻng ular undan bir necha kun qolishni iltimos qilishdi.