Elçilerin İşleri 10

10 ¹Sezariye'de Kornelius adında bir adam vardı. İtalyan Taburu diye anılan taburun yüzbaşısıydı. ²Dindar bir adamdı; tüm ev halkıyla birlikte Babamız'dan korkardı, halka birçok bağışta bulunur ve durmadan Babamız'a dua ederdi. ³Öğleden sonra üç sularında bir görümde, Babamız'ın bir meleğinin kendisine geldiğini açıkça gördü. Melek ona, «Kornelius» dedi. ^a a v3 Dokuzuncu saat, öğleden sonra üç sularıydı; Yahudilerin belirli dua vakitlerinden biriydi.

⁴Korku içinde gözlerini ona dikip, «Ne var, efendim?» dedi. Melek ona şöyle karşılık verdi: «Duaların ve yoksullara verdiğin bağışlar, Babamız'ın önüne bir anımsatma olarak yükseldi.

⁵Şimdi Yafa'ya adam gönder, Petrus diye anılan Simun adında birini çağırt. ⁶O, evi deniz kıyısında olan Simun adında bir dericinin yanında kalıyor.»

⁷Kendisiyle konuşan melek ayrılınca, Kornelius ev hizmetkârlarından ikisini ve sürekli yanında bulunanlardan dindar bir askeri çağırdı. ⁸Onlara her şeyi anlattıktan sonra onları Yafa'ya gönderdi.

Baba, Petrus'un Yüreğini Açıyor

⁹Ertesi gün onlar yol alıp kente yaklaşırken, Petrus öğle sularında dua etmek için dama çıktı. ¹⁰Acıkmıştı, bir şeyler yemek istiyordu. Yemek hazırlanırken kendinden geçti. ¹¹Göğün açıldığını ve büyük bir çarşafı andıran bir şeyin dört köşesinden sarkıtılarak yeryüzüne indirildiğini gördü. ¹²Bunun içinde her türden dört ayaklı hayvan, yeryüzünde sürünen canlılar ve gökte uçan kuşlar vardı.

¹³Bir ses ona, «Kalk Petrus, kes ve ye» dedi. ^b b v13 Bu ses, dirilmiş İsa'dır; 15. ayette aynı ses «Babamız»ın temiz kıldığı şeyden söz ederek Baba'yı kendisinden ayrı olarak adlandırır.

¹⁴Ama Petrus, «Asla olmaz, ya Rab! Ben hiçbir zaman bayağı ya da murdar bir şey yemedim» dedi.

¹⁵Ses ikinci kez ona geldi: «Benim temiz kıldığıma sen bayağı deme.»

¹⁶Bu üç kez tekrarlandı, sonra çarşaf hemen göğe alındı.

¹⁷Petrus gördüğü görümün ne anlama geldiğini düşünüp şaşkınlık içindeyken, Kornelius'un gönderdiği adamlar Simun'un evini sora sora kapının önünde durdular. ¹⁸Seslenerek, Petrus diye anılan Simun'un orada kalıp kalmadığını sordular.

¹⁹Petrus görüm üzerinde düşünürken, Kutsal Ruh ona, «Bak, seni üç adam arıyor» dedi. ²⁰«Kalk, aşağı in ve hiç duraksamadan onlarla git; çünkü onları ben gönderdim.»

²¹Petrus adamların yanına inip, «Aradığınız kişi benim» dedi. «Neden geldiniz?»

²²Onlar, «Doğru bir adam olan, Babamız'dan korkan ve bütün Yahudi ulusunca saygı gören Kornelius adlı yüzbaşı, kutsal bir melek aracılığıyla seni evine çağırtıp söyleyeceklerini dinlemesi için buyruk aldı» dediler. ²³Bunun üzerine Petrus onları içeri alıp konuk etti. Ertesi gün kalkıp onlarla birlikte yola çıktı; Yafa'dan bazı kardeşler de ona katıldı.

²⁴Ertesi gün Sezariye'ye vardı. Kornelius, akrabalarını ve yakın dostlarını toplamış, onları bekliyordu. ²⁵Petrus içeri girince Kornelius onu karşıladı, ayaklarına kapanıp ona tapındı. ²⁶Ama Petrus onu ayağa kaldırarak, «Kalk, ben de insanım» dedi. ²⁷Onunla konuşa konuşa içeri girdi ve orada toplanmış birçok kişi buldu. ²⁸Onlara şöyle dedi: «Bir Yahudi'nin başka bir ulustan biriyle ilişki kurmasının ya da onu ziyaret etmesinin töreye aykırı olduğunu siz de biliyorsunuz. Ama Babamız bana, hiç kimseye bayağı ya da murdar dememem gerektiğini gösterdi. ²⁹Bu yüzden çağrıldığımda hiç itiraz etmeden geldim. Şimdi söyleyin, beni neden çağırttınız?»

³⁰Kornelius şöyle dedi: «Dört gün önce, tam bu saatte, öğleden sonra üçte evimde dua ediyordum. Birden parlak giysili bir adam önümde durdu ³¹ve dedi ki, 'Kornelius, duan işitildi, yoksullara verdiğin bağışlar Babamız'ın önünde anıldı. ³²Bu yüzden Yafa'ya haber sal, Petrus diye anılan Simun'u çağırt. O, deniz kıyısındaki derici Simun'un evinde kalıyor.' ³³Ben de hemen sana haber gönderdim; gelmekle iyi ettin. Şimdi hepimiz, Rab'bin sana buyurduğu her şeyi dinlemek için Tanrı'nın önünde toplanmış bulunuyoruz.»

³⁴Petrus söze başlayıp şöyle dedi: «Gerçekten anlıyorum ki, Babamız insanlar arasında ayrım yapmaz. ³⁵Ama her ulustan, kendisinden korkan ve doğru olanı yapan herkesi kabul eder. ³⁶Babamız, İsrailoğulları'na sözünü gönderdi; İsa Mesih aracılığıyla esenlik müjdesini bildirdi. O, herkesin Rabbi'dir. ^c c v36 Petrus, İsa'yı «herkesin Rabbi» diye adlandırır; dirilmiş Oğul her ulusun üzerinde egemenlik sürer; bu nedenle müjde artık uluslara da ulaşır. ³⁷Yahya'nın vaftizi ilan etmesinden sonra, Celile'den başlayarak bütün Yahudiye'de neler olduğunu siz de biliyorsunuz: ³⁸Babamız, Nasıralı İsa'yı Kutsal Ruh'la ve kudretle nasıl meshetti; İsa da her yanı dolaşarak iyilik yaptı, İblis'in baskısı altındaki herkesi iyileştirdi. Çünkü Babamız onunla birlikteydi. ^d d v38 Burada üç Kişi bir arada görünür: Babamız, Oğul olan İsa'yı Kutsal Ruh'la ve kudretle mesheder. ³⁹Onun Yahudiler'in ülkesinde ve Yeruşalim'de yaptığı her şeyin tanıklarıyız. Onlar İsa'yı bir ağaca asarak öldürdüler, ⁴⁰ama Babamız onu üçüncü gün diriltti ve görünmesini sağladı. ⁴¹Ne var ki bütün halka değil, önceden Babamız'ın seçtiği tanıklara, yani ölümden dirildikten sonra kendisiyle birlikte yiyip içen bizlere göründü. ⁴²Bize, halka duyuruda bulunmamızı ve şu tanıklığı yapmamızı buyurdu: Babamız onu, dirilerle ölülerin yargıcı olarak atadı. ⁴³Bütün peygamberler onun için tanıklık ederek şöyle derler: Ona iman eden herkes, onun adıyla günahlarının bağışlanmasına kavuşur.»

⁴⁴Petrus daha bu sözleri söylerken, Kutsal Ruh sözü dinleyenlerin hepsinin üzerine indi. ⁴⁵Petrus'la birlikte gelen Yahudi imanlılar, Kutsal Ruh armağanının uluslardan olanların da üzerine dökülmesine şaşıp kaldılar. ⁴⁶Çünkü onların bilmedikleri dillerle konuşup Babamız'ı yücelttiklerini duyuyorlardı. O zaman Petrus şöyle dedi:

⁴⁷«Bizim gibi Kutsal Ruh'u almış olan bu kişilerin vaftiz olmak için suya girmesine kim engel olabilir?» ⁴⁸Böylece onların İsa Mesih adıyla vaftiz edilmelerini buyurdu. Sonra onlar Petrus'tan birkaç gün kalmasını rica ettiler.