Saurang Prajurit anu Soleh Ngadangu Timbalan ti Sawarga

Hiji perwira Romawi ngadoa sarta dititah ngangkir Petrus. Petrus, di luhur hateup, ningali hiji lawon pinuh ku sato najis sarta ngadenge yen naon anu geus dijieun beresih ku Rama urang teh beresih. Anjeunna asup ka imah urang kapir, sarta Roh lungsur samemeh anjeunna réngsé nyarios.

Pasal 10.

Di Kaisarea aya saurang lalaki ngaranna Kornelius, hiji perwira ti pasukan anu disebut Pasukan Italia. Anjeunna soleh tur takwa ka Rama urang sakulawargana; mindeng mere sidekah ka rahayat, sarta tansah neneda ka Rama urang. Kira-kira pukul tilu beurang, anjeunna tetela ningal dina hiji titingalan aya malaikat Rama urang sumping ka anjeunna bari nyaur, “Kornelius.” ^a

Kornelius neuteup ka malaikat tea bari sieun, pok unjukan, “Aya naon, Gusti?” Waler malaikat, “Paneneda sareng sidekah anjeun ka nu mariskin geus unggah ka luhur, jadi pangeling-ngeling di payuneun Rama urang.”

Ayeuna anjeun kedah ngutus jalma-jalma ka Yopa, sina nyandak saurang lalaki anu jenenganana Simon, anu katelah Petrus. Anjeunna nuju nganjrek di imah saurang tukang nyamak kulit anu ngaranna Simon, imahna aya di sisi laut.

Sanggeus malaikat anu nyaur ka anjeunna tea undur, Kornelius nyaur dua urang bujangna sarta saurang prajurit anu soleh ti antara pangiringna anu satia, sarta sanggeus nerangkeun sagala hal ka maranehna, tuluy maranehna diutus ka Yopa.

Rama Mukakeun Hate Petrus

Poe isukna, waktu maranehna keur dina perjalanan sarta geus deukeut ka kota, Petrus unggah ka loteng rek neneda, kira-kira tengah poe. Anjeunna lapar sarta palay tuang, tapi sabot tuangeun keur disadiakeun, anjeunna asup kana kaayaan kasawang, tuluy ningal langit muka, sarta aya nu sapertos lawon gede turun, diulur dina opat juruna ka bumi. Di jerona aya rupa-rupa sato nu suku opat, sato ngarayap di bumi, jeung manuk-manuk di awang-awang.

Tuluy aya soara anu nyaur ka anjeunna, “Geura cengkat, Petrus; peuncit tuluy dahar.” ^b

Tapi Petrus unjukan, “Alim pisan, Gusti; abdi tacan kungsi neda anu haram atanapi najis.”

Soara tea nyaur deui ka anjeunna, kadua kalina, “Naon anu geus disucikeun ku Kami, ulah disebut haram ku maneh.”

Kajadian eta kitu nepi ka tilu kali, tuluy harita keneh lawon tea diangkat deui ka langit.

Sabot Petrus bingung mikiran naon maksudna titingalan tea, ujug-ujug jalma-jalma utusan Kornelius, anu geus naranyakeun jalan ka imah Simon, narangtung di hareupeun lawang, tuluy nanya bari ngagero, naha Simon anu katelah Petrus nganjrek di dinya.

Sabot Petrus keur mikiran titingalan tea, Roh Suci nimbalan ka anjeunna, “Aya tilu jalma keur nareangan maneh. Geura cengkat, turun, tuluy indit jeung maranehna, ulah asa-asa, sabab Kami anu ngutus maranehna.”

Petrus turun nepangan jalma-jalma tea, saurna, “Kuring teh jalma anu diteangan ku aranjeun. Aya naon pang ka dieu?”

Tembal maranehna, “Kornelius, hiji perwira anu jujur sarta takwa ka Rama urang, anu dipikahormat ku sakumna bangsa Yahudi, geus kenging timbalan ti hiji malaikat suci sina nyaur anjeun ka imahna, supaya anjeunna ngadangu naon anu rek diomongkeun ku anjeun.” Ku sabab eta maranehna ku anjeunna diulem ka jero sarta diaku jadi semah. Poe isukna anjeunna angkat jeung maranehna, dibarengan ku sawatara dulur ti Yopa.

Poe isukna deui anjeunna sumping ka Kaisarea. Kornelius, anu keur ngadago-dago maranehna, geus ngumpulkeun baraya-barayana sarta sobat-sobatna nu deukeut. Barang Petrus asup, Kornelius mapag anjeunna tuluy ngarumpuyuk kana sampeanana bari nyembah. Tapi Petrus nangtungkeun anjeunna deui, saurna, “Geura cengkat! Kuring oge saukur jalma biasa.” Sabot keur sasauran jeung Kornelius, Petrus lebet ka jero, kasampak jalma loba geus ngariung di dinya. Saur Petrus ka maranehna, “Aranjeun ge terang, pikeun urang Yahudi teh pantrang campur gaul atawa nganjang ka jalma bangsa sejen. Tapi ku Rama urang geus dituduhkeun ka kuring, yen kuring teu meunang nyebut haram atawa najis ka saha bae. Ku sabab kitu, barang disaur, kuring datang teu baha. Ayeuna, naon margina aranjeun nyaur kuring?”

Waler Kornelius, “Opat poe ka tukang, dina jam sapertos kieu, pukul tilu beurang, abdi nuju neneda di bumi; ujug-ujug aya hiji jalmi anu nganggo pakean hurung ngadeg payuneun abdi, sarta ngalahir, ‘Kornelius, paneneda anjeun geus didangu sarta sidekah anjeun ka nu mariskin geus diemut di payuneun Rama urang. Ku sabab eta anjeun kudu ngutus jalma ka Yopa, sina nyaur Simon anu katelah Petrus. Anjeunna nuju nganjrek di imah Simon tukang nyamak kulit, di sisi laut.’ Ku sabab eta abdi langsung nyaur anjeun, sareng saleresna anjeun parantos kersa sumping. Ayeuna urang sadaya ngariung di payuneun Allah, seja ngadangukeun sagala anu ditimbalkeun ku Gusti ka anjeun.”

Petrus ngawitan nyarios, “Ayeuna kuring enya-enya ngarti yen Rama urang henteu pilih kasih, sabalikna, ti bangsa mana bae, saha-saha anu takwa ka Mantenna sarta migawe bener, tangtu ditampi ku Mantenna. Mantenna geus ngutus pangandika-Na ka urang Israil, ngawartakeun Injil karahayuan ngaliwatan Yesus Kristus — nya Anjeunna Gusti saalam dunya. ^c Aranjeun ge terang kana naon anu geus kajadian di sakuliah tanah Yudea, ti mimiti di Galilea, sanggeus baptisan anu diwawarkeun ku Yohanes: nya eta kumaha Rama urang geus ngaminyakan Yesus ti Nasaret ku Roh Suci sarta ku kakawasaan, sarta kumaha Anjeunna ngider migawe kahadean tur nyageurkeun sakabeh jalma anu katindes ku Iblis, sabab Rama urang nyarengan Anjeunna. ^d Kami jaradi saksi kana sagala anu geus dipidamel ku Anjeunna di tanah urang Yahudi jeung di Yerusalem — Anjeunna ku maranehna dipaehan, digantung dina kayu, tapi ku Rama urang digugahkeun deui dina poe katilu, sarta dijadikeun tembong, henteu ka sakabeh jalma, tapi ka kami, saksi-saksi anu geus dipilih ti samemehna ku Rama urang, anu geus dahar jeung nginum bareng jeung Anjeunna sanggeus Anjeunna gugah ti nu maraot. Anjeunna marentahkeun ka kami sina ngawawarkeun ka jalma rea sarta nyaksian: yen Anjeunna geus diangkat ku Rama urang jadi Hakim pikeun nu hirup jeung nu geus maraot. Sakabeh nabi nyaksian perkara Anjeunna, yen unggal jalma anu percaya ka Anjeunna bakal nampa panghampura dosa ngaliwatan jenengan Anjeunna.”

Sabot Petrus keur nyarita keneh, Roh Suci lungsur ka sakabeh jalma anu ngaregepkeun eta pangandika. Jalma-jalma anu palercaya ti golongan nu disunat, anu bareng jeung Petrus, kacida heraneunana sabab sih kurnia Roh Suci dikucurkeun oge ka bangsa anu lain Yahudi. Sabab maranehna ngadenge jalma-jalma eta nyarita ku rupa-rupa basa sarta maruji ka Rama urang. Tuluy saur Petrus,

“Naha aya nu wasa ngahulag cai pikeun ngabaptis jalma-jalma ieu, anu geus narampa Roh Suci cara kami?” Tuluy Petrus marentah sangkan maranehna dibaptis kalawan jenengan Yesus Kristus. Geus kitu maranehna menta ka anjeunna supaya cicing heula sawatara poe.