اعمال 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹په قيصريه کښې يو سړے وو چې نوم يې کرنيليس وو، هغه د ايټالوى نومې فوجى دستې يو صوبېدار وو. ²هغه ديندار سړے وو او د خپل ټول کور والو سره يې زمونږ د پلار نه وېره کوله، خلقو ته به يې ډېر خيرات ورکولو او تل به يې زمونږ پلار ته دُعا کوله. ³يوه ورځ د ماسپښين په درو بجو کښې هغۀ په رويا کښې صفا وليدل چې زمونږ د پلار يو فرښته هغۀ ته راغلو او ورته يې ووئيل، ”کرنيليسه.“ ^a a v3 نهمه ګړۍ د ماسپښين درې بجې وې دا د يهوديانو د دُعا ټاکلو وختونو نه يو وخت وو.

⁴هغۀ ورته په وېره سره وکتل او ووئيل، ”څۀ خبره ده، صاحبه؟“ فرښتې جواب ورکړو، ”ستا دُعاګانې او غريبانو ته ستا خيرات زمونږ د پلار په حضور کښې د يادګار په توګه پورته شول.“

⁵اوس يافا ته سړى ولېږه او سيمون چې پطروس بللے شى راوله. ⁶هغه د يو سيمون نومى چرمګر سره اوسيږى چې کور يې د سمندر غاړې ته دے.

⁷کله چې هغه فرښته چې هغۀ ته يې خبره کړې وه لاړه، نو کرنيليس د خپل کور د نوکرانو نه دوه او د خپلو تل حاضرو ملګرو نه يو ديندار سپاهى راوغوښتل، ⁸او هر څۀ يې ورته بيان کړل، بيا يې يافا ته ولېږل.

پلار د پطروس زړۀ خلاصوى

⁹بله ورځ چې هغوئ سفر کولو او ښار ته نزدې شول، نو پطروس د ماسپښين په وخت کښې د دُعا دپاره بام ته وخوت. ¹⁰هغه وږے شو او خوراک يې کول غوښتل، خو کله چې هغوئ خوراک تيارولو، نو په هغۀ باندې يو حال راغلو، ¹¹او هغۀ وليدل چې آسمان خلاص دے او يو شے لکه د يوې لويې ټوکرى راکوزيږى چې د خپلو څلورو ګوټونو نه زمکې ته راکوز شى. ¹²په دې کښې د زمکې هر قِسمه څلور ښپى ژوى، خزندګان او د هوا مرغان وُو.

¹³او هغۀ ته يو آواز راغلو، ”پطروسه، پاڅه؛ حلال يې کړه او وخوره.“ ^b b v13 دا آواز د راژوندى شوى عيسىٰ دے په آية 15 کښې هم دغه آواز د هغه څۀ خبره کوى چې ”زمونږ پلار“ پاک کړى دى، او پلار د ځان نه بېل ښايى.

¹⁴خو پطروس ووئيل، ”هرګز نه، مالِکه؛ ځکه چې ما هيچرې کوم ناپاک يا حرام شے نۀ دے خوړلے.“

¹⁵هغۀ ته بيا دوېم ځل آواز راغلو، ”چې څۀ ما پاک کړى، تۀ هغه ناپاک مۀ بوله.“

¹⁶دا درې ځله وشو او سمدستى هغه ټوکرى آسمان ته پورته کړې شوه.

¹⁷کله چې پطروس حيران وو چې د دې رويا مطلب څۀ دے، نو ناببره هغه سړى چې کرنيليس لېږلى وُو، د سيمون د کور لار پوښتلو نه پس د دروازې ته ودرېدل، ¹⁸او آواز يې وکړو او پوښتنه يې وکړه چې آيا سيمون چې پطروس بللے شى دلته اوسيږى.

¹⁹کله چې پطروس د رويا په حقله سوچ کولو، نو روحُ القُدس هغۀ ته ووئيل، ”درې سړى تا لټوى. ²⁰پاڅه، ښکته شه او بغېر د کوم شک نه د هغوئ سره لاړ شه، ځکه چې ما هغوئ لېږلى دى.“

²¹پطروس د هغو سړو ته ښکته شو او ووئيل، ”زۀ هم هغه يم چې تاسو يې لټوئ. تاسو ولې راغلى يئ؟“

²²هغوئ ووئيل، ”کرنيليس چې يو صوبېدار دے، صادق سړے دے، زمونږ د پلار نه وېره کوى او د ټول يهودى قوم په نزد عزتمند دے، هغۀ ته يو پاک فرښتې حُکم ورکړو چې تا خپل کور ته راوغواړى او ستا خبرې واورى.“ ²³نو هغۀ هغوئ دننه بلل او مېلمانه يې کړل. بله ورځ هغه د هغوئ سره روان شو او د يافا نه څۀ وروڼه هم ورسره مل شول.

²⁴بله ورځ هغه قيصريه ته ننوت. کرنيليس چې د هغوئ انتظار کولو، خپل رشته دار او نزدې ملګرى يې راټول کړى وُو. ²⁵کله چې پطروس دننه شو، نو کرنيليس ورسره وليدل او د هغۀ په قدمونو باندې پرېوتو او عبادت يې وکړو. ²⁶خو پطروس هغه پورته کړو او ووئيل، ”پاڅه! زۀ هم يو انسان يم.“ ²⁷د کرنيليس سره په خبرو کولو کښې پطروس دننه لاړو او ډېر خلق يې راټول وليدل. ²⁸هغۀ ورته ووئيل، ”تاسو پخپله پوهيږئ چې د يهودى دپاره دا حرام دى چې د بل قوم کوم کس سره تعلق ولرى يا د هغۀ کور ته لاړ شى. خو زمونږ پلار ما ته وښودل چې زۀ به هيچا ته ناپاک يا حرام نۀ وايم. ²⁹نو کله چې ما راوغوښتل شوم، نو زۀ بغېر د کوم اعتراض نه راغلم. اوس ووايئ، تاسو زۀ ولې راوغوښتم؟“

³⁰کرنيليس ووئيل، ”څلور ورځې مخکښې په همدې وخت، د ماسپښين په درو بجو کښې، زۀ په خپل کور کښې دُعا کوله، او ناببره يو سړے په روښانه جامو کښې زما مخکښې ودرېدو، ³¹او ووئيل، ’کرنيليسه، ستا دُعا واورېدے شوه او زمونږ د پلار په حضور کښې غريبانو ته ستا خيرات ياد کړے شو. ³²نو يافا ته ولېږه او سيمون چې پطروس بللے شى راوله. هغه د سيمون چرمګر په کور کښې اوسيږى چې د سمندر غاړې ته دے.‘ ³³نو ما سمدستى تا ته سړى ولېږل او تا ښۀ وکړل چې راغلې. اوس مونږ ټول دلته د خُدائ پاک په حضور کښې يُو چې هغه هر څۀ واورو چې مالِک تا ته حُکم کړى دى.“

³⁴پطروس خبره شروع کړه، ”زۀ په رښتيا سره وينم چې زمونږ پلار د چا طرفدارى نۀ کوى، ³⁵بلکې په هر قوم کښې چې څوک د هغۀ نه وېره کوى او صداقت کوى، هغه د هغۀ نزد قبول دے. ³⁶هغۀ خپل کلام اِسرائيليانو ته ولېږلو او د عيسىٰ مسيح په وسيله يې د سلامتۍ زېرے ورکړو هغه د ټولو مالِک دے. ^c c v36 پطروس عيسىٰ ته ”د ټولو مالِک“ وائى راژوندے شوے زوئ د هر قوم باندې بادشاهى کوى، ځکه نو اوس زېرے غېر يهوديانو ته هم رسيږى. ³⁷تاسو پخپله پوهيږئ چې په ټول يهوديه کښز څۀ وشول، چې د هغه بپتسمې نه پس چې يوحنا به يې اعلان کولو، د ګليل نه شروع شول: ³⁸چې زمونږ پلار عيسىٰ ناصرى ته د روحُ القُدس او قدرت مسح وکړه، چې هغه به ګرځېدو او نېکى به يې کوله او هر هغه څوک به يې روغولو چې د شيطان نه ظلم شوے وو، ځکه چې زمونږ پلار د هغۀ سره وو. ^d d v38 دلته درېواړه ذاتونه يو ځائ راښکاره کيږى: زمونږ پلار زوئ عيسىٰ ته د روحُ القُدس او قدرت مسح کوى. ³⁹مونږ د هر هغه څۀ ګواهان يُو چې هغۀ د يهوديانو په ملک او يروشلم کښې کړل هغوئ هغه ووژلو او په يوه ونه يې وځړولو، ⁴⁰خو زمونږ پلار هغه په دريمه ورځ راژوندے کړو او هغه يې راښکاره کړو، ⁴¹نۀ ټولو خلقو ته بلکې مونږ ته چې ګواهان يُو، چې زمونږ پلار مخکښې نه ټاکلى وُو، چې هغه د مرګ نه د راژوندى کېدو نه پس د هغۀ سره مو خوراک او څښاک وکړو. ⁴²هغۀ مونږ ته حُکم وکړو چې خلقو ته تبليغ وکړو او ګواهى ورکړو چې زمونږ پلار هغه د ژوندو او مړو قاضى مقرر کړے دے. ⁴³د هغۀ په حقله ټول نبيان ګواهى ورکوى چې هر هغه څوک چې په هغۀ ايمان راوړى، د هغۀ د نوم په وسيله د ګناهونو معافى مومى.“

⁴⁴کله چې پطروس لا دا خبرې کولې، نو روحُ القُدس په هغو ټولو باندې نازل شو چې کلام يې اورېدو. ⁴⁵هغه سُنتى شوى ايمانداران چې د پطروس سره راغلى وُو، حيران شول چې د روحُ القُدس بخښنه په غېر يهوديانو باندې هم تويه شوه. ⁴⁶ځکه چې هغوئ هغوئ په نوو ژبو خبرې کولو او زمونږ د پلار ثناء وئيلو واورېدل. بيا پطروس اعلان وکړو،

⁴⁷”آيا کوم کس دې خلقو ته د بپتسمې دپاره اوبۀ انکار کولے شى چې هم زمونږ غوندې يې روحُ القُدس وموندلو؟“ ⁴⁸نو هغۀ حُکم وکړو چې هغوئ ته د عيسىٰ مسيح په نوم بپتسمه ورکړے شى. بيا هغوئ د هغۀ نه غوښتل چې څو ورځې نور هم پاتې شى.