زوئ د خپل ظالم سره مخامخ کيږى
ساؤل د دمشق پر لاره د نيولو د حکمونو سره روان دی چې رڼا يې راپرځوي او يو غږ پوښتي چې ولې هغه ځوروي. درې ورځې ړوند، د يوه وېرېدلي حننيا له لاسه روغ کېږي، او تبليغ پيلوي. مؤمنان پرې شک کوي تر څو چې برنباس يې ضمانت وکړي. پطروس په يافا کې تابيتا را ژوندۍ کوي.
9 1خو ساؤل لا تر اوسه د مالِک د مريدانو خلاف د دهشت او وژلو ساه اخستله، نو هغه د لوئ کاهن ته لاړو، 2او د دمشق عبادت خانو ته يې د هغۀ نه خطونه وغوښتل، دې دپاره چې کۀ هغه د دې طريقې څوک ومومى، سړى وى کۀ ښځې، نو هغوئ تړلى يروشلم ته راولى. a a v2 ”طريقه“ د عيسىٰ د پېروانو تر ټولو لومړنے نوم وو، مخکښې له دې چې دوئ ته مسيحيان ووئيلے شى. 3کله چې هغه سفر کوۀ او دمشق ته رارسېدو، نو ناڅاپه د آسمان نه يو رڼا د هغۀ چاپېره وځلېده.
4هغه په زمکه راوغورزېدو او يو آواز يې واورېدو چې، ”اے ساؤل، اے ساؤل، تۀ ولې زما تعاقب کوې؟“
5هغۀ ووئيل، ”مالِکه، تۀ څوک يې؟“ او هغۀ وفرمائيل، ”زۀ هغه عيسىٰ يم چې تۀ يې تعاقب کوې.
6خو پاڅېږه او ښار ته ننوځه، او تا ته به ووئيلے شى چې تا له څۀ کول په کار دى.“
7هغه سړى چې د هغۀ سره په سفر وُو، بېآوازه ودرېدل، آواز يې اورېدو خو هيڅوک يې نۀ ليدل. 8ساؤل د زمکې نه پاڅېدو، خو کله چې يې سترګې خلاصې کړې، هيڅ يې نۀ ليدل؛ نو هغوئ هغه په لاس ونيولو او دمشق ته يې راوستلو. 9هغه درې ورځې ړوند وو او نۀ يې څۀ وخوړل او نۀ يې څۀ وڅښل.
10په دمشق کښې يو مريد اوسېدو چې نوم يې اَننياس وو. مالِک په يو رويا کښې ورته وفرمائيل، ”اَننياسه.“ هغۀ جواب ورکړو، ”اے مالِکه، زۀ دلته يم.“
11مالِک هغۀ ته وفرمائيل، ”پاڅېږه او هغه کوڅې ته لاړ شه چې سيده نومېږى، او د يهوداه په کور کښې د طرسوس د يو سړى پوښتنه وکړه چې نوم يې ساؤل دے، هغه دُعا کوى، 12او هغۀ په رويا کښې يو سړے ليدلے دے چې نوم يې اَننياس دے او راغلو او خپل لاسونه يې پرې کښېښودل، دې دپاره چې هغه بيا وګورى.“
13اَننياس جواب ورکړو، ”مالِکه، ډېرو خلقو ما ته د دې سړى په حقله وئيلى دى، چې هغۀ ستا پاکانو ته په يروشلم کښې څومره نقصان رسولے دے. 14او دلته هغۀ ته د لوئو کاهنانو نه اِختيار دے چې هر هغه څوک تړى چې ستا نوم اخلى.“
15خو مالِک هغۀ ته وفرمائيل، ”لاړ شه، ځکه چې دا سړے زما غوره کړے شوے وسيله دے، چې زما نوم به د قومونو، بادشاهانو او د اِسرائيل د خلقو مخکښې وړى. 16ځکه چې زۀ به هغۀ ته وښايم چې زما د نوم په خاطر به هغه څومره تکليف ګالى.“
17اَننياس لاړو او کور ته ننوتو. هغۀ خپل لاسونه په ساؤل کښېښودل او ووئيل، ”وروره ساؤل، مالِک عيسىٰ چې په هغه لار چې تۀ پرې روان وې تا ته ښکاره شوے وو، هغۀ زۀ رالېږلے يم، دې دپاره چې تۀ بيا وګورې او په روحُ القُدس ډک شې.“ 18همدغه وخت د هغۀ د سترګو نه د فِلسونو په شان څۀ شے ولوېدو، او هغۀ بيا وليدل. هغه پاڅېدو او بپتسمه يې واخسته، 19او د خوراک نه پس يې خپل قوت بيا ترلاسه کړو. هغه د څو ورځو دپاره په دمشق کښې د مريدانو سره وو، 20او همدغه وخت يې په عبادت خانو کښې د عيسىٰ منادى شروع کړه، چې هغه د زمونږ پلار زوئ دے. 21ټول هغه خلق چې اورېدل يې حېران شول او ووئيل يې، ”آيا دا هم هغه سړے نۀ دے چې په يروشلم کښې يې هغه خلقو ته دومره تباهى اچولې وه چې دا نوم يې اخستو؟ او آيا هغه دلته د دې دپاره نۀ دے راغلے چې هغوئ تړلى د لوئو کاهنانو مخکښې يوسى؟“
22خو ساؤل نور هم مضبوط شو، او په دمشق کښې اوسېدونکى يهوديان يې حېران کړل په دې چې هغۀ ثابتوله چې دا هم هغه مسيح دے.
23کله چې ډېرې ورځې تېرې شوې، نو يهوديانو منصوبه جوړه کړه چې هغه ووژنى، 24خو ساؤل د هغوئ د منصوبې نه خبر شو؛ هغوئ ورځ او شپه د ښار دروازې څارلې چې هغه ووژنى، 25خو د هغۀ مريدانو هغه د شپې په يو ټوکرۍ کښې د ديوال د لارې ښکته کړو.
26کله چې هغه يروشلم ته ورسېدو، نو هغۀ کوشش وکړو چې د مريدانو سره يوځائ شى، خو ټول ترې يرېدل، ځکه چې هغوئ به ايمان نۀ راوړو چې هغه مريد دے. 27خو برنباس هغه رسولانو ته بوتلو او ورته يې بيان کړل چې ساؤل څنګه په لار کښې مالِک ليدلے وو او مالِک د هغۀ سره خبرې کړې وې، او څنګه هغۀ په دمشق کښې د عيسىٰ په نوم بېخوفه خبرې کړې وې. 28نو هغه د هغوئ سره وو، او په يروشلم کښې آزاد ګرځېدو، او د مالِک په نوم يې بېخوفه خبرې کولې. 29هغۀ د يونانى اوسېدونکو يهوديانو سره خبرې او بحث کوۀ، خو هغوئ د هغۀ د وژلو په لټه کښې وُو. b b v29 يونانى اوسېدونکى يهوديان: هغه يونانى ژبه ويونکى يهوديان چې د يونان ژبه او کلتور يې قبول کړے وو. 30کله چې وروڼه د دې نه خبر شول، نو هغه يې قيصريه ته ښکته بوتلو او طرسوس ته يې ولېږلو.
زوئ د پطروس په وسيله اَينياس روغ کوى
31نو کليسا په ټول يهوديه، ګليل او سامريه کښې امن ترلاسه کړو او مضبوطه شوه؛ د مالِک په وېره کښې روانه وه او د روحُ القُدس په وسيله يې تسلى موندله، او په شمېر کښې زياته شوه.
32کله چې پطروس د ټولو ايماندارانو په مينځ کښې سفر کوۀ، نو هغه هم هغه پاکانو ته ښکته لاړو چې په لُده کښې اوسېدل. 33هلته هغۀ يو سړے وموندلو چې نوم يې اَينياس وو، چې اته کاله د بستر پر سر پروت وو، او مفلوج وو. 34پطروس هغۀ ته ووئيل، ”اَينياسه، عيسىٰ مسيح تا روغ کوى. پاڅېږه او خپل بستر جوړ کړه.“ هغه همدغه وخت پاڅېدو. 35او هغه ټول خلقو چې په لُده او شارون کښې اوسېدل، هغه وليدو، او هغوئ مالِک ته راوګرځېدل.
36په يافا کښې يوه مريده اوسېده چې نوم يې طبيتا وو، چې مطلب يې دورکاس دے. هغه د ښو کارونو او د غريبانو د مدد نه ډکه وه. c c v36 طبيتا (آرامى) او دورکاس (يونانى) دواړو مطلب ”هوسۍ“ دے. 37په هغه ورځو کښې هغه ناجوړه شوه او مړه شوه؛ نو هغوئ هغه ومينځله او په يو بره خونه کښې يې کېښوده. 38ځکه چې لُده يافا ته نزدې وه، نو کله چې مريدانو واورېدل چې پطروس هلته دے، نو هغوئ دوه سړى هغۀ ته ولېږل، او زارى يې وکړه چې، ”زمونږ راتلو کښې ځنډ مۀ کوه.“ 39نو پطروس پاڅېدو او د هغوئ سره لاړو. کله چې هغه ورسېدو، نو هغوئ هغه بره خونې ته بوتلو. ټولې کونډې د هغۀ خوا کښې ودرېدلې او ژړل يې، او هغه کميسونه او چادرونه يې ښودل چې دورکاس د دوئ سره وختونه جوړ کړى وُو. 40پطروس ټول بهر ولېږل، په ګونډو شو، او دُعا يې وکړه. بيا هغه مړى ته مخ راواړولو او ووئيل، ”طبيتا، پاڅېږه.“ هغې خپلې سترګې خلاصې کړې، پطروس يې وليدو، او کښېناسته. 41هغۀ هغې ته لاس ورکړو او راپورته يې کړه. بيا هغۀ پاکان او کونډې راوبللې او هغه يې ژوندۍ وړاندې کړه. 42او دا خبر په ټول يافا کښې خور شو، او ډېرو خلقو په مالِک ايمان راوړو. 43او هغه د څو ورځو دپاره په يافا کښې د يو سړى سره پاتې شو چې نوم يې شمعون وو، چې د څرمنې کار کوونکے وو.