ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 9

9 ¹ਪਰ ਸ਼ਾਊਲ, ਅਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਧਮਕੀਆਂ ਅਤੇ ਖ਼ੂਨ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਰਦਾਰ ਜਾਜਕ ਕੋਲ ਗਿਆ, ²ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੰਮਿਸਕ ਦੀਆਂ ਸਭਾ-ਘਰਾਂ ਲਈ ਚਿੱਠੀਆਂ ਮੰਗੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਪੰਥ ਦਾ ਕੋਈ ਮਿਲੇ, ਭਾਵੇਂ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਭਾਵੇਂ ਔਰਤ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਲੈ ਆਵੇ। ^a a v2 “ਇਹ ਪੰਥ” ਯਿਸੂ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਂ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ। ³ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਦੰਮਿਸਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਚਾਨਕ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚਾਨਣ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਲਿਸ਼ਕਿਆ।

⁴ਉਹ ਭੂੰਏਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜੋ ਆਖ ਰਹੀ ਸੀ, “ਸ਼ਾਊਲ, ਸ਼ਾਊਲ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈਂ?”

⁵ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?” ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਯਿਸੂ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।

⁶ਪਰ ਉੱਠ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੜ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।”

⁷ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਫ਼ਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਹੱਕੇ-ਬੱਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਵਾਜ਼ ਤਾਂ ਸੁਣਦੇ ਸਨ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ⁸ਸ਼ਾਊਲ ਭੂੰਏਂ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ, ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਦਿੱਸਿਆ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਦੰਮਿਸਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਏ। ⁹ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅੰਨ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਨਾ ਕੁਝ ਖਾਧਾ ਨਾ ਪੀਤਾ।

¹⁰ਦੰਮਿਸਕ ਵਿੱਚ ਹਨਾਨਿਯਾਹ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਚੇਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਹਨਾਨਿਯਾਹ।” ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।”

¹¹ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਉੱਠ, ਉਸ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਰਸੁਸ ਦੇ ਸ਼ਾਊਲ ਨਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੱਭ—ਵੇਖ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ¹²ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹਨਾਨਿਯਾਹ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਫੇਰ ਸੁਜਾਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।”

¹³ਹਨਾਨਿਯਾਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ—ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸੰਤਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨੀ ਬੁਰਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ¹⁴ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਉਸ ਕੋਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਖ਼ਤਿਆਰ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ।”

¹⁵ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰਾ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਵਸੀਲਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਕੌਮਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ¹⁶ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣਾ ਪਵੇਗਾ।”

¹⁷ਹਨਾਨਿਯਾਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਊਲ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਭਰਾ ਸ਼ਾਊਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ—ਜੋ ਉਸ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਸਫ਼ਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਫੇਰ ਸੁਜਾਖਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂ।” ¹⁸ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛਿਲਕਿਆਂ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਫੇਰ ਸੁਜਾਖਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲਿਆ, ¹⁹ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਮਗਰੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬਲ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਕੁਝ ਦਿਨ ਦੰਮਿਸਕ ਵਿੱਚ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰਿਹਾ, ²⁰ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਹ ਸਭਾ-ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ²¹ਸਾਰੇ ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਸਨ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਆਖਦੇ, “ਕੀ ਇਹ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਐਨੀ ਤਬਾਹੀ ਮਚਾਈ ਸੀ? ਅਤੇ ਕੀ ਉਹ ਇੱਥੇ ਇਸੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ: ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜਾਜਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਜਾਵੇ?”

²²ਪਰ ਸ਼ਾਊਲ ਹੋਰ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੰਮਿਸਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਕੇ ਹੱਕਾ-ਬੱਕਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹੋ ਮਸੀਹ ਹੈ।

²³ਜਦੋਂ ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਬੀਤ ਗਏ, ਤਾਂ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਣ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਰਚੀ, ²⁴ਪਰ ਸ਼ਾਊਲ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਣ ਲਈ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਫਾਟਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਸਨ, ²⁵ਪਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਕੰਧ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ।

²⁶ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਚੇਲਾ ਹੈ। ²⁷ਪਰ ਬਰਨਾਬਾਸ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸੂਲਾਂ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਊਲ ਨੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਦੰਮਿਸਕ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ ਬਚਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ²⁸ਸੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਿਹਾ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇ-ਆਮ ਆਉਂਦਾ-ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ ਬਚਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ²⁹ਉਹ ਯੂਨਾਨੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਬਹਿਸ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਣ ਦੀ ਤਾਕ ਵਿੱਚ ਸਨ। ^b b v29 ਯੂਨਾਨੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਯਹੂਦੀ: ਉਹ ਯਹੂਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਸੀ। ³⁰ਜਦੋਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਸਰਿਯਾ ਲੈ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਤਰਸੁਸ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।

ਪੁੱਤਰ ਪਤਰਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਐਨੇਆਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

³¹ਸੋ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦਿਯਾ, ਗਲੀਲ ਅਤੇ ਸਾਮਰਿਯਾ ਵਿੱਚ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦੀ ਗਈ; ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਭੈ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਿਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦਿਲਾਸੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਗਈ।

³²ਜਦੋਂ ਪਤਰਸ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੁੱਦਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸੰਤਾਂ ਕੋਲ ਵੀ ਗਿਆ। ³³ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਐਨੇਆਸ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਧਰੰਗ ਦਾ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ³⁴ਪਤਰਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਐਨੇਆਸ, ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉੱਠ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਵਿਛਾਉਣਾ ਵਿਛਾ।” ਉਹ ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ। ³⁵ਅਤੇ ਲੁੱਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਰੋਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਏ।

³⁶ਯੋਪਾ ਵਿੱਚ ਤਬਿਥਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਚੇਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਦੋਰਕਸ ਹੈ। ਉਹ ਭਲੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ^c c v36 ਤਬਿਥਾ (ਅਰਾਮੀ) ਅਤੇ ਦੋਰਕਸ (ਯੂਨਾਨੀ) ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ “ਹਿਰਨੀ” ਹੈ। ³⁷ਉਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਉਹ ਬੀਮਾਰ ਹੋ ਕੇ ਮਰ ਗਈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹਵਾ ਕੇ ਉਤਾਹ ਵਾਲੀ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ³⁸ਕਿਉਂਕਿ ਲੁੱਦਾ ਯੋਪਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਤਰਸ ਉੱਥੇ ਹੈ, ਦੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਕੋਲ ਭੇਜੇ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰੀਂ।” ³⁹ਸੋ ਪਤਰਸ ਉੱਠ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਾਹ ਵਾਲੀ ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਏ। ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਰੋਂਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਉਹ ਕੁੜਤੇ ਅਤੇ ਚੋਗੇ ਵਿਖਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਦੋਰਕਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਿਆਂ ਬਣਾਏ ਸਨ। ⁴⁰ਪਤਰਸ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਗੋਡੇ ਟੇਕੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਲੋਥ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤਬਿਥਾ, ਉੱਠ।” ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਪਤਰਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉੱਠ ਬੈਠੀ। ⁴¹ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ। ਫੇਰ ਸੰਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ⁴²ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਯੋਪਾ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ⁴³ਅਤੇ ਉਹ ਯੋਪਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮਊਨ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਖੱਲਾਂ ਰੰਗਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਬਹੁਤ ਦਿਨ ਰਿਹਾ।