ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 8

8 ¹ਸੌਲੁਸ ਇਸਤੀਫ਼ਾਨ ਦੇ ਵੱਢੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਿਨ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਜ਼ੁਲਮ ਭੜਕ ਉੱਠਿਆ, ਅਤੇ ਰਸੂਲਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਭ ਲੋਕ ਯਹੂਦਿਯਾ ਅਤੇ ਸਾਮਰਿਯਾ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖਿੰਡ ਗਏ। ²ਭਗਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸਤੀਫ਼ਾਨ ਨੂੰ ਦੱਬਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਵਿਰਲਾਪ ਕੀਤਾ। ³ਪਰ ਸੌਲੁਸ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਹ ਘਰ-ਘਰ ਵੜ ਕੇ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਧੂਹ ਕੇ ਕੱਢਦਾ ਅਤੇ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।

ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਸਾਮਰਿਯਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ

⁴ਸੋ ਜਿਹੜੇ ਖਿੰਡ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਜਾ ਕੇ ਬਚਨ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ⁵ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਸਾਮਰਿਯਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ⁶ਭੀੜਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਹ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਵੇਖਿਆ। ⁷ਬਹੁਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰਿਸ਼ਟ ਆਤਮੇ ਚਿੰਬੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਨਿਕਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਧਰੰਗੀ ਤੇ ਲੰਗੜੇ ਚੰਗੇ ਕੀਤੇ ਗਏ। ⁸ਸੋ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਅਨੰਦ ਹੋਇਆ।

⁹ਸ਼ਮਊਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਦੂਗਰੀ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਾਮਰਿਯਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਦੱਸਦਾ ਸੀ। ¹⁰ਛੋਟੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੇ ਤੱਕ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਸੁਣਦੇ ਅਤੇ ਆਖਦੇ ਸਨ, “ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਖਦੇ ਹਨ।” ¹¹ਉਹ ਉਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂਗਰੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ¹²ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਮ ਬਾਰੇ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ¹³ਸ਼ਮਊਨ ਨੇ ਆਪ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲੈ ਕੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਉਹ ਵੇਖਦਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।

¹⁴ਜਦੋਂ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵਿੱਚ ਰਸੂਲਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸਾਮਰਿਯਾ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਬਚਨ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਤਰਸ ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ¹⁵ਉਹ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਪਾਉਣ, ¹⁶ਕਿਉਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਅਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਉਤਰਿਆ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਬਪਤਿਸਮਾ ਹੀ ਲਿਆ ਸੀ। ¹⁷ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਪਾਇਆ। ¹⁸ਜਦੋਂ ਸ਼ਮਊਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਆਤਮਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ, ¹⁹ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਾਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਪਾਵੇ।” ²⁰ਪਤਰਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੇਰੀ ਚਾਂਦੀ ਤੇਰੇ ਸਣੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਪੈਸਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁੱਲ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈਂ! ²¹ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਾ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਨਾ ਕੋਈ ਭਾਗ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੱਧਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ²²ਸੋ ਇਸ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਤੌਬਾ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਇਹ ਮਨਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ²³ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਕੁੜੱਤਣ ਨਾਲ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈਂ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਵਿੱਚ ਬੱਝਾ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।”

²⁴ਸ਼ਮਊਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ।”

²⁵ਸੋ ਗਵਾਹੀ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਦਾ ਬਚਨ ਸੁਣਾ ਕੇ, ਉਹ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਏ, ਅਤੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਸਾਮਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਗਏ।

ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਅਤੇ ਹਬਸ਼ੀ

²⁶ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਨੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਉੱਠ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਉਸ ਰਾਹ ਨੂੰ ਜਾ, ਜੋ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਤੋਂ ਗਾਜ਼ਾ ਨੂੰ ਉਤਰਦਾ ਹੈ”—ਇਹ ਉਜਾੜ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ। ²⁷ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਇੱਕ ਹਬਸ਼ੀ ਖੁਸਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਬਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਕੰਦਾਕੇ ਦਾ ਦਰਬਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਦਾ ਮੁਖ਼ਤਿਆਰ ਸੀ; ਉਹ ਬੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਆਇਆ ਸੀ, ^a a v27 ਕੰਦਾਕੇ ਕੋਈ ਨਿੱਜੀ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕੂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਜ-ਮਾਤਾ ਲਈ ਸ਼ਾਹੀ ਪਦਵੀ ਸੀ। ²⁸ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰੱਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਦੀ ਪੋਥੀ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ।

²⁹ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਨੇੜੇ ਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਰੱਥ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾ।”

³⁰ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਭੱਜ ਕੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਸਾਯਾਹ ਨਬੀ ਦੀ ਪੋਥੀ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਜੋ ਤੂੰ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਕੀ ਤੂੰ ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ?”

³¹ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝਾਵੇ?” ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠੇ। ³²ਹੁਣ ਧਰਮ-ਪੋਥੀ ਦਾ ਜੋ ਹਿੱਸਾ ਉਹ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ: “ਭੇਡ ਵਾਂਗ ਉਹ ਵੱਢੇ ਜਾਣ ਲਈ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਲੇਲੇ ਵਾਂਗ ਜੋ ਆਪਣੇ ਉੱਨ ਕਤਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ³³ਉਸ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਿਆਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੌਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।”

³⁴ਖੁਸਰੇ ਨੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਨਬੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸ ਬਾਰੇ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਬਾਰੇ?”

³⁵ਤਦ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਇਸੇ ਧਰਮ-ਪੋਥੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਸੁਣਾਈ। ³⁶ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਿਆਂ ਉਹ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਖੁਸਰੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਵੇਖ, ਪਾਣੀ! ਮੈਨੂੰ ਬਪਤਿਸਮਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਕੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ?” ^b b v36 ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਆਇਤ 37 ਨਹੀਂ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਨਕਲਾਂ ਇਹ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ: “ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।’ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ‘ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।’” ³⁸ਉਸ ਨੇ ਰੱਥ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ, ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਤੇ ਖੁਸਰਾ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦਿੱਤਾ।

³⁹ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੇ ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਖੁਸਰੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੇਰ ਕਦੀ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਅਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਤੁਰ ਪਿਆ। ⁴⁰ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਅਜ਼ੋਤੁਸ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਅਤੇ ਉਹ ਲੰਘਦਾ ਹੋਇਆ ਹਰ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੈਸਰਿਯਾ ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।