Handelinge 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Saulus het Stefanus se dood goedgekeur. Op daardie dag het ’n hewige vervolging teen die gemeente in Jerusalem losgebars, en almal behalwe die apostels is deur Judea en Samaria verstrooi. ²Vroom manne het Stefanus begrawe en hardop oor hom getreur. ³Maar Saulus het die gemeente verwoes. Hy het huis na huis binnegegaan, mans en vroue weggesleep en hulle in die tronk gegooi.

Filippus verkondig in Samaria

⁴Die wat verstrooi is, het dus oral gegaan en die goeie nuus van die woord verkondig. ⁵Filippus het afgegaan na die stad Samaria en vir hulle Christus verkondig. ⁶Die skare het eendragtig aandag gegee aan wat Filippus gesê het, en het die tekens gehoor en gesien wat hy gedoen het. ⁷Uit baie wat besete was, het onrein geeste uitgegaan terwyl hulle hard geskreeu het, en baie verlamdes en kreupeles is gesond gemaak. ⁸So was daar groot blydskap in daardie stad.

⁹’n Man met die naam Simon het reeds in daardie stad towery beoefen en die mense van Samaria verbaas, en hy het beweer dat hy iemand groots is. ¹⁰Almal, van die geringste tot die grootste, het na hom geluister en gesê: “Hierdie man is die krag van God wat die Grote genoem word.” ¹¹Hulle het aandag aan hom gegee omdat hy hulle ’n lang tyd met sy towery verbaas het. ¹²Maar toe hulle Filippus se goeie nuus oor die koninkryk van ons Vader en die naam van Jesus Christus geglo het, is mans en vroue gedoop. ¹³Simon self het ook geglo, en nadat hy gedoop is, het hy naby Filippus gebly, verbaas oor die tekens en groot wonderwerke wat hy gesien het.

¹⁴Toe die apostels in Jerusalem hoor dat Samaria die woord van ons Vader ontvang het, het hulle Petrus en Johannes na hulle toe gestuur. ¹⁵Toe hulle daar aankom, het hulle vir hulle gebid dat hulle die Heilige Gees mag ontvang, ¹⁶want die Heilige Gees het nog op niemand van hulle geval nie; hulle is net in die naam van die Here Jesus gedoop. ¹⁷Toe het hulle hulle hande op hulle gelê, en hulle het die Heilige Gees ontvang. ¹⁸Toe Simon sien dat die Gees gegee word deur die handoplegging van die apostels, het hy vir hulle geld aangebied ¹⁹en gesê: “Gee ook aan my hierdie mag, sodat elkeen op wie ek my hande lê, die Heilige Gees kan ontvang.” ²⁰Petrus het vir hom gesê: “Mag jou silwer saam met jou vergaan, omdat jy gedink het jy kan die gawe van ons Vader met geld koop! ²¹Jy het geen deel of aandeel in hierdie saak nie, want jou hart is nie reg voor ons Vader nie. ²²Bekeer jou dus van hierdie kwaad, en bid tot ons Vader dat die bedoeling van jou hart jou vergewe mag word, as dit moontlik is. ²³Ek sien dat jy deur bitterheid vergiftig is en deur die kwaad gebind is.”

²⁴Simon het geantwoord: “Bid tot God vir my, sodat niks van wat julle gesê het oor my sal kom nie.”

²⁵Nadat hulle getuig en die woord van ons Here Jesus gespreek het, het hulle teruggegaan na Jerusalem en die goeie nuus in baie Samaritaanse dorpies verkondig.

Filippus en die Etiopiër

²⁶Toe sê ’n engel van ons Vader vir Filippus: “Staan op en gaan suidwaarts na die pad wat van Jerusalem na Gasa afloop” — ’n woestynpad. ²⁷Hy het opgestaan en gegaan. Daar was ’n Etiopiese hofdienaar, ’n amptenaar van Kandake, die koningin van die Etiopiërs, wat in beheer was van haar hele skatkis, en wat na Jerusalem gekom het om te aanbid, ^a a v27 Kandake was nie ’n persoonlike naam nie, maar die koninklike titel vir die koningin-moeder van die koninkryk van Kus, suid van Egipte. ²⁸en wat op pad terug was, terwyl hy in sy wa gesit en die profeet Jesaja gelees het.

²⁹En die Heilige Gees het vir Filippus gesê: “Gaan nader en bly by daardie wa.”

³⁰Filippus het nader gehardloop en hom die profeet Jesaja hoor lees, en hy het gevra: “Verstaan jy wat jy lees?”

³¹Hy het gesê: “Hoe kan ek, tensy iemand my lei?” En hy het Filippus genooi om op te klim en by hom te sit. ³²Die gedeelte van die Skrif wat hy gelees het, was dit: “Soos ’n skaap is hy na die slagplek gelei, en soos ’n lam wat stil bly voor sy skeerder, so het hy nie sy mond oopgemaak nie. ³³In sy vernedering is die reg hom ontneem. Wie kan sy geslag beskryf? Want sy lewe word van die aarde af weggeneem.”

³⁴Die hofdienaar het vir Filippus gesê: “Sê my, van wie sê die profeet dit — van homself, of van iemand anders?”

³⁵Toe het Filippus sy mond oopgemaak en, beginnende by hierdie Skrif, het hy vir hom die goeie nuus oor Jesus verkondig. ³⁶Terwyl hulle met die pad langs gereis het, het hulle by water gekom, en die hofdienaar het gesê: “Kyk, water! Wat verhinder my om gedoop te word?” ^b b v36 Die vroegste manuskripte het nie hier ’n vers 37 nie; latere afskrifte voeg by: “Filippus het gesê: ‘As jy met jou hele hart glo, mag jy.’ En hy het geantwoord: ‘Ek glo dat Jesus Christus die Seun van God is.’” ³⁸Hy het beveel dat die wa moet stilhou, en altwee het in die water afgegaan, Filippus en die hofdienaar, en Filippus het hom gedoop.

³⁹Toe hulle uit die water uit opkom, het die Gees van ons Vader Filippus skielik weggeneem, en die hofdienaar het hom nooit weer gesien nie, maar hy het verheug op sy pad voortgegaan. ⁴⁰Filippus het homself in Asotus bevind. Hy het daardeur gereis en die goeie nuus in elke stad verkondig totdat hy in Sesarea aangekom het.