Die Seun ontmoet sy vervolger

Saulus is op die pad na Damaskus met lasbriewe vir arrestasies wanneer lig hom neervel en 'n stem vra waarom hy vervolg word. Drie dae blind, genees deur 'n bang Ananias, begin hy preek. Gelowiges twyfel aan hom totdat Barnabas vir hom instaan. Petrus wek Tabita in Joppe op.

Hoofstuk 9.

Maar Saulus, wat nog steeds dreigemente en moord teen die dissipels van die Here geblaas het, het na die hoëpriester toe gegaan en het hom gevra vir briewe aan die sinagoges van Damaskus, sodat hy, as hy enigiemand van die Weg sou kry, mans of vroue, hulle geboei na Jerusalem toe kon bring. ^a Terwyl hy op reis was en naby Damaskus gekom het, het daar skielik ’n lig uit die hemel om hom geflits.

Hy het op die grond geval en ’n stem hoor sê: “Saul, Saul, waarom vervolg jy my?”

Hy het gevra: “Wie is u, Here?” En hy het geantwoord: “Ek is Jesus wat jy vervolg.

Maar staan op en gaan die stad binne, en daar sal vir jou gesê word wat jy moet doen.”

Die manne wat saam met hom gereis het, het sprakeloos gestaan; hulle het die stem gehoor, maar niemand gesien nie. Saulus het van die grond af opgestaan, maar met oop oë het hy niks gesien nie; hulle het hom aan die hand gelei en hom in Damaskus ingebring. Drie dae lank was hy blind en het hy nie geëet of gedrink nie.

In Damaskus het daar ’n dissipel gewoon met die naam Ananias. In ’n gesig het die Here gesê: “Ananias.” Hy het geantwoord: “Hier is ek, Here.”

Die Here het vir hom gesê: “Staan op, gaan na die straat wat Reguit genoem word, en soek in die huis van Judas na ’n man van Tarsus met die naam Saulus—hy is aan die bid, en hy het in ’n gesig gesien hoe ’n man met die naam Ananias inkom en sy hande op hom lê sodat hy weer kan sien.”

Ananias het geantwoord: “Here, baie mense het my van hierdie man vertel—van die kwaad wat hy u heiliges in Jerusalem aangedoen het. En hier het hy volmag van die hoëpriesters om almal te boei wat u naam aanroep.”

Maar die Here het vir hom gesê: “Gaan, want hierdie man is my uitverkore werktuig om my naam uit te dra voor nasies en konings en die volk van Israel. Want ek sal hom wys hoeveel hy vir my naam se ontwil moet ly.”

Ananias het gegaan en die huis binnegegaan. Hy het Saulus die hande opgelê en gesê: “Broer Saul, die Here Jesus—wat op die pad waarlangs jy gereis het aan jou verskyn het—het my gestuur sodat jy weer kan sien en met die Heilige Gees vervul kan word.” Dadelik het iets soos skille van sy oë afgeval, en hy kon weer sien. Hy het opgestaan en is gedoop, en nadat hy geëet het, het hy sy krag teruggekry. ’n Paar dae lank was hy saam met die dissipels in Damaskus, en dadelik het hy Jesus in die sinagoges begin verkondig, dat hy die Seun van ons Vader is. Almal wat dit gehoor het, was verbaas en het gesê: “Is dit nie die man wat in Jerusalem soveel verwoesting aangerig het onder dié wat hierdie naam aanroep nie? En het hy nie juis hiervoor hierheen gekom nie: om hulle geboei voor die hoëpriesters te bring?”

Maar Saulus het al hoe sterker geword en die Jode wat in Damaskus gewoon het, verbyster deurdat hy bewys het dat hierdie man die Christus is.

Nadat baie dae verbygegaan het, het die Jode saamgesweer om hom dood te maak, maar Saulus het van hulle sameswering te wete gekom; hulle het dag en nag die poorte dopgehou om hom dood te maak, maar snags het sy dissipels hom in ’n mandjie deur die muur laat afsak.

Toe hy in Jerusalem aankom, het hy probeer om by die dissipels aan te sluit, maar almal was bang vir hom, omdat hulle nie geglo het dat hy ’n dissipel is nie. Maar Barnabas het hom na die apostels toe geneem en verduidelik hoe Saulus op die pad die Here gesien het, wat met hom gepraat het, en hoe hy in Damaskus vrymoedig in die naam van Jesus gepraat het. So was hy saam met hulle en het vrylik in Jerusalem rondbeweeg en vrymoedig in die naam van die Here gepraat. Hy het met die Helleniste gepraat en gedebatteer, maar hulle het hom probeer doodmaak. ^b Toe die broers dit te wete kom, het hulle hom na Sesarea afgebring en hom na Tarsus toe weggestuur.

Die Seun genees vir Enéas deur Petrus

So het die kerk in die hele Judea, Galilea en Samaria vrede gehad en is dit versterk; terwyl dit in die vrees van die Here gewandel het en deur die Heilige Gees getroos is, het dit in getal vermeerder.

Terwyl Petrus onder al die gelowiges rondgereis het, het hy ook afgegaan na die heiliges wat in Lidda gewoon het. Daar het hy ’n man met die naam Enéas gekry, wat verlam was en ag jaar lank bedlêend was. Petrus het vir hom gesê: “Enéas, Jesus Christus genees jou. Staan op en maak jou bed op.” Dadelik het hy opgestaan. En almal wat in Lidda en Saron gewoon het, het hom gesien, en hulle het hulle tot die Here bekeer.

In Joppe het daar ’n dissipel gewoon met die naam Tabita, wat Dorkas beteken. Sy was vol goeie werke en hulp aan die armes. ^c In daardie dae het sy siek geword en gesterf; hulle het haar gewas en haar in ’n bokamer neergelê. Omdat Lidda naby Joppe was, het die dissipels wat gehoor het dat Petrus daar is, twee man na hom toe gestuur met die dringende versoek: “Moenie talm om na ons toe te kom nie.” Petrus het toe opgestaan en saam met hulle gegaan. Toe hy daar aankom, het hulle hom na die bokamer gebring. Al die weduwees het huilend by hom gestaan en die onderklere en mantels gewys wat Dorkas gemaak het toe sy nog by hulle was. Petrus het almal uitgestuur, gekniel en gebid. Toe hy na die liggaam draai, het hy gesê: “Tabita, staan op.” Sy het haar oë oopgemaak, Petrus gesien en regop gaan sit. Hy het haar sy hand gegee en haar opgehelp. Toe hy die heiliges en die weduwees roep, het hy haar lewend aan hulle voorgestel. En dit het deur die hele Joppe bekend geword, en baie het in die Here geglo. En hy het baie dae lank in Joppe gebly by ’n man met die naam Simon, ’n leerlooier.