رسولن جا ڪم 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹پر ساؤل، جيڪو اڃا بہ خداوند جي شاگردن خلاف ڌمڪين ۽ قتل جو ساھ کڻي رهيو هو، وڏي ڪاهن وٽ ويو، ²۽ کانئس دمشق جي عبادتخانن لاءِ خط گھريائين، تہ جيڪڏهن هن واٽ وارن مان ڪو، مرد يا عورت، ملي تہ کين ٻڌي يروشلم وٺي اچي. ^a a v2 ”اها واٽ“ يسوع جي پوئلڳن جو سڀ کان پهريون نالو هو، ان کان اڳ جو کين مسيحي سڏيو ويو. ³جڏهن هو سفر ڪندي دمشق جي ويجهو پهتو، تڏهن اوچتو آسمان مان هڪ روشني سندس چوڌاري چمڪي.

⁴هو زمين تي ڪري پيو ۽ هڪ آواز ٻڌائين، جيڪو چئي رهيو هو تہ ”ساؤل، ساؤل، تون مون کي ڇو ستائين ٿو؟“

⁵ساؤل چيو تہ ”اي خداوند، تون ڪير آهين؟“ تڏهن فرمايائينس تہ ”آءٌ يسوع آهيان، جنهن کي تون ستائين ٿو.

⁶پر اُٿ ۽ شهر ۾ وڃ، پوءِ توکي ٻڌايو ويندو تہ ڇا ڪرڻو آهي.“

⁷ساڻس گڏ سفر ڪندڙ ماڻهو آواز تہ ٻڌندا رهيا، پر ڪنهن کي نہ ڏسي، ٻوڙا ٿي بيٺا رهيا. ⁸ساؤل زمين تان اُٿيو، پر اکيون کليل هوندي بہ کيس ڪجھ نظر نہ آيو؛ تنهنڪري هنن هٿ کان وٺي کيس دمشق ۾ آندو. ⁹ٽن ڏينهن تائين هو انڌو رهيو ۽ نہ کائيائين نہ پيتائين.

¹⁰دمشق ۾ حنانياه نالي هڪ شاگرد رهندو هو. خداوند رؤيا ۾ کيس فرمايو تہ ”حنانياه.“ هن وراڻيو تہ ”خداوند، آءٌ حاضر آهيان.“

¹¹خداوند کيس فرمايو تہ ”اُٿ، ’سڌي‘ سڏبي واري گھٽيءَ ڏانهن وڃ، ۽ يهوداه جي گھر ۾ طرسس جي ساؤل نالي هڪ ماڻهوءَ کي ڳوله—هو دعا ڪري رهيو آهي، ¹²۽ رؤيا ۾ ڏٺائين تہ حنانياه نالي هڪ ماڻهو اندر آيو ۽ مٿس هٿ رکيائين، جيئن هو وري ڏسي سگھي.“

¹³حنانياه وراڻيو تہ ”خداوند، ڪيترن ماڻهن مون کي هن ماڻهوءَ بابت ٻڌايو آهي تہ هن يروشلم ۾ تنهنجن پاڪ ماڻهن سان ڪيڏي بڇڙائي ڪئي آهي. ¹⁴هتي بہ کيس وڏن ڪاهنن کان اختيار مليل آهي تہ جيڪي تنهنجو نالو وٺن ٿا، تن سڀني کي ٻڌي.“

¹⁵پر خداوند کيس فرمايو تہ ”وڃ، ڇاڪاڻ تہ هي ماڻهو منهنجو چونڊيل اوزار آهي، جيڪو منهنجو نالو قومن، بادشاهن ۽ بني اسرائيل جي اڳيان کڻي وڃي. ¹⁶ڇاڪاڻ تہ آءٌ کيس ڏيکاريندس تہ منهنجي نالي جي خاطر کيس ڪيترو ڏک سهڻو پوندو.“

¹⁷حنانياه وڃي گھر ۾ داخل ٿيو ۽ ساؤل تي هٿ رکي چيائينس تہ ”ڀاءُ ساؤل، خداوند يسوع—جيڪو تو کي انهيءَ واٽ تي ظاهر ٿيو جنهن تان تون آيو هئين—مون کي موڪليو آهي، تہ تون وري ڏسڻ لڳين ۽ پاڪ روح سان ڀرجي وڃين.“ ¹⁸ساڳئي وقت سندس اکين مان ڄڻ ڇلڪا ڪري پيا ۽ هو وري ڏسڻ لڳو. پوءِ اُٿي بپتسمو ورتائين، ¹⁹۽ کائڻ کان پوءِ سندس طاقت موٽي آئي. ڪجھ ڏينهن هو دمشق ۾ شاگردن سان گڏ رهيو، ²⁰پوءِ ساڳئي وقت عبادتخانن ۾ يسوع جي منادي ڪرڻ لڳو تہ اهو اسان جي پيءُ جو فرزند آهي. ²¹سڀ ٻڌندڙ حيران ٿي چوڻ لڳا تہ ”ڇا هي اهو ماڻهو ناهي جنهن يروشلم ۾ هن نالي کي پڪارڻ وارن تي اهڙي تباهي آندي هئي؟ ۽ ڇا هو هتي انهيءَ ئي لاءِ نہ آيو هو تہ کين ٻڌي وڏن ڪاهنن آڏو آڻي؟“

²²پر ساؤل وڌيڪ زور وٺندو ويو، ۽ هي ئي مسيح آهي، اهو ثابت ڪري دمشق ۾ رهندڙ يهودين کي حيران ڪري ڇڏيائين.

²³ڪيترن ڏينهن کان پوءِ يهودين کيس ماري ڇڏڻ جو منصوبو ٺاهيو، ²⁴پر ساؤل کي سندن منصوبي جي خبر پئجي وئي. اهي کيس ماري ڇڏڻ لاءِ ڏينهن رات دروازن تي نظر رکندا رهيا، ²⁵پر سندس شاگردن رات جو کيس ٽوڪريءَ ۾ ويھاري ڀت مان هيٺ لاٿو.

²⁶يروشلم پهچي هن شاگردن سان شامل ٿيڻ جي ڪوشش ڪئي، پر سڀ کانئس ڊڄندا رهيا، ڇاڪاڻ تہ يقين نہ ٿي ڪيائون تہ هو شاگرد آهي. ²⁷پر برنباس کيس رسولن وٽ وٺي آيو ۽ ٻڌايائين تہ ساؤل واٽ تي خداوند کي ڪيئن ڏٺو، خداوند ساڻس ڪيئن ڳالهايو، ۽ دمشق ۾ هن يسوع جي نالي ۾ ڪيئن دليريءَ سان ڳالهايو. ²⁸سو هو ساڻن گڏ رهيو، يروشلم ۾ آزاديءَ سان اچ وڃ ڪندو ۽ خداوند جي نالي ۾ دليريءَ سان ڳالهائيندو رهيو. ²⁹هو يوناني ڳالهائيندڙ يهودين سان ڳالهائيندو ۽ بحث ڪندو هو، پر اهي کيس ماري ڇڏڻ جي ڳولا ۾ هئا. ^b b v29 يوناني ڳالهائيندڙ يهودي: اهي يهودي جن يوناني ٻولي ۽ ثقافت اختيار ڪئي هئي. ³⁰جڏهن ڀائرن کي اها خبر پئي، تڏهن کيس قيصريه تائين هيٺ وٺي آيا ۽ طرسس ڏانهن موڪلي ڇڏيائونس.

فرزند پطرس جي وسيلي اينياس کي شفا ڏئي ٿو

³¹تنهنڪري سڄي يهوديه، گليل ۽ سامريه ۾ ڪليسيا کي امن مليو ۽ مضبوط ٿيندي وئي؛ خداوند جي خوف ۾ هلندي ۽ پاڪ روح جي تسلي سان تعداد ۾ وڌندي رهي.

³²جڏهن پطرس سڀني ايمان وارن ۾ سفر ڪندو رهيو، تڏهن لدا ۾ رهندڙ پاڪ ماڻهن وٽ بہ هيٺ آيو. ³³اتي کيس اينياس نالي هڪ ماڻهو مليو، جيڪو اٺن سالن کان کٽ تي پيل هو ۽ فالج جو مريض هو. ³⁴پطرس چيس تہ ”اينياس، يسوع مسيح تو کي شفا ڏئي ٿو. اُٿ، پنهنجو بسترو سڌو ڪر.“ هو ساڳئي وقت اُٿي بيٺو. ³⁵لدا ۽ شارون جي سڀني رهاڪن کيس ڏٺو، تڏهن خداوند ڏانهن موٽي آيا.

³⁶يافا ۾ طبيتا نالي هڪ شاگرد رهندي هئي، جنهن جو ترجمو دورقه آهي. هوءَ چڱن ڪمن ۽ غريبن جي مدد سان ڀرپور هئي. ^c c v36 طبيتا (ارامي) ۽ دورقه (يوناني) ٻنهي جي معنيٰ ”هرڻي“ آهي. ³⁷انهن ڏينهن ۾ هوءَ بيمار ٿي مري وئي؛ هنن کيس غسل ڏئي مٿين ڪمري ۾ رکيو. ³⁸لدا يافا جي ويجهو هو، تنهنڪري جن شاگردن ٻڌو تہ پطرس اتي آهي، تن ٻه ماڻهو ساڻس ڏانهن موڪلي منٿ ڪيائونس تہ ”اسان وٽ اچڻ ۾ دير نہ ڪر.“ ³⁹تنهنڪري پطرس اُٿي ساڻن گڏ ويو. جڏهن پهتو، تڏهن کيس مٿين ڪمري ۾ آنديائون. سڀ بيواهون روئنديون سندس ڀرسان بيٺيون ۽ اهي قميصون ۽ چوغا ڏيکارڻ لڳيون جيڪي دورقه انهن سان گڏ رهندي ٺاهيا هئا. ⁴⁰پطرس سڀني کي ٻاهر ڪڍي، گوڏا کوڙي دعا گھريائين. لاش ڏانهن مُڙي چيائين تہ ”طبيتا، اُٿ.“ هن اکيون کوليون، پطرس کي ڏٺو ۽ اُٿي ويٺي. ⁴¹هٿ ڏئي کيس اٿاريائين. پاڪ ماڻهن ۽ بيواهن کي سڏي، کيس جيئري هنن جي اڳيان پيش ڪيائين. ⁴²اها خبر سڄي يافا ۾ پکڙجي وئي ۽ ڪيترن ئي خداوند تي ايمان آندو. ⁴³پطرس يافا ۾ ڪيترائي ڏينهن شمعون نالي هڪ چمڙو رڱيندڙ وٽ رهيو.