Havoriylar 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Shoul esa hanuz Rabbimizning shogirdlariga qarshi tahdid va qotillik soʻzlarini purkar edi. U oliy ruhoniy huzuriga bordi, ²undan Damashqdagi sinagogalarga maktublar soʻradi — agar bu Yoʻl taraftorlaridan erkagu ayol, kimnidir topsa, ularni bogʻlab Quddusga olib kelish uchun. ^a a v2 “Yoʻl” — Iso izdoshlari masihiylar deb atalishidan oldin ularga berilgan eng dastlabki nom edi. ³U safar qilib, Damashqqa yaqinlashganda, birdan osmondan bir nur uning atrofida chaqnab ketdi.

⁴U yerga quladi va bir ovozni eshitdi: “Shoul, Shoul, nega Meni taʼqib qilyapsan?”

⁵U: “Siz kimsiz, Hazratim?” — deb soʻradi. Ovoz esa: “Men sen taʼqib qilayotgan Isoman.

⁶Ammo oʻrningdan turib, shaharga kir. Nima qilishing kerakligi senga aytiladi.”

⁷U bilan ketayotgan odamlar ovozni eshitib, ammo hech kimni koʻrmay, tillari soʻzga kelmay qotib qolishdi. ⁸Shoul yerdan turdi, ammo koʻzlarini ochsa-da, hech narsani koʻrmadi. Ular uni qoʻlidan yetaklab, Damashqqa olib kirishdi. ⁹U uch kun koʻr boʻlib, na yedi, na ichdi.

¹⁰Damashqda Xananiyo ismli bir shogird yashardi. Rabbimiz unga vahiyda: “Xananiyo!” — dedi. U: “Labbay, Hazratim”, — deb javob berdi.

¹¹Rabbimiz unga dedi: “Oʻrningdan turib, Toʻgʻri deb atalgan koʻchaga bor va Yahudoning uyida Tarsuslik Shoul ismli bir odamni izla — u hozir ibodat qilyapti, ¹²u vahiyda Xananiyo ismli bir odamning kirib kelib, koʻzi yana ochilishi uchun ustiga qoʻllarini qoʻyganini koʻrdi.”

¹³Xananiyo javob berdi: “Hazratim, men bu odam haqida koʻplardan eshitdim — u Quddusda Sizning muqaddas bandalaringizga qancha yomonlik qilibdi. ¹⁴Bu yerda ham u Sizning nomingizni chaqirgan hamma kishini bogʻlash uchun bosh ruhoniylardan vakolat olib kelibdi.”

¹⁵Lekin Rabbimiz unga dedi: “Boraver, chunki bu odam Mening nomimni xalqlar, shohlar va Isroil xalqi oldida olib yurish uchun Men tanlagan qurolimdir. ¹⁶Zero Mening nomim yoʻlida u qanchalar azob chekishi kerakligini Men Oʻzim unga koʻrsataman.”

¹⁷Xananiyo borib, uyga kirdi. U Shoulning ustiga qoʻllarini qoʻyib dedi: “Shoul birodar, siz kelayotgan yoʻlda sizga zohir boʻlgan Rabbimiz Iso meni yubordi — koʻzingiz yana ochilib, Muqaddas Ruhga toʻlishingiz uchun.” ¹⁸Shu zahoti uning koʻzlaridan xuddi tangachalar kabi narsa tushdi va koʻzi yana ochildi. U oʻrnidan turib, suvga choʻmdirildi, ¹⁹ovqatlangach, quvvatga kirdi. U bir necha kun Damashqdagi shogirdlar bilan birga boʻldi, ²⁰va darhol sinagogalarda Iso haqida — Uning Otamizning Oʻgʻli ekanligini — targʻib qila boshladi. ²¹Buni eshitganlarning hammasi hayratga tushib dedi: “Quddusda bu nomni chaqirganlar orasida shunday vayronagarchilik keltirgan odam shu emasmi? U bu yerga ham ularni bogʻlab bosh ruhoniylar oldiga olib borish uchun kelgan emasmi?”

²²Shoul esa tobora kuchayib bordi va Isoning Masih ekanligini isbotlab, Damashqda yashayotgan yahudiylarni dovdiratib qoʻydi.

²³Koʻp kunlar oʻtgach, yahudiylar uni oʻldirish uchun fitna uyushtirishdi, ²⁴ammo Shoul ularning fitnasidan xabar topdi. Ular uni oʻldirish uchun kechayu kunduz shahar darvozalarini poylab turishardi, ²⁵lekin shogirdlari uni tunda savat ichida devordan pastga tushirishdi.

²⁶Quddusga yetib kelgach, u shogirdlarga qoʻshilmoqchi boʻldi, biroq uning shogird ekanligiga ishonmay, hammasi undan qoʻrqardi. ²⁷Lekin Barnabo uni havoriylar oldiga olib bordi va Shoulning yoʻlda Rabbimizni koʻrgani, Uning u bilan gaplashgani hamda Damashqda Iso nomidan dadil soʻzlagani haqida ularga soʻzlab berdi. ²⁸Shunday qilib, u ular bilan birga boʻlib, Quddus boʻylab erkin yurar va Rabbimiz nomidan dadil soʻzlardi. ²⁹U ellinistlar bilan suhbatlashib, bahslashardi, lekin ular uni oʻldirishga intilishardi. ^b b v29 Ellinistlar: yunon tili va madaniyatini qabul qilgan, yunoncha soʻzlashadigan yahudiylar. ³⁰Birodarlar buni bilib qolishgach, uni Qaysariyaga olib borishdi va u yerdan Tarsusga joʻnatib yuborishdi.

Oʻgʻil Butrus orqali Eneyni sogʻaytiradi

³¹Shunday qilib, butun Yahudiya, Jalila va Samariya boʻylab jamoat tinchlikka erishib, mustahkamlandi; Rabbimizdan qoʻrqib yashab, Muqaddas Ruhdan tasalli topib, son jihatdan koʻpaydi.

³²Butrus barcha imonlilar orasida safar qilib yurar ekan, Liddada yashayotgan muqaddas bandalarnikiga ham bordi. ³³U yerda sakkiz yildan beri shol boʻlib, oʻrin-koʻrpa qilib yotgan Eney ismli bir odamni uchratdi. ³⁴Butrus unga dedi: “Eney, Iso Masih seni sogʻaytiradi. Oʻrningdan tur va joyingni yigʻishtir.” U shu zahoti oʻrnidan turdi. ³⁵Lidda va Sharonda yashovchilarning hammasi uni koʻrdi va Rabbimizga yuz burishdi.

³⁶Yaffoda Tabito ismli bir shogird ayol yashardi; uning ismi Dorka degani edi. U ezgu ishlarga va kambagʻallarga yordam berishga toʻla edi. ^c c v36 Tabito (oromiycha) ham, Dorka (yunoncha) ham “jayron” degan maʼnoni bildiradi. ³⁷Oʻsha kunlarda u kasal boʻlib, vafot etdi. Uni yuvib, yuqori xonaga yotqizishdi. ³⁸Lidda Yaffoga yaqin boʻlgani uchun, Butrusning oʻsha yerdaligini eshitgan shogirdlar uning oldiga ikki kishini yuborib: “Oldimizga kelishni kechiktirmang”, — deb yalinishdi. ³⁹Shunday qilib, Butrus oʻrnidan turib, ular bilan bordi. U yetib borgach, uni yuqori xonaga olib chiqishdi. Barcha bevalar yigʻlab, uning yonida turishdi va Dorka ular bilan birga boʻlganida tikkan koʻylaklaru ridolarni koʻrsatishdi. ⁴⁰Butrus hammani tashqariga chiqarib, tiz choʻkdi va ibodat qildi. Soʻng jasadga yuzlanib: “Tabito, oʻrningdan tur”, — dedi. U koʻzlarini ochib, Butrusni koʻrdi va oʻtirib oldi. ⁴¹Butrus unga qoʻlini berib, oʻrnidan turgizdi. Soʻng muqaddas bandalar bilan bevalarni chaqirib, uni tirik holda ularga koʻrsatdi. ⁴²Bu voqea butun Yaffoga tarqaldi va koʻplar Rabbimizga imon keltirdi. ⁴³Butrus esa Yaffoda koʻnchi Simun ismli bir odamning uyida koʻp kun qoldi.