Ayeuna parantos aya citakanana

Rasul-Rasul 9 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Sang Putra Patepang jeung nu Nganiaya Anjeunna

Saulus aya di jalan ka Damsik mawa surat-surat panangkepan waktu cahaya ngagubrakkeun anjeunna sarta hiji sora nanyakeun naha anjeunna nganiaya. Lolong tilu poe, dicageurkeun ku Ananias anu sieun, anjeunna mimiti ngawawar. Jalma-jalma anu percaya ragu ka anjeunna nepi ka Barnabas ngajamin. Petrus ngahirupkeun deui Tabita di Yopa.

Pasal 9.

Tapi Saulus mah angger bae ngancam jeung hayang maehan murid-murid Gusti, tuluy indit ka Imam Agung, sarta menta surat ka anjeunna pikeun tempat-tempat ibadah urang Yahudi di Damsik, supaya lamun manggih jalma anu nganut kana Jalan eta, boh lalaki boh awewe, bisa dibawa kalawan dibarogod ka Yerusalem. a a v2 “Jalan” teh ngaran pangheulana pikeun para pangiring Yesus, samemeh maranehna disebut urang Kristen. Sabot keur lumampah tur geus tereh nepi ka Damsik, ujug-ujug aya cahaya ti langit anu moncorong ngurilingan manehna.

Tuluy manehna ngajungkel kana taneuh, sarta ngadenge aya soara anu ngalahir, “Saulus, Saulus, naha maneh nganiaya ka Kami?”

Piunjuk Saulus, “Saha Gusti teh?” Waler-Na, “Kami teh Yesus, anu ku maneh keur dikaniaya.

Tapi geura cengkat, asup ka jero kota, maneh bakal dibejaan naon anu kudu dipigawe ku maneh.”

Jalma-jalma anu marengan lumampah jeung manehna ngadareg teu bisa ngomong, ngadarenge soara tea tapi teu narenjo saha-saha. Saulus cengkat tina taneuh, tapi sanajan panonna beunta, teu bisa nenjo nanaon; tuluy manehna dituyun ku leungeun dibawa ka jero Damsik. Tilu poe lilana manehna lolong, teu dahar teu nginum.

Di Damsik aya hiji murid anu ngaranna Ananias. Dina hiji tetenjoan Gusti nyaur, “Ananias.” Piunjukna, “Ieu abdi, Gusti.”

Gusti nyaur ka anjeunna, “Geura indit ka jalan anu disebut Lempeng, teang di imah Yudas hiji jalma urang Tarsus anu ngaranna Saulus—manehna keur neneda, sarta dina hiji tetenjoan manehna geus nenjo aya jalma ngaranna Ananias asup tuluy numpangkeun leungeun ka manehna sangkan bisa nenjo deui.”

Piunjuk Ananias, “Nun Gusti, parantos seueur anu nyarioskeun ka abdi perkawis jalmi ieu—sakitu rohakana kajahatan anu dipidamelna ka umat Gusti anu suci di Yerusalem. Komo di dieu oge manehna meunang kawenangan ti para imam kapala pikeun ngabarogod sakabeh jalma anu nyambat jenengan Gusti.”

Tapi Gusti nyaur ka anjeunna, “Indit, sabab jalma ieu teh pakakas pilihan Kami pikeun mawa jenengan Kami ka hareupeun bangsa-bangsa, raja-raja, jeung urang Israil. Sabab Kami rek nembongkeun ka manehna sakumaha gedena kasangsaraan anu kudu dialaman ku manehna demi jenengan Kami.”

Ananias indit tuluy asup ka jero imah. Manehna numpangkeun leungeun ka Saulus bari ngomong, “Dulur Saulus, Gusti Yesus—anu geus nembongan ka maneh di jalan sabot maneh lumampah—geus ngutus kuring sangkan maneh bisa nenjo deui jeung dieusian ku Roh Suci.” Harita keneh aya anu siga sisit murag tina panonna, tuluy manehna bisa nenjo deui. Manehna cengkat terus dibaptis, sarta sanggeus dahar, tanagana pulih deui. Sababaraha poe lilana manehna ngariung jeung murid-murid di Damsik, tuluy harita keneh manehna mimiti ngawawarkeun Yesus di tempat-tempat ibadah, yen Anjeunna teh Putra Rama urang. Kabeh anu ngadarenge ngarasa heran tuluy ngaromong, “Lain ieu teh jalma anu geus nyieun karusuhan di Yerusalem di antara jalma-jalma anu nyambat ngaran ieu? Jeung lain manehna datang ka dieu teh pikeun maksud ieu: mawa maranehna kalawan dibarogod ka hareupeun para imam kapala?”

Tapi Saulus beuki bedas, nepi ka urang Yahudi anu maratuh di Damsik jadi bingung ku buktina yen jalma ieu teh Kristus.

Sanggeus sababaraha lila, urang Yahudi baradami rek maehan manehna, tapi Saulus nyahoeun kana eta rarancang maranehna; maranehna ngajaga gapura-gapura beurang peuting pikeun maehan manehna, tapi dina hiji peuting murid-muridna nurunkeun manehna ngaliwatan tembok ku karanjang.

Sanggeus nepi ka Yerusalem, manehna nyoba ngagabung jeung murid-murid, tapi kabeh ge sarieuneun ku manehna, teu palercaya yen manehna geus jadi murid. Tapi Barnabas mawa manehna ka para rasul sarta nerangkeun kumaha Saulus geus nenjo Gusti di jalan, anu geus nyaur ka manehna, jeung kumaha di Damsik manehna geus wani-wani nyarita dina jenengan Yesus. Ti harita manehna ngariung jeung maranehna, bebas indit-inditan di sakuliah Yerusalem, kalawan wani nyarita dina jenengan Gusti. Manehna nyarita jeung sual-jawab jeung urang Helenis, tapi maranehna hayang maehan manehna. b b v29 Urang Helenis: urang Yahudi anu nyarita basa Yunani sarta geus nganut basa jeung kabudayaan Yunani. Sanggeus dulur-dulur nyarahoeun kana hal ieu, maranehna nganteurkeun manehna ka Kaisarea tuluy ngajurungkeun manehna ka Tarsus.

Sang Putra Nyageurkeun Aeneas ngaliwatan Petrus

Ku kituna jamaah di sakuliah Yudea, Galilea, jeung Samaria aya dina kaayaan tengtrem sarta beuki kuat; bari lumampah dina rasa hormat ka Gusti jeung dililipur ku Roh Suci, jumlahna beuki tambah.

Sabot Petrus ngider ka sakabeh jalma anu palercaya, manehna oge turun ka umat anu suci anu maratuh di Lida. Di dinya manehna manggih hiji jalma anu ngaranna Aeneas, anu geus dalapan taun ngagoler bae di enggon, da lumpuh. Ceuk Petrus ka manehna, “Aeneas, Yesus Kristus nyageurkeun maneh. Geura hudang, rapihan enggon maneh.” Harita keneh manehna hudang. Kabeh anu maratuh di Lida jeung Saron narenjo manehna, tuluy maranehna percaya ka Gusti.

Di Yope aya hiji murid awewe anu ngaranna Tabita, hartina Dorkas. Manehna pinuh ku kahadean jeung sok nulungan jalma miskin. c c v36 Boh Tabita (basa Aram) boh Dorkas (basa Yunani) hartina “kijang.” Dina poe-poe eta manehna gering tuluy maot; layonna dimandian terus disimpen di kamar luhur. Ku lantaran Lida teh deukeut ka Yope, murid-murid anu ngadarenge yen Petrus aya di dinya ngutus dua jalma ka anjeunna, bari ngadesek, “Mugi ulah talangke sumping ka abdi sadaya.” Petrus tuluy cengkat terus milu jeung maranehna. Sanggeus nepi, anjeunna dibawa ka kamar luhur. Sakabeh randa narangtung di gigireun anjeunna bari ceurik, bari nembongkeun baju-baju jeung jubah-jubah anu dijieun ku Dorkas sabot manehna masih keneh hirup jeung maranehna. Petrus nitah kabeh jalma kaluar, tuluy sideku bari neneda. Sanggeus malik ka layon, anjeunna ngomong, “Tabita, geura hudang.” Manehna beunta, nenjo ka Petrus, tuluy diuk. Bari ngasongkeun leungeunna, anjeunna nangtungkeun manehna. Tuluy nyaur umat anu suci jeung para randa, anjeunna mintonkeun manehna dina kaayaan hirup. Hal ieu kanyahoan ka sakuliah Yope, nepi ka loba jalma anu palercaya ka Gusti. Petrus matuh di Yope sababaraha poe lilana, di imah hiji jalma anu ngaranna Simon, tukang nyamak kulit.