Karên Şandiyan 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Lê Şawil, ku hê jî li dijî şagirtên Xudan gef û kuştin dixwişandin, çû ba serokkahîn, ²û ji wî re nameyan ji bo kinîştên Şamê xwestin, da ku heke wî yên ji Riyê, çi mêr çi jin, bibîne, karibe wan girêdayî bîne Orşelîmê. ^a a v2 “Riya” ji bo peyrewên Îsa navê herî kevn bû, berî ku ji wan re bibêjin Mesîhî. ³Dema ku ew diçû û nêzîkî Şamê dibû, ji nişkê ve ronahiyek ji ezmên li dora wî çirisî.

⁴Ew ketî erdê û wî dengek bihîst ku digot: “Şawil, Şawil, çima tu li min dikî zordarî?”

⁵Wî got: “Tu kî yî, ya Xudan?” Wî jî got: “Ez Îsa me, yê ku tu li wî dikî zordarî.

⁶Lê rabe û biçe nav bajêr, û wê ji te re bê gotin ka divê tu çi bikî.”

⁷Mirovên ku pê re diçûn bêdeng mabûn, çimkî wan deng dibihîst lê kes nedidît. ⁸Şawil ji erdê rabû, lê bi çavên vekirî jî tu tişt nedidît; wan ew bi destê wî girt û anîn nav Şamê. ⁹Ew sê rojan kor ma û ne tiştek xwar ne jî vexwar.

¹⁰Şagirtek bi navê Henanya li Şamê dijiya. Di dîtineke ezmanî de Xudan jê re got: “Henanya.” Wî bersiv da: “Ez li vir im, ya Xudan.”

¹¹Xudan jê re got: “Rabe, biçe wê kolana ku jê re dibêjin Rast, û li mala Cihûda li mirovekî ji Tarsûsê bi navê Şawil bigere — ew nimêj dike, ¹²û di dîtineke ezmanî de dîtiye ku mirovek bi navê Henanya tê hundir û destên xwe datîne ser wî, da ku ew careke din bibîne.”

¹³Henanya bersiv da: “Ya Xudan, gelekan ji min re li ser vî mirovî gotine — ka wî çi xerabî bi pîrozên te yên li Orşelîmê kiriye. ¹⁴Û li vir ji serekkahînan destûr bi dest wî heye, da ku hemû yên ku navê te gazî dikin girê bide.”

¹⁵Lê Xudan jê re got: “Here, çimkî ev mirov amûra min a bijartî ye, da ku navê min li ber neteweyan, padîşahan û gelê Îsraêl bibe. ¹⁶Çimkî ezê nîşanî wî bidim ka divê ew çiqasî ji bo navê min cefayê bikişîne.”

¹⁷Henanya çû û ket nav malê. Wî destên xwe danîn ser Şawil û got: “Birayê Şawil, Xudan Îsa — yê ku li ser wê riya ku tu lê diçûyî xuyanî te bû — ez şandim, da ku tu careke din bibînî û bi Ruhê Pîroz tije bibî.” ¹⁸Dest bi dest tiştekî mîna pûkelan ji çavên wî ket, û ew careke din dît. Ew rabû û hat avdestkirin, ¹⁹û piştî ku xwar, hêza xwe venû. Çend rojan ew bi şagirtên li Şamê re ma, ²⁰û dest bi dest wî dest pê kir ku li kinîştan Îsa belav bike, ku ew Kurê Bavê me ye. ²¹Hemûyên ku bihîstin şaş man û gotin: “Ma ne ev ew mirov e ku li Orşelîmê di nav yên ku navê vî gazî dikin de ewqas kavilî çêkir? Û ma ne ji bo vê ew hatiye vir: ku wan girêdayî bîne ber serekkahînan?”

²²Lê Şawil hê jî xurttir dibû, û bi nîşandana ku ev Mesîh e Cihûyên li Şamê dijiyan matmayî dihiştin.

²³Piştî ku gelek roj derbas bûn, Cihûyan li hev kir ku wî bikujin, ²⁴lê Şawil ji plana wan agahdar bû; ew bi roj û bi şev li deriyan dinihêrîn, da ku wî bikujin, ²⁵lê bi şev şagirtên wî ew di nav sûr re di selikekê de daxistin.

²⁶Dema ku ew gihîşte Orşelîmê, wî xwest ku beşdarî şagirtan bibe, lê hemûyan jê ditirsiyan, çimkî bawer nedikirin ku ew şagird e. ²⁷Lê Barnabas ew bir ba şandiyan û ravekir ka çawa Şawil li ser riyê Xudan dîtibû, yê ku pê re peyivîbû, û ka çawa li Şamê wî bi navê Îsa bi wêrekî peyivîbû. ²⁸Loma ew bi wan re ma, li Orşelîmê bi serbestî digeriya û bi navê Xudan bi wêrekî dipeyivî. ²⁹Ew bi Helenîstan re peyivî û gengeşî kir, lê ew li pey wê bûn ku wî bikujin. ^b b v29 Helenîst: Cihûyên bi zimanê Yewnanî dipeyivîn ku zimanê û çanda Yewnanî pejirandibûn. ³⁰Dema ku bira ji vê agahdar bûn, ew birin xwarê Qeyseriyê û ew şandin Tarsûsê.

Kur bi Destê Petrûs Aênas Qenc Dike

³¹Loma dêra li seranserê Cihûstan, Celîlê û Sameryayê aştî hebû û xurt dibû; di tirsa Xudan de digeriya û bi Ruhê Pîroz dihat dilaramkirin, û bi hejmarê zêde dibû.

³²Dema ku Petrûs di nav hemû bawermendan de digeriya, ew çû xwarê ba pîrozên ku li Lûda dijiyan jî. ³³Li wir wî mirovek bi navê Aênas dît, ku heşt salan di nav nivînan de mabû, çimkî ew felc bûbû. ³⁴Petrûs jê re got: “Aênas, Îsa Mesîh te qenc dike. Rabe, nivîna xwe rêxe.” Ew di cih de rabû. ³⁵Û hemûyên ku li Lûda û Şaronê dijiyan ew dîtin, û ew berê xwe dan Xudan.

³⁶Li Yafayê şagirtek bi navê Tabîta dijiya, ku tê wateya Dorkas. Ew tije kirinên qenc û alîkariya ji belengazan re bû. ^c c v36 Hem Tabîta (bi Aramî) hem jî Dorkas (bi Yewnanî) tê wateya “xezal.” ³⁷Di wan rojan de ew nexweş ket û mir; wan ew şûşt û danîn odeyeke jorîn. ³⁸Ji ber ku Lûda nêzîkî Yafayê bû, şagirtên ku bihîstin Petrûs li wir e du mirov şandin ba wî û lava kirin: “Nehêle ku hatina te ba me paşde bikeve.” ³⁹Loma Petrûs rabû û bi wan re çû. Dema ku ew gihîşt, ew birin ba odeya jorîn. Hemû jinebî li tenişta wî rawestabûn û digiriyan, û ew kiras û çakêtên ku Dorkas dema bi wan re bû çêkiribûn nîşan didan. ⁴⁰Petrûs hemû derxistin derve, çok danîn û nimêj kir. Berê xwe da cesedê û got: “Tabîta, rabe.” Wê çavên xwe vekirin, Petrûs dît û rûnişt. ⁴¹Wî destê xwe da wê û ew rakir. Pîroz û jinebî gazî kirin û ew sax nîşanî wan da. ⁴²Û ev li seranserê hemû Yafayê hat zanîn, û gelekan bi Xudan bawer kirin. ⁴³Û ew gelek rojan li Yafayê bi mirovekî bi navê Şimûn, yê çermsaz, re ma.