သားတော်သည် မိမိအား ညှဉ်းဆဲသူနှင့် တွေ့ဆုံတော်မူခြင်း
ရှောလုသည် ဖမ်းဝရမ်းများကို ကိုင်လျက် ဒမာသက်လမ်းပေါ်၌ ရှိစဉ် အလင်းက သူ့ကို လဲကျစေပြီး အဘယ်ကြောင့် ညှဉ်းဆဲသနည်းဟု အသံတစ်ခုက မေး၏။ သုံးရက်ပတ်လုံး မျက်စိကန်း၍ ကြောက်ရွံ့နေသော အာနနိက အနာငြိမ်းစေပြီးနောက် သူသည် ဟောပြောစ၏။ ဗာနဗက အာမခံပေးသည်တိုင်အောင် ယုံကြည်သူတို့သည် သူ့ကို သံသယရှိကြ၏။ ပေတရုသည် ယုပ္ပမြို့၌ တဗိသကို ထမြောက်စေ၏။
9 1သို့ရာတွင် ရှောလုသည် သခင်၏တပည့်တော်တို့အား ခြိမ်းခြောက်၍ သတ်ဖြတ်လိုသောစိတ်ဖြင့် ပြင်းစွာ ရှုရှိုက်လျက်ပင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းထံသို့ သွား၍၊ 2အမျိုးသားဖြစ်စေ အမျိုးသမီးဖြစ်စေ လမ်းတော်ကို လိုက်လျှောက်သူ တစ်စုံတစ်ဦးကို တွေ့ရှိလျှင် ချည်နှောင်၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ရန် ဒမာသက်မြို့ရှိ တရားဇရပ်များသို့ ပေးရန် စာများကို သူ့ထံမှ တောင်းလေ၏။ a a v2 “လမ်းတော်” ဟူသည် ယေရှု၏နောက်လိုက်တို့ကို ခရစ်ယာန်ဟု မခေါ်ဝေါ်မီ အစောဆုံး ခေါ်ခဲ့သော အမည်ဖြစ်၏။ 3သူသည် ခရီးသွား၍ ဒမာသက်မြို့အနီးသို့ ရောက်လုနီးသောအခါ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှ အလင်းတစ်ခုသည် သူ့ပတ်လည်၌ ထွန်းတောက်လေ၏။
4သူသည် မြေပေါ်သို့ လဲကျ၍ “ရှောလု၊ ရှောလု၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို ညှဉ်းဆဲသနည်း” ဟု မိန့်တော်မူသောအသံကို ကြားလေ၏။
5သူက “သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် မည်သူဖြစ်ပါသနည်း” ဟု လျှောက်လေ၏။ ကိုယ်တော်က “ငါသည် သင်ညှဉ်းဆဲနေသော ယေရှုဖြစ်၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
6“သို့ရာတွင် ထ၍ မြို့ထဲသို့ ဝင်လော့။ သင်ပြုရမည့်အမှုကို သင့်အား ပြောကြားလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
7သူနှင့်အတူ ခရီးသွားသောသူတို့သည် ထိုအသံကို ကြားရသော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မမြင်ရဘဲ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ရပ်နေကြ၏။ 8ရှောလုသည် မြေမှ ထလေ၏။ သို့ရာတွင် မျက်စိဖွင့်သော်လည်း အဘယ်အရာကိုမျှ မမြင်ရ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူ့လက်ကို ဆွဲ၍ ဒမာသက်မြို့ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ 9သူသည် သုံးရက်ပတ်လုံး မျက်စိကန်း၍ အစာမစား ရေမသောက်ဘဲ နေ၏။
10ဒမာသက်မြို့၌ အာနနိအမည်ရှိသော တပည့်တော်တစ်ဦး နေထိုင်၏။ သခင်က ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၌ “အာနနိ” ဟု ခေါ်တော်မူ၏။ သူက “သခင်၊ အကျွန်ုပ် ဤနေရာတွင် ရှိပါ၏” ဟု လျှောက်လေ၏။
11သခင်က သူ့အား “ထ၍ ဖြောင့်ဟုခေါ်သောလမ်းသို့ သွားလော့။ ယုဒ၏အိမ်၌ ရှောလုအမည်ရှိသော တာရှုမြို့သားကို ရှာလော့။ သူသည် ဆုတောင်းလျက်ရှိ၏၊ 12မျက်စိ ပြန်မြင်စေရန် အာနနိအမည်ရှိသောသူ ဝင်လာ၍ သူ့အပေါ်၌ လက်တင်သည်ကို ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၌ မြင်ရပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
13အာနနိက “သခင်၊ ဤသူနှင့်ပတ်သက်၍ လူများစွာတို့သည် အကျွန်ုပ်အား ပြောကြားခဲ့ကြပါ၏။ သူသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသူတို့အား များစွာ အန္တရာယ်ပြုခဲ့ပါ၏။ 14ဤအရပ်၌လည်း ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ခေါ်တသောသူအပေါင်းကို ချည်နှောင်ရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများထံမှ အခွင့်အာဏာ ရရှိထားပါ၏” ဟု လျှောက်လေ၏။
15သို့ရာတွင် သခင်က သူ့အား “သွားလော့။ ဤသူသည် တစ်ပါးအမျိုးသားများ၊ ရှင်ဘုရင်များနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ရှေ့၌ ငါ၏နာမကို ဆောင်ယူစေရန် ငါရွေးချယ်ထားသော တန်ဆာဖြစ်၏။ 16အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငါ၏နာမအတွက် သူသည် မည်မျှ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံရမည်ကို ငါ ပြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
17အာနနိသည် သွား၍ ထိုအိမ်ထဲသို့ ဝင်လေ၏။ ရှောလုအပေါ်၌ လက်တင်၍ “ညီ ရှောလု၊ သင် လာခဲ့သောလမ်း၌ သင့်အား ကိုယ်ထင်ပြတော်မူသော သခင်ယေရှုသည် သင်၏မျက်စိ ပြန်မြင်စေရန်နှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ပြည့်ဝစေရန် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူ၏” ဟု ပြောလေ၏။ 18ချက်ချင်းပင် အကြေးခွံကဲ့သို့သော အရာသည် သူ၏မျက်စိမှ ကျဆင်း၍ သူသည် ပြန်မြင်လေ၏။ ထ၍ ဗတ္တိဇံကို ခံပြီးလျှင်၊ 19အစာစားပြီးနောက် ခွန်အား ပြန်ရလေ၏။ ဒမာသက်မြို့ရှိ တပည့်တော်တို့နှင့်အတူ ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်ပြီးလျှင်၊ 20ချက်ချင်းပင် ယေရှုသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏သားတော် ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို တရားဇရပ်များ၌ ဟောပြောလေ၏။ 21ကြားရသူအပေါင်းတို့သည် အံ့သြ၍ “ဤသူသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ဤနာမကို ခေါ်တသောသူတို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သူ မဟုတ်လော။ ချည်နှောင်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးများထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဤအရပ်သို့ လာခဲ့သည် မဟုတ်လော” ဟု ဆိုကြ၏။
22သို့ရာတွင် ရှောလုသည် တန်ခိုးတိုးပွား၍ ဤသူသည် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသဖြင့် ဒမာသက်မြို့၌ နေထိုင်သော ယုဒလူမျိုးတို့ကို တွေဝေစေ၏။
23ရက်များစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ယုဒလူမျိုးတို့သည် သူ့ကို သတ်ရန် တိုင်ပင်ကြံစည်ကြ၏။ 24သို့ရာတွင် ရှောလုသည် သူတို့၏အကြံအစည်ကို သိရှိလေ၏။ သူတို့သည် သူ့ကို သတ်ရန် မြို့တံခါးများကို နေ့ရောညပါ စောင့်ကြည့်ကြ၏။ 25သို့ရာတွင် ညအချိန်၌ သူ၏တပည့်တို့သည် သူ့ကို တောင်းတစ်လုံးဖြင့် မြို့ရိုးကို ဖြတ်၍ လျှော့ချကြ၏။
26ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ သူသည် တပည့်တော်တို့နှင့် ပေါင်းဖော်ရန် ကြိုးစားလေ၏။ သို့ရာတွင် သူသည် တပည့်တော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု မယုံကြည်ကြသဖြင့် အားလုံးတို့သည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ 27သို့ရာတွင် ဗာနဗသည် သူ့ကို တမန်တော်တို့ထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၍ ရှောလုသည် လမ်း၌ သခင်ကို အဘယ်သို့ ဖူးမြင်ခဲ့ကြောင်း၊ သခင်သည် သူ့အား မိန့်တော်မူခဲ့ကြောင်းနှင့် သူသည် ဒမာသက်မြို့၌ ယေရှု၏နာမဖြင့် အဘယ်သို့ ရဲဝံ့စွာ ဟောပြောခဲ့ကြောင်းကို ရှင်းပြလေ၏။ 28ထို့ကြောင့် သူသည် သူတို့နှင့်အတူ နေ၍ ယေရုရှလင်မြို့တွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာလျက် သခင်၏နာမတော်ဖြင့် ရဲဝံ့စွာ ဟောပြောလေ၏။ 29သူသည် ဟေလသစကားပြော ယုဒလူမျိုးတို့နှင့် စကားပြော၍ ငြင်းခုံလေ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် သူ့ကို သတ်ရန် ကြံစည်လျက်ရှိကြ၏။ b b v29 ဟေလသစကားပြော ယုဒလူမျိုး — ဂရိဘာသာစကားနှင့် ယဉ်ကျေးမှုကို လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့သော ဂရိစကားပြော ယုဒလူမျိုးများ ဖြစ်ကြ၏။ 30ညီအစ်ကိုတို့သည် ဤအကြောင်းကို သိရှိသောအခါ သူ့ကို ကဲသရိမြို့သို့ ပို့ဆောင်၍ တာရှုမြို့သို့ စေလွှတ်လိုက်ကြ၏။
သားတော်သည် ပေတရုအားဖြင့် အဲနေအကို ကျန်းမာစေတော်မူခြင်း
31ထို့ကြောင့် ယုဒပြည်၊ ဂါလိလဲပြည်နှင့် ရှမာရိပြည်တစ်လျှောက်လုံးရှိ အသင်းတော်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းရှိ၍ ခိုင်ခံ့လာ၏။ သခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေလျက် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ နှစ်သိမ့်မှုကို ခံရသဖြင့် အရေအတွက်အားဖြင့် တိုးပွားများပြားလေ၏။
32ပေတရုသည် ယုံကြည်သူအပေါင်းတို့ထံသို့ လှည့်လည်သွားရောက်စဉ် လုဒ္ဒမြို့၌ နေထိုင်သော သန့်ရှင်းသူတို့ထံသို့လည်း ဆင်းသွားလေ၏။ 33ထိုအရပ်၌ လေဖြတ်၍ ရှစ်နှစ်ပတ်လုံး အိပ်ရာပေါ်၌ တုံးလုံးနေခဲ့ရသော အဲနေအအမည်ရှိသူကို တွေ့လေ၏။ 34ပေတရုက သူ့အား “အဲနေအ၊ ယေရှုခရစ်သည် သင့်ကို ကျန်းမာစေတော်မူ၏။ ထ၍ သင်၏အိပ်ရာကို ပြင်လော့” ဟု ပြောလေ၏။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ထလေ၏။ 35လုဒ္ဒမြို့နှင့် ရှာရုန်အရပ်၌ နေထိုင်သူအပေါင်းတို့သည် သူ့ကို မြင်ရ၍ သခင်ထံသို့ ပြောင်းလဲကြ၏။
36ယုပ္ပေမြို့၌ တဗိသအမည်ရှိသော တပည့်တော်မတစ်ဦး နေထိုင်၏။ ထိုအမည်၏အနက်မှာ ဒေါ်ကာ ဖြစ်၏။ သူမသည် ကောင်းမှုများနှင့် ဆင်းရဲသားတို့အား ကူညီထောက်ပံ့ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်ဝ၏။ c c v36 တဗိသ (အာရမိတ်ဘာသာ) နှင့် ဒေါ်ကာ (ဂရိဘာသာ) နှစ်မျိုးစလုံး၏ အနက်မှာ “ဒရယ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၏။ 37ထိုနေ့ရက်များ၌ သူမသည် ဖျားနာ၍ သေဆုံးလေ၏။ သူတို့သည် သူမ၏အလောင်းကို ဆေးကြော၍ အထက်ထပ်အခန်း၌ ချထားကြ၏။ 38လုဒ္ဒမြို့သည် ယုပ္ပေမြို့အနီး၌ ရှိသဖြင့် ပေတရု ထိုအရပ်၌ ရှိကြောင်း ကြားသိသော တပည့်တော်တို့သည် လူနှစ်ဦးကို သူ့ထံသို့ စေလွှတ်၍ “အကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ လာရန် မဆိုင်းငံ့ပါနှင့်” ဟု တိုက်တွန်းကြ၏။ 39ထို့ကြောင့် ပေတရုသည် ထ၍ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်သွားလေ၏။ ရောက်သောအခါ သူတို့သည် သူ့ကို အထက်ထပ်အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ မုဆိုးမအပေါင်းတို့သည် ငိုကြွေးလျက် သူ၏အနားတွင် ရပ်နေကြ၍ ဒေါ်ကာသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိစဉ် ချုပ်လုပ်ခဲ့သော အင်္ကျီများနှင့် ဝတ်ရုံများကို ပြကြ၏။ 40ပေတရုသည် လူအပေါင်းတို့ကို အပြင်သို့ ထွက်စေ၍ ဒူးထောက်လျက် ဆုတောင်းလေ၏။ ထိုအလောင်းဘက်သို့ လှည့်၍ “တဗိသ၊ ထလော့” ဟု ပြောလေ၏။ သူမသည် မျက်စိကို ဖွင့်၍ ပေတရုကို မြင်သော် ထိုင်လိုက်လေ၏။ 41ပေတရုသည် သူမအား လက်ကမ်းပေး၍ ထူမလေ၏။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသူတို့နှင့် မုဆိုးမတို့ကို ခေါ်၍ အသက်ရှင်လျက်ရှိသော သူမကို ပြသလေ၏။ 42ဤအကြောင်းသည် ယုပ္ပေမြို့တစ်မြို့လုံး၌ ကျော်ကြားလာ၍ လူများစွာတို့သည် သခင်ကို ယုံကြည်ကြ၏။ 43ပေတရုသည် သားရေနယ်သမား ရှိမုန်အမည်ရှိသူနှင့်အတူ ယုပ္ပေမြို့၌ ရက်များစွာ နေထိုင်လေ၏။