Sang Putra Kepanggih karo Wong kang Nganiaya Panjenengane

Saulus lagi ana ing dalan menyang Damsyik nggawa layang panangkepan nalika ana pepadhang sing ngrubuhaké dhèwèké lan swara sing takon kenapa dèn aniaya. Wuta telung dina, diwarasaké déning Ananias sing wedi, dhèwèké wiwit martakaké. Para pitados mangu-mangu nganti Barnabas nanggung dhèwèké. Petrus nangèkaké Tabita ing Yope.

Pasal 9.

Nanging Saulus isih kebak hawa pangancam lan kepengin mateni para sakabate Gusti, banjur sowan marang Imam Agung, sarta nyuwun layang marang panjenengane kanggo para sinagoge ing kutha Damsyik, supaya yen nemu wong-wong kang nganut Dalan iku, lanang utawa wadon, bisa digawa kanthi kabanda menyang Yerusalem. ^a Nalika lelaku lan wis arep tekan Damsyik, dumadakan ana cahya saka langit sumunar ngupengi dheweke.

Dheweke tiba ing lemah lan krungu swara kang ngandika: “Saulus, Saulus, yagene kowe nganiaya Aku?”

Pitakone: “Gusti, Paduka punika sinten?” Pangandikane: “Aku iki Yesus, kang koknganiaya.

Nanging ngadega lan mlebua ing kutha, lan kowe bakal dikandhani apa kang kudu koklakoni.”

Wong-wong kang lelaku bareng karo dheweke padha ngadeg kamitenggengen, krungu swara mau nanging ora weruh sapa-sapa. Saulus tangi saka lemah, nanging sanajan mripate melek ora bisa weruh apa-apa; banjur dituntun ing tangane lan digawa mlebu menyang Damsyik. Telung dina lawase dheweke wuta lan ora mangan uga ora ngombe.

Ing Damsyik ana sawijining sakabat kang jenenge Ananias. Ing sajroning wahyu Gusti ngandika: “Ananias.” Wangsulane: “Inggih Gusti, punika kawula.”

Gusti ngandika marang dheweke: “Ngadega, lungaa menyang dalan kang aran Jejeg, lan ing omahe Yudas golekana wong saka Tarsus kang jenenge Saulus — dheweke lagi ndedonga, lan ing sajroning wahyu dheweke wis weruh ana wong kang jenenge Ananias mlebu lan numpangake tangane marang dheweke supaya bisa ndeleng maneh.”

Ature Ananias: “Gusti, sampun kathah tiyang ingkang nyriyosaken dhateng kawula bab tiyang punika — pinten-pinten piawon ingkang sampun katindakaken dhateng para suci kagungan Paduka wonten ing Yerusalem. Lan wonten ngriki piyambakipun gadhah panguwaos saking para pangarsaning imam kangge mbanda sadaya tiyang ingkang nyebut asma Paduka.”

Nanging Gusti ngandika marang dheweke: “Lungaa, awit wong iki piranti kang wis Dakpilih kanggo nggawa asmaKu ana ing ngarepe para bangsa, para raja, lan wong Israel. Awit Aku bakal nuduhake marang dheweke, sepira gedhene sangsara kang kudu disandhang marga saka asmaKu.”

Ananias banjur mangkat lan mlebu ing omah mau. Tangane ditumpangake marang Saulus lan kandhane: “Sadulurku Saulus, Gusti Yesus — kang wis ngatingal marang kowe ana ing dalan kang koklakoni — wis ngutus aku supaya kowe bisa ndeleng maneh lan kapenuhan ing Roh Suci.” Sanalika ana kaya sisik tiba saka mripate, lan dheweke bisa ndeleng maneh. Banjur tangi lan dibaptis, lan sawise mangan, karosane pulih maneh. Nganti sawatara dina dheweke tetunggalan karo para sakabat ing Damsyik, lan sanalika dheweke wiwit martakake Gusti Yesus ing para sinagoge, yen Panjenengane iku Putrane Rama kita. Kabeh wong kang padha krungu banjur padha gumun lan ngucap: “Apa dudu wong iki kang wis gawe kisruh gedhe ing Yerusalem ing antarane wong-wong kang nyebut asma iki? Lan apa dheweke ora teka mrene kanthi tujuan iki: arep nggawa wong-wong mau kanthi kabanda menyang ngarsane para pangarsaning imam?”

Nanging Saulus saya santosa, lan gawe bingunge wong-wong Yahudi kang manggon ing Damsyik kanthi mbuktekake yen Panjenengane iki Sang Kristus.

Bareng wis akeh dinane kang kliwat, wong-wong Yahudi padha ngrancang arep mateni dheweke, nanging Saulus ngerti marang rancangane wong-wong mau; wong-wong mau padha njaga gapura rina wengi arep mateni dheweke, nanging ing wayah bengi para sakabate ngudhunake dheweke liwat tembok kutha nganggo kranjang.

Satekane ing Yerusalem, dheweke nyoba gabung karo para sakabat, nanging kabeh padha wedi marang dheweke, ora ngandel yen dheweke iku sakabat. Nanging Barnabas ngajak dheweke menyang para rasul lan nerangake kepriye Saulus wis weruh Gusti ana ing dalan, lan Gusti wis ngandika marang dheweke, sarta kepriye ing Damsyik dheweke wis martakake kanthi kendel ing asmane Gusti Yesus. Mulane dheweke tetunggalan karo wong-wong mau, bebas mrana-mrene ing Yerusalem, sarta martakake kanthi kendel ing asmane Gusti. Dheweke guneman lan bebantahan karo wong-wong Helenis, nanging wong-wong mau padha ngarah arep mateni dheweke. ^b Bareng para sadulur padha ngerti bab iku, banjur padha ngeterake dheweke menyang kutha Kaisarea lan ngongkon dheweke lunga menyang Tarsus.

Sang Putra Nyarasake Eneas lantaran Petrus

Mulane pasamuwan ing satanah Yudea, Galilea, lan Samaria padha tentrem lan santosa; lan kanthi lumaku ing wedi-asih marang Gusti sarta kalipur dening Sang Roh Suci, pasamuwan mau saya wuwuh cacahe.

Nalika Petrus lelana ing antarane kabeh wong pracaya, dheweke uga tekan ing papane para suci kang manggon ing kutha Lida. Ing kono dheweke nemu wong kang jenenge Eneas, kang wis wolung taun lara turon ing paturon, amarga lumpuh. Petrus kandha marang dheweke: “Eneas, Gusti Yesus Kristus nyarasake kowe. Ngadega, tatanen paturonmu.” Sanalika dheweke tangi. Lan kabeh wong kang manggon ing Lida lan Saron padha weruh dheweke, banjur padha mratobat marang Gusti.

Ing kutha Yope ana sawijining sakabat wadon kang jenenge Tabita, tegese Dorkas. Dheweke kebak panggawe becik lan seneng tetulung marang wong miskin. ^c Ing dina-dina iku dheweke lara banjur mati; mayite didusi lan diturokake ing kamar loteng. Sarehne kutha Lida cedhak karo Yope, para sakabat kang krungu yen Petrus ana ing kono banjur ngutus wong loro marani dheweke, kanthi meksa: “Mugi panjenengan enggal rawuh dhateng kawula sadaya, sampun ngantos kasep.” Mulane Petrus banjur tangi lan ndherek wong-wong mau. Satekane, Petrus digawa munggah menyang kamar loteng. Kabeh randha padha ngadeg ing sandhinge karo nangis, sarta nuduhake klambi lan jubah kang digawe dening Dorkas nalika isih tetunggalan karo wong-wong mau. Petrus banjur akon kabeh wong metu, tumuli jengkeng lan ndedonga. Sawise madhep marang jisim mau, dheweke kandha: “Tabita, ngadega.” Tabita banjur melek, weruh Petrus, lan njagong. Petrus banjur menehi tangane lan ngadegake dheweke. Sawise ngundang para suci lan para randha, Tabita dipasrahake marang wong-wong mau kanthi urip. Lan prakara iku kawentar ing satanah Yope, mula akeh wong kang padha pracaya marang Gusti. Petrus banjur manggon ing Yope nganti pirang-pirang dina, ndherek wong kang jenenge Simon, sawijining tukang samak.