Ɗa Ya Gamu da Mai Tsananta masa

Saul yana kan hanyar Dimashƙu da takardun kama mutane sa'ad da haske ya kayar da shi, wata murya kuma ta tambaye shi don me yake tsananta mata. Ya makance kwana uku, Hananiya mai tsoro ya warkar da shi, ya fara wa'azi. Masu bi suka yi shakkarsa har Barnaba ya ba da shaida a kansa. Bitrus ya ta da Tabita a Yafa.

Babi na 9.

Amma Shawulu, yana nan yana ta yin barazana da kisa ga almajiran Ubangiji, ya tafi wurin babban firist, ya kuma roƙe shi yă ba shi wasiƙu zuwa majami'un Damaskus, domin in ya sami waɗansu na Hanyar nan, maza ko mata, yă kawo su a daure zuwa Urushalima. ^a Yayinda yake tafiya, da ya kusato Damaskus, farat ɗaya sai wani haske daga sama ya haskaka kewaye da shi.

Ya fāɗi ƙasa, sai ya ji wata murya tana cewa, “Shawulu, Shawulu, don me kake tsananta mini?”

Ya ce, “Wane ne kai, Ubangiji?” Sai ya ce, “Ni ne Yesu, wanda kake tsananta masa.

Amma ka tashi ka shiga birnin, za a kuwa gaya maka abin da ya kamata ka yi.”

Mutanen da suke tafiya tare da shi suka tsaya shiru, suna jin muryar amma ba sa ganin kowa. Shawulu ya tashi daga ƙasa, amma ko da idanunsa a buɗe bai ga kome ba; sai suka riƙe shi a hannu suka kai shi cikin Damaskus. Ya kasance makaho har kwana uku, bai kuwa ci ba, bai sha ba.

Akwai wani almajiri a Damaskus mai suna Hananiya. A cikin wahayi Ubangiji ya ce, “Hananiya.” Ya amsa ya ce, “Ga ni, Ubangiji.”

Ubangiji ya ce masa, “Ka tashi, ka tafi titin da ake kira Miƙaƙƙe, ka nema a gidan Yahuda wani mutum daga Tarsus mai suna Shawulu—yana addu'a, ya kuma gani a cikin wahayi wani mutum mai suna Hananiya ya shigo ya ɗora hannuwansa a kansa domin yă sāke gani.”

Hananiya ya amsa ya ce, “Ubangiji, mutane da yawa sun gaya mini game da mutumin nan—irin ɓarnar da ya yi wa tsarkakanka a Urushalima. Ga shi kuma a nan yana da izini daga manyan firistoci yă daure duk masu kiran sunanka.”

Amma Ubangiji ya ce masa, “Ka tafi, gama mutumin nan zaɓaɓɓen kayan aikina ne domin yă ɗauki sunana a gaban al'ummai, da sarakuna, da mutanen Isra'ila. Gama zan nuna masa yawan wahalar da ya kamata yă sha saboda sunana.”

Hananiya ya tafi ya shiga gidan. Ya ɗora hannuwa a kan Shawulu ya ce, “Ɗan'uwa Shawulu, Ubangiji Yesu—wanda ya bayyana gare ka a kan hanyar da ka bi—shi ne ya aiko ni domin ka sāke gani, ka kuma cika da Ruhu Mai Tsarki.” Nan da nan sai wani abu kamar ɓamɓaroki ya fāɗi daga idanunsa, sai ya sāke gani. Ya tashi aka yi masa baftisma, bayan ya ci abinci kuwa, sai ƙarfinsa ya dawo. Ya kasance tare da almajiran da suke Damaskus na kwanaki, nan da nan kuwa ya fara shelar Yesu a cikin majami'u, cewa shi ne Ɗan Ubanmu. Duk waɗanda suka ji suka yi mamaki suka ce, “Ashe, ba wannan mutumin ba ne ya yi irin wannan ɓarna a Urushalima a cikin masu kiran sunan nan? Ashe kuma bai zo nan saboda haka ba: domin yă kawo su a daure a gaban manyan firistoci?”

Amma Shawulu ya ƙara ƙarfi, yana rikitar da Yahudawan da suke zama a Damaskus ta wurin tabbatar da cewa wannan shi ne Almasihu.

Bayan kwanaki masu yawa sun shuɗe, sai Yahudawa suka ƙulla shawara su kashe shi, amma Shawulu ya sami labarin ƙullin nasu; suna tsaron ƙofofin birni dare da rana domin su kashe shi, amma da dare sai almajiransa suka saukar da shi ta katangar birni a cikin kwando.

Da ya isa Urushalima, ya yi ƙoƙari yă haɗu da almajirai, amma duka suna tsoronsa, ba su gaskata cewa shi almajiri ne ba. Amma Barnaba ya kai shi wurin manzanni ya bayyana musu yadda Shawulu ya ga Ubangiji a kan hanya, wanda kuma ya yi masa magana, da yadda a Damaskus ya yi magana gabagaɗi da sunan Yesu. Saboda haka ya kasance tare da su, yana zirga-zirga 'yantacce a cikin Urushalima, yana magana gabagaɗi da sunan Ubangiji. Ya yi magana ya kuma yi muhawara da Helenawa, amma suna neman su kashe shi. ^b Da 'yan'uwa suka san haka, sai suka gangarar da shi zuwa Kaisariya suka aike shi zuwa Tarsus.

Ɗa Ya Warkar da Eneyas ta Wurin Bitrus

Saboda haka ikkilisiya ko'ina a Yahudiya, da Galili, da Samariya ta sami salama ta kuma ƙarfafa; tana tafiya cikin tsoron Ubangiji, Ruhu Mai Tsarki kuma yana ta'azantar da ita, sai ta ƙaru da yawa.

Yayinda Bitrus yake zagawa cikin dukan masu bi, sai ya gangara zuwa wurin tsarkaka da suke zama a Lidda. A can ya sami wani mutum mai suna Eneyas, wanda ya kwanta a gado shekara takwas, domin shanyayye ne. Bitrus ya ce masa, “Eneyas, Yesu Almasihu ya warkar da kai. Ka tashi, ka shimfiɗa gadonka.” Nan take ya tashi. Duk waɗanda suke zama a Lidda da Sharon suka gan shi, suka kuwa juyo ga Ubangiji.

A Yafa akwai wata almajira mai suna Tabita, wato Dokas. Ta cika da ayyuka masu kyau da taimakon matalauta. ^c A kwanakin nan sai ta yi rashin lafiya ta mutu; suka wanke ta suka kwantar da ita a wani ɗaki na sama. Tun da yake Lidda tana kusa da Yafa, almajiran da suka ji Bitrus yana can suka aika masa mutum biyu, suna roƙonsa, “Kada ka yi jinkirin zuwa wurinmu.” Saboda haka Bitrus ya tashi ya tafi tare da su. Da ya iso, sai suka kai shi ɗakin saman. Dukan gwauraye suka tsaya kusa da shi suna kuka, suna nuna taguwoyi da riguna da Dokas ta ɗinka tun tana tare da su. Bitrus ya fitar da kowa waje, ya durƙusa, ya yi addu'a. Ya juya wajen gawar ya ce, “Tabita, ki tashi.” Ta buɗe idanunta, ta ga Bitrus, ta kuma zauna. Ya ba ta hannunsa, ya tā da ita. Ya kira tsarkaka da gwauraye, ya nuna musu ita tana da rai. Wannan kuwa ya zama sananne a dukan Yafa, mutane da yawa suka gaskata da Ubangiji. Ya kuma zauna a Yafa kwanaki masu yawa tare da wani mutum mai suna Saminu, majeminin fata.