Rasul-Rasul 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Saul satuju kana paehna Stepanus. Dina poe eta aya panganiayaan gede ngarurug jamaah di Yerusalem, nepi ka kabeh jelema iwal ti para rasul paburencay ka sakuliah Yudea jeung Samaria. ²Aya sawatara jelema anu takwa ngurebkeun Stepanus bari ceurik ngagukguk nalangsa pisan ku maotna. ³Tapi Saul terus ngaruksak jamaah, asup ka saban imah, ngagusur lalaki jeung awewe, tuluy dijebloskeun ka panjara.

Pilipus Ngawartakeun Injil di Samaria

⁴Ari jalma-jalma anu paburencay teh indit ka mana-mana, ngawartakeun Injil pangandika. ⁵Pilipus turun ka hiji kota di Samaria, tuluy ngawartakeun Kristus ka maranehna. ⁶Jalma rea babarengan ngabandungan kana piwulang Pilipus, bari ngadenge jeung nenjo tanda-tanda ajaib anu dipidamelna. ⁷Loba roh jahat anu kaluar ti jelema-jelema anu karasukan bari cerik-cerik tarik, sarta loba jelema lumpuh jeung pincang anu dicageurkeun. ⁸Nya kacida bungahna sakuliah kota eta.

⁹Di kota eta geus aya hiji jelema ngaranna Simon, anu ti baheula sok ngagem elmu sihir, matak heran ka urang Samaria, sarta ngaku-ngaku dirina jelema punjul. ¹⁰Kabeh jelema, ti nu panglandihna nepi ka nu panggedena, ngadarengekeun ka manehna, carekna, “Ieu jelema teh kakawasaan Allah, anu disebut Agung.” ¹¹Maranehna ngabandungan ka manehna, lantaran geus lila kabengbat ku sihirna. ¹²Tapi sanggeus maranehna palercaya kana Injil anu diwartakeun ku Pilipus ngeunaan Karajaan Rama urang jeung jenengan Yesus Kristus, lalaki jeung awewe tuluy dibaptis. ¹³Simon ku anjeun oge percaya tuluy dibaptis, sarta salawasna nuturkeun Pilipus, bari heran nenjo tanda-tanda jeung mujijat-mujijat gede anu katenjo ku manehna.

¹⁴Sanggeus para rasul di Yerusalem ngadangu yen urang Samaria geus narima pangandika Rama urang, tuluy ngutus Petrus jeung Yohanes ka maranehna. ¹⁵Sasumpingna, aranjeunna ngadu'a pikeun maranehna, supaya maranehna narampa Roh Suci, ¹⁶sabab Roh Suci teh acan turun ka saurang oge ti maranehna; kakara ngan dibaptis kana jenengan Gusti Yesus wungkul. ¹⁷Geus kitu aranjeunna numpangkeun panangan ka maranehna, tuluy maranehna narampa Roh Suci. ¹⁸Barang Simon nenjo yen Roh teh dipaparinkeun ku lantaran panangan para rasul ditumpangkeun, manehna nyodorkeun duit ka aranjeunna, ¹⁹pokna, “Abdi oge pasihan kakawasaan sapertos kitu, supados sing saha anu ku abdi ditumpangan panangan tiasa narampa Roh Suci.” ²⁰Saur Petrus ka manehna, “Sing cilaka maneh jeung duit maneh, lantaran maneh nyangka yen paparin Rama urang teh bisa dibeuli ku duit! ²¹Maneh teu meunang bagian atawa andil dina ieu perkara, sabab hate maneh teu bener di payuneun Rama urang. ²²Ku sabab eta tarobat tina ieu kajahatan, sarta neneda ka Rama urang, supaya, lamun bisa mah, niat hate maneh teh dihampura. ²³Kami nenjo maneh pinuh ku karacunan kapait tur kabeulenggu ku kajahatan.”

²⁴Tembal Simon, “Pangnedakeun abdi ka Allah, supados naon anu dinyatakeun ku anjeun tadi teu tumiba ka abdi.”

²⁵Sanggeus aranjeunna nerangkeun jeung ngawulangkeun pangandika Gusti Yesus urang, tuluy marulang ka Yerusalem, bari ngawartakeun Injil di loba kampung urang Samaria.

Pilipus jeung Urang Etiopia

²⁶Geus kitu aya hiji malaikat Rama urang ngalahir ka Pilipus, “Geura cengkat, jung ngidul ka jalan anu turun ti Yerusalem ka Gaza”—nya eta jalan di gurun keusik. ²⁷Pilipus tuluy cengkat terus indit. Harita aya hiji sida-sida urang Etiopia, pajabat luhur di karaton Kandake, ratu urang Etiopia, anu dipercaya ngurus sakumna harta banda karaton, anu geus datang ka Yerusalem pikeun ngabakti, ^a a v27 Kandake teh lain ngaran jelema, tapi gelar karajaan pikeun ibu ratu di Karajaan Kus, di beulah kidul Mesir. ²⁸sarta harita keur balik, diuk dina karetana bari maca Kitab Nabi Yesaya.

²⁹Geus kitu Roh Suci ngandika ka Pilipus, “Deukeutan sarta tuturkeun eta kareta.”

³⁰Pilipus lumpat nyampeurkeun, kadenge jelema teh keur maca Kitab Nabi Yesaya, tuluy mariksa, “Ngartoseun kana anu dibaca ku anjeun?”

³¹Walonna, “Kumaha abdi tiasa ngarti, upami teu aya anu nerangkeun?” Tuluy manehna ngajak Pilipus naek diuk gigireunana. ³²Ari bagian Kitab Suci anu keur dibacana teh kieu: “Lir domba anu dituntun ka pajagalan, sarta lir anak domba anu jempe di hareupeun jelema anu ngaguntingan buluna, nya kitu Anjeunna henteu muka baham. ³³Dina kahinaana-Na, kaadilan dicaina ti Anjeunna. Saha nu bisa nyaritakeun turunana-Na? Sabab nyawana-Na dirampas ti ieu bumi.”

³⁴Unjukan sida-sida teh ka Pilipus, “Pangnerangkeun ka abdi, saha anu dimaksad ku nabi teh—dirina nyalira, atanapi jelema sanes?”

³⁵Pilipus tuluy mimiti nyarios, ti ayat Kitab eta pisan anjeunna ngawartakeun Injil ngeunaan Yesus ka manehna. ³⁶Sabot keur laleumpang di jalan, maranehna nepi ka hiji tempat anu aya caina, tuluy sida-sida teh ngomong, “Tuh aya cai! Naon anu ngahalangan abdi dibaptis?” ^b b v36 Naskah-naskah anu pangkolotna di dieu teu nyertakeun ayat ka-37; salinan-salinan anu leuwih anyar nambahan: “Saur Pilipus, ‘Upami anjeun percanten kalayan sapinuhing hate, kenging.’ Walonna, ‘Abdi percanten yen Yesus Kristus teh Putra Allah.’” ³⁸Tuluy manehna marentah supaya kareta eureun; duanana turun ka jero cai, Pilipus jeung sida-sida, tuluy Pilipus ngabaptis manehna.

³⁹Sanggeus naranjak ti jero cai, Pilipus disaud ku Roh Rama urang; ti harita sida-sida teu nenjo deui ka anjeunna, tapi neruskeun lampahna kalawan suka bungah. ⁴⁰Ari Pilipus geus aya di Asdod. Anjeunna neruskeun lalampahan, bari ngawartakeun Injil di unggal kota nepi ka anjeunna sumping ka Kaisarea.