ڇپيل
ڪتاب

شائول ڪليسيا کي برباد ڪري ٿو

ساؤل ايمان وارن کي گهلي قيد ۾ وجهي ٿو، ۽ پکڙيل ماڻهو پيغام پاڻ سان کڻي وڃن ٿا. فلپس سامريه ۾ شفا ۽ خوشي آڻي ٿو؛ شمعون جادوگر اسان جي پيءُ جي بخشش خريد ڪرڻ جي ڪوشش ڪري ٿو ۽ کيس ٻڌايو وڃي ٿو ته سندس دل زهريلي آهي. ريگستاني رستي تي هڪ حبشي عملدار بپتسما گهري ٿو.

باب 8.

شائول استفنس جي قتل تي راضي هو. انهيءَ ڏينهن يروشلم جي ڪليسيا تي وڏو ظلم شروع ٿيو، ۽ رسولن کانسواءِ سڀ يهوديه ۽ سامريه ۾ ٽڙي پکڙجي ويا. ديندار ماڻهن استفنس کي دفن ڪيو ۽ مٿس وڏو ماتم ڪيائون. پر شائول گھر گھر ۾ گھڙي، مردن ۽ عورتن کي گھلي ڪڍي، قيد خاني ۾ وجھي، ڪليسيا کي تباهه ڪري رهيو هو.

فلپس سامريه ۾ منادي ڪري ٿو

تنهنڪري جيڪي ٽڙي پکڙجي ويا هئا، سي هر هنڌ ڪلام جي خوشخبري ٻڌائيندا ويا. فلپس سامريه جي شهر ۾ لهي، کين مسيح جي منادي ڪئي. جڏهن ماڻهن فلپس جون ڳالهيون ٻڌيون ۽ سندس ڪيل نشان ڏٺا، تڏهن سڀني هڪ دل ٿي ڌيان ڏنو. ڪيترن ئي ڀوت لڳلن مان ناپاڪ روح وڏي آواز سان رڙيون ڪندا نڪري ويا، ۽ ڪيترائي مفلوج ۽ لنگڙا شفا ماڻيائون. تنهنڪري انهيءَ شهر ۾ وڏي خوشي ٿي ويئي.

شمعون نالي هڪڙو ماڻهو اڳ ئي انهيءَ شهر ۾ جادو ڪندو هو، ۽ سامريه جي ماڻهن کي حيران ڪندي پاڻ کي ڪو وڏو ماڻهو سڏائيندو هو. ننڍي کان وڏي تائين سڀ کيس ٻڌندا هئا ۽ چوندا هئا تہ ”هي ماڻهو خدا جي اها قدرت آهي جنهن کي وڏي سڏيو وڃي ٿو.“ ڇاڪاڻ تہ هن گھڻي عرصي کان کين پنهنجي جادوءَ سان حيران ڪيو هو، تنهنڪري هو سندس ڏانهن ڌيان ڏيندا هئا. پر جڏهن هنن فلپس جي اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ ۽ يسوع مسيح جي نالي بابت خوشخبريءَ تي ايمان آندو، تڏهن مردن ۽ عورتن بپتسما ورتي. شمعون پاڻ بہ ايمان آندو، بپتسما ورتائين، ۽ جيڪي نشان ۽ وڏا معجزا ڏٺائين تن تي حيران ٿي فلپس سان گڏ رهيو.

جڏهن يروشلم ۾ رسولن ٻڌو تہ سامريه اسان جي پيءُ جو ڪلام قبول ڪيو آهي، تڏهن هنن وٽ پطرس ۽ يوحنا کي موڪليائون. جڏهن اهي پهتا، تڏهن هنن جي لاءِ دعا ڪيائون تہ کين پاڪ روح ملي، ڇاڪاڻ تہ پاڪ روح اڃا انهن مان ڪنهن تي نہ لٿو هو؛ هنن رڳو خداوند يسوع جي نالي ۾ بپتسما ورتي هئي. پوءِ هنن مٿن هٿ رکيا، ۽ کين پاڪ روح مليو. جڏهن شمعون ڏٺو تہ رسولن جي هٿ رکڻ سان پاڪ روح ڏنو وڃي ٿو، تڏهن کين پئسا پيش ڪيائين، ۽ چيائين تہ ”مون کي بہ اهو اختيار ڏيو، تہ جنهن مٿان آءٌ هٿ رکان تنهن کي پاڪ روح ملي.“ پطرس کيس وراڻيو تہ ”تنهنجي چاندي تو سان گڏ برباد ٿئي، ڇاڪاڻ تہ تو سمجھيو تہ اسان جي پيءُ جي بخشش پئسن سان خريد ڪري سگھجي ٿي! هن ڪم ۾ تنهنجو نڪو حصو آهي نڪو ڀاڱو، ڇاڪاڻ تہ تنهنجي دل اسان جي پيءُ آڏو سڌي ناهي. تنهنڪري هن بڇڙائيءَ کان توبهه ڪر، ۽ اسان جي پيءُ وٽ دعا ڪر تہ جيڪڏهن ٿي سگھي تہ تنهنجي دل جو ارادو تو کي معاف ڪيو وڃي. مون کي ڏسجي ٿو تہ تون ڪڙاڻ جي زهر ۾ آهين ۽ بڇڙائيءَ جي زنجيرن ۾ جڪڙيل آهين.“

شمعون وراڻيو تہ ”منهنجي لاءِ خدا کان دعا ڪريو، تہ جيڪي اوهان چيو آهي تنهن مان ڪجھ بہ مون تي نہ اچي.“

تنهنڪري شاهدي ڏيئي ۽ اسان جي خداوند يسوع جو ڪلام ٻڌائي، هو يروشلم ڏانهن موٽيا، ۽ سامريين جي ڪيترن ئي ڳوٺن ۾ خوشخبري ٻڌائيندا آيا.

فلپس ۽ حبشي

پوءِ اسان جي پيءُ جو هڪ ملائڪ فلپس کي چيو تہ ”اُٿ ۽ ڏکڻ ڏانهن انهيءَ رستي تي وڃ جيڪو يروشلم کان غزه ڏانهن لهي ٿو“—اهو ريگستاني رستو آهي. هو اُٿي هليو ويو. اتي هڪ حبشي خواجه سرا هو، جيڪو حبشين جي راڻي ڪنداڪي جو وڏو درٻاري هو ۽ سندس سمورو خزانو سندس سپرد هو، ۽ عبادت ڪرڻ لاءِ يروشلم آيو هو، a a v27 ڪنداڪي ڪو ذاتي نالو ڪونہ هو، پر مصر جي ڏکڻ ۾ ڪوش جي بادشاهيءَ جي راڻي ماءُ جو شاهي لقب هو. موٽندي، پنهنجي رٿ ۾ ويٺو، يسعياه نبيءَ جو ڪتاب پڙهي رهيو هو.

تڏهن پاڪ روح فلپس کي چيو تہ ”وڃي انهيءَ رٿ سان گڏ ٿي وڃ.“

فلپس ڊوڙي ويجهو وڃي، کيس يسعياه نبيءَ جو ڪتاب پڙهندي ٻڌي، پڇيائين تہ ”جيڪو تون پڙهين ٿو سو سمجھين ٿو بہ؟“

چيائين تہ ”جيستائين ڪو مون کي رهنمائي نہ ڪري، تيستائين ڪيئن سمجھي سگھان؟“ ۽ فلپس کي مٿي چڙهي پاڻ سان گڏ ويهڻ جي دعوت ڏنائين. هاڻي صحيفي جو جيڪو حصو هو پڙهي رهيو هو سو هي هو تہ ”کيس رڍ وانگر ذبح ٿيڻ لاءِ وٺي ويا، ۽ جيئن رڍ جو ٻچو پنهنجي ڪتڻ وارن آڏو چپ هوندو آهي، تيئن هن پنهنجو وات نہ کوليو. سندس نماڻائيءَ ۾ کانئس انصاف کسيو ويو. سندس نسل جو بيان ڪير ڪندو؟ ڇاڪاڻ تہ سندس جان ڌرتيءَ تان کسي ورتي وئي.“

خواجه سرا فلپس کي چيو تہ ”مهرباني ڪري ٻڌاءِ، نبي هي ڳالهه ڪنهن لاءِ ٿو چوي، پنهنجي لاءِ يا ڪنهن ٻئي لاءِ؟“

فلپس وات کولي ۽ انهيءَ صحيفي کان شروع ڪري کيس يسوع جي خوشخبري ٻڌائي. رستي تي هلندي هو ڪنهن پاڻيءَ وٽ پهتا، تڏهن خواجه سرا چيو تہ ”ڏس، پاڻي! مون کي بپتسما وٺڻ کان ڪهڙي شيءِ روڪي ٿي؟“ b b v36 تمام اڳين نسخن ۾ هتي ڪا آيت 37 ڪانهي؛ پوئين نسخن ۾ هي شامل ڪيو ويو آهي: ”فلپس چيو تہ ’جيڪڏهن تون پوريءَ دل سان ايمان آڻين تہ ٿي سگھي ٿو.‘ ۽ هن وراڻيو تہ ’آءٌ ايمان ٿو آڻيان تہ يسوع مسيح خدا جو فرزند آهي.‘“ هن رٿ کي بيهڻ جو حڪم ڏنو؛ پوءِ ٻئي، فلپس ۽ خواجه سرا، پاڻيءَ ۾ لهي ويا، ۽ فلپس کيس بپتسما ڏني.

جڏهن اهي پاڻيءَ مان مٿي نڪتا، تڏهن اسان جي پيءُ جي روح فلپس کي کسي ورتو؛ خواجه سرا کيس وري نہ ڏٺو، پر خوشيءَ مان پنهنجي واٽ هليو ويو. فلپس پاڻ کي اشدود ۾ ڏٺو. هو اتان هلندو هر شهر ۾ خوشخبري ٻڌائيندو رهيو، تان جو قيصريه ۾ پهتو.