رسولن جا ڪم 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹پوءِ سردار ڪاهن پڇيو تہ ”ڇا اهي ڳالهيون سچ آهن؟“

²اسٽيفن چيو تہ ”اي ڀائرو ۽ ابا ڏاڏا، ٻڌو: جلوي وارو اسان جو پيءُ اسان جي ابي ابراهيم تي، حاران ۾ رهڻ کان اڳ، ميسوپوٽيميا ۾ ظاهر ٿي،

³کيس چيائين تہ ’پنهنجي ملڪ ۽ مائٽن کي ڇڏي، انهيءَ ملڪ ڏانهن هليو وڃ جيڪو آءٌ تو کي ڏيکاريندس.‘

⁴هو بابل وارن جي ملڪ مان نڪري حاران ۾ وڃي رهيو. سندس ابي جي وفات کان پوءِ اسان جي پيءُ کيس اتان هن ملڪ ۾ آندو جنهن ۾ اوهين هاڻي رهو ٿا. ⁵هن کيس ان ۾ ورثي طور هڪ پير جيتري زمين بہ نہ ڏنائين، پر واعدو ڪيائينس تہ اها زمين کيس ۽ سندس پويان اولاد کي ملڪيت طور ڏيندو، جيتوڻيڪ کيس ڪو ٻار نہ هو. ⁶اسان جي پيءُ اهو بہ فرمايو تہ سندس اولاد اهڙي ملڪ ۾ پرديسي ٿيندو جيڪو سندن پنهنجو نہ هوندو، ۽ چار سؤ ورهيه کين غلام بڻائي ستايو ويندو.

⁷’جنهن قوم جي هو غلامي ڪندا، تنهن جو آءٌ انصاف ڪندس،‘ اسان جي پيءُ فرمايو، ’۽ ان کان پوءِ هو نڪري هن جاءِ تي منهنجي عبادت ڪندا.‘

⁸هن کيس ختني جو عهد ڏنو. ابراهيم کان اسحاق پيدا ٿيو ۽ اٺين ڏينهن ختنو ڪيائينس؛ اسحاق کان يعقوب، ۽ يعقوب کان ٻارهن بزرگ پيدا ٿيا.

⁹بزرگن يوسف سان حسد ڪري کيس مصر ۾ وڪڻي ڇڏيو، پر اسان جو پيءُ ساڻس گڏ هو، ¹⁰سندس سڀني ڏکن مان کيس ڇڏايائين، ۽ مصر جي بادشاهه فرعون جي اڳيان کيس مقبوليت ۽ حڪمت ڏنائين؛ تنهن کيس مصر ۽ پنهنجي سڄي گهراڻي تي حاڪم بڻايو. ¹¹سڄي مصر ۽ ڪنعان تي ڏڪار ۽ وڏي تڪليف آئي، ۽ اسان جي ابن ڏاڏن کي کاڌو نہ مليو. ¹²جڏهن يعقوب ٻڌو تہ مصر ۾ اناج آهي، تڏهن اسان جي ابن ڏاڏن کي پهريون دفعو اتي موڪليائين. ¹³ٻيءَ دفعي يوسف پاڻ کي پنهنجن ڀائرن آڏو ظاهر ڪيو، ۽ فرعون کي يوسف جي گهراڻي جي خبر پئجي وئي. ¹⁴پوءِ يوسف پنهنجي ابي يعقوب ۽ سڀني مائٽن کي گهرايو، جيڪي سڀ گڏي پنجهتر ماڻهو هئا.

¹⁵پوءِ يعقوب مصر ۾ هليو ويو، ۽ اتي هو ۽ اسان جا ابا ڏاڏا مري ويا. ¹⁶انهن کي شڪم ۾ واپس آندو ويو، ۽ انهيءَ قبر ۾ دفن ڪيو ويو جيڪا ابراهيم شڪم ۾ حمور جي پٽن کان چانديءَ جي عيوض خريد ڪئي هئي.

¹⁷جڏهن انهيءَ واعدي جو وقت ويجهو آيو جيڪو واعدو اسان جي پيءُ ابراهيم سان ڪيو هو، تڏهن مصر ۾ قوم وڌي ۽ گھڻي ٿي وئي، ¹⁸جيستائين مصر تي ٻيو بادشاهه بيٺو جنهن يوسف کي نہ سڃاتو. ¹⁹هن بادشاهه اسان جي قوم سان چالاڪي ڪئي ۽ اسان جي ابن ڏاڏن سان بدسلوڪي ڪئي، ايتري قدر جو کين مجبور ڪيائين تہ پنهنجن ننڍن ٻارن کي مرڻ لاءِ ڇڏي ڏين.

²⁰انهيءَ وقت موسيٰ پيدا ٿيو، جيڪو اسان جي پيءُ جي نظر ۾ سهڻو هو. ٽي مهينا پنهنجي ابي جي گهر ۾ پاليو ويو. ²¹جڏهن کيس ڇڏي ڏنو ويو، تڏهن فرعون جي ڌيءَ کيس پاڻ وٽ کڻي پنهنجو پٽ بڻائي پاليائين. ²²موسيٰ کي مصرين جي سڄي حڪمت جي تعليم ڏني وئي، ۽ هو ڳالهائڻ ۽ ڪم ڪرڻ ۾ طاقتور هو.

²³جڏهن هو چاليهن ورهين جو ٿيو، تڏهن دل ۾ ارادو ڪيائين تہ پنهنجن ڀائرن، يعني اسرائيل جي پٽن کي ڏسڻ وڃي. ²⁴جڏهن انهن مان هڪ کي ظلم سهندي ڏٺائين، تڏهن مظلوم جي حمايت ڪيائين ۽ مصريءَ کي ماري ڪڍي مظلوم جو بدلو ورتائين. ²⁵هن سمجهيو تہ سندس ڀائر سمجهي وٺندا تہ اسان جو پيءُ سندس هٿان کين نجات ڏئي رهيو آهي، پر هنن نہ سمجهيو.

²⁶ٻئي ڏينهن هو انهن وٽ پهتو جڏهن اهي وڙهي رهيا هئا، ۽ کين صلح ڪرائڻ جي ڪوشش ڪيائين، چيائين تہ ’اي ماڻهو، اوهين ڀائر آهيو. هڪ ٻئي سان ڇو ڏاڍائي ٿا ڪريو؟‘ ²⁷پر جيڪو پنهنجي پاڙيسري سان ظلم ڪري رهيو هو، تنهن موسيٰ کي پري ڌڪي چيو تہ ’تو کي اسان تي حاڪم ۽ منصف ڪنهن مقرر ڪيو؟ ²⁸ڇا تون مون کي بہ ماري وجهڻ ٿو گهرين جيئن تو ڪالهه مصريءَ کي ماريو هو؟‘ ²⁹هن ڳالهه تي موسيٰ ڀڄي ويو ۽ مدين جي ملڪ ۾ پرديسي ٿي رهيو، جتي سندس ٻه پٽ پيدا ٿيا.

³⁰چاليهن ورهين کان پوءِ سينا جبل جي بيابان ۾ ٻرندڙ ٻوٽي جي شعلي ۾ هڪ ملائڪ کيس ظاهر ٿيو. ³¹موسيٰ اهو ڏسي حيران ٿي ويو؛ جڏهن ويجهو ٿي ڏسڻ لڳو، تڏهن اسان جي پيءُ جو آواز آيو تہ

³²’آءٌ تنهنجي ابن ڏاڏن جو خدا آهيان، يعني ابراهيم، اسحاق ۽ يعقوب جو خدا.‘ موسيٰ ڏڪڻ لڳو ۽ ڏسڻ جي همت نہ ڪيائين. ³³پوءِ اسان جي پيءُ کيس فرمايو تہ ’پنهنجي پيرن مان چپل لاهي ڇڏ، ڇاڪاڻ تہ جنهن جاءِ تي تون بيٺو آهين سا پاڪ زمين آهي.‘ ³⁴مون پنهنجي قوم جو مصر ۾ ڏک ضرور ڏٺو آهي، سندن ڪراهه ٻڌي آهي، ۽ کين ڇڏائڻ لاءِ هيٺ لهي آيو آهيان. هاڻي هل، آءٌ تو کي مصر ڏانهن موڪليان ٿو.

³⁵هي اهو موسيٰ آهي جنهن کي هنن رد ڪري چيو تہ ’تو کي حاڪم ۽ منصف ڪنهن ڪيو؟‘—تنهن کي اسان جي پيءُ حاڪم ۽ ڇوٽڪارو ڏيندڙ ڪري موڪليو، انهيءَ ملائڪ جي هٿان جيڪو کيس ٻوٽي ۾ ظاهر ٿيو هو. ³⁶هن مصر جي ملڪ ۾، ڳاڙهي سمنڊ تي ۽ چاليهن ورهين تائين بيابان ۾ عجب ۽ نشان ڏيکاريندي کين ڪڍي آندو. ³⁷هي اهو موسيٰ آهي جنهن اسرائيل جي پٽن کي چيو تہ ’اسان جو پيءُ اوهان لاءِ اوهان جي ڀائرن مان مون جهڙو هڪ نبي اُٿاريندو.‘ ³⁸هي اهو آهي جيڪو بيابان ۾ جماعت جي وچ ۾ هو، ۽ سينا جبل تي ساڻس ڳالهائيندڙ ملائڪ ۽ اسان جي ابن ڏاڏن سان گڏ هو، ۽ اسان کي ڏيڻ لاءِ جيئرا ڪلام حاصل ڪيائين.

³⁹اسان جا ابا ڏاڏا سندس فرمانبرداري ڪرڻ نہ چاهيندا هئا؛ هنن کيس رد ڪيو ۽ پنهنجين دلين ۾ مصر ڏانهن موٽي ويا، ⁴⁰هارون کي چيائون تہ ’اسان لاءِ اهڙا معبود ٺاهه جيڪي اسان جي اڳيان هلن. هي موسيٰ جنهن اسان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍيو، تنهن کي ڇا ٿيو، سو اسان کي خبر ناهي.‘ ⁴¹هنن انهن ڏينهن ۾ ڳئون جي ٻچي جو بت ٺاهيو، بت آڏو قربانيءَ جي نذر چاڙهي، ۽ پنهنجن هٿن جي ٺاهيل شيءِ تي خوشيون ملهايائون. ⁴²پر اسان جي پيءُ منهن موڙي کين آسمان جي لشڪر جي پوڄا ڪرڻ لاءِ حوالي ڪري ڇڏيو، جيئن نبين جي ڪتاب ۾ لکيل آهي تہ ’اي اسرائيل جا گهراڻا، ڇا اوهان چاليهن ورهين تائين بيابان ۾ مون لاءِ ذبح ٿيل جانور ۽ قربانيون آنديون هيون؟ ⁴³اوهان مولوڪ جو خيمو ۽ پنهنجي معبود رفان جو تارو کنيو، اهي بت جيڪي اوهان انهن جي پوڄا لاءِ ٺاهيا؛ تنهنڪري آءٌ اوهان کي بابل کان بہ پري جلاوطن ڪندس.‘

⁴⁴بيابان ۾ اسان جي ابن ڏاڏن وٽ شاهديءَ جو خيمو هو، جيئن موسيٰ سان ڳالهائيندڙ کيس حڪم ڏنو هو تہ انهيءَ نموني موجب ٺاهي جيڪو هن ڏٺو هو. ⁴⁵اسان جي ابن ڏاڏن پوءِ ان کي يشوع سان گڏ آندو، جڏهن هنن انهن قومن جي ملڪ تي قبضو ڪيو جن کي اسان جي پيءُ سندن اڳيان ڪڍي ڇڏيو. ائين داؤد جي ڏينهن تائين رهيو، ⁴⁶جنهن اسان جي پيءُ وٽ مقبوليت لڌي ۽ اسان جي پيءُ لاءِ رهڻ جي جاءِ ڳولهڻ جي اجازت گهري. ⁴⁷پر سليمان ئي هو جنهن هن لاءِ گهر ٺاهيو. ⁴⁸تڏهن بہ سڀ کان مٿانهون انسان جي هٿن جي ٺاهيل گهرن ۾ نٿو رهي، جيئن نبي چوي ٿو تہ

⁴⁹’آسمان منهنجو تخت آهي، ۽ زمين منهنجي پيرن جي چوڪي آهي. اوهين منهنجي لاءِ ڪهڙو گهر ٺاهيندا، اسان جو پيءُ ٿو فرمائي، يا منهنجي آرام جي جاءِ ڪهڙي آهي؟ ⁵⁰ڇا اهي سڀ شيون منهنجي هٿ نہ ٺاهيون؟‘

⁵¹”اي سخت ڳچيءَ وارا ماڻهو، دل ۽ ڪنن ۾ اڻ ختنا، اوهين هميشه پاڪ روح جي مخالفت ٿا ڪريو؛ جهڙو اوهان جي ابن ڏاڏن ڪيو، تهڙو ئي اوهين ٿا ڪريو. ⁵²نبين مان ڪهڙي نبي کي اوهان جي ابن ڏاڏن نہ ستايو؟ هنن انهن کي ماري ڇڏيو جن سچار جي اچڻ جي اڳواٽ خبر ڏني، جنهن کي اوهان هاڻي پڪڙائي ماريو آهي. ⁵³اوهان جن شريعت ملائڪن جي وسيلي ورتي، پر ان تي عمل نہ ڪيو.“

⁵⁴جڏهن هنن اهي ڳالهيون ٻڌيون تہ ڏاڍا ڪاوڙجي پيا ۽ مٿس ڏند ڪرٽڻ لڳا. ⁵⁵پر اسٽيفن پاڪ روح سان ڀرجي آسمان ڏانهن نهاريو ۽ اسان جي پيءُ جو جلوو ۽ اسان جي پيءُ جي ساڄي هٿ پاسي بيٺل يسوع کي ڏٺائين. ^a a v55 اسٽيفن آسمان ۾ يسوع کي اسان جي پيءُ جي ڀرسان بيٺل ٿو ڏسي — فرزند پيءُ جي ساڄي هٿ تي معزز، پيءُ کان جدا ٿي بہ سندس جلوي ۾ شريڪ.

⁵⁶پوءِ چيائين تہ ”ڏسو، آءٌ آسمان کليل ۽ ابنِ آدم کي اسان جي پيءُ جي ساڄي هٿ پاسي بيٺل ٿو ڏسان.“

⁵⁷پر هنن وڏي آواز سان رڙيون ڪري، ڪنن تي هٿ رکي مٿس ڪاهي پيا. ⁵⁸هنن کيس شهر کان ٻاهر ڪڍي سنگسار ڪيو. شاهدن پنهنجا چوغا ساؤل نالي هڪ جوان جي پيرن وٽ رکيا.

⁵⁹جڏهن هو کيس سنگسار ڪري رهيا هئا، تڏهن اسٽيفن دانهن ڪري چيو تہ ”اي خداوند يسوع، منهنجو روح قبول ڪر.“ ^b b v59 مرندي اسٽيفن پنهنجو روح يسوع جي سپرد ڪري ٿو — جيڪا دعا يسوع صليب تي پيءُ کي ڪئي هئي (لوقا 23:46)، اها ئي يسوع کي ڪرڻ کيس خداوند طور مڃڻ آهي.

⁶⁰گوڏا ڀري وڏي آواز سان دانهن ڪيائين تہ ”اي خداوند، هيءُ گناهه هنن جي حساب ۾ نہ رک.“ پوءِ ننڊ ۾ پئجي ويو.