တရားရုံးတော်ရှေ့၌ ခမည်းတော်၏ဇာတ်ကြောင်း

စွပ်စွဲချက်များ မှန်သလောဟု မေးသောအခါ သတေဖန်သည် ဣသရေလ၏ သမိုင်းတစ်ခုလုံးဖြင့် ဖြေ၏ — အာဗြဟံထံ ထင်ရှားတော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်၊ ယောသပ်၊ မိမိလူတို့၏ ငြင်းပယ်ခြင်းခံရသော မောရှေ၊ ရွှေနွားသငယ်၊ ဘယ်သောအခါမျှ မလိုအပ်ခဲ့သော ဗိမာန်။ ကြားနာသူတို့ကို သူတို့ဘိုးဘေးတို့၏ အမွေခံများဖြစ်သည်ဟု ဆို၏။ သူတို့သည် သူ့ကို ခဲဖြင့်ပစ်ကြ၍ သူသည် သူတို့အတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို တောင်းလျှောက်၏။

အခန်း 7။

ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီးက “ဤအမှုအရာတို့သည် မှန်သလော” ဟု မေး၏။

သတေဖနုက “ညီအစ်ကိုတို့နှင့် အဘတို့၊ နားထောင်ကြလော့။ ဘုန်းကြီးတော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့၏အဖ အာဗြဟံ ခါရန်မြို့၌ မနေမီ မေသောပေါတာမိပြည်၌ ရှိစဉ် သူ့အား ထင်ရှားတော်မူ၍

‘သင်၏ပြည်နှင့် ဆွေမျိုးတို့ကို စွန့်ခွာ၍ ငါပြမည့်ပြည်သို့ သွားလော့’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထိုအခါ သူသည် ဗာဗုလုန်လူတို့၏ပြည်မှ ထွက်ခွာ၍ ခါရန်မြို့၌ နေထိုင်လေ၏။ သူ၏ဖခင် သေလွန်ပြီးနောက် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူ့အား ထိုအရပ်မှ သင်တို့ယခု နေထိုင်သော ဤပြည်သို့ ပြောင်းရွှေ့စေတော်မူ၏။ ထိုပြည်၌ ခြေနင်းခန့်မျှသော မြေကိုပင် အမွေအဖြစ် သူ့အား ပေးတော်မမူသော်လည်း၊ သူ၌ သားသမီး မရှိသေးစဉ်ကပင် ထိုပြည်ကို သူနှင့် သူ့နောက် အမျိုးအနွယ်တို့အား ပိုင်ဆိုင်စရာအဖြစ် ပေးမည်ဟု ကတိထားတော်မူ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်က သူ၏အမျိုးအနွယ်သည် မိမိတို့ပြည်မဟုတ်သော တစ်ပါးသူ၏ပြည်၌ ဧည့်သည်ဖြစ်၍ နှစ်ပေါင်းလေးရာပတ်လုံး ကျွန်ခံရလျက် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

‘သူတို့ ကျွန်ခံရသော လူမျိုးကို ငါတရားစီရင်မည်’ ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ‘ထို့နောက် သူတို့သည် ထွက်လာ၍ ဤအရပ်၌ ငါ့ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ကြလိမ့်မည်’ ဟုလည်း မိန့်တော်မူ၏။

ထိုနောက် ခမည်းတော်သည် သူ့အား အရေဖျားလှီးခြင်း ပဋိညာဉ်ကို ပေးတော်မူ၏။ အာဗြဟံသည် ဣဇာက်ကို ဖြစ်ဖွားစေ၍ ရှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ သူ့အား အရေဖျားလှီးလေ၏။ ဣဇာက်သည် ယာကုပ်ကို၊ ယာကုပ်သည် အမျိုးအနွယ် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးတို့ကို ဖြစ်ဖွားစေ၏။

ထိုဘိုးဘေးတို့သည် ယောသပ်ကို မနာလိုသဖြင့် အီဂျစ်ပြည်သို့ ရောင်းလိုက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၍ သူ၏ဆင်းရဲဒုက္ခ အလုံးစုံမှ ကယ်နုတ်တော်မူ၏။ အီဂျစ်ဘုရင် ဖာရောမင်းရှေ့၌ မျက်နှာနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ပေးသနားတော်မူသဖြင့် ဖာရောမင်းသည် သူ့အား အီဂျစ်ပြည်တစ်ပြည်လုံးနှင့် နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးသော မင်းအဖြစ် ခန့်ထား၏။ ထိုအခါ အီဂျစ်ပြည်နှင့် ခါနာန်ပြည် တစ်လျှောက်လုံး၌ အစာခေါင်းပါးခြင်းနှင့် ကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခ ကျရောက်သဖြင့် ငါတို့၏ဘိုးဘေးတို့သည် စားစရာကို မတွေ့ကြရ။ အီဂျစ်ပြည်၌ ဆန်စပါးရှိကြောင်း ကြားသိသောအခါ ယာကုပ်သည် ငါတို့ဘိုးဘေးတို့ကို ထိုပြည်သို့ ဦးစွာ စေလွှတ်လေ၏။ ဒုတိယအကြိမ် ရောက်ကြသောအခါ ယောသပ်သည် မိမိအစ်ကိုတို့အား မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြ၍ ဖာရောမင်းသည် ယောသပ်၏ အမျိုးသားတို့ကို သိရှိလေ၏။ ထို့နောက် ယောသပ်သည် မိမိဖခင် ယာကုပ်နှင့် ဆွေမျိုးအပေါင်းတို့ကို ခေါ်ဖိတ်ရာ စုစုပေါင်း လူ ခုနစ်ဆယ့်ငါးယောက် ဖြစ်ကြ၏။

ယာကုပ်သည် အီဂျစ်ပြည်သို့ ဆင်းသွား၍ သူကိုယ်တိုင်သော်လည်းကောင်း၊ ငါတို့ဘိုးဘေးတို့သော်လည်းကောင်း သေလွန်ကြ၏။ သူတို့၏ ရုပ်အလောင်းတို့ကို ရှေခင်မြို့သို့ ပြန်ပို့၍ အာဗြဟံသည် ရှေခင်မြို့၌ ဟာမော်၏သားတို့ထံမှ ငွေဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သော သင်္ချိုင်းဂူ၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အာဗြဟံအား ပေးတော်မူသော ကတိတော်၏အချိန် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လူမျိုးတော်သည် အီဂျစ်ပြည်၌ တိုးပွားများပြားလာ၏။ နောက်ဆုံး၌ ယောသပ်ကို မသိသော အခြားဘုရင်တစ်ပါး အီဂျစ်ပြည်တွင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုဘုရင်သည် ငါတို့အမျိုးသားတို့ကို ပရိယာယ်ဖြင့် ဖိနှိပ်၍ ငါတို့ဘိုးဘေးတို့ကို ညှဉ်းဆဲလျက် သူငယ်တို့ သေစေရန် စွန့်ပစ်စေ၏။

ထိုအချိန်၌ မောရှေ ဖွားမြင်လာ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ရှေ့တော်၌ အလွန်တင့်တယ်လှ၏။ သူ့အား ဖခင်၏အိမ်၌ သုံးလပတ်လုံး ပြုစုမွေးမြူကြ၏။ သူ့အား စွန့်ပစ်ခြင်းခံရသောအခါ ဖာရောမင်း၏ သမီးတော်သည် သူ့ကို မွေးစား၍ မိမိသားအရင်းကဲ့သို့ ပြုစုပျိုးထောင်လေ၏။ မောရှေသည် အီဂျစ်လူတို့၏ ပညာအတတ် အလုံးစုံကို သင်ကြားတတ်မြောက်၍ စကားအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အကျင့်အားဖြင့်လည်းကောင်း တန်ခိုးကြီး၏။

သူ၏အသက် အနှစ်လေးဆယ်ပြည့်သောအခါ မိမိညီအစ်ကို ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို အကြည့်အရှုသွားရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လေ၏။ သူတို့အနက် တစ်ဦးသည် မတရားပြုခြင်းခံရသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုညှဉ်းဆဲခံရသူဘက်မှ ကာကွယ်၍ အီဂျစ်လူကို သတ်ပစ်သဖြင့် သူ့အတွက် လက်စားချေပေးလေ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိ၏လက်ဖြင့် သူတို့အား ကယ်တင်ခြင်းကို ပေးတော်မူကြောင်း မိမိညီအစ်ကိုတို့ နားလည်ကြလိမ့်မည်ဟု သူထင်မှတ်သော်လည်း သူတို့သည် နားမလည်ကြ။

နောက်တစ်နေ့၌ ထိုသူတို့ ခိုက်ရန်ဖြစ်နေစဉ် သူတို့ထံသို့ ရောက်လာ၍ ‘အချင်းတို့၊ သင်တို့သည် ညီအစ်ကိုချင်း ဖြစ်ကြ၏။ အဘယ်ကြောင့် အချင်းချင်း မတရားပြုကြသနည်း’ ဟုဆို၍ သူတို့ကို ရန်ငြိမ်းစေရန် ကြိုးစားလေ၏။ သို့ရာတွင် မိမိအိမ်နီးချင်းကို မတရားပြုသောသူသည် မောရှေအား တွန်းဖယ်လျက် ‘သင့်ကို ငါတို့အပေါ် အုပ်စိုးသောမင်းနှင့် တရားသူကြီးအဖြစ် အဘယ်သူ ခန့်ထားသနည်း။ မနေ့က အီဂျစ်လူကို သတ်သကဲ့သို့ ငါ့ကိုလည်း သတ်လိုသလော’ ဟု ဆို၏။ ထိုစကားကြောင့် မောရှေသည် ထွက်ပြေး၍ မိဒျန်ပြည်၌ ဧည့်သည်အဖြစ် နေထိုင်ကာ ထိုအရပ်၌ သားနှစ်ယောက်ကို မြင်လေ၏။

အနှစ်လေးဆယ် ကြာသောအခါ သိနာတောင်တော်၏ တောကန္တာရ၌ မီးလောင်နေသော ချုံဖုတ်၏ မီးလျှံထဲတွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး သူ့အား ထင်ရှားလေ၏။ မောရှေသည် ထိုအရာကို မြင်၍ အံ့သြမိ၏။ သေချာကြည့်ရှုရန် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အသံတော် ရောက်လာ၏။

‘ငါသည် သင်၏ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရား၊ အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်နှင့် ယာကုပ်တို့၏ ဘုရား ဖြစ်၏’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မောရှေသည် တုန်လှုပ်၍ မကြည့်ဝံ့ဘဲ နေ၏။ ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က သူ့အား ‘သင်၏ခြေမှ ခြေနင်းကို ချွတ်လော့။ အကြောင်းမူကား သင်ရပ်နေသောအရပ်သည် သန့်ရှင်းသောမြေ ဖြစ်၏’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အီဂျစ်ပြည်၌ ငါ့လူမျိုး ခံစားနေရသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ငါ အမှန်မြင်ရ၍ သူတို့၏ ညည်းတွားသံကိုလည်း ကြားသိသဖြင့် သူတို့ကို ကယ်နုတ်ရန် ဆင်းသက်လာပြီ။ ယခု သွားလော့။ သင့်ကို အီဂျစ်ပြည်သို့ ငါ စေလွှတ်မည်။

‘သင့်ကို အုပ်စိုးသောမင်းနှင့် တရားသူကြီးအဖြစ် အဘယ်သူ ခန့်ထားသနည်း’ ဟုဆို၍ သူတို့ ပယ်ထားခဲ့သော ဤမောရှေကိုပင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ချုံဖုတ်၌ သူ့အား ထင်ရှားသော ကောင်းကင်တမန်၏လက်ဖြင့် အုပ်စိုးသောမင်းနှင့် ကယ်တင်ရှင် နှစ်ပါးစလုံးအဖြစ် စေလွှတ်တော်မူ၏။ ဤသူသည် အီဂျစ်ပြည်၌လည်းကောင်း၊ ပင်လယ်နီ၌လည်းကောင်း၊ တောကန္တာရ၌ အနှစ်လေးဆယ်ပတ်လုံးလည်းကောင်း အံ့ဖွယ်အမှုနှင့် နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို ပြုလျက် သူတို့ကို ထုတ်ဆောင်လေ၏။ ဤသူကား ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ‘ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့အတွက် သင်တို့၏ညီအစ်ကိုတို့အထဲမှ ငါကဲ့သို့သော ပရောဖက်တစ်ပါးကို ပေါ်ထွန်းစေတော်မူလိမ့်မည်’ ဟု ပြောဆိုသော မောရှေ ဖြစ်၏။ ဤသူသည် တောကန္တာရ၌ စည်းဝေးရာ အသင်းတော်တွင် သိနာတောင်ပေါ်၌ သူ့အား ပြောဆိုသော ကောင်းကင်တမန်နှင့်လည်းကောင်း၊ ငါတို့ဘိုးဘေးတို့နှင့်လည်းကောင်း အတူရှိခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ငါတို့အား ပေးရန် အသက်ရှင်သော ဗျာဒိတ်တော်စကားတို့ကို သူ ခံယူရရှိ၏။

ငါတို့ဘိုးဘေးတို့သည် သူ၏စကားကို နာခံရန် ငြင်းဆန်ကြ၏။ သူ့ကို ပယ်၍ မိမိတို့ စိတ်နှလုံးထဲ၌ အီဂျစ်ပြည်သို့ ပြန်လှည့်ကြလျက် အာရုန်အား ‘ငါတို့ရှေ့မှ သွားမည့် ဘုရားများကို ငါတို့အတွက် လုပ်ပေးလော့။ ငါတို့ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့သော ထိုမောရှေမူကား အဘယ်သို့ ဖြစ်သွားသည်ကို ငါတို့ မသိ’ ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုနေ့ရက်တို့၌ သူတို့သည် နွားသငယ်ရုပ်ကို လုပ်၍ ထိုရုပ်တုအား ယဇ်ပူဇော်ကာ မိမိတို့လက်ဖြင့် လုပ်သော အရာကို အမှီပြု၍ ပျော်ပွဲခံကြ၏။ သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မျက်နှာလွှဲတော်မူ၍ သူတို့အား ကောင်းကင်ကြယ်တာရာတို့ကို ကိုးကွယ်စေရန် စွန့်လွှတ်ထားတော်မူ၏။ ပရောဖက်တို့၏ ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသည်ကား ‘အိုဣသရေလအမျိုးတို့၊ သင်တို့သည် တောကန္တာရ၌ အနှစ်လေးဆယ်ပတ်လုံး ယဇ်ကောင်များနှင့် ပူဇော်သကာများကို ငါ့ထံသို့ ဆောင်ခဲ့ကြသလော။ သင်တို့သည် မောလုပ်ဘုရား၏ တဲတော်နှင့် သင်တို့ဘုရား ရေဖန်၏ ကြယ်တည်းဟူသော၊ ကိုးကွယ်ရန် သင်တို့ ပြုလုပ်ခဲ့သော ရုပ်တုတို့ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သင်တို့ကို ဗာဗုလုန်ပြည်တစ်ဖက်သို့ ဝေးစွာ နှင်ထုတ်မည်’ ဟု ရေးထားသတည်း။

ငါတို့ဘိုးဘေးတို့တွင် တောကန္တာရ၌ သက်သေခံချက် တဲတော် ရှိ၏။ ထိုတဲတော်ကို မောရှေအား ပြောဆိုသောသူသည် မောရှေ မြင်ခဲ့သော ပုံစံနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်ရန် မှာကြားတော်မူသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ခဲ့၏။ ငါတို့ဘိုးဘေးတို့သည်လည်း ထိုတဲတော်ကို အမွေခံရရှိ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့ရှေ့မှ နှင်ထုတ်တော်မူသော လူမျိုးတို့၏ ပြည်ကို သိမ်းပိုက်သောအခါ ယောရှုနှင့်အတူ ထိုပြည်သို့ ဆောင်ယူဝင်ရောက်ခဲ့ကြ၏။ ဤသို့ ဒါဝိဒ်မင်းလက်ထက်တိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့၏။ ဒါဝိဒ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ မျက်နှာရ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်အတွက် ကျိန်းဝပ်တော်မူရာ ဌာနကို ရှာဖွေခွင့်ပြုရန် တောင်းလျှောက်၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်အတွက် အိမ်တော်ကို တည်ဆောက်သူကား ရှောလမုန် ဖြစ်၏။ သို့သော် အမြင့်ဆုံးသောအရှင်သည် လူလက်ဖြင့် လုပ်သော အိမ်တို့၌ ကျိန်းဝပ်တော်မမူ။ ပရောဖက် ဆိုသည်ကား၊

‘ကောင်းကင်ဘုံသည် ငါ၏ပလ္လင် ဖြစ်၍ မြေကြီးသည် ငါ၏ ခြေတင်ခုံ ဖြစ်၏။ သင်တို့သည် ငါ့အတွက် အဘယ်သို့သော အိမ်ကို တည်ဆောက်ကြမည်နည်း’ ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ‘ငါ ကျိန်းဝပ်ရာ အရပ်ကား အဘယ်မှာနည်း။ ဤအရာ အလုံးစုံတို့ကို ငါ၏လက်သည် ဖန်ဆင်းသည် မဟုတ်လော’ ဟု ဆိုသတည်း။

“သင်တို့သည် ခေါင်းမာသောသူများ၊ စိတ်နှလုံးနှင့် နားတို့၌ အရေဖျားမလှီးသောသူများ ဖြစ်ကြ၏။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို အစဉ် ဆန့်ကျင်ကြ၏။ သင်တို့ဘိုးဘေးတို့ကဲ့သို့ သင်တို့သည်လည်း ပြုကြ၏။ သင်တို့ဘိုးဘေးတို့သည် အဘယ်ပရောဖက်ကို မညှဉ်းဆဲဘဲ ထားခဲ့ကြသနည်း။ ဖြောင့်မတ်တော်မူသောအရှင် ကြွလာတော်မူမည့်အကြောင်းကို ကြိုတင် ဟောပြောသောသူတို့ကို သတ်ခဲ့ကြ၏။ ထိုအရှင်ကိုပင် ယခု သင်တို့သည် သစ္စာဖောက်၍ သတ်ဖြတ်ကြပြီ။ သင်တို့သည် ကောင်းကင်တမန်တို့အားဖြင့် ပညတ်တရားကို ခံယူရရှိခဲ့သော်လည်း မစောင့်ထိန်းကြ” ဟု ပြောဆို၏။

ထိုသူတို့သည် ဤစကားကို ကြားကြသောအခါ အမျက်ဒေါသ ပြင်းစွာ ထွက်၍ သူ့ကို အံသွားခဲ ကြိတ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် သတေဖနုသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝလျက် ကောင်းကင်သို့ စေ့စေ့ကြည့်ရှု၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်ကိုလည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌ ရပ်တော်မူသော ယေရှုကိုလည်းကောင်း မြင်လေ၏။ ^a

သူက “ကြည့်ကြလော့။ ကောင်းကင်ဘုံ ပွင့်လျက် လူသားသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌ ရပ်တော်မူသည်ကို ငါမြင်၏” ဟု ဆို၏။

သို့ရာတွင် ထိုသူတို့သည် ကျယ်စွာသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်၍ မိမိတို့ နားကို ပိတ်ဆို့ကာ သူ့ထံသို့ တပြိုင်နက် ပြေးဝင်ကြ၏။ သူ့ကို မြို့ပြင်သို့ ထုတ်ပစ်၍ ကျောက်ခဲနှင့် ပေါက်ကြ၏။ သက်သေခံတို့သည် မိမိတို့ အဝတ်များကို ရှောလု အမည်ရှိသော လုလင်တစ်ဦး၏ ခြေရင်း၌ ချထားကြ၏။

သူတို့သည် ကျောက်ခဲနှင့် ပေါက်နေကြစဉ် သတေဖနုက “သခင်ယေရှု၊ အကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်ကို သိမ်းယူတော်မူပါ” ဟု ဟစ်ခေါ်လေ၏။ ^b

ဒူးထောက်၍ ကျယ်စွာသောအသံဖြင့် “သခင်ဘုရား၊ ဤအပြစ်ကို သူတို့အပေါ် မှတ်ထားတော်မမူပါနှင့်” ဟု ဟစ်ခေါ်လေ၏။ ထိုနောက် သူသည် အိပ်ပျော်သွားလေ၏။

အောက်ခြေမှတ်ချက်များ

^aတမန်တော်ဝတ္ထု 7:55 — သတေဖနုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အနားတွင် ရပ်တော်မူသော ယေရှုကို မြင်၏ — သားတော်သည် ခမည်းတော်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌ ဂုဏ်အသရေ ချီးမြှင့်ခြင်းခံရလျက် ခမည်းတော်နှင့် သီးခြားဖြစ်တော်မူသော်လည်း ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို ဝေမျှခံစားတော်မူ၏။
^bတမန်တော်ဝတ္ထု 7:59 — သေဆဲအချိန်၌ သတေဖနုသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို ယေရှုထံ အပ်နှံ၏ — ၎င်းကား ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းတော်မူခဲ့သော ဆုတောင်းချက်ပင် ဖြစ်သည် (လုကာ ၂၃း၄၆)။ ထိုဆုတောင်းချက်ကို ယေရှုထံ ဆုတောင်းခြင်းသည် ကိုယ်တော်အား သခင်ဟု ဝန်ခံခြင်းပင် ဖြစ်၏။