प्रेरित 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹तब प्रधान पुजारीले सोधे, “के यी कुरा साँचो हुन्?”

²स्तिफनसले भने, “हे दाजुभाइ र पिताजनहरू हो, सुन्नुहोस्। हाम्रा पुर्खा अब्राहाम हारानमा बसोबास गर्नुअघि, तिनी मेसोपोटामियामा छँदा महिमाका हाम्रा पिता तिनीकहाँ देखा पर्नुभयो,

³अनि उहाँले तिनलाई भन्नुभयो, ‘तिम्रो देश र आफ्ना नातेदारहरू छोडेर मैले देखाउने देशमा जाऊ।’

⁴तब तिनले बेबिलोनीहरूको देश छोडेर हारानमा बसे। तिनका बुबाको मृत्युपछि, हाम्रा पिताले तिनलाई त्यहाँबाट अहिले तिमीहरू बसिरहेको यस देशमा सारिदिनुभयो। ⁵उहाँले तिनलाई त्यहाँ कुनै उत्तराधिकार दिनुभएन, एक खुट्टा जमिनसमेत होइन—तैपनि तिनको कुनै सन्तान नहुँदै, त्यो देश अधिकारको रूपमा तिनलाई र तिनीपछिका तिनका सन्तानलाई दिने प्रतिज्ञा गर्नुभयो। ⁶अनि हाम्रा पिताले भन्नुभयो, तिनका सन्तान आफ्नो नभएको देशमा परदेशी हुनेछन्, र 400 वर्षसम्म दास बनाइनेछन् र दुर्व्यवहार सहनेछन्।

⁷हाम्रा पिताले भन्नुभयो, ‘तिनीहरूले सेवा गर्ने जातिलाई म न्याय गर्नेछु, र त्यसपछि तिनीहरू बाहिर निस्केर यस ठाउँमा मेरो आराधना गर्नेछन्।’

⁸उहाँले तिनलाई खतनाको करार दिनुभयो। अब्राहाम इसहाकका पिता बने र आठौँ दिनमा तिनको खतना गरे; इसहाक याकूबका पिता बने, र याकूब बाह्र पुर्खाहरूका।

⁹पुर्खाहरूले योसेफलाई डाहा गरेर तिनलाई मिश्रमा बेचे, तर हाम्रा पिता तिनीसँग हुनुहुन्थ्यो, ¹⁰अनि उहाँले तिनलाई तिनका सबै कष्टबाट छुटकारा दिनुभयो, मिश्रका राजा फारोको सामु तिनलाई अनुग्रह र बुद्धि दिनुभयो। फारोले तिनलाई मिश्र र आफ्नो सारा घरानामाथि शासक बनाए। ¹¹सारा मिश्र र कनानमा अनिकाल र ठूलो कष्ट आइपर्‍यो, र हाम्रा पुर्खाहरूले खानेकुरा पाएनन्। ¹²मिश्रमा अन्न छ भन्ने सुनेर याकूबले हाम्रा पुर्खाहरूलाई पहिलोपटक त्यहाँ पठाए। ¹³दोस्रोपटक गएका बेला योसेफले आफ्ना दाजुभाइसामु आफूलाई चिनाए, र फारोले योसेफको परिवारबारे थाहा पाए। ¹⁴अनि योसेफले आफ्ना बुबा याकूब र सारा नातेदारलाई बोलाइपठाए, जम्मा पचहत्तर जना थिए।

¹⁵अनि याकूब मिश्रमा झरे, र तिनी अनि हाम्रा पुर्खाहरू त्यहीँ मरे। ¹⁶तिनीहरूलाई फर्काएर शकेममा लगियो, र शकेममा हमोरका छोराहरूबाट अब्राहामले चाँदी दिएर किनेको चिहानमा गाडियो।

¹⁷हाम्रा पिताले अब्राहामलाई दिनुभएको प्रतिज्ञाको समय नजिकिँदै गर्दा, मिश्रमा मानिसहरू बढेर असंख्य भए, ¹⁸जबसम्म योसेफलाई नचिन्ने अर्को राजा मिश्रमाथि खडा भएन। ¹⁹यस राजाले हाम्रा जातिको शोषण गरे र हाम्रा पुर्खाहरूलाई दुर्व्यवहार गरे, अनि तिनीहरूका दूधे बालकहरू मर्न छोड्न बाध्य पारे।

²⁰त्यसै बेला मोशा जन्मे, जो हाम्रा पिताको दृष्टिमा सुन्दर थिए। तिनी तीन महिनासम्म आफ्ना बुबाको घरमा हुर्काइए। ²¹अनि तिनलाई छोडिँदा, फारोकी छोरीले तिनलाई धर्मपुत्रको रूपमा लिइन् र आफ्नै छोराझैँ हुर्काइन्। ²²मोशा मिश्रीहरूका सबै बुद्धिमा तालिम पाएका थिए, र वचन अनि कर्ममा शक्तिशाली थिए।

²³तिनी चालीस वर्षका हुँदा, आफ्ना दाजुभाइ, इस्राएलका सन्तानलाई भेट्ने निर्णय गरे। ²⁴तिनीहरूमध्ये एक जनामाथि अन्याय भइरहेको देखेर, तिनले त्यस थिचोमिचोमा परेकाको पक्ष लिए र मिश्रीलाई प्रहार गरेर तिनको बदला लिए। ²⁵हाम्रा पिताले तिनको हातद्वारा तिनीहरूलाई उद्धार दिँदै हुनुहुन्छ भन्ने कुरा आफ्ना दाजुभाइले बुझ्लान् भन्ठाने, तर तिनीहरूले बुझेनन्।

²⁶भोलिपल्ट तिनीहरू झगडा गरिरहेका बेला तिनी तिनीहरूकहाँ आइपुगे र तिनीहरूलाई मिलाउने प्रयास गर्दै भने, ‘हे मानिसहरू, तिमीहरू त दाजुभाइ हौ। किन एकआपसमा अन्याय गर्छौ?’ ²⁷तर आफ्नो छिमेकीमाथि अन्याय गरिरहेको मानिसले मोशालाई पन्छाइदियो र भन्यो, ‘तँलाई हामीमाथि शासक र न्यायकर्ता कसले बनायो? ²⁸हिजो तैँले मिश्रीलाई मारेझैँ के मलाई पनि मार्न चाहन्छस्?’ ²⁹यो वचन सुनेर मोशा भागे र मिद्यान देशमा परदेशी भएर बसे, जहाँ तिनी दुई छोराका पिता बने।

³⁰चालीस वर्षपछि, सीनै पर्वतको उजाड-स्थानमा बलिरहेको पोथ्राको ज्वालामा एउटा स्वर्गदूत तिनीकहाँ देखा परे। ³¹मोशाले त्यो देखेर छक्क परे; नजिकबाट हेर्न तिनी नजिक जाँदा, हाम्रा पिताको आवाज आयो:

³²‘म तिम्रा पुर्खाहरूको परमेश्वर हुँ—अब्राहाम, इसहाक र याकूबको परमेश्वर।’ मोशा थरथर काँपे, र हेर्ने आँट गरेनन्। ³³तब हाम्रा पिताले तिनलाई भन्नुभयो, ‘आफ्ना खुट्टाका जुत्ता फुकाल्, किनकि तँ उभिएको ठाउँ पवित्र भूमि हो।’ ³⁴मैले साँच्चै मिश्रमा मेरा मानिसहरूको कष्ट देखेको छु, तिनीहरूको क्रन्दन सुनेको छु, र तिनीहरूलाई छुटकारा दिन तल ओर्लिआएको छु। अब जा—म तँलाई मिश्रमा पठाउँदैछु।

³⁵यिनै मोशा, जसलाई ‘तँलाई शासक र न्यायकर्ता कसले बनायो?’ भन्दै तिनीहरूले इन्कार गरेका थिए—यिनैलाई हाम्रा पिताले शासक र उद्धारक दुवै बनाएर पठाउनुभयो, पोथ्रामा तिनीकहाँ देखा परेका स्वर्गदूतको हातद्वारा। ³⁶यिनै मानिसले तिनीहरूलाई बाहिर निकालेर ल्याए, र मिश्र देशमा, लाल समुद्रमा, अनि चालीस वर्षसम्म उजाड-स्थानमा आश्चर्यकर्म र चिन्हहरू गरे। ³⁷इस्राएलका सन्तानलाई ‘हाम्रा पिताले तिमीहरूका दाजुभाइमध्येबाट तिमीहरूका निम्ति मजस्तै एउटा अगमवक्ता खडा गर्नुहुनेछ’ भनी भन्ने यिनै मोशा हुन्। ³⁸सीनै पर्वतमा तिनीसँग बोल्ने स्वर्गदूत र हाम्रा पुर्खाहरूसँगै उजाड-स्थानको सभामा हुने यिनै हुन्—तिनले हामीलाई दिनका लागि जीवित वचनहरू पाए।

³⁹हाम्रा पुर्खाहरूले तिनको आज्ञा मान्न अस्वीकार गरे; तिनीहरूले तिनलाई इन्कार गरे र आफ्नो हृदयमा मिश्रतिर नै फर्के, ⁴⁰हारूनलाई भन्दै, ‘हाम्रा अगिअगि जाने देवताहरू हाम्रा निम्ति बनाऊ। हामीलाई मिश्र देशबाट बाहिर निकालेर ल्याउने यी मोशालाई चाहिँ के भयो, हामी जान्दैनौँ।’ ⁴¹ती दिनमा तिनीहरूले एउटा बाछो बनाए, त्यस मूर्तिलाई बलि चढाए, र आफ्ना हातले बनाएको कुरामा रमाइलो मनाए। ⁴²तर हाम्रा पिता फर्कनुभयो, र तिनीहरूलाई आकाशका तारागणको आराधना गर्न छोडिदिनुभयो, जसरी अगमवक्ताहरूको पुस्तकमा लेखिएको छ: ‘हे इस्राएलको घराना, के तिमीहरूले उजाड-स्थानमा चालीस वर्षसम्म मलाई मारिएका पशुहरू र बलिहरू चढायौ? ⁴³तिमीहरूले मोलोखको पाल र आफ्ना देवता रेफानको तारा बोक्यौ, ती मूर्तिहरू जुन तिमीहरूले आराधना गर्न बनायौ; यसैले म तिमीहरूलाई बेबिलोनभन्दा धेरै पर निर्वासित गर्नेछु।’

⁴⁴हाम्रा पुर्खाहरूसँग उजाड-स्थानमा गवाहीको पाल थियो, जसरी मोशासँग बोल्नुहुनेले तिनलाई देखेको नमुनाअनुसार त्यो बनाउन आज्ञा दिनुभएको थियो। ⁴⁵हाम्रा पुर्खाहरूले पनि यहोशूसँगै त्यो भित्र ल्याए, जब तिनीहरूले आफ्ना अगिबाट हाम्रा पिताले धपाउनुभएका जातिहरूको अधिकार खोसे। दाऊदको समयसम्म यस्तै रह्यो, ⁴⁶जसले हाम्रा पिताको अनुग्रह पाए र हाम्रा पिताका निम्ति एउटा वासस्थान खोज्ने अनुमति मागे। ⁴⁷तर उहाँका निम्ति घर बनाउने चाहिँ सुलेमान थिए। ⁴⁸तैपनि सर्वोच्च परमेश्वर मानिसका हातले बनाएका घरहरूमा बस्नुहुन्न, जसरी अगमवक्ता भन्छन्:

⁴⁹‘स्वर्ग मेरो सिंहासन हो, र पृथ्वी मेरो पाउदान हो। तिमीहरू मेरा निम्ति कस्तो घर बनाउनेछौ, हाम्रा पिता भन्नुहुन्छ, वा मेरो विश्रामको ठाउँ कहाँ छ? ⁵⁰के यी सबै कुरा मेरै हातले बनाएको होइन?’

⁵¹हे हठी मानिसहरू हो, हृदय र कानमा खतना नभएका हो, तिमीहरू सधैँ पवित्र आत्माको विरोध गर्छौ—जस्तो तिमीहरूका पुर्खाहरू थिए, त्यस्तै तिमीहरू पनि छौ। ⁵²तिमीहरूका पुर्खाहरूले कुन अगमवक्तालाई सताएनन्? धर्मीको आगमनबारे पहिल्यै घोषणा गर्नेहरूलाई तिनीहरूले मारे—जसलाई अहिले तिमीहरूले धोका दियौ र हत्या गर्‍यौ। ⁵³तिमीहरू, जसले स्वर्गदूतहरूद्वारा व्यवस्था पायौ, तैपनि त्यसलाई पालन गरेनौ।”

⁵⁴अब यी कुरा सुनेर तिनीहरू रिसले चूर भए, र तिनीतिर दाह्रा किटे। ⁵⁵तर पवित्र आत्माले पूर्ण स्तिफनसले स्वर्गतिर हेरे, र हाम्रा पिताको महिमा अनि हाम्रा पिताको दाहिने हातपट्टि येशू उभिनुभएको देखे। ^a a v55 स्तिफनसले स्वर्गमा हाम्रा पिताको छेउमा येशू उभिनुभएको देख्छन्—पुत्र पिताको दाहिने हातपट्टि सम्मानित हुनुहुन्छ, पिताभन्दा भिन्न हुनुहुन्छ तैपनि उहाँको महिमामा सहभागी हुनुहुन्छ।

⁵⁶अनि तिनले भने, “हेर्नुहोस्, म स्वर्ग उघ्रिएको र हाम्रा पिताको दाहिने हातपट्टि मानिसको पुत्र उभिनुभएको देख्दैछु।”

⁵⁷तर तिनीहरू ठूलो सोरले कराए, आफ्ना कान थुने, र तिनीमाथि जाइलागे। ⁵⁸तिनीहरूले तिनलाई सहरबाहिर फ्याँके र ढुङ्गाले हाने। गवाहहरूले आफ्ना लुगा साउल नाम गरेका एक जवान मानिसको पाउमा राखे।

⁵⁹अनि तिनीहरूले तिनलाई ढुङ्गाले हानिरहँदा, स्तिफनसले पुकारे, “हे प्रभु येशू, मेरो आत्मा ग्रहण गर्नुहोस्।” ^b b v59 मर्दै गर्दा, स्तिफनसले आफ्नो आत्मा येशूलाई सुम्पन्छन्—त्यही प्रार्थना जुन येशूले क्रुसमा पितासँग गर्नुभएको थियो (लूका 23:46)। यो प्रार्थना येशूसँग गर्नु भनेको उहाँलाई प्रभु भनी स्वीकार गर्नु हो।

⁶⁰घुँडा टेकेर, तिनले ठूलो सोरले पुकारे, “हे प्रभु, यो पाप तिनीहरूको विरुद्धमा नराख्नुहोस्।” त्यसपछि तिनी निदाए।