Karên Şandiyan 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Hingê serokkahîn pirsî: “Ma ev tişt rast in?”

²Stefanos got: “Birano û bavno, guhdarî bikin: Bavê me yê bi rûmet, berî ku ew li Haranê rûniştibe, li Mezopotamyayê ji bavê me Îbrahîm re xuya bû,

³û jê re got: ‘Welatê xwe û merivên xwe bihêle, û here welatê ku ezê nîşanî te bidim.’

⁴Ew welatê Babîliyan hişt û li Haranê bi cih bû. Piştî ku bavê wî mir, Bavê me ew ji wir anî vî welatê ku hûn niha lê dijîn. ⁵Tu mîras di wî de nedayê, qasî lingekî erd jî na—lê soz da wî û dûndana wî ya piştî wî ku wê wekî milk bide wan, her çend zarokê wî tunebû. ⁶Û Bavê me got ku wê dûndana wî li welatekî ku ne yê wan e biyanî bin, bibin kole û çarsed salan zordarî li wan bê kirin.

⁷‘Ezê dadbariya wî miletê ku ew xizmeta wî dikin bikim,’ Bavê me got, ‘û piştre, ewê derkevin û li vê derê ji min re biperizin.’

⁸Peymana sinetê dayê. Îbrahîm bû bavê Îshaq û di roja heştan de ew sinet kir; Îshaq bû bavê Aqûb, û Aqûb jî bû bavê diwazdeh bav û kalan.

⁹Bav û kalan, ji ber ku çavnebariya Ûsiv dikirin, ew firot Misrê, lê Bavê me bi wî re bû, ¹⁰û ew ji hemû tengahiyên wî rizgar kir, li ber Fîrewn padîşahê Misrê kerem û hîkmet dayê, yê ku ew kir serwerê Misrê û hemû mala Fîrewn. ¹¹Xelayek û êşeke mezin hemû Misir û Kenan girt, û bavên me tu xwarin nedîtin. ¹²Gava Aqûb bihîst ku li Misrê genim heye, cara ewil bavên me şandin wir. ¹³Di çûyîna duyemîn de, Ûsiv xwe bi birayên xwe da naskirin, û Fîrewn ji malbata Ûsiv agahdar bû. ¹⁴Û Ûsiv şand pey bavê xwe Aqûb û hemû merivên xwe, bi tevahî heftê û pênc kes.

¹⁵Û Aqûb daket Misrê, û mir, ew û bavên me. ¹⁶Ew vegerandin Şekemê, û di wê gorê de hatin veşartin ya ku Îbrahîm bi zîv ji kurên Hemor li Şekemê kirîbû.

¹⁷Çawa ku wextê soza ku Bavê me da Îbrahîm nêzîk bû, gel li Misrê mezin bû û zêde bû, ¹⁸heta ku padîşahekî din li ser Misrê rabû yê ku Ûsiv nas nedikir. ¹⁹Vî padîşahî gelê me xapand û zordarî li bavên me kir, ew mecbûr kirin ku zarokên xwe yên nûbûyî bihêlin da ku bimirin.

²⁰Di wê demê de Mûsa hat dinyayê, li ber çavên Bavê me xweşik bû. Ew sê mehan di mala bavê xwe de hat mezinkirin. ²¹Û gava ew hat hiştin, keça Fîrewn ew girt û wekî kurê xwe mezin kir. ²²Mûsa di hemû hîkmeta Misriyan de hat perwerdekirin, û di gotin û kirinê de bihêz bû.

²³Gava ku ew çil salî bû, biryar da ku here serdana birayên xwe, kurên Îsraêl. ²⁴Gava dît ku yek ji wan tê zordarkirin, ew mirovê bindest parast û bi kuştina wî Misrî tola wî hilanî. ²⁵Wî guman kir ku wê birayên wî fêm bikin ku Bavê me bi destê wî ji wan re rizgarî dide, lê wan fêm nekir.

²⁶Roja din hat ser wan gava ew şer dikirin û hewl da ku wan li hev bîne, got: ‘Gelî mêran, hûn bira ne. Çima hûn zordarî li hev dikin?’ ²⁷Lê mirovê ku zordarî li cîranê xwe dikir Mûsa aliyekî de pal da, got: ‘Kê tu kirî serwer û dadger li ser me? ²⁸Ma tu dixwazî min bikujî wekî ku te duh ew Misrî kuşt?’ ²⁹Li ser vê gotinê, Mûsa reviya û li welatê Midyanê wekî biyanî jiya, li wir bû bavê du kuran.

³⁰Çil sal şûnde, milyaketek li çola Çiyayê Sîna di pêta devîkê ku dişewitî de jê re xuya bû. ³¹Mûsa ew dît û şaş ma; gava nêzîk bû ku baştir binêre, dengê Bavê me hat:

³²‘Ez Xwedayê bavên te me—Xwedayê Îbrahîm, Îshaq û Aqûb.’ Mûsa ricifî, newêrî binêre. ³³Hingê Bavê me jê re got: ‘Solên xwe ji lingên xwe derxe, çimkî cihê ku tu lê rawestayî erdê pîroz e.’ ³⁴Bi rastî min êşa gelê xwe li Misrê dît, nalîna wan bihîst, û daketim ku wan rizgar bikim. Niha here—ez te dişînim Misrê.

³⁵Ev Mûsayê ku wan red kir, gotin, ‘Kê tu kirî serwer û dadger?’—ev e yê ku Bavê me hem wekî serwer hem wekî rizgarkar şand, bi destê wî milyaketê ku di devîkê de jê re xuya bû. ³⁶Vî mirovî ew derxistin, li welatê Misrê, li Behra Sor, û li çolê çil salan karên ecêb û nîşan çêkirin. ³⁷Ev ew Mûsa ye yê ku ji kurên Îsraêl re got: ‘Bavê me wê ji bo we pêxemberekî wekî min rake, ji nav birayên we.’ ³⁸Ev ew e yê ku li çolê di civînê de bû, bi wî milyaketê ku li Çiyayê Sîna ji wî re diaxivî re, û bi bavên me re—wî peyvên jîndar wergirtin ku bide me.

³⁹Bavên me nexwestin guh bidinê; ew red kirin û di dilên xwe de li Misrê vegeriyan, ⁴⁰ji Harûn re gotin: ‘Ji me re xwedayan çêke ku pêşiya me bikevin. Lê ev Mûsayê ku em ji welatê Misrê derxistin, em nizanin çi bi serê wî hat.’ ⁴¹Di wan rojan de golikek çêkirin, ji pût re gorî pêşkêş kirin, û bi tiştê ku destên wan çêkiribû şa bûn. ⁴²Lê Bavê me rû jê wergerand, û wan berda ku ji leşkerê ezmanan re biperizin, wekî ku di pirtûka pêxemberan de hatiye nivîsandin: ‘Ma we çil salan li çolê ji min re heywanên serjêkirî û gorî anîn, gelî mala Îsraêl? ⁴³We konê Molok û stêrka xwedayê xwe Refan hildan, ew pûtên ku we çêkirin da ku ji wan re biperizin; loma ezê we wêdetir ji Babîlê bişînim.’

⁴⁴Bav û kalên me li çolê konê şahidiyê hebû, wekî ku Yê ku bi Mûsa re diaxivî ferman da wî ku wî çêke, li gorî wî şiklê ku dîtibû. ⁴⁵Bavên me jî ew bi Yêşû re anîn hundir gava ku ew milet dûrxistin yên ku Bavê me ji ber wan derxistin. Wisa bû heta rojên Dawid, ⁴⁶yê ku li ba Bavê me kerem dît û xwest ku ji Bavê me re cihekî rûniştinê bibîne. ⁴⁷Lê Silêman bû yê ku jê re xanî çêkir. ⁴⁸Lê Yê Herî Bilind di xaniyên ku bi destên mirovan hatine çêkirin de najî, wekî ku pêxember dibêje:

⁴⁹‘Ezman textê min e, û erd pêlingê min e. Hûnê ji min re çi cûre xaniyekî çêkin, Bavê me dibêje, an cihê bêhnvedana min çi ye? ⁵⁰Ma destê min ev hemû tişt çênekirin?’

⁵¹“Gelî mirovên hişk, di dil û guhan de nesinetkirî, hûn her tim li ber Ruhê Pîroz radiwestin—wekî bavên we, hûn jî wisa dikin. ⁵²Kîjan ji pêxemberan bavên we zordarî lê nekirin? Wan ew kesên ku berê hatina Yê Rast ragihandin kuştin—yê ku we niha xayîntî lê kir û ew kuştin. ⁵³Hûn ên ku şerîet bi destê milyaketan wergirtin lê dîsa jî cih neanîn.”

⁵⁴Niha gava ku wan ev tişt bihîstin gelek hêrs bûn, û diranên xwe li wî qer kirin. ⁵⁵Lê Stefanos, ku bi Ruhê Pîroz tije bû, li ezmên nerî, rûmeta Bavê me dît, û Îsa yê ku li milê rastê yê Bavê me rawestiyayî. ^a a v55 Stefanos dibîne ku Îsa li ba Bavê me li ezmên rawestiyaye — Kur li milê rastê yê Bav tê rûmetkirin, ji Bav cuda ye lê dîsa jî beşdarî rûmeta wî dibe.

⁵⁶Û got: “Va ye, ez dibînim ezman vebûne û Kurê Mirov li milê rastê yê Bavê me rawestiyaye.”

⁵⁷Lê wan bi dengekî bilind qîriyan, guhên xwe girtin, û bi hev re êrîşî ser wî kirin. ⁵⁸Ew ji bajêr avêtin derve û ew kevirbaran kirin. Şahidan kirasên xwe li ber lingên xortekî bi navê Şawûl danîn.

⁵⁹Û gava ku ew wî kevirbaran dikirin, Stefanos bang kir: “Ya Xudan Îsa, ruhê min qebûl bike.” ^b b v59 Dema dimir, Stefanos ruhê xwe dispêre Îsa — tam ew duaya ku Îsa li ser xaçê ji Bav re kir (Lûqa 23:46). Kirina vê duayê ji Îsa re, ew wekî Xudan îtîraf kirin e.

⁶⁰Çok dan erdê, bi dengekî bilind qîriya: “Ya Xudan, vî gunehî li hember wan negire.” Paşê raket.