પ્રેષિતોનાં કાર્યો 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹ત્યારે પ્રમુખ યાજકે પૂછ્યું, “શું આ બાબતો સાચી છે?”

²સ્તેફને કહ્યું, “ભાઈઓ તથા પિતૃઓ, સાંભળો: આપણા પૂર્વજ ઇબ્રાહિમ હારાનમાં વસ્યા તે પહેલાં, જ્યારે તેઓ મેસોપોટેમિયામાં હતા, ત્યારે આપણા મહિમાના પિતા તેમને દેખાયા,

³અને તેમને કહ્યું, ‘તારો દેશ તથા તારા સંબંધીઓ છોડીને, હું જે દેશ તને બતાવીશ ત્યાં જા.’

⁴ત્યારે તેઓ બૅબિલોનીઓના દેશમાંથી નીકળીને હારાનમાં વસ્યા. તેમના પિતાના મૃત્યુ પછી, આપણા પિતાએ તેમને ત્યાંથી આ દેશમાં, જેમાં તમે હવે રહો છો, લાવીને વસાવ્યા. ⁵તેમણે તેમાં તેમને કશો વારસો આપ્યો નહિ, પગ મૂકવા જેટલી જમીન સુધ્ધાં નહિ—તોપણ તેમને સંતાન ન હતું છતાં આપણા પિતાએ વચન આપ્યું કે આ દેશ તેમને તથા તેમના પછી તેમના વંશજોને વતન તરીકે આપશે. ⁶અને આપણા પિતાએ કહ્યું કે તેમનો વંશ પારકા દેશમાં પરદેશી થશે, અને ચારસો વર્ષ સુધી ગુલામ બનાવાશે તથા તેમના પર જુલમ થશે.

⁷આપણા પિતાએ કહ્યું, ‘જે પ્રજાની તેઓ સેવા કરશે તેનો હું ન્યાય કરીશ, અને ત્યાર પછી તેઓ નીકળી આવીને આ સ્થળે મારી ભક્તિ કરશે.’

⁸તેમણે તેમને સુન્નતનો કરાર આપ્યો. ઇબ્રાહિમ ઇસહાકના પિતા થયા અને આઠમે દિવસે તેની સુન્નત કરી; ઇસહાક યાકૂબના પિતા થયા, અને યાકૂબ બાર પૂર્વજોના પિતા થયા.

⁹એ પૂર્વજોએ યૂસફની અદેખાઈ કરીને તેને મિસર જનારાઓના હાથમાં વેચી દીધો, પણ આપણા પિતા તેની સાથે હતા, ¹⁰અને તેમણે તેને તેની સર્વ વિપત્તિઓમાંથી છોડાવ્યો, અને મિસરના રાજા ફેરોની આગળ તેને કૃપા તથા જ્ઞાન આપ્યાં, જેણે તેને મિસર પર તથા પોતાના આખા ઘર પર અધિકારી ઠરાવ્યો. ¹¹આખા મિસર તથા કનાનમાં દુકાળ તથા ભારે વિપત્તિ આવી પડી, અને આપણા પૂર્વજોને ખોરાક મળ્યો નહિ. ¹²મિસરમાં અનાજ છે એવું સાંભળીને યાકૂબે આપણા પૂર્વજોને પહેલી વાર ત્યાં મોકલ્યા. ¹³બીજી વારની મુલાકાતમાં યૂસફે પોતાના ભાઈઓ આગળ પોતાની ઓળખાણ આપી, અને ફેરોને યૂસફના કુટુંબની જાણ થઈ. ¹⁴અને યૂસફે પોતાના પિતા યાકૂબને તથા પોતાના સર્વ સંબંધીઓને, કુલ પંચોતેર જણને બોલાવી મંગાવ્યા.

¹⁵અને યાકૂબ મિસરમાં ગયા, અને તેઓ તથા આપણા પૂર્વજો મૃત્યુ પામ્યા. ¹⁶તેમને શખેમમાં પાછા લઈ જવામાં આવ્યા, અને જે કબર ઇબ્રાહિમે શખેમમાં હમોરના પુત્રો પાસેથી ચાંદી આપીને વેચાતી લીધી હતી તેમાં તેમને દફનાવવામાં આવ્યા.

¹⁷આપણા પિતાએ ઇબ્રાહિમને આપેલા વચનનો સમય જેમ પાસે આવતો ગયો, તેમ મિસરમાં લોકો વધ્યા તથા ઘણા થયા, ¹⁸જ્યાં સુધી મિસર પર બીજો એક રાજા ઊભો થયો, જે યૂસફને જાણતો ન હતો. ¹⁹આ રાજાએ આપણા લોકોનો ગેરલાભ લીધો અને આપણા પૂર્વજો પર જુલમ કર્યો, તેમનાં બાળકોને મરવા સારુ તજી દેવા તેમને ફરજ પાડી.

²⁰એ સમયે મૂસાનો જન્મ થયો, જે આપણા પિતાની નજરમાં સુંદર હતો. તેના પિતાના ઘરમાં ત્રણ મહિના સુધી તેને ઉછેરવામાં આવ્યો. ²¹અને જ્યારે તેને તજી દેવામાં આવ્યો, ત્યારે ફેરોની દીકરીએ તેને દત્તક લઈને પોતાના દીકરા તરીકે તેને ઉછેર્યો. ²²મૂસાને મિસરનું સર્વ જ્ઞાન શીખવવામાં આવ્યું, અને તે બોલવામાં તથા કાર્યમાં સામર્થ્યવાન હતો.

²³જ્યારે તે ચાળીસ વર્ષનો થયો, ત્યારે તેણે પોતાના ભાઈઓ, ઇઝરાયલના પુત્રોની મુલાકાત લેવાનું નક્કી કર્યું. ²⁴તેઓમાંના એક પર અન્યાય થતો જોઈને, તેણે એ પીડિત માણસનો પક્ષ લીધો અને મિસરીને મારી નાખીને તેનું વેર વાળ્યું. ²⁵તેણે ધાર્યું કે તેના હાથથી આપણા પિતા તેમને ઉદ્ધાર આપે છે એમ તેના ભાઈઓ સમજશે, પણ તેઓ સમજ્યા નહિ.

²⁶બીજે દિવસે તેઓ લડતા હતા ત્યારે તે તેમની પાસે આવ્યો અને તેમનો મેળ કરાવવા મથીને કહ્યું, ‘ભાઈઓ, તમે ભાઈઓ છો. તમે શા માટે એકબીજા પર અન્યાય કરો છો?’ ²⁷પણ જે માણસ પોતાના પડોશી પર અન્યાય કરતો હતો તેણે મૂસાને એક બાજુ ધકેલીને કહ્યું, ‘તને અમારા પર અધિકારી તથા ન્યાયાધીશ કોણે ઠરાવ્યો? ²⁸ગઈ કાલે જેમ તેં મિસરીને મારી નાખ્યો તેમ શું તું મને પણ મારી નાખવા માગે છે?’ ²⁹આ વાત સાંભળીને, મૂસા નાસી ગયો અને મિદ્યાન દેશમાં પરદેશી તરીકે રહ્યો, જ્યાં તે બે પુત્રોનો પિતા થયો.

³⁰ચાળીસ વર્ષ પછી, સિનાઈ પર્વતના અરણ્યમાં, બળતા ઝાંખરાની જ્વાળામાં એક દૂત તેને દેખાયો. ³¹મૂસાએ એ જોઈને આશ્ચર્ય પામ્યો; અને તે નજીકથી જોવા સારુ પાસે ગયો, ત્યારે આપણા પિતાની વાણી આવી:

³²‘હું તારા પૂર્વજોનો ઈશ્વર છું—ઇબ્રાહિમનો, ઇસહાકનો તથા યાકૂબનો ઈશ્વર.’ મૂસા ધ્રૂજી ઊઠ્યો, અને જોવાની હિંમત કરી શક્યો નહિ. ³³ત્યારે આપણા પિતાએ તેને કહ્યું, ‘તારા પગમાંથી ચંપલ કાઢી નાખ, કારણ કે જે જગ્યાએ તું ઊભો છે તે પવિત્ર ભૂમિ છે.’ ³⁴મેં મિસરમાં મારા લોકોની પીડા ખરેખર જોઈ છે, તેમનો વિલાપ સાંભળ્યો છે, અને તેમને છોડાવવા ઊતરી આવ્યો છું. હવે જા—હું તને મિસર મોકલું છું.

³⁵જે આ મૂસાનો તેમણે નકાર કરીને કહ્યું હતું, ‘તને અધિકારી તથા ન્યાયાધીશ કોણે ઠરાવ્યો?’—એ જ વ્યક્તિને આપણા પિતાએ અધિકારી તથા ઉદ્ધારક બન્ને તરીકે, ઝાંખરામાં તેને દેખાયેલા દૂતના હાથથી મોકલ્યો. ³⁶એ માણસે મિસર દેશમાં, રાતા સમુદ્રમાં, તથા અરણ્યમાં ચાળીસ વર્ષ સુધી અદ્‍ભુત કાર્યો તથા ચમત્કારો કરીને તેમને બહાર કાઢી લાવ્યો. ³⁷એ એ જ મૂસા છે જેણે ઇઝરાયલના પુત્રોને કહ્યું, ‘આપણા પિતા તમારા ભાઈઓમાંથી મારા જેવા એક પ્રબોધકને તમારે સારુ ઊભો કરશે.’ ³⁸એ એ જ છે જે અરણ્યમાંની મંડળીમાં સિનાઈ પર્વત પર તેની સાથે બોલનારા દૂત સાથે તથા આપણા પૂર્વજો સાથે હતો—તેણે આપણને આપવા સારુ જીવતાં વચનો પ્રાપ્ત કર્યાં.

³⁹આપણા પૂર્વજોએ તેને આધીન થવાનો નકાર કર્યો; તેમણે તેને નકારીને પોતાના હૃદયોમાં પાછા મિસર તરફ વળ્યા, ⁴⁰અને હારૂનને કહ્યું, ‘અમારી આગળ ચાલે એવા દેવો અમારે સારુ બનાવ. કારણ કે આ મૂસા, જે અમને મિસર દેશમાંથી બહાર લાવ્યો, તેનું શું થયું તે અમે જાણતા નથી.’ ⁴¹એ દિવસોમાં તેમણે એક વાછરડું બનાવ્યું, મૂર્તિને બલિદાન ચઢાવ્યું, અને પોતાના હાથે બનાવેલી વસ્તુનો ઉત્સવ કર્યો. ⁴²પણ આપણા પિતા મોં ફેરવી ગયા, અને આકાશના સૈન્યની ભક્તિ કરવા તેમને સોંપી દીધા, જેમ પ્રબોધકોના પુસ્તકમાં લખ્યું છે: ‘ઓ ઇઝરાયલના ઘર, અરણ્યમાં ચાળીસ વર્ષ સુધી શું તમે મારી આગળ મારી નાખેલાં પશુઓ તથા બલિદાનો લાવ્યા? ⁴³તમે મોલેખનો તંબુ તથા તમારા દેવ રેફાનનો તારો ઊંચક્યો, એ મૂર્તિઓ જે તમે તેમની ભક્તિ કરવા સારુ ઘડી; માટે હું તમને બૅબિલોનની પેલે પાર દૂર દેશવટો દઈશ.’

⁴⁴અરણ્યમાં આપણા પૂર્વજો પાસે સાક્ષ્યનો તંબુ હતો, જેમ મૂસાની સાથે બોલનારાએ તેને જોયેલા નમૂના પ્રમાણે તે બનાવવા ફરમાવ્યું હતું. ⁴⁵આપણા પૂર્વજોએ પોતાના વારામાં, આપણા પિતાએ જે પ્રજાઓને તેમની આગળથી હાંકી કાઢી તેમનો કબજો તેમણે લીધો, ત્યારે તે યહોશુઆ સાથે લઈ આવ્યા. એમ તે દાઉદના દિવસો સુધી રહ્યો, ⁴⁶જેમને આપણા પિતા આગળ કૃપા મળી, અને તેમણે આપણા પિતા સારુ વસવાટનું સ્થાન શોધી કાઢવા માગ્યું. ⁴⁷પણ સુલેમાને તેમને સારુ ઘર બાંધ્યું. ⁴⁸તોપણ પરાત્પર માણસના હાથે બનાવેલાં ઘરોમાં રહેતા નથી, જેમ પ્રબોધક કહે છે:

⁴⁹‘આકાશ મારું રાજ્યાસન છે, અને પૃથ્વી મારા પગનું આસન છે. તમે મારે સારુ કેવું ઘર બાંધશો, એમ આપણા પિતા કહે છે, અથવા મારા વિશ્રામનું સ્થળ ક્યાં છે? ⁵⁰શું આ સર્વ વસ્તુઓ મારા હાથે બનાવી નથી?’

⁵¹“ઓ હઠીલા લોકો, હૃદય તથા કાનમાં બેસુન્નત, તમે સદા પવિત્ર આત્માનો વિરોધ કરો છો—જેવા તમારા પૂર્વજો, તેવા જ તમે. ⁵²પ્રબોધકોમાંના કોને તમારા પૂર્વજોએ સતાવ્યા નહિ? જેમણે નેકીવાનના આગમનની અગાઉથી ઘોષણા કરી તેમને તેમણે મારી નાખ્યા—જેને તમે હવે પરાધીન કરીને મારી નાખ્યા. ⁵³તમે દૂતો દ્વારા નિયમ પામ્યા તોપણ તેને પાળ્યો નહિ.”

⁵⁴હવે જ્યારે તેમણે આ વાતો સાંભળી ત્યારે તેઓ ખૂબ ક્રોધે ભરાયા, અને તેના પર દાંત કચકચાવ્યા. ⁵⁵પણ સ્તેફને, પવિત્ર આત્માથી ભરપૂર થઈને, આકાશ તરફ એકીટશે જોયું, અને આપણા પિતાનો મહિમા તથા આપણા પિતાના જમણા હાથ પર ઈસુને ઊભેલા જોયા. ^a a v55 સ્તેફન ઈસુને આકાશમાં આપણા પિતાની પાસે ઊભેલા જુએ છે—પુત્રને પિતાના જમણા હાથ પર માન અપાયેલા, પિતાથી ભિન્ન તોપણ તેમના મહિમાના સહભાગી.

⁵⁶અને તેણે કહ્યું, “જુઓ, હું આકાશ ઊઘડેલું અને માનવપુત્રને આપણા પિતાના જમણા હાથ પર ઊભેલા જોઉં છું.”

⁵⁷પણ તેમણે મોટે અવાજે બૂમ પાડી, પોતાના કાન ઢાંકી દીધા, અને એકસાથે તેના પર ધસી આવ્યા. ⁵⁸તેમણે તેને નગરની બહાર કાઢીને પથ્થરે માર્યો. સાક્ષીઓએ પોતાનાં વસ્ત્રો શાઉલ નામના એક જુવાનના પગ પાસે મૂક્યાં.

⁵⁹અને જ્યારે તેઓ તેને પથ્થરે મારતા હતા, ત્યારે સ્તેફને મોટેથી કહ્યું, “ઓ પ્રભુ ઈસુ, મારા આત્માનો સ્વીકાર કરો.” ^b b v59 મરણ પામતાં, સ્તેફન પોતાનો આત્મા ઈસુને સોંપે છે—એ જ પ્રાર્થના જે ઈસુએ વધસ્તંભ પર પિતાને પ્રાર્થી હતી (લૂક ૨૩:૪૬). ઈસુને એ પ્રાર્થવું એ તેમને પ્રભુ તરીકે કબૂલવું છે.

⁶⁰ઘૂંટણે પડીને, તેણે મોટેથી બૂમ પાડી, “ઓ પ્રભુ, આ પાપ તેમના પર ન ગણશો.” પછી તે ઊંઘી ગયો.