Labarin Ubanmu a Gaban Shari'a

Da aka tambaye shi ko zarge-zargen gaskiya ne, Istifanus ya amsa da dukan labarin Isra'ila: Ubanmu yana bayyana ga Ibrahim, Yusufu, Musa wanda nasa mutane suka ƙi, ɗan maraƙi na zinariya, haikalin da ba a taɓa bukata ba. Ya ce masu sauraronsa magādan ubanninsu ne. Suka jejjefe shi da duwatsu, shi kuma ya roƙi a gafarta musu.

Babi na 7.

Sai babban firist ya tambaya, “Waɗannan abubuwa gaskiya ne?”

Istifanus ya ce, “Ya ku 'yan'uwa da ubanni, ku saurara: Ubanmu mai ɗaukaka ya bayyana ga kakanmu Ibrahim a Mesofotamiya, kafin ya zauna a Haran,

ya kuma ce masa, ‘Ka bar ƙasarka da danginka, ka tafi ƙasar da zan nuna maka.’

Ya bar ƙasar Babiloniyawa ya zauna a Haran. Bayan mahaifinsa ya mutu, sai Ubanmu ya ƙaura da shi daga can zuwa wannan ƙasa da kuke zaune a yanzu. Bai ba shi gādo a cikinta ba, ko wurin sa ƙafa ma babu—amma ya yi masa alkawari zai ba shi ita da zuriyarsa a bayansa su mallake ta, ko da yake ba shi da ɗa. Ubanmu kuwa ya ce zuriyarsa za su zama baƙi a ƙasar da ba tasu ba, a bautar da su a kuma wulaƙanta su shekara ɗari huɗu.

‘Zan hukunta al'ummar da suke bauta wa,’ Ubanmu ya ce, ‘bayan haka kuwa, za su fito su yi mini sujada a wannan wuri.’

Ya ba shi alkawarin kaciya. Ibrahim ya haifi Ishaku ya kuma yi masa kaciya a rana ta takwas; Ishaku ya haifi Yakubu, Yakubu kuma ya haifi kakanni sha biyu.

Kakanni, saboda kishin da suka yi wa Yusufu, suka sayar da shi zuwa Masar, amma Ubanmu yana tare da shi, ya kuwa cece shi daga dukan wahalolinsa, ya ba shi alheri da hikima a gaban Fir'auna sarkin Masar, wanda ya naɗa shi mai mulki a kan Masar da dukan gidan Fir'auna. Sai yunwa da tsananin wahala suka auko wa dukan Masar da Kan'ana, kakanninmu kuwa suka rasa abinci. Da Yakubu ya ji akwai hatsi a Masar, sai ya aiki kakanninmu can da farko. A ziyara ta biyu, Yusufu ya bayyana kansa ga 'yan'uwansa, Fir'auna kuwa ya sami labarin iyalin Yusufu. Yusufu kuwa ya aika a kira mahaifinsa Yakubu da dukan danginsa, mutum saba'in da biyar duka.

Yakubu kuwa ya gangara zuwa Masar, ya kuma mutu, shi da kakanninmu. Aka komar da su Shekem, aka binne su a kabarin da Ibrahim ya saya da azurfa daga 'ya'yan Hamor a Shekem.

Da lokacin alkawarin da Ubanmu ya yi wa Ibrahim ya yi kusa, sai mutanen suka yi girma suka kuma ƙaru a Masar, har sai da wani sarki dabam ya tashi a kan Masar, wanda bai san Yusufu ba. Wannan sarki ya cuci mutanenmu ya kuma wulaƙanta kakanninmu, yana tilasta musu su yar da jariransu su mutu.

A lokacin nan aka haifi Musa, kyakkyawa a gaban Ubanmu. Aka yi renonsa wata uku a gidan mahaifinsa. Da aka yar da shi, sai 'yar Fir'auna ta ɗauke shi ta yi renonsa kamar ɗanta. Aka horar da Musa a cikin dukan hikimar Masarawa, ya kuma kasance mai ƙarfi a magana da aiki.

Da ya cika shekara arba'in, sai ya yanke shawara zai ziyarci 'yan'uwansa, 'ya'yan Isra'ila. Da ya ga ana zalunta ɗayansu, sai ya kāre wanda aka zalunta ya kuma rama masa ta wurin kashe Bamasare. Ya yi tsammani 'yan'uwansa za su gane cewa Ubanmu yana ba su ceto ta wurin hannunsa, amma ba su gane ba.

Kashegari ya iske su suna faɗa, sai ya yi ƙoƙari ya sulhunta su, yana cewa, ‘Ya mutane, ku 'yan'uwa ne. Don me kuke cutar juna?’ Amma mutumin da yake cutar maƙwabcinsa ya tunkuɗe Musa gefe, yana cewa, ‘Wa ya naɗa ka mai mulki da alƙali a kanmu? Kana so ka kashe ni kamar yadda ka kashe Bamasare jiya?’ Da jin wannan magana, sai Musa ya gudu ya zauna baƙo a ƙasar Midiyan, inda ya haifi 'ya'ya biyu maza.

Bayan shekara arba'in, sai wani mala'ika ya bayyana gare shi a jejin Dutsen Sinai, cikin harshen wutar wata bishiya mai cin wuta. Da Musa ya gan shi sai ya yi mamaki; yayinda yake matsowa kusa don ya ƙara duba, sai muryar Ubanmu ta zo cewa,

‘Ni ne Allahn kakanninka—Allahn Ibrahim, da na Ishaku, da na Yakubu.’ Sai Musa ya yi rawar jiki, bai kuwa yi karambanin dubawa ba. Sai Ubanmu ya ce masa, ‘Ka cire takalma daga ƙafafunka, gama wurin da kake tsaye a kai ƙasa mai tsarki ce.’ Hakika na ga wahalar mutanena a Masar, na kuma ji nishinsu, na sauko domin in cece su. Yanzu ka tafi—ina aike ka zuwa Masar.

Wannan Musa, wanda suka ƙi, suna cewa, ‘Wa ya naɗa ka mai mulki da alƙali?’—shi ne wanda Ubanmu ya aika ya zama mai mulki da mai fansa, ta wurin hannun mala'ikan da ya bayyana gare shi a cikin bishiyar. Wannan mutum ya fitar da su, yana yin al'ajibai da mu'ujizai a ƙasar Masar, da a Jar Teku, da kuma a jeji shekara arba'in. Wannan shi ne Musan da ya ce wa 'ya'yan Isra'ila, ‘Ubanmu zai tā da muku wani annabi kamar ni, daga cikin 'yan'uwanku.’ Wannan shi ne wanda yake cikin taron a jeji tare da mala'ikan da yake magana da shi a Dutsen Sinai, da kuma tare da kakanninmu—ya karɓi kalmomi masu rai domin ya ba mu.

Kakanninmu suka ƙi yin masa biyayya; suka ƙi shi suka kuma juya a zukatansu zuwa Masar, suna ce wa Haruna, ‘Ka yi mana alloli waɗanda za su sha gabanmu. Amma wannan Musa da ya fitar da mu daga ƙasar Masar, ba mu san abin da ya same shi ba.’ A kwanakin nan suka yi ɗan maraƙi, suka miƙa hadaya ga gunkin, suka kuma yi murnar abin da hannuwansu suka yi. Amma Ubanmu ya juya baya, ya ba da su su yi wa rundunar sama sujada, kamar yadda aka rubuta a littafin annabawa, ‘Ko kun kawo mini dabbobin yanka da hadayu shekara arba'in a jeji, ya gidan Isra'ila? Kun ɗauki tentin Molok da tauraron allahnku Refan, gumakan da kuka ƙera domin ku yi musu sujada; saboda haka zan kori ku zuwa can gaba da Babila.’

Kakanninmu suna da tentin shaida a jeji, kamar yadda wanda ya yi magana da Musa ya umarce shi ya yi shi, bisa ga siffar da ya gani. Kakanninmu kuwa suka shigo da shi tare da Yoshuwa sa'ad da suka ƙwace ƙasar al'umman da Ubanmu ya kori daga gabansu. Haka ya kasance har zamanin Dawuda, wanda ya sami alheri a wurin Ubanmu, ya kuma roƙa domin ya sami wurin zama domin Ubanmu. Amma Sulemanu ne ya gina masa gida. Duk da haka, Maɗaukaki ba ya zama a gidajen da hannuwan mutane suka yi, kamar yadda annabin ya ce,

‘Sama ita ce kursiyina, duniya kuma matakin ƙafafuna. Wane irin gida za ku gina mini, in ji Ubanmu, ko ina wurin hutuna? Ba hannuna ne ya yi dukan waɗannan abubuwa ba?’

“Ya ku masu taurin kai, marasa kaciya a zuciya da kunnuwa, kullum kuna tsayayya da Ruhu Mai Tsarki—kamar kakanninku, haka ku ma kuke yi. Wane daga cikin annabawa ne kakanninku ba su tsananta wa ba? Sun kashe waɗanda suka yi shelar zuwan Mai Adalci tun da wuri—wanda yanzu kuka bashe shi kuka kuma kashe shi. Ku da kuka karɓi shari'a ta wurin mala'iku amma ba ku kiyaye ta ba.”

Da suka ji waɗannan abubuwa sai suka fusata ƙwarai, suka kuma yi ta cizon haƙora a kansa. Amma Istifanus, cike da Ruhu Mai Tsarki, ya dubi sama, ya ga ɗaukakar Ubanmu, da kuma Yesu tsaye a hannun dama na Ubanmu. ^a

Sai ya ce, “Ga shi, ina ganin sammai a buɗe da kuma Ɗan Mutum tsaye a hannun dama na Ubanmu.”

Amma suka yi ihu da babbar murya, suka toshe kunnuwansu, suka kuma ruga a kansa gaba ɗaya. Suka fitar da shi daga birnin suka jajjefe shi da duwatsu. Shaidun kuwa suka ajiye rigunansu a ƙafafun wani saurayi mai suna Shawulu.

Yayinda suke jajjefe shi, sai Istifanus ya yi kira, “Ya Ubangiji Yesu, ka karɓi ruhuna.” ^b

Da ya durƙusa, sai ya yi kira da babbar murya, “Ya Ubangiji, kada ka riƙe wannan zunubi a kansu.” Sa'an nan ya yi barci.