اعمال 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹بيا سردار کاهن تپوس وکړو چې، ”آيا دا خبرې رښتيا دى؟“

²اِستيفن ووئيل چې، ”اے وروڼو او پلارانو، واورئ: زمونږ د جلال پلار زمونږ پلار اِبراهيم ته د مسوپتاميا په مُلک کښې ښکاره شو، مخکښې له دې چې هغه په حاران کښې اوسېدلے وو،

³او هغۀ ته يې وفرمائيل چې، ’خپل مُلک او خپل خپلوان پرېږده، او هغه مُلک ته لاړ شه چې زۀ به يې درته ښايم.‘

⁴نو هغه د بابليانو د مُلک نه ووتو او په حاران کښې اوسېدو. د هغۀ د پلار د مرګ نه پس، زمونږ پلار هغه د هغه ځائ نه دې مُلک ته راوستو چې تاسو اوس په کښې اوسئ. ⁵هغۀ ته يې په دې کښې هيڅ ميراث ورنۀ کړو، حتىٰ د پښې د ايښودلو ځائ هم نه، خو هغۀ او د هغۀ د اولاد سره يې لوظ وکړو چې دا به يې د ملکيت دپاره ورکوى، اګرچې هغۀ لا اولاد نۀ درلودو. ⁶او زمونږ پلار وفرمائيل چې د هغۀ اولاد به په يو داسې مُلک کښې مسافر وى چې د دوئ نۀ وى، او دوئ به غلامان کوى او څلور سوه کاله به ورباندې ظلم کوى.

⁷زمونږ پلار وفرمائيل چې، ’زۀ به په هغه قوم باندې عدالت کوم چې دوئ به يې غلامان وى،‘ ’او د دې نه پس به دوئ راوځى او په دې ځائ کښې به زما عبادت کوى.‘

⁸او هغۀ ته يې د سُنت لوظ ورکړو. نو اِبراهيم د اِسحاق پلار شو او د اتمې ورځې يې سُنت ورکړو، او اِسحاق د يعقوب پلار شو او يعقوب د دولسو مشرانو پلار.

⁹هغه مشران په يوسف باندې حسد کوو، نو هغه يې مصر ته د غلام په طور خرڅ کړو، خو زمونږ پلار د هغۀ سره وو، ¹⁰او د هغۀ د ټولو تکليفونو نه يې خلاص کړو، او د مصر د بادشاه فرعون په مخکښې يې هغۀ ته فضل او حکمت ورکړو، چې هغۀ په مصر او په خپل ټول کور باندې حاکم کړو. ¹¹بيا په ټول مصر او کنعان کښې قحط او لوئے تکليف راغلو، او زمونږ پلارانو هيڅ خوراک ونۀ موندو. ¹²کله چې يعقوب واورېدل چې په مصر کښې دانې شته، نو هغۀ زمونږ پلاران اول هلته ولېږل. ¹³په دوېم ځل کښې يوسف ځان په خپلو وروڼو وپېژندلو، او د يوسف د کورنۍ خبر فرعون ته معلوم شو. ¹⁴او يوسف خپل پلار يعقوب او خپل ټول خپلوان راوغوښتل، چې ټول پنځۀ اويا کسان وُو.

¹⁵نو يعقوب مصر ته لاړو، او هغه مړ شو، هغه او زمونږ پلاران. ¹⁶نو دوئ بيرته شکيم ته راوړلے شول، او په هغه قبر کښې ښخ کړلے شول چې اِبراهيم په شکيم کښې د حمور د زامنو نه په روپو اخستے وو.

¹⁷کله چې د هغه لوظ وخت نزدې شو چې زمونږ پلار اِبراهيم ته ورکړے وو، نو خلق په مصر کښې ډېر شول او زيات شول، ¹⁸ترڅو چې په مصر باندې يو بل بادشاه راغلو چې يوسف يې نۀ پېژندلو. ¹⁹دغه بادشاه زمونږ د قوم سره مکارى وکړه او زمونږ په پلارانو باندې يې ظلم وکړو، او دوئ يې مجبور کړل چې خپل تي خوړونکى بچى پرېږدى ترڅو چې هغه مړۀ شى.

²⁰په هغه وخت کښې موسىٰ پېدا شو، چې زمونږ د پلار په نظر کښې ښائسته وو. هغه د خپل پلار په کور کښې درې مياشتې پالے شو. ²¹او کله چې هغه پرېښودلے شو، نو د فرعون لور هغه خپل کړو او د خپل زوئ په طور يې هغه لوئ کړو. ²²موسىٰ ته د مصريانو په ټول حکمت کښې تعليم ورکړلے شو، او هغه په خبرو او کار کښې طاقتور وو.

²³کله چې هغه د څلوېښتو کالو شو، نو هغۀ په زړۀ کښې کړه چې خپل وروڼه، د اِسرائيل زامن، وګورى. ²⁴کله چې هغۀ وليدل چې د دوئ په يو کس باندې ظلم کيږى، نو هغۀ د مظلوم طرفدارى وکړه، او د هغه مصرى په وژلو يې د هغۀ بدله واخسته. ²⁵هغۀ ګمان کاوۀ چې د هغۀ وروڼه به پوهه شى چې زمونږ پلار د هغۀ په لاس دوئ ته خلاصون ورکوى، خو دوئ پوهه نۀ شول.

²⁶بله ورځ هغه دوئ ته راغلو، کله چې دوئ جنګ کوو، او هغۀ کوشش وکړو چې هغوئ روغ کړى، نو ويې وئيل چې، ’اے سړو، تاسو خو وروڼه يئ. ولې يو بل باندې ظلم کوئ؟‘ ²⁷خو هغه سړى چې په خپل ګاونډى يې ظلم کاوۀ، موسىٰ يې يو خوا ته کړو او ويې وئيل چې، ’تا څوک پر مونږ باندې حاکم او قاضى مقرر کړو؟ ²⁸آيا تۀ غواړې چې ما ووژنې لکه څنګه چې تا پرون هغه مصرى وواژۀ؟‘ ²⁹د دې خبرې په اورېدو موسىٰ وتښتېدو او د مِديان په مُلک کښې د مسافر په طور اوسېدو، چرته چې هغه د دوو زامنو پلار شو.

³⁰څلوېښت کاله پس، د سينا د غرۀ په بيابان کښې يو فرښته هغۀ ته د بل ونې د لمبې په اور کښې ښکاره شوه. ³¹موسىٰ دا وليدل او حېران شو، او کله چې هغه نزدې شو چې غور سره وګورى، نو د زمونږ د پلار آواز راغلو:

³²’زۀ ستا د پلارانو خُدائ يم، د اِبراهيم، د اِسحاق او د يعقوب خُدائ.‘ نو موسىٰ ورېږدېدو او زړۀ يې ونۀ کړو چې وګورى. ³³بيا زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل چې، ’د خپلو پښو نه څپلۍ وباسه، ځکه چې کوم ځائ باندې چې تۀ ولاړ يې هغه پاک ځمکه ده. ³⁴ما خامخا د خپل قوم تکليف په مصر کښې وليدو، او د دوئ کوکې مې واورېدې، او زۀ راغلم چې دوئ خلاص کړم. نو اوس راشه، زۀ تا مصر ته لېږم.‘

³⁵دغه موسىٰ چې دوئ هغه رد کړے وو او ويې وئيل چې، ’تا څوک حاکم او قاضى مقرر کړو؟‘ هم دا هغه دے چې زمونږ پلار هغه د حاکم او د خلاصونکى په طور ولېږلو، د هغه فرښتې په لاس چې هغۀ ته په بل کښې ښکاره شوې وه. ³⁶دغه سړى دوئ راوويستل، او د مصر په مُلک کښې، د سور سمندر پر غاړه، او څلوېښت کاله په بيابان کښې يې حېرانوونکى کارونه او نښانونه وکړل. ³⁷دا هم هغه موسىٰ دے چې د اِسرائيل زامنو ته يې ووئيل چې، ’زمونږ پلار به تاسو دپاره ستاسو د وروڼو نه زما په شان يو نبى راپورته کړى.‘ ³⁸دا هم هغه دے چې په بيابان کښې د جماعت سره وو، د هغه فرښتې سره چې د سينا په غرۀ يې ورته خبرې کولې، او زمونږ د پلارانو سره؛ هغۀ ژوندى کلام تر لاسه کړو چې مونږ ته يې راکړى.

³⁹زمونږ پلارانو د هغۀ د حُکم منلو نه انکار وکړو؛ هغوئ هغه رد کړو او په خپلو زړونو کښې بيرته مصر ته واوښتل، ⁴⁰هارون ته يې ووئيل چې، ’زمونږ دپاره داسې بتان جوړ کړه چې زمونږ مخکښې لاړ شى. ځکه چې دغه موسىٰ چې مونږ يې د مصر د مُلک نه راوويستلو، مونږ نۀ پوهيږو چې هغۀ ته څۀ پېښ شول.‘ ⁴¹نو په هغه ورځو کښې دوئ يو سخے جوړ کړو او هغه بت ته يې قربانى ورکړه، او په هغه څيز باندې چې د دوئ لاسونو جوړ کړے وو، دوئ خوشحالى وکړه. ⁴²خو زمونږ پلار مخ واړولو او دوئ يې پرېښودل چې د آسمان د ستورو عبادت کوى، لکه څنګه چې د نبيانو په کِتاب کښې ليکلے شوى دى چې، ’اے د اِسرائيل کورنۍ، آيا تاسو څلوېښت کاله په بيابان کښې ما ته حلال شوى ژوى او قربانۍ راوړلې؟ ⁴³تاسو د مولک خېمه او د خپل خُدائ د رِفن ستورے پورته کړو، هغه بتان چې تاسو د دوئ د عبادت دپاره جوړ کړل؛ نو زۀ به تاسو د بابل نه هاخوا لرې ولېږم.‘

⁴⁴زمونږ پلارانو سره په بيابان کښې د ګواهۍ خېمه وه، لکه څنګه چې هغۀ چې موسىٰ ته يې خبرې کولې هغه ته هدايت ورکړے وو چې داسې جوړه کړى لکه هغه نقشه چې هغۀ ليدلې وه. ⁴⁵زمونږ پلارانو هم هغه د يوشع سره دننه راوړه کله چې دوئ هغه قومونه د خپل ملکيت نه بې برخې کړل چې زمونږ پلار دوئ د دوئ د مخکښې نه وشړل. او دا تر داؤد د ورځو پورې همداسې وه، ⁴⁶چې زمونږ د پلار په نظر کښې يې فضل وموندلو او هغۀ سوال وکړو چې زمونږ د پلار دپاره يو استوګنځائ ومومى. ⁴⁷خو دا سليمان وو چې هغۀ ته يې کور جوړ کړو. ⁴⁸خو خُدائ تعالىٰ په هغه کورونو کښې نۀ اوسيږى چې د اِنسان په لاسونو جوړ شوى وى، لکه څنګه چې نبى وائى چې،

⁴⁹’آسمان زما تخت دے، او ځمکه زما د پښو لاندې چوکۍ ده. تاسو به زما دپاره څنګه کور جوړوئ، زمونږ پلار فرمائى، او زما د آرام ځائ به کوم دے؟ ⁵⁰آيا دا ټول څيزونه زما لاس نۀ وُو جوړ کړى؟‘

⁵¹”اے سرکښو خلقو، چې په زړۀ او غوږونو کښې بې سُنته يئ، تاسو هر وخت د روحُ القُدس مخالفت کوئ، لکه ستاسو پلاران، هم هغه شان تاسو هم کوئ. ⁵²ستاسو پلارانو په کوم نبى ظلم نۀ وو کړے؟ هغوئ هغه کسان وواژل چې د صادق د راتلو خبر يې مخکښې ورکړے وو، چې تاسو اوس هغه خيانت کړو او وژلے مو دے. ⁵³تاسو چې د فرښتو په وسيله شريعت تر لاسه کړو، خو بيا هم مو هغه ونۀ ساتلو.“

⁵⁴نو کله چې دوئ دا خبرې واورېدې نو ډېر په غصه شول او په هغۀ يې غاښونه ماتول. ⁵⁵خو اِستيفن چې د روحُ القُدس نه ډک وو، آسمان ته يې وکتل او د زمونږ د پلار جلال يې وليدو، او عيسىٰ يې وليدو چې د زمونږ د پلار په ښى لاس ولاړ وو. ^a a v55 اِستيفن عيسىٰ وينى چې په آسمان کښې زمونږ د پلار سره ولاړ دے — زوئ د پلار په ښى لاس عزتمن دے، د پلار نه بېل دے خو بيا هم د هغۀ په جلال کښې شريک دے.

⁵⁶او هغۀ ووئيل چې، ”ګورئ، زۀ وينم چې آسمانونه پرانستلے شوى دى او اِبن آدم د زمونږ د پلار په ښى لاس ولاړ دے.“

⁵⁷خو دوئ په لوړ آواز چغې کړې، خپل غوږونه يې ونيول، او په يو ځل سره هغۀ ته ور ودانګل. ⁵⁸دوئ هغه د ښار نه بهر وايستو او سنګسار يې کړو. ګواهانو خپلې چوغې د يو ځوان سړى د پښو نزدې کېښودې چې نوم يې ساؤل وو.

⁵⁹او کله چې دوئ هغه سنګسار کاوۀ، نو اِستيفن چغه کړه چې، ”اے مالِک عيسىٰ، زما روح قبول کړه.“ ^b b v59 اِستيفن د مرګ په وخت کښې خپل روح عيسىٰ ته سپارى — هم هغه دُعا چې عيسىٰ پر صليب باندې پلار ته وکړه (لوقا ۲۳:۴۶). دا دُعا عيسىٰ ته کول دا دى چې هغه د مالِک په طور اقرار کول.

⁶⁰بيا په ګونډو شو او په لوړ آواز يې چغه کړه چې، ”اے مالِکه، دا ګناه د دوئ په حساب کښې مۀ لِکه.“ بيا هغه د مرګ خوب ته لاړو.