اعمال 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹ساؤل د اِستيفن په وژلو راضى وو. په هغه ورځ د يروشلم په کليسا باندې لوئ ظلم شروع شو، او د رسولانو نه علاوه ټول خلق په يهوديه او سامريه کښې خواره شول. ²ديندارو کسانو اِستيفن دفن کړو او په ژړا يې پرې ماتم وکړو. ³خو ساؤل کليسا ويجاړوله، کور په کور ننوتو، سړى او ښځې يې راکښل او په قېدخانه کښې يې اچول.

فيليپوس په سامريه کښې منادى کوى

⁴نو هغه کسان چې خواره شوى وُو هر ځائ ته لاړل او د کلام زېرے يې ورکولو. ⁵فيليپوس د سامريې ښار ته ښکته شو او هغوئ ته يې د مسيح منادى وکړه. ⁶ خلقو په يو زړۀ د فيليپوس خبرو ته پام وکړو، او هغه نښانې يې واورېدلې او وليدلې چې هغۀ کولې. ⁷د ډېرو داسې خلقو نه چې ناپاک روحونه پرې سوار وُو، هغه روحونه په چغو وتل، او ډېر مفلوجان او ګوډان روغ شول. ⁸نو په هغه ښار کښې لويه خوشحالى شوه.

⁹په هغه ښار کښې مخکښې نه يو سړے وو چې شمعون نوميدو، هغۀ جادو کولو او د سامريې خلق يې حېران کول او وئيل به يې چې زۀ يو لوئ څوک يم. ¹⁰ټولو خلقو، د وړو نه تر لويو پورې، هغۀ ته غوږ نيولو او وئيل به يې چې، ”دا سړے د خُدائ پاک هغه قوت دے چې لوئ بللے کيږى.“ ¹¹هغوئ ورته ځکه پام کولو چې هغۀ ډېره موده پخوا نه په خپل جادو هغوئ حېران کړى وُو. ¹²خو کله چې هغوئ د فيليپوس په زېرى ايمان راوړو چې د زمونږ پلار د بادشاهۍ او د عيسىٰ مسيح د نوم په حقله وو، نو سړو او ښځو بپتسمه واخسته. ¹³شمعون پخپله هم ايمان راوړو او بپتسمه يې واخسته او د فيليپوس سره نژدې پاتې شو، او هغه نښانې او لوئ معجزې چې هغۀ ليدلې په هغو حېران وو.

¹⁴کله چې په يروشلم کښې رسولانو واورېدل چې سامريه د زمونږ پلار کلام قبول کړے دے، نو پطروس او يوحنا يې هغوئ ته ولېږل. ¹⁵کله چې هغوئ ورسېدل، نو هغوئ دپاره يې دُعا وکړه چې روحُ القُدس ترلاسه کړى، ¹⁶ځکه چې لا تر اوسه روحُ القُدس په هغوئ کښې په هيچا نۀ وو نازل شوے؛ هغوئ يواځې د مالِک عيسىٰ په نوم بپتسمه اخستې وه. ¹⁷بيا هغوئ خپل لاسونه پرې کښيښودل او هغوئ روحُ القُدس ترلاسه کړو. ¹⁸کله چې شمعون وليدل چې د رسولانو د لاس په ايښودلو روح ورکولے کيږى، نو هغوئ ته يې پېسې وړاندې کړې، ¹⁹او ووئيل يې چې، ”ما ته هم دا قوت راکړئ، چې په چا باندې چې زۀ لاسونه کښېږدم هغه روحُ القُدس ترلاسه کړى.“ ²⁰پطروس هغۀ ته ووئيل چې، ”ستا روپۍ دې ستا سره تباه شى، ځکه چې تا ګمان وکړو چې د زمونږ پلار نعمت به په پېسو واخلې! ²¹په دې کار کښې نۀ ستا څۀ برخه شته او نۀ شريکه، ځکه چې ستا زړۀ د زمونږ پلار په وړاندې سم نۀ دے. ²²نو د دې بدۍ نه توبه وباسه او د زمونږ پلار نه دُعا وغواړه چې، کۀ ممکنه وى، ستا د زړۀ نيت دې درته معاف کړے شى. ²³زۀ وينم چې تۀ د تريخوالى نه ډک يې او د بدۍ په زولنو تړلے يې.“

²⁴شمعون جواب ورکړو چې، ”تاسو زما دپاره خُدائ پاک ته دُعا وکړئ، چې کومې خبرې تاسو کړې دى په ما باندې رانۀشى.“

²⁵نو کله چې هغوئ ګواهى ورکړه او د زمونږ د مالِک عيسىٰ کلام يې ووئيلو، بيا يروشلم ته واپس راغلل، او د سامريې په ډېرو کليو کښې يې زېرے ورکولو.

فيليپوس او حبشى سړے

²⁶بيا د زمونږ پلار يو فرښتې فيليپوس ته ووئيل چې، ”پاڅه او ښکته خوا ته هغه لار ته لاړ شه چې د يروشلم نه غزه ته ښکته کيږى“ دا يوه بيابانى لار ده. ²⁷نو هغه پاڅېدو او لاړو. او دلته يو حبشى خواجه سرا وو، د حبشيانو د ملکې کنداکې يو دربارى افسر، چې د هغې د ټول خزانې نګران وو، او هغه عبادت دپاره يروشلم ته راغلے وو، ^a a v27 کنداکه د چا شخصى نوم نۀ وو بلکې د مصر د جنوب د کوش د بادشاهۍ د مور ملکې دپاره شاهى لقب وو. ²⁸او واپس راروان وو، په خپله ګاډۍ کښې ناست وو او د يسعياه نبى کتاب يې لوستو.

²⁹او روحُ القُدس فيليپوس ته ووئيل چې، ”ورشه او هغه ګاډۍ ته ځان ورسوه.“

³⁰فيليپوس منډه کړه او واورېدل يې چې هغه د يسعياه نبى کتاب لولى، نو تپوس يې وکړو چې، ”څۀ چې تۀ لولې هغه پوهيږې؟“

³¹هغۀ ووئيل چې، ”زۀ به څنګه پوهه شم، ترڅو چې څوک راته لار ونۀ ښايى؟“ او فيليپوس ته يې زارى وکړه چې راوخېژه او د هغۀ سره کښېنه. ³²د کتاب هغه حصه چې هغۀ لوستله دا وه چې، ”لکه څنګه چې يوه ګډه حلالولو ته بوتلے شى، او لکه څنګه چې يو ورے د خپل وړۍ خرېئونکى په وړاندې چپ وى، هم هغه شان هغۀ خپله خوله خلاصه نۀ کړه. ³³د هغۀ په ذلت کښې انصاف ترې نه واخستے شو. د هغۀ د نسل بيان به څوک کولے شى؟ ځکه چې د هغۀ ژوند د زمکې نه اوچتولے شى.“

³⁴خواجه سرا فيليپوس ته ووئيل چې، ”ما ته ووايه، نبى دا د چا په حقله وائى د ځان په حقله، کۀ د بل چا په حقله؟“

³⁵فيليپوس خپله خوله خلاصه کړه او د دې کتاب نه شروع کړه او د عيسىٰ په حقله يې زېرے ورکړو. ³⁶لار يې کوله چې اوبو ته ورسېدل، او خواجه سرا ووئيل چې، ”وګوره، اوبه دى! زۀ د بپتسمې اخستلو نه څۀ منع کوى؟“ ^b b v36 تر ټولو پخوانى نسخو کښې دلته آيت ۳۷ نۀ شته؛ وروستو نقلونه دا زياتوى چې، ”فيليپوس ووئيل، ’کۀ تۀ په خپل ټول زړۀ ايمان راوړې، نو اخستے شې.‘ او هغۀ جواب ورکړو، ’زۀ ايمان لرم چې عيسىٰ مسيح د خُدائ پاک زوئ دے.‘“ ³⁸هغۀ حُکم ورکړو چې ګاډۍ ودروى؛ نو دواړه اوبو ته ښکته شول، فيليپوس او خواجه سرا، او فيليپوس هغۀ ته بپتسمه ورکړه.

³⁹کله چې هغوئ د اوبو نه راوختل، نو د زمونږ پلار روح فيليپوس يووړو؛ خواجه سرا هغه بيا هيچرې ونۀ ليدو، خو په خوشحالۍ خپله لار روان شو. ⁴⁰فيليپوس ځان په ازوتس کښې وموندلو. او هغه ترهغه پورې چې قيصريه ته ورسېدو په هر ښار کښې زېرے ورکولو او تېرېدو.