Elçilerin İşleri 8

8 ¹Saul, İstefanos'un öldürülmesini onaylıyordu. O gün Yeruşalim'deki kiliseye karşı büyük bir zulüm başladı; elçiler dışında herkes Yahudiye ve Samiriye bölgelerine dağıldı. ²Dindar kişiler İstefanos'u gömdüler ve onun için yüksek sesle yas tuttular. ³Saul ise kiliseyi kırıp geçiriyordu. Ev ev dolaşıp kadın erkek demeden onları sürükleyerek zindana atıyordu.

Filipus Samiriye'de Müjde Duyuruyor

⁴Dağılanlar, gittikleri her yerde sözün müjdesini duyurdular. ⁵Filipus, Samiriye Kenti'ne gidip oradakilere Mesih'i duyurdu. ⁶Kalabalıklar, Filipus'un yaptığı belirtileri duyup görerek onun sözlerine hep birlikte kulak veriyordu. ⁷Birçok kişinin içinden kötü ruhlar yüksek sesle bağırarak çıktı; birçok felçli ve kötürüm de iyileştirildi. ⁸Böylece o kentte büyük sevinç oldu.

⁹Simun adında bir adam, daha önce o kentte büyücülük yapıyor, Samiriye halkını şaşkına çeviriyor ve kendini büyük biri olarak tanıtıyordu. ¹⁰Küçük büyük herkes onu dinliyor, «Büyük diye adlandırılan Tanrı gücü budur» diyordu. ¹¹Uzun zamandır büyücülüğüyle onları şaşkına çevirdiği için ona kulak veriyorlardı. ¹²Ama Babamız'ın egemenliği ve İsa Mesih'in adıyla ilgili Filipus'un müjdesine inanınca, kadın erkek vaftiz oldular. ¹³Simun'un kendisi de inandı, vaftiz oldu ve Filipus'un yanından ayrılmadı; gördüğü belirtiler ve büyük mucizeler karşısında şaşkına döndü.

¹⁴Yeruşalim'deki elçiler, Samiriye'nin Babamız'ın sözünü kabul ettiğini duyunca, Petrus'la Yuhanna'yı onlara gönderdiler. ¹⁵Petrus'la Yuhanna oraya varınca, Samiriyeliler Kutsal Ruh'u alsınlar diye onlar için dua ettiler. ¹⁶Çünkü Kutsal Ruh daha hiçbirinin üzerine inmemişti; onlar yalnızca Rab İsa'nın adıyla vaftiz olmuşlardı. ¹⁷Sonra Petrus'la Yuhanna ellerini onların üzerine koydular ve onlar Kutsal Ruh'u aldılar. ¹⁸Simun, elçilerin ellerini koymasıyla Ruh'un verildiğini görünce onlara para teklif etti ¹⁹ve, «Bu yetkiyi bana da verin; ellerimi kimin üzerine koyarsam Kutsal Ruh'u alsın» dedi. ²⁰Petrus ona şöyle dedi: «Paran da seninle birlikte yok olsun! Çünkü Babamız'ın armağanını parayla satın alabileceğini sandın. ²¹Bu işte senin ne payın ne de hakkın var; çünkü yüreğin Babamız'ın önünde doğru değil. ²²Bu kötülüğünden dön ve Babamız'a yalvar; belki yüreğindeki bu niyet sana bağışlanır. ²³Çünkü senin acılıkla zehirlendiğini ve kötülüğe tutsak olduğunu görüyorum.»

²⁴Simun, «Söylediklerinizden hiçbiri başıma gelmesin diye benim için Tanrı'ya dua edin» diye karşılık verdi.

²⁵Böylece Petrus'la Yuhanna, tanıklık edip Rab'bimiz İsa'nın sözünü bildirdikten sonra, birçok Samiriye köyünde müjdeyi duyurarak Yeruşalim'e döndüler.

Filipus ve Etiyopyalı

²⁶Bu arada Babamız'ın bir meleği Filipus'a, «Kalk, güneye doğru, Yeruşalim'den Gazze'ye inen yola git» dedi. Bu yol ıssız bir yoldur. ²⁷Filipus da kalkıp gitti. Etiyopya kraliçesi Kandaki'nin tüm hazinesinden sorumlu, yüksek yetkili bir Etiyopyalı hadım vardı. Tapınmak için Yeruşalim'e gelmişti ^a a v27 Kandaki bir kişi adı değil, Mısır'ın güneyindeki Kûş krallığının kraliçe anasına verilen resmî unvandı. ²⁸ve arabasında oturmuş, Peygamber Yeşaya'nın Kitabı'nı okuyarak geri dönüyordu.

²⁹Kutsal Ruh Filipus'a, «Git, şu arabaya yetiş» dedi.

³⁰Filipus koşup arabaya yetişti ve adamın Peygamber Yeşaya'yı okuduğunu duyunca, «Okuduğunu anlıyor musun?» diye sordu.

³¹Adam, «Biri bana yol göstermezse nasıl anlayabilirim ki?» dedi ve Filipus'u yanına, arabaya oturmaya çağırdı. ³²Okumakta olduğu Kutsal Yazı bölümü şuydu: «Koyun gibi kesime götürüldü, kırkıcısının önünde suskun duran bir kuzu gibi, o da ağzını açmadı. ³³Aşağılanmışlığında adalet ondan esirgendi. Onun kuşağını kim anlatabilir? Çünkü yaşamı yeryüzünden alınıp götürülüyor.»

³⁴Hadım Filipus'a, «Rica ederim, söyle bana: Peygamber bunu kimin için söylüyor? Kendisi için mi, yoksa bir başkası için mi?» dedi.

³⁵Filipus söze başladı ve bu Kutsal Yazı'dan yola çıkarak ona İsa'yla ilgili müjdeyi bildirdi. ³⁶Yol boyunca ilerlerken su bulunan bir yere geldiler. Hadım, «Bak, işte su! Vaftiz olmama ne engel var?» dedi. ^b b v36 En eski elyazmalarında burada 37. ayet yoktur; daha sonraki kopyalar şunu ekler: «Filipus, ‹Bütün yüreğinle iman edersen, olabilir› dedi. Adam da, ‹İsa Mesih'in Tanrı'nın Oğlu olduğuna iman ediyorum› diye karşılık verdi.» ³⁸Sonra arabanın durmasını buyurdu. Filipus'la hadım birlikte suya girdiler ve Filipus onu vaftiz etti.

³⁹Sudan çıktıklarında Babamız'ın Ruhu Filipus'u alıp götürdü. Hadım onu bir daha görmedi, ama sevinç içinde yoluna devam etti. ⁴⁰Filipus ise kendini Aşdot'ta buldu. Sezariye'ye varıncaya dek dolaştığı her kentte müjdeyi duyurdu.