Isa ka Diosnon nga Soldado Nakabati Halin sa Langit

Nagpangamuyo ang isa ka opisyal nga Romano kag ginsilingan nga ipakuha si Pedro. Si Pedro, sa atop sang balay, nakakita sang habol nga puno sang mga hayop nga indi matinlo kag nabatian nga ang ginhimo nga matinlo sang aton Amay matinlo. Nagsulod siya sa balay sang mga Gentil, kag ang Espiritu nanaog antes pa niya matapos ang pagsulti.

Kapitulo 10.

May isa ka lalaki sa Cesarea nga ginhingalanan Cornelio, kapitan sang ginatawag nga Batalyon nga Italyanhon. Diosnon sia kag nagakahadlok sa aton Amay upod ang iya bug-os nga panimalay; madamo ang iya ginhatag sa katawohan, kag nagapangamuyo sia sa aton Amay sing dalayon. Sang mga alas tres sang hapon, nakita niya sing maathag sa isa ka palanan-awon ang isa ka anghel sang aton Amay nga nagkari sa iya kag nagsiling, “Cornelio.” ^a

Nagtulok sia sing tudok sa iya kag nahadlok gid, kag nagsiling sia, “Ano ina, ginoo?” Nagsabat ang anghel, “Ang imo mga pangamuyo kag ang imo mga hatag sa mga imol nagtaklad subong isa ka handumanan sa atubangan sang aton Amay.

Karon magpadala ka sing mga tawo sa Jope kag ipakuha ang isa ka tawo nga ginhingalanan Simon, nga ginatawag Pedro. Nagadayon sia sa isa ka manuglaghit sang panit nga ginhingalanan Simon, nga ang iya balay yara sa higad sang dagat.”

Sang makalakat na ang anghel nga naghambal sa iya, gintawag ni Cornelio ang duha sang iya mga suluguon sa balay kag ang isa ka diosnon nga soldado halin sa mga nagaalagad sa iya pirme, kag human niya mapaathag sa ila ang tanan, ginpadala niya sila sa Jope.

Ginbuksan sang Amay ang Tagipusuon ni Pedro

Sang masunod nga adlaw, samtang nagapanglakaw sila kag malapit na sa siudad, nagsaka si Pedro sa atop sang balay agud magpangamuyo, sang mga udto na. Gingutom sia kag luyag magkaon, apang samtang ginahanda nila ang pagkaon, nadala sia sa isa ka palanan-awon, kag nakita niya ang langit nga nabuksan, kag ang daw isa ka daku nga habol nga nagapanaug, nga ginatunton sa duta nga ginakaptan sa iya apat ka sulok. Yara sa sulod sini ang tanan nga sahi sang mga sapat nga may apat ka tiil kag mga nagakamang sa duta kag mga pispis sa hangin.

Kag may tingug nga nag-abut sa iya, “Tindog, Pedro; magpatay ka kag magkaon.” ^b

Apang nagsiling si Pedro, “Indi gid, Ginoo; kay wala pa gid ako makakaon sing bisan ano nga komon ukon mahigko.”

Nag-abut liwat ang tingug sa iya sa ikaduha nga beses, “Ang akon ginpakatinlo, dili mo pagtawgon nga komon.”

Natabo ini sing tatlo ka beses, kag gilayon ginbayaw ang habol pakadto sa langit.

Samtang nagapalibog si Pedro kon ano ang kahulugan sang palanan-awon, hinali lang ang mga tawo nga ginpadala ni Cornelio, nga nagpamangkot sang dalan pakadto sa balay ni Simon, nagtindog sa puertahan, kag nagtawag sila agud magpamangkot kon didto bala nagadayon si Simon nga ginatawag Pedro.

Samtang ginapamensar ni Pedro ang palanan-awon, nagsiling ang Espiritu Santo sa iya, “Tatlo ka tawo ang nagapangita sa imo. Tindog, manaug ka, kag mag-upod ka sa ila nga wala sing pagduhaduha, kay ako ang nagpadala sa ila.”

Nagpanaug si Pedro sa mga tawo kag nagsiling, “Ako ang inyo ginapangita. Ngaa nagkari kamo?”

Nagsiling sila, “Si Cornelio, isa ka kapitan, matarung nga tawo nga nagakahadlok sa aton Amay kag ginatahod sang bug-os nga pungsod sang mga Judio, ginsugo sang isa ka balaan nga anghel nga ipatawag ka sa iya balay kag pamatian ang imo isiling.” Busa ginpasulod niya sila kag ginbaton subong mga bisita. Sang masunod nga adlaw naglakat sia upod sa ila, kag nag-upod man ang pila ka kautoran halin sa Jope.

Sang masunod nga adlaw nakasulod sia sa Cesarea. Ginahulat sila ni Cornelio, kag gintipon niya ang iya mga paryente kag suod nga mga abyan. Sang pagsulod ni Pedro, ginsugat sia ni Cornelio, kag naghapa sia sa iya tiilan kag nagsimba sa iya. Apang ginbangon sia ni Pedro, nga nagasiling, “Tindog! Tawo man lang ako.” Samtang nagapakighambal kay Cornelio, nagsulod si Pedro kag nakita niya ang madamo nga katawohan nga nagtipon. Nagsiling sia sa ila, “Kamo mismo nakahibalo nga supak sa kasuguan para sa isa ka Judio ang magpakig-upod ukon magduaw sa isa nga taga-iban nga pungsod. Apang ginpakita sa akon sang aton Amay nga indi ako magtawag sa bisan sin-o nga komon ukon mahigko. Gani, sang ginpatawag ako, nagkari ako nga wala sing pagsupak. Karon, ngaa ginpatawag ninyo ako?”

Nagsiling si Cornelio, “Apat ka adlaw na ang nagligad, sa amo man sini nga oras, alas tres sang hapon, nagapangamuyo ako sa akon balay, kag hinali lang may isa ka lalaki nga may masilaw nga bayu nga nagtindog sa akon atubangan, kag nagsiling, ‘Cornelio, ang imo pangamuyo ginpamatian kag ang imo mga hatag sa mga imol gindumdom sa atubangan sang aton Amay. Busa magpadala ka sa Jope kag ipatawag si Simon, nga ginatawag Pedro. Nagadayon sia sa balay ni Simon nga manuglaghit sang panit, sa higad sang dagat.’ Gani ginpatawag ko ikaw gilayon, kag maayo ang imo ginhimo nga nagkari ka. Karon yari kami tanan sa atubangan sang Dios, agud pamatian ang tanan nga ginsugo sang Ginoo sa imo.”

Nagsiling si Pedro, “Matuud gid nga nahangpan ko nga indi mapinilion ang aton Amay, kondi sa tagsa ka pungsod ang bisan sin-o nga nagakahadlok sa iya kag nagahimo sang matarung ginabaton niya. Ginpadala niya ang iya pulong sa mga Israelinhon, nga nagabantala sang maayong balita sang paghidaet paagi kay Jesu-Cristo—sia ang Ginoo sang tanan. ^c Kamo mismo nakahibalo sang natabo sa bug-os nga Judea, nga nagsugod sa Galilea human sang bautismo nga ginbantala ni Juan: kon paano ginhaplas sang aton Amay si Jesus nga taga-Nazaret sang Espiritu Santo kag gahum, kon paano sia naglibot nga nagahimo sing maayo kag nagaayo sa tanan nga ginapigos sang yawa, kay ang aton Amay kaupod niya. ^d Kami mga saksi sang tanan nga ginhimo niya sa duta sang mga Judio kag sa Jerusalem—ginpatay nila sia, nga ginbitay sia sa kahoy, apang ginbanhaw sia sang aton Amay sa ikatlo nga adlaw kag ginpakita sia, indi sa tanan nga katawohan kondi sa amon, mga saksi nga ginpili sang aton Amay sang una pa, nga nagkaon kag nag-inom upod sa iya human sia nabanhaw gikan sa mga patay. Ginsugo niya kami nga magwali sa katawohan kag magpamatuud nga ginpili sia sang aton Amay nga hukom sang mga buhi kag sang mga patay. Sa iya nagapamatuud ang tanan nga manalagna nga ang tagsa ka nagatuo sa iya nagabaton sing kapatawaran sang mga sala paagi sa iya ngalan.”

Samtang ginahambal pa ni Pedro ini nga mga butang, nagkunsad ang Espiritu Santo sa tanan nga nakabati sang pulong. Natingala ang mga tumuluo nga natuli nga nag-upod kay Pedro, kay ang dolot sang Espiritu Santo ginbubo man sa mga Gentil. Kay nabatian nila sila nga nagahambal sa iban nga mga hambal kag nagadayaw sa aton Amay. Niyan nagsiling si Pedro,

“May makapunggi bala sing tubig agud bautismuhan ini nga mga tawo, nga nakabaton sang Espiritu Santo subong man kami?” Ginsugo niya nga bautismuhan sila sa ngalan ni Jesu-Cristo. Dayon ginpangabay nila sia nga magpabilin sing pila ka adlaw.