Sang Prabu Herodes Nganiaya Pasamuwan

Hérodès ngukum pati Yakobus lan ngunjara Petrus. Malaékaté Rama kita ngrontokaké ranté ing wayah bengi lan gapura-gapura mbukak dhéwé; Petrus ngira lagi ngimpi. Ing pakumpulan pandonga, sawijining batur wadon diarani édan. Hérodès, sing dielu-elu kaya déwa, mati.

Pasal 12.

Kira-kira ing wektu iku Sang Prabu Herodes wiwit nganiaya sawetara warganing pasamuwan, kanthi sedya arep nyilakani wong-wong mau. Panjenengane ndhawuhake supaya Yakobus, sadulure Yokanan, dipateni nganggo pedhang. Bareng pirsa yen bab iku gawe senenge wong Yahudi, Sang Prabu Herodes nuli uga nyekel Petrus. Bab iki kelakon ing dina-dina Riyaya Roti Tanpa Ragi. Petrus dicekel, dilebokake ing pakunjaran, banjur dipasrahake marang patang regu prajurit, saben regu cacahe papat, supaya dijaga, awit Sang Prabu sedya ngirid Petrus menyang ngarepe wong akeh sawise Riyaya Paskah.

Dadi Petrus ditahan ing pakunjaran, nanging pasamuwan ndedonga kanthi mempeng marang Rama kita kanggo Petrus. Ing bengi iku, sadurunge Petrus arep digawa metu dening Sang Prabu Herodes, Petrus turu ing antarane prajurit loro, kablenggu nganggo rante loro, lan ana para panjaga kang njaga lawang pakunjaran mau. Dumadakan ana malaekating Rama kita ngadeg ing sandhinge, lan pepadhang madhangi kamar pakunjaran mau. Malaekat mau nggugah Petrus srana nggebag lambunge, pangandikane: “Enggal tangia!” Sanalika rantene padha uwal saka tangane. Malaekat mau ngandika marang Petrus: “Nganggoa sandhanganmu lan trumpahmu!” Petrus iya nuruti. Banjur malaekat mau ngandika maneh: “Nganggoa jubahmu lan melua aku!” Petrus banjur metu lan ngetutake malaekat mau, nanging ora ngerti yen apa kang ditindakake malaekat iku nyata; dikira mung weruh wahyu. Sawise ngliwati pos panjagan kang kapisan lan kang kapindho, tekan ing gapura wesi kang anjog menyang kutha, kang menga dhewe kanggo wong sakarone. Banjur padha metu lan ngliwati dalan siji, dumadakan malaekat mau ninggalake Petrus.

Petrus banjur eling, nuli kandha: “Saiki aku ngerti kanthi temenan, yen Rama kita wis ngutus malaekate lan ngluwari aku saka tangane Sang Prabu Herodes lan saka samubarang kang diarep-arep dening bangsa Yahudi.” Sawise ngerti bab iku, Petrus banjur menyang omahe Maryam, ibune Yokanan kang uga karan Markus, ing kono akeh wong kang lagi padha nglumpuk ndedonga. Nalika Petrus thothok-thothok lawang gapura, ana sawijining batur wadon kang jenenge Rodhe teka arep nyauri. Bareng ngenali swarane Petrus, saking bungahe nganti ora sida mbukak lawang, malah mlayu mlebu ngabari yen Petrus ngadeg ing ngarep lawang.

Wong-wong mau kandha: “Kowe mesthi lagi edan!” Nanging bocah wadon mau ngotot yen pancen bener mangkono. Wong-wong mau banjur kandha: “Iku mesthi malaekate.” Nanging Petrus isih terus thothok-thothok. Bareng lawang dibukak lan padha weruh Petrus, kabeh padha gumun banget. Petrus menehi sasmita nganggo tangane supaya padha meneng, nuli nyritakake kepriye anggone Rama kita wis ngirid Petrus metu saka pakunjaran. Kandhane: “Kabarna bab iki marang Yakobus lan para sadulur.” Sawise iku banjur lunga menyang panggonan liya.

Bareng wis esuk, para prajurit padha geger banget, merga ora ngerti kepriye kadadeane Petrus. Sang Prabu Herodes nggoleki Petrus, nanging ora ketemu. Para panjaga banjur ditakoni, nuli didhawuhi dipateni. Sawise iku Sang Prabu tindak saka tanah Yudea menyang kutha Kaisarea, lan lereb ing kono.

Rama kita Numpes Sang Prabu Herodes

Nalika iku Sang Prabu Herodes duka banget marang wong Tirus lan Sidon. Mulane wong-wong mau bebarengan sowan marang panjenengane. Sawise bisa narik atine Blastus, abdi kapercayan ing kadhaton, wong-wong mau padha nyuwun supaya ana rukun, awit tanahe gumantung marang tanahe Sang Prabu kanggo pangane. Ing dina kang wis katemtokake, Sang Prabu Herodes ngagem busana kraton, lenggah ing dhampar, banjur medhar pangandikan marang wong-wong mau. Wong akeh padha bengok-bengok: “Iki swarane allah, dudu swarane manungsa!” Sanalika uga ana malaekating Rama kita kang nggebag Sang Prabu, amarga panjenengane ora ngluhurake Rama kita. Panjenengane banjur dipangan ing cacing nganti seda.

Nanging pangandikane Rama kita saya sumebar lan ngrembaka. Barnabas lan Saulus bali saka Yerusalem sawise ngrampungake ayahane, kanthi ngajak Yokanan kang uga karan Markus.