چاپ شوی
کتاب

هيروديس کليسا ته زيان رسوى

هيرودېس يعقوب وژني او پطروس بندي کوي. د زمونږ پلار يوه پرښته د شپې زنځيرونه ماتوي او دروازې پخپله خلاصېږي؛ پطروس ګومان کوي چې خوب ويني. د دعا په غونډه کې يوې وينځې ته ويل کېږي چې لېونۍ ده. هيرودېس، چې د يوه خدای په توګه ستايل کېږي، مري.

څپرکی 12.

نږدې هم په هغه وخت کښې بادشاه هيروديس په کليسا کښې په ځنو کسانو باندې حمله وکړه او غوښتل يې چې هغوئ ته زيان ورسوى. هغۀ د يوحنا ورور يعقوب په تُوره ووژلو. کله چې هغۀ وليدل چې دې کار يهوديان خوشحاله کړل، نو د فطير په ورځو کښې يې پطروس هم ونيولو. هغۀ ونيولو، قېد يې کړو او د ساتنې دپاره يې د څلورو سپاهيانو څلور ډلو ته وسپارلو، او غوښته يې چې د فسح د اختر نه پس هغه د خلقو مخکښې راوباسى.

نو پطروس په قېدخانه کښې ساتلے کېدو، خو کليسا د هغۀ دپاره زمونږ پلار ته په زړۀ سوزى دُعا کوله. په هغه شپه چې کله هيروديس غوښتل چې هغه راوباسى، پطروس د دوو سپاهيانو په مينځ کښې ويدۀ وو، په دوو زنځيرونو تړلے وو، او د دروازې مخکښې پهره دارانو د قېدخانې پهره کوله. ناڅاپه د زمونږ پلار يو فرښته د هغۀ سره ودرېدو او په کوټه کښې رڼا شوه. هغۀ د پطروس په اړخ باندې وواهلو، راويښ يې کړو او ورته يې ووئيل چې، ”ژر پاڅه.“ نو زنځيرونه د هغۀ د لاسونو نه راولوېدل. فرښتې ورته ووئيل چې، ”کپړې واغونده او خپلې څپلۍ په پښو کړه.“ پطروس همداسې وکړل. بيا فرښتې ورته ووئيل چې، ”خپله چادر پر ځان راتاؤ کړه او زما پسې راشه.“ نو پطروس ووتلو او د هغۀ پسې روان شو، خو هغۀ ته پته نۀ وه چې د فرښتې دا کارونه حقيقى دى، هغۀ ګڼله چې کوم خواب وينم. هغوئ اول او دوېم پهرې نه تېر شول او د ښار اوسپنيزې دروازې ته ورسېدل چې هغه په خپله ورته پرانستے شوه. هغوئ ووتل، د يوې ناحيې نه لاړل او ناڅاپه فرښته د هغۀ نه بېله شوه.

بيا پطروس په هوش راغلو او ووئيل يې چې، ”اوس زۀ په يقين سره پوهه شوم چې زمونږ پلار خپل فرښته راولېږلو او زۀ يې د هيروديس د لاس نه او د يهودى قوم د هر هغه څۀ نه خلاص کړم چې د هغوئ اُميد وو.“ کله چې هغۀ په دې پوهه شو، نو د مريم کور ته لاړو چې هغه د هغه يوحنا مور وه چې مرقوس هم ورته وئيلے کېدو، او هلته ډېر خلق راټول شوى وو او دُعا يې کوله. کله چې پطروس د دروازې د ور ټکوهلو، نو روده په نامه يوه نوکرانۍ جواب ورکولو ته راغله. کله چې هغې د پطروس اواز وپېژندلو، نو د خوشحالۍ نه يې دروازه پرانسته نه، بلکې مينځ ته منډه کړه او خبر يې ورکړو چې پطروس د دروازې مخکښې ولاړ دے.

هغوئ ورته ووئيل چې، ”تۀ لېونۍ يې.“ خو هغې ټينګار وکړو چې دا رښتيا دى. نو هغوئ ووئيل چې، ”دا به د هغۀ فرښته وى.“ خو پطروس برابر ور ټکوهلو او کله چې هغوئ دروازه پرانسته او هغه يې وليدو، نو حېران پاتې شول. هغۀ په خپل لاس اشاره وکړه چې خاموشه شئ او ورته يې وښودل چې زمونږ پلار څنګه هغه د قېدخانې نه راوويستلو. هغۀ ووئيل چې، ”دا خبره يعقوب او نورو وروڼو ته وکړئ.“ بيا هغه بل ځائ ته لاړو.

کله چې سحر شو، نو د سپاهيانو په مينځ کښې ډېر ګړبړ شو چې پطروس به څۀ شوے وى. هيروديس هغه ولټولو او کله چې يې ونۀ موندلو، نو پهره داران يې وپوښتل او حُکم يې ورکړو چې هغوئ دې ووژلے شى. بيا هغه د يهوديه نه قيصريه ته کوز لاړو او هلته پاتې شو.

زمونږ پلار هيروديس هلاکوى

هيروديس د صور او صيدا په خلقو ډېر غصه وو. نو هغوئ ټول په يوه کښې هغۀ ته راغلل، او کله چې يې د بادشاه د خاص خادم بلاستوس په خپل طرف کړلو، نو سلامتى يې وغوښته، ځکه چې د هغوئ ملک د خوراک دپاره د بادشاه په ملک پورې تړلے وو. نو په ټاکلې ورځ هيروديس شاهى جامې واغوستلې، په تخت باندې کښېناستو او هغوئ ته يې خطاب وکړو. او خلقو چغې وهلې چې، ”دا د کوم بت اواز دے، نۀ د انسان!“ همدغه وخت د زمونږ پلار يو فرښته هغه ووهلو، ځکه چې هغۀ زمونږ پلار ته جلال ورنۀ کړو، نو چينجو هغه وخوړلو او هغه مړ شو.

خو د زمونږ پلار کلام برابر لوئېدو او خپرېدو. برنباس او ساؤل خپله خدمت پوره کړو او د يروشلم نه بيرته راستانه شول، او هغه يوحنا يې هم د ځان سره راوستلو چې مرقوس هم ورته وئيلے کېدو.