ಹೆರೋದನು ಸಭೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕುತ್ತಾನೆ

ಹೆರೋದನು ಯಾಕೋಬನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿ ಪೇತ್ರನನ್ನು ಸೆರೆಮನೆಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೂತನು ಸರಪಣಿಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ ಬೀಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಬಾಗಿಲುಗಳು ತಾವಾಗಿಯೇ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ತಾನು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ಪೇತ್ರನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ದಾಸಿಗೆ ‘ನಿನಗೆ ಹುಚ್ಚು’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರೆಂದು ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆರೋದನು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 12.

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆರೋದ ರಾಜನು ಸಭೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕೇಡುಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕಿದನು. ಯೋಹಾನನ ಸಹೋದರನಾದ ಯಾಕೋಬನನ್ನು ಅವನು ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲಿಸಿದನು. ಇದು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿಕೆಯಾಯಿತೆಂದು ಕಂಡು, ಹುಳಿಯಿಲ್ಲದ ರೊಟ್ಟಿಯ ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪೇತ್ರನನ್ನೂ ಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಹೆರೋದನು ಮುಂದಾದನು. ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು, ಪಸ್ಕಹಬ್ಬದ ನಂತರ ಜನರ ಮುಂದೆ ತರಬೇಕೆಂದು, ಕಾಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸೈನಿಕರ ನಾಲ್ಕು ತಂಡಗಳಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.

ಪೇತ್ರನು ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಆದರೆ ಸಭೆಯು ಅವನಿಗೋಸ್ಕರ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿತು. ಹೆರೋದನು ಅವನನ್ನು ಹೊರಗೆ ತರುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ, ಆ ರಾತ್ರಿ ಪೇತ್ರನು ಎರಡು ಸರಪಣಿಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ಸೈನಿಕರ ನಡುವೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಕಾವಲುಗಾರರು ಬಾಗಿಲ ಮುಂದೆ ಸೆರೆಮನೆಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಫಕ್ಕನೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೂತನು ಅವನ ಬಳಿ ನಿಂತನು, ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ತುಂಬಿತು. ಅವನು ಪೇತ್ರನ ಪಕ್ಕೆಯನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, “ಬೇಗನೆ ಏಳು,” ಎಂದನು. ಸರಪಣಿಗಳು ಅವನ ಕೈಗಳಿಂದ ಕಳಚಿಬಿದ್ದವು. ದೂತನು ಅವನಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿಕೋ,” ಎಂದನು. ಪೇತ್ರನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು. ಬಳಿಕ ಅವನು, “ನಿನ್ನ ಮೇಲಂಗಿಯನ್ನು ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸು,” ಎಂದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪೇತ್ರನು ಹೊರಟು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು; ದೂತನ ಕೃತ್ಯಗಳು ನಿಜವೆಂದು ಅರಿಯದೆ, ತಾನು ದರ್ಶನವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಕಾವಲನ್ನು ದಾಟಿ, ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು; ಅದು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಅವರಿಗೆ ತೆರೆಯಿತು. ಅವರು ಹೊರಟು ಒಂದು ಬೀದಿಯನ್ನು ದಾಟಿದರು, ಆಗ ಫಕ್ಕನೆ ದೂತನು ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದನು.

ಆಗ ಪೇತ್ರನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, “ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಮ್ಮ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಹೆರೋದನ ಕೈಯಿಂದಲೂ ಯೆಹೂದ್ಯ ಜನರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದರೆಂದು ಈಗ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆನು,” ಎಂದನು. ಇದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಮಾರ್ಕನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಯೋಹಾನನ ತಾಯಿಯಾದ ಮರಿಯಳ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಕೂಡಿಬಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪೇತ್ರನು ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲನ್ನು ತಟ್ಟಿದಾಗ, ರೋದೆ ಎಂಬ ದಾಸಿಯು ಉತ್ತರಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ಪೇತ್ರನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವಳು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯದೆ ಓಡಿಹೋಗಿ, ಪೇತ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿಸಿದಳು.

“ನಿನಗೆ ಹುಚ್ಚುಹಿಡಿದಿದೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಅವಳು ಅದು ನಿಜವೆಂದು ಪಟ್ಟುಹಿಡಿದಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಅದು ಅವನ ದೂತನು,” ಎಂದರು. ಆದರೆ ಪೇತ್ರನು ತಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು; ಅವರು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಬೆರಗಾದರು. ಸುಮ್ಮನಿರುವಂತೆ ಕೈಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತನ್ನನ್ನು ಸೆರೆಮನೆಯಿಂದ ಹೇಗೆ ಹೊರಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರೆಂಬುದನ್ನು ಅವನು ವಿವರಿಸಿದನು. “ಇದನ್ನು ಯಾಕೋಬನಿಗೂ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರಿಗೂ ತಿಳಿಸಿರಿ,” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಬೇರೊಂದು ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಹೋದನು.

ಬೆಳಗಾದಾಗ, ಪೇತ್ರನು ಏನಾದನೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪವಲ್ಲದ ಗಲಿಬಿಲಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಹೆರೋದನು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಕಾಣದೆಹೋದಾಗ, ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ಅವನು ಯೂದಾಯದಿಂದ ಕೈಸರೈಯಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತಂಗಿದನು.

ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಹೆರೋದನನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುತ್ತಾರೆ

ಹೆರೋದನು ತೂರ್ ಮತ್ತು ಸೀದೋನ್ ಪಟ್ಟಣದವರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದನು. ಅವರ ದೇಶವು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜನ ದೇಶವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ರಾಜನ ಮನೆವಾರ್ತೆಯವನಾದ ಬ್ಲಾಸ್ತನನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ನೇಮಿತ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹೆರೋದನು ರಾಜವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಅವರಿಗೆ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಜನರು, “ಇದು ಮನುಷ್ಯನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲ, ದೇವರ ಧ್ವನಿಯೇ!” ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಅವನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸದ ಕಾರಣ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೂತನು ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಹುಳುಗಳು ಅವನನ್ನು ತಿಂದವು, ಅವನು ಸತ್ತನು.

ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಾಕ್ಯವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹರಡುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಬಾರ್ನಬ ಮತ್ತು ಸೌಲರು ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಮಾರ್ಕನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಯೋಹಾನನನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.