Πράξεις Αποστόλων 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Στην εκκλησία της Αντιόχειας υπήρχαν προφήτες και δάσκαλοι: ο Βαρνάβας, ο Συμεών που τον έλεγαν Νίγηρα, ο Λούκιος ο Κυρηναίος, ο Μαναήν, που είχε μεγαλώσει μαζί με τον Ηρώδη τον τετράρχη, και ο Σαύλος.

²Καθώς λάτρευαν τον Κύριό μας Ιησού και νήστευαν, το Άγιο Πνεύμα είπε: «Ξεχωρίστε μου τον Βαρνάβα και τον Σαύλο για το έργο που τους έχω καλέσει».

³Τότε, αφού νήστεψαν και προσευχήθηκαν, έβαλαν πάνω τους τα χέρια και τους έστειλαν.

Ο λόγος του Πατέρα μας φτάνει στην Κύπρο

⁴Σταλμένοι από το Άγιο Πνεύμα, κατέβηκαν στη Σελεύκεια κι από εκεί έπλευσαν στην Κύπρο. ⁵Όταν έφτασαν στη Σαλαμίνα, κήρυτταν τον λόγο του Πατέρα μας στις ιουδαϊκές συναγωγές. Είχαν μαζί τους τον Ιωάννη ως βοηθό. ⁶Αφού διέσχισαν όλο το νησί ως την Πάφο, βρήκαν έναν Ιουδαίο μάγο και ψευδοπροφήτη που τον έλεγαν Βαριησού, ⁷ο οποίος βρισκόταν μαζί με τον ανθύπατο Σέργιο Παύλο, έναν συνετό άνθρωπο. Αυτός κάλεσε τον Βαρνάβα και τον Σαύλο, θέλοντας ν’ ακούσει τον λόγο του Πατέρα μας. ⁸Ο Ελύμας ο μάγος —αυτή είναι η σημασία του ονόματός του— τους αντιστεκόταν, προσπαθώντας ν’ απομακρύνει τον ανθύπατο από την πίστη. ⁹Όμως ο Σαύλος, που λεγόταν και Παύλος, γεμάτος με το Άγιο Πνεύμα, τον κοίταξε επίμονα ¹⁰και είπε: «Γιε του διαβόλου, εχθρέ κάθε δικαιοσύνης, γεμάτε από κάθε δόλο και πανουργία, δε θα σταματήσεις ποτέ να διαστρέφεις τους ίσιους δρόμους του Πατέρα μας; ¹¹Τώρα κοίτα: το χέρι του Πατέρα μας είναι πάνω σου. Θα τυφλωθείς και για ένα διάστημα δε θα μπορείς να βλέπεις τον ήλιο». Αμέσως έπεσε πάνω του καταχνιά και σκοτάδι· και ψηλαφώντας γύρω του ζητούσε κάποιον να τον οδηγήσει από το χέρι.

¹²Βλέποντας τι έγινε, ο ανθύπατος πίστεψε, θαυμάζοντας τη διδασκαλία του Κυρίου μας Ιησού.

Η ιστορία του Πατέρα μας κηρύσσεται στην Αντιόχεια

¹³Ο Παύλος και οι σύντροφοί του έπλευσαν από την Πάφο στην Πέργη της Παμφυλίας, όμως ο Ιωάννης τους άφησε και γύρισε στα Ιεροσόλυμα. ¹⁴Από την Πέργη συνέχισαν ως την Αντιόχεια της Πισιδίας. Το Σάββατο μπήκαν στη συναγωγή και κάθισαν. ¹⁵Μετά την ανάγνωση του νόμου και των προφητών, οι άρχοντες της συναγωγής τους έστειλαν να πουν: «Αδελφοί, αν έχετε κάποιον λόγο ενθάρρυνσης για τον λαό, μιλήστε».

¹⁶Ο Παύλος σηκώθηκε, έκανε νόημα με το χέρι του και είπε: «Άντρες Ισραηλίτες, κι εσείς που σέβεστε τον Πατέρα μας, ακούστε. ¹⁷Ο Πατέρας μας, ο Πατέρας αυτού του λαού του Ισραήλ, διάλεξε τους προγόνους μας, τους έκανε μεγάλους όσο έμεναν στη γη της Αιγύπτου και τους έβγαλε από εκεί με υψωμένο βραχίονα. ¹⁸Και για σαράντα περίπου χρόνια τους ανέχτηκε στην έρημο. ¹⁹Αφού κατέστρεψε εφτά έθνη στη Χαναάν, τους έδωσε τη γη τους για κληρονομιά. ²⁰Αυτά κράτησαν γύρω στα τετρακόσια πενήντα χρόνια. Έπειτα τους έδωσε κριτές ως τον Σαμουήλ τον προφήτη. ²¹Τότε ζήτησαν βασιλιά, κι ο Πατέρας μας τούς έδωσε τον Σαούλ, τον γιο του Κις, έναν άντρα από τη φυλή του Βενιαμίν, για σαράντα χρόνια. ²²Αφού τον απομάκρυνε, ανέδειξε βασιλιά τους τον Δαβίδ, δίνοντας τη μαρτυρία: «Βρήκα τον Δαβίδ, τον γιο του Ιεσσαί, έναν άνθρωπο κατά την καρδιά μου, που θα κάνει όλα όσα θέλω». ²³Από τους απογόνους αυτού του ανθρώπου ο Πατέρας μας έφερε στον Ισραήλ έναν Σωτήρα, τον Ιησού, όπως ακριβώς είχε υποσχεθεί. ²⁴Πριν από τον ερχομό του, ο Ιωάννης είχε κηρύξει σ’ όλο τον λαό του Ισραήλ ένα βάφτισμα μετάνοιας. ²⁵Καθώς ο Ιωάννης ολοκλήρωνε την πορεία του, έλεγε: «Τι νομίζετε πως είμαι; Δεν είμαι εγώ εκείνος. Μα να, έρχεται ύστερα από μένα κάποιος, που δεν είμαι άξιος να λύσω τα σαντάλια στα πόδια του».

²⁶»Αδελφοί, γιοι της γενιάς του Αβραάμ, κι εσείς ανάμεσά σας που σέβεστε τον Πατέρα μας: σ’ εμάς στάλθηκε αυτό το μήνυμα της σωτηρίας. ²⁷Οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ και οι άρχοντές τους δεν τον αναγνώρισαν ούτε κατάλαβαν τα λόγια των προφητών που διαβάζονται κάθε Σάββατο· καταδικάζοντάς τον, εκπλήρωσαν αυτά ακριβώς τα λόγια. ²⁸Αν και δε βρήκαν καμιά αιτία για να τον θανατώσουν, ζήτησαν από τον Πιλάτο να τον εκτελέσει. ²⁹Αφού ολοκλήρωσαν όλα όσα ήταν γραμμένα γι’ αυτόν, τον κατέβασαν από το ξύλο και τον έβαλαν σ’ έναν τάφο. ³⁰Όμως ο Πατέρας μας τον ανέστησε από τους νεκρούς, ³¹κι επί πολλές ημέρες εμφανίστηκε σ’ εκείνους που είχαν ανέβει μαζί του από τη Γαλιλαία στην Ιερουσαλήμ, οι οποίοι είναι τώρα μάρτυρές του στον λαό. ³²Κι εμείς σας φέρνουμε το χαρμόσυνο μήνυμα αυτού που υποσχέθηκε ο Πατέρας μας στους προγόνους μας.

³³Αυτό το εκπλήρωσε σ’ εμάς, τα παιδιά τους, ανασταίνοντας τον Ιησού, όπως είναι γραμμένο και στον δεύτερο ψαλμό: «Εσύ είσαι ο Υιός μου· εγώ σήμερα σε γέννησα».

³⁴Κι όσο για το ότι τον ανέστησε από τους νεκρούς, για να μην ξαναφθαρεί ποτέ, είπε: «Θα σας δώσω τις άγιες και σίγουρες ευλογίες που υποσχέθηκα στον Δαβίδ». ³⁵Γι’ αυτό λέει και σ’ έναν άλλο ψαλμό: «Δε θα αφήσεις τον άγιό σου να δει φθορά». ³⁶Γιατί ο Δαβίδ, αφού υπηρέτησε τον σκοπό του Πατέρα μας στη δική του γενιά, κοιμήθηκε, τάφηκε μαζί με τους προγόνους του κι είδε φθορά· ³⁷όμως εκείνος που ανέστησε ο Πατέρας μας δεν είδε φθορά. ³⁸Να το ξέρετε, λοιπόν, αδελφοί: μέσα απ’ αυτόν τον άνθρωπο κηρύσσεται σ’ εσάς η άφεση των αμαρτιών, ³⁹κι όποιος πιστεύει ελευθερώνεται μέσω αυτού από καθετί που ο νόμος του Μωυσή δεν μπορούσε να σας ελευθερώσει. ⁴⁰Προσέχετε, λοιπόν, να μη σας συμβεί αυτό που λέγεται στους προφήτες: ⁴¹«Κοιτάξτε, εσείς οι χλευαστές, θαυμάστε και χαθείτε· γιατί κάνω ένα έργο στις ημέρες σας, ένα έργο που δε θα το πιστέψετε ποτέ, ακόμη κι αν σας το πει κάποιος».

⁴²Καθώς ο Παύλος κι ο Βαρνάβας έφευγαν, ο κόσμος τούς παρακαλούσε να ξαναμιλήσουν γι’ αυτά το επόμενο Σάββατο. ⁴³Όταν τελείωσε η σύναξη της συναγωγής, πολλοί Ιουδαίοι κι ευσεβείς προσήλυτοι στον ιουδαϊσμό ακολούθησαν τον Παύλο και τον Βαρνάβα, που τους μίλησαν και τους προέτρεψαν να μένουν σταθεροί στη χάρη του Πατέρα μας.

⁴⁴Το επόμενο Σάββατο μαζεύτηκε σχεδόν όλη η πόλη ν’ ακούσει τον λόγο του Κυρίου μας Ιησού. ⁴⁵Όταν οι Ιουδαίοι είδαν τα πλήθη, γέμισαν ζήλια κι αντιμιλούσαν στα λόγια του Παύλου, βρίζοντάς τον.

⁴⁶Ο Παύλος κι ο Βαρνάβας μίλησαν με θάρρος: «Σ’ εσάς έπρεπε πρώτα να ειπωθεί ο λόγος του Πατέρα μας. Επειδή όμως τον απορρίπτετε και κρίνετε τον εαυτό σας ανάξιο για την αιώνια ζωή, να, στρεφόμαστε στους εθνικούς.

⁴⁷Γιατί ο Πατέρας μας μάς έχει προστάξει: «Σε έκανα φως για τα έθνη, για να φέρεις τη σωτηρία ως τα πέρατα της γης»».

⁴⁸Ακούγοντάς το αυτό, οι εθνικοί χάρηκαν και δόξαζαν τον λόγο του Κυρίου μας Ιησού· κι όσοι ήταν ορισμένοι για την αιώνια ζωή πίστεψαν. ⁴⁹Κι ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού απλωνόταν σ’ ολόκληρη την περιοχή. ⁵⁰Όμως οι Ιουδαίοι ξεσήκωσαν τις ευσεβείς γυναίκες της υψηλής τάξης και τους πρώτους άντρες της πόλης, υποκίνησαν διωγμό ενάντια στον Παύλο και τον Βαρνάβα και τους έδιωξαν από την περιοχή τους. ⁵¹Τότε αυτοί τίναξαν τη σκόνη από τα πόδια τους εναντίον τους και πήγαν στο Ικόνιο. ⁵²Κι οι μαθητές ήταν γεμάτοι χαρά και με το Άγιο Πνεύμα.