Karên Şandiyan 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Di civîna Antakyayê de pêxember û mamoste hebûn: Barnabas, Şimûnê ku jê re Nîger digotin, Lukyûsê ji Kûrênê, Manaên (hevalê temenî yê Hêrodês Tetrark) û Şawil.

²Dema ku wan Xudanê me Îsa dipesinand û rojî digirtin, Ruhê Pîroz got: “Barnabas û Şawil ji bo min veqetînin, ji bo xebata ku min ew gazî wê kirine.”

³Paşê, piştî ku rojî girtin û dua kirin, destên xwe danîn ser wan û ew şandin.

Peyva Bavê me Digihîje Qibrisê

⁴Ji aliyê Ruhê Pîroz ve şandî, ew daketin Selûkyayê, paşê bi keştiyê çûn Qibrisê. ⁵Gava gihîştin Salamîsê, wan peyva Bavê me di kinîştên cihûyan de belav kir. Yûhenna wek alîkarê wan bi wan re bû. ⁶Piştî ku tevahiya giravê derbas kirin heta Pafosê, wan efsûnkarek cihû û pêxemberekî derewîn dît ku navê wî Bar-Îsa bû, ⁷ê ku bi walî Sergîyûs Pawlûs re bû, mirovekî jîr. Wî Barnabas û Şawil gazî kir, çimkî dixwest peyva Bavê me bibihîze. ⁸Elîmasê sêrbaz — ku wateya navê wî ev e — li ber wan sekinî, dixwest walî ji baweriyê vegerîne. ⁹Lê Şawilê ku jê re Pawlos jî digotin, bi Ruhê Pîroz tije bû, bi hûrî lê nerî, ¹⁰û got: “Ey kurê îblîs, dijminê hemû rastiyê, tije bi her xapandin û hîlebaziyê — tu dê qet rêyên rast ên Bavê me xwar nekî? ¹¹Niha binêre: destê Bavê me li ser te ye. Tu dê kor bibî, ji bo demekê tu nikaribî tavê bibînî.” Di cih de mij û tarî bi ser wî de ket; ew li dora xwe bi destan geriya, li yekî digeriya ku wî bi destî bikişîne.

¹²Walî gava dît ka çi qewimî, bawer kir, li hînkirina Xudanê me Îsa matmayî ma.

Çîroka Bavê me li Antakyayê Tê Belavkirin

¹³Pawlos û hevalên wî ji Pafosê bi keştiyê çûn Perga ya li Pamfîlyayê, lê Yûhenna ji wan veqetiya û vegeriya Orşelîmê. ¹⁴Ji Pergayê ew çûn Antakya ya li Pîsîdyayê. Roja Şemiyê ew ketin kinîştê û rûniştin. ¹⁵Piştî xwendina Şerîet û Pêxemberan, serokên kinîştê peyam şandin: “Birano, heke peyveke dilgermiyê ji bo gel bi we re hebe, bibêjin.”

¹⁶Pawlos rabû ser xwe, destê xwe hejand û got: “Ey merivên Îsraêl, û hûn ên ku ji Bavê me ditirsin, guhdarî bikin. ¹⁷Bavê me, Bavê vî gelê Îsraêl, bav û kalên me hilbijart, dema mayîna wan li welatê Misrê ew mezin kir, û bi milekî rakirî ew ji wir derxist. ¹⁸Û nêzîkî çil salan li çolê li wan sebir kir. ¹⁹Piştî ku heft milet li Kenanê têk birin, welatê wan wek mîras da wan. ²⁰Ev nêzîkî 450 salan dom kir. Paşê, heta Şemûêlê pêxember, dadger dan wan. ²¹Paşê wan padîşahek xwest, û Bavê me Şawilê kurê Qîş da wan, mirovekî ji eşîra Binyamîn, ji bo çil salan. ²²Piştî ku wî jê rakir, Dawid wek padîşahê wan rakir, şahidî da û got: ‘Min Dawidê kurê Yêşay dît, mirovek li gorî dilê min, ê ku dê her tiştê ku ez bixwazim bike.’ ²³Ji dûndana vî mirovî Bavê me rizgarkarek, Îsa, aniye Îsraêlê, çawa ku wî soz dabû. ²⁴Berî hatina wî, Yûhenna ji hemû gelê Îsraêl re imadek tobeyê belav kiribû. ²⁵Gava Yûhenna qada xwe diqedand, got: ‘Hûn difikirin ez kî me? Ez ew nîn im. Lê binêrin, yek piştî min tê — ez ne hêjayî vekirina sêlên li ser lingên wî me.’

²⁶“Birano, kurên malbata Îbrahîm, û hûn ên di nav we de ku ji Bavê me ditirsin: ev peyama rizgariyê ji me re hat şandin. ²⁷Gelê Orşelîmê û serokên wan ew nas nekirin û peyvên pêxemberan ên ku her Şemiyê dihatin xwendin fêm nekirin — bi mehkûmkirina wî, ew peyvên wan pêk anîn. ²⁸Her çend wan tu sedemek ji bo mirina wî nedît, ji Pîlatos xwestin ku ew were kuştin. ²⁹Piştî ku wan her tiştê li ser wî hatibû nivîsandin qedand, ew ji dar daxistin û di gorekê de danîn. ³⁰Lê Bavê me ew ji nav miriyan rakir, ³¹ji bo gelek rojan ew xuya bû li wan ên ku bi wî re ji Celîlê hilkişiyabûn Orşelîmê, ên ku niha şahidên wî yên li ber gel in. ³²Û em mizgîniyê didin we ku tiştê Bavê me soz dabû bav û kalên me,

³³wî ew ji bo me, zarokên wan, pêk aniye, bi rakirina Îsa, çawa ku di Zebûra 2emîn de jî hatiye nivîsandin: ‘Tu Kurê min î; îro min tu welidandiye.’

³⁴Û derbarê wê rastiyê ku wî ew ji nav miriyan rakir, da ku êdî qet rizî nebe, wî got: ‘Ezê bereketên pîroz û pêbawer ên ku ji Dawid re soz hatine dayîn bidim we.’ ³⁵Loma di zebûrek din de jî dibêje: ‘Tu dê nehêlî ku Yê Pîrozê te rizîbûnê bibîne.’ ³⁶Çimkî Dawid, piştî ku di nifşê xwe de xizmeta mebesta Bavê me kir, ket xewê, bi bav û kalên xwe re hat danîn û rizîbûnê dît, ³⁷lê yê ku Bavê me rakir rizîbûnê nedît. ³⁸Loma vê bizanibin, birano — bi vî mirovî re efûkirina gunehan ji we re tê belavkirin, ³⁹bi wî, her kesê ku bawer dike ji her tiştê ku Şerîeta Mûsa nikaribû we jê rizgar bike, tê rizgarkirin. ⁴⁰Loma hişyar bin, da ku tiştê di Pêxemberan de hatiye gotin bi serê we neyê: ⁴¹‘Binêrin, ey tinazkaran, matmayî bibin û helak bibin; çimkî ez di rojên we de xebatekê dikim, xebateke ku hûn dê qet jê bawer nekin, her çend kesek wê ji we re bibêje.’”

⁴²Gava Pawlos û Barnabas derketin, gel ji wan xwest ku Şemiya pêş li ser van tiştan dîsa biaxivin. ⁴³Gava civîna kinîştê qediya, gelek cihû û ên ku bi dîndarî bûbûn cihû, dan pey Pawlos û Barnabas, ên ku bi wan re axivîn û ji wan xwestin ku di kerema Bavê me de bidomînin.

⁴⁴Şemiya pêş hema bêje tevahiya bajêr civiya ku peyva Xudanê me Îsa bibihîze. ⁴⁵Gava cihûyan ew elalet dîtin, çavnebarî wan tije kir, û wan li dijî peyvên Pawlos derketin û çêr lê kirin.

⁴⁶Pawlos û Barnabas bi mêranî axivîn: “Diviyabû peyva Bavê me pêşî ji we re bihata gotin. Madem hûn wê red dikin û xwe ne hêjayî jiyana herheyî dibînin, binêrin — em berê xwe didin miletan.

⁴⁷Çimkî Bavê me fermana me kiriye: ‘Min tu kiriye ronahiyek ji miletan re, da ku tu rizgariyê bigihînî heta aliyên dawî yên dinyayê.’”

⁴⁸Gava miletan ev bihîst, ew şa bûn û peyva Xudanê me Îsa birûmet kirin; hemû ên ku ji bo jiyana herheyî hatibûn tayînkirin, bawer kirin. ⁴⁹Û peyva Xudanê me Îsa li tevahiya wî herêmê belav bû. ⁵⁰Lê cihûyan jinên dîndar û navdar û merivên sereke yên bajêr tehrîk kirin, li dijî Pawlos û Barnabas çewsandin rakirin û ew ji herêma xwe derxistin. ⁵¹Loma wan toza lingên xwe li dijî wan hejand û çûn Konyayê. ⁵²Û şagird bi şahî û bi Ruhê Pîroz tije bûn.