رسولن جا ڪم 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹انطاکيہ جي ڪليسيا ۾ نبي ۽ استاد هئا: برنباس، شمعون جنهن کي نائيجر سڏيندا هئا، ڪرينيءَ جو لوڪيس، مناين (جيڪو چوٿين حصي جي حاڪم هيروديس جو عمر ڀر جو ساٿي هو)، ۽ ساؤل.

²جڏهن اهي اسان جي خداوند يسوع جي عبادت ڪري رهيا هئا ۽ روزو رکي رهيا هئا، تڏهن پاڪ روح چيو تہ ”منهنجي لاءِ برنباس ۽ ساؤل کي انهيءَ ڪم لاءِ الڳ ڪريو جنهن لاءِ مون کين سڏيو آهي.“

³پوءِ روزو رکي ۽ دعا گھري، مٿن هٿ رکي کين روانو ڪيائون.

پيءُ جو ڪلام قبرص ۾ پهتو

⁴پاڪ روح جا موڪليل اهي سلوکيہ ڏانهن ويا، پوءِ اتان ٻيڙيءَ ۾ قبرص ڏانهن روانا ٿيا. ⁵سلاميس پهچي، يهودين جي عبادتخانن ۾ اسان جي پيءُ جي ڪلام جو اعلان ڪيائون. يوحنا سندن مددگار هو. ⁶سڄو ٻيٽ لنگھي پافس پهتا، جتي کين بار-يسوع نالي هڪ يهودي جادوگر ۽ ڪوڙو نبي مليو، ⁷جيڪو حاڪم سرگيس پولس سان گڏ هو، جيڪو هڪ سمجھدار ماڻهو هو. هن برنباس ۽ ساؤل کي گھرائي، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌڻ چاهيائين. ⁸پر ايليماس جادوگر (سندس نالي جو مطلب اهو آهي) هنن جي مخالفت ڪئي ۽ حاڪم کي ايمان کان ڦيرائڻ جي ڪوشش ڪيائين. ⁹پر ساؤل، جنهن کي پولس بہ سڏيو ويندو هو، پاڪ روح سان ڀرجي، هن ڏانهن غور سان نهاريائين، ¹⁰چيائينس تہ ”اي ابليس جا پٽ، سڀني سچائيءَ جا دشمن، هر قسم جي ٺڳيءَ ۽ فريب سان ڀريل، ڇا تون اسان جي پيءُ جي سڌين واٽن کي ٽيڙيون ڪرڻ کان ڪڏهن بہ باز نہ ايندين؟ ¹¹هاڻي ڏس، اسان جي پيءُ جو هٿ تو تي آهي. تون ڪجھہ وقت لاءِ انڌو ٿي ويندين ۽ سج کي نہ ڏسي سگھندين.“ فوري طور تي ڌنڌ ۽ اونداهي مٿس ڇانئجي وئي؛ هو هيڏانهن هوڏانهن ٽٽولڻ لڳو تہ ڪو کيس هٿ کان وٺي هلائيندڙ ملي.

¹²اهو سڀ ڏسي حاڪم اسان جي خداوند يسوع جي تعليم تي حيران ٿيندي ايمان آندو.

انطاکيہ ۾ پيءُ جي ڪهاڻيءَ جو اعلان

¹³پولس ۽ سندس ساٿي پافس کان ٻيڙيءَ ۾ پمفيليہ جي پرگا ڏانهن روانا ٿيا، پر يوحنا کين ڇڏي يروشلم موٽي ويو. ¹⁴پرگا کان اهي اڳتي پسيديہ جي انطاکيہ ۾ آيا. سبت جي ڏينهن عبادتخاني ۾ داخل ٿي ويهي رهيا. ¹⁵شريعت ۽ نبين جا ڪتاب پڙهجڻ کان پوءِ، عبادتخاني جي اڳواڻن کين چوائي موڪليو تہ ”اي ڀائرو، جيڪڏهن ماڻهن لاءِ اوهان وٽ همٿ ڏيارڻ جو ڪو ڪلام آهي تہ ڳالهايو.“

¹⁶پولس اُٿي، هٿ سان اشارو ڪري چيو تہ ”اي اسرائيل جا مردو، ۽ اي اسان جي پيءُ کان ڊڄندڙو، ٻڌو. ¹⁷اسان جي پيءُ، هن قوم اسرائيل جي پيءُ، اسان جي ابن ڏاڏن کي چونڊيو، مصر جي ملڪ ۾ سندن رهائش دوران کين وڏو ڪيو، ۽ مٿي کنيل ٻانهن سان کين اتان ڪڍي آيو. ¹⁸اٽڪل چاليھ ورهيہ ريگستان ۾ کين برداشت ڪيائين. ¹⁹ڪنعان ۾ ست قومون ناس ڪري، سندن زمين کين ورثي ۾ ڏنائين. ²⁰اهو سڀ اٽڪل چار سؤ پنجاھہ ورهين ۾ ٿيو. پوءِ نبي سموئيل تائين کين منصف ڏنائين. ²¹تڏهن هنن بادشاهہ گھريو، تہ اسان جي پيءُ کين بنيمين جي قبيلي جو ماڻهو، قيس جو پٽ ساؤل چاليھ ورهين لاءِ ڏنو. ²²کيس هٽائي، دائود کي سندن بادشاهہ ڪري اُڀاريائين، ۽ شاهدي ڏيندي چيائين تہ ’مون يسيءَ جو پٽ دائود لڌو آهي، جيڪو منهنجي دل جھڙو ماڻهو آهي، ۽ جيڪو مان چاهيان ٿو اهو سڀ ڪندو.‘ ²³جيئن هن واعدو ڪيو هو تيئن هن ماڻهوءَ جي نسل مان اسان جي پيءُ اسرائيل ڏانهن هڪ نجات ڏيندڙ، يسوع، آندو آهي. ²⁴سندس اچڻ کان اڳ، يوحنا اسرائيل جي سڀني ماڻهن ڏانهن توبہ جي بپتسما جو اعلان ڪيو هو. ²⁵جڏهن يوحنا پنهنجو سفر پورو ڪري رهيو هو، تڏهن چيائين تہ ’اوهان مون کي ڇا ٿا سمجھو؟ آءٌ اهو ناهيان. پر ڏسو، منهنجي پٺيان هڪڙو اچي رهيو آهي، جنهن جي پيرن جون جتيون کولڻ جي بہ آءٌ لائق ناهيان.‘

²⁶”اي ڀائرو، اي ابراهيم جي گھراڻي جا پٽو، ۽ اوهان مان جيڪي اسان جي پيءُ کان ڊڄن ٿا، هي نجات جو پيغام اسان ڏانهن موڪليو ويو آهي. ²⁷يروشلم جي رهاڪن ۽ سندن اڳواڻن نہ کيس سڃاتو ۽ نہ هر سبت تي پڙهيل نبين جا ڪلام سمجھيا؛ کيس مجرم ٺهرائي هنن اهي ئي ڪلام پورا ڪيا. ²⁸جيتوڻيڪ کين سندس موت جو ڪو سبب نہ مليو، تڏهن بہ پيلاطس کان گھريائون تہ کيس قتل ڪرايو. ²⁹جڏهن هنن اهو سڀ پورو ڪيو جيڪو سندس باري ۾ لکيل هو، تڏهن کيس ڪاٺيءَ تان لاهي قبر ۾ رکيائون. ³⁰پر اسان جي پيءُ کيس مئلن مان جياريو، ³¹ڪيترا ڏينهن هو انهن کي ظاهر ٿيندو رهيو جيڪي ساڻس گڏ گليل کان يروشلم تائين آيا هئا، جيڪي هاڻي ماڻهن اڳيان سندس شاهد آهن. ³²جيڪو واعدو اسان جي پيءُ اسان جي ابن ڏاڏن سان ڪيو هو، تنهن جي خوشخبري اسان اوهان کي ٿا ٻڌايون.

³³اهو واعدو هن اسان لاءِ، يعني سندن اولاد لاءِ، يسوع کي جياري پورو ڪيو آهي، جيئن زبور ٢ ۾ بہ لکيل آهي تہ ’تون منهنجو فرزند آهين؛ اڄ مون تو کي ڄڻيو آهي.‘

³⁴رهيو اهو تہ هن کيس مئلن مان اهڙيءَ طرح جياريو جو ٻيهر ڪڏهن بہ سڙي نہ، تنهن بابت هن چيو تہ ’مان تو کي اهي پاڪ ۽ پڪيون نعمتون ڏيندس جيڪي دائود سان واعدي ۾ ڏنيون ويون.‘ ³⁵تنهنڪري هو ٻئي زبور ۾ بہ چوي ٿو تہ ’تون پنهنجي پاڪ هستيءَ کي سڙڻ ڏسڻ نہ ڏيندين.‘ ³⁶ڇاڪاڻ تہ دائود پنهنجي دور ۾ اسان جي پيءُ جي مرضيءَ جي خدمت ڪري، ننڊ ۾ پئجي ويو، پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ رکيو ويو ۽ سڙي ويو، ³⁷پر جنهن کي اسان جي پيءُ اُٿاريو، تنهن سڙڻ نہ ڏٺو. ³⁸تنهنڪري اي ڀائرو، هيءَ ڳالهہ ڄاڻو تہ هن ماڻهوءَ جي وسيلي اوهان کي گناهن جي معافيءَ جو اعلان ڪيو وڃي ٿو، ³⁹سندس وسيلي هر ايمان آڻيندڙ انهن سڀني ڳالهين کان آزاد ڪيو وڃي ٿو، جن کان موسيٰ جي شريعت اوهان کي آزاد نہ ڪري سگھي. ⁴⁰تنهنڪري خبردار رهو تہ نبين ۾ جيڪو چيل آهي سو اوهان تي نہ ٿئي. ⁴¹’ڏسو، اي ٺٺولي ڪندڙو، حيران ٿيو ۽ هلاڪ ٿيو؛ ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان جي ڏينهن ۾ هڪ ڪم ڪري رهيو آهيان، اهڙو ڪم جنهن تي اوهان ڪڏهن بہ يقين نہ ڪندا، جيتوڻيڪ ڪو اوهان کي ٻڌائي ڏئي.‘“

⁴²جڏهن پولس ۽ برنباس نڪري رهيا هئا، تڏهن ماڻهن کين منٿ ڪئي تہ ايندڙ سبت تي بہ انهن ڳالهين بابت ڳالهايو. ⁴³جڏهن عبادتخاني جي گڏجاڻي ختم ٿي، تڏهن ڪيترائي يهودي ۽ يهوديت قبول ڪندڙ ديندار ماڻهو پولس ۽ برنباس جي پٺيان هلڻ لڳا. پولس ۽ برنباس ساڻن ڳالهائيندي کين زور ڏنو تہ اسان جي پيءُ جي فضل ۾ قائم رهن.

⁴⁴ايندڙ سبت تي لڳ ڀڳ سڄو شهر اسان جي خداوند يسوع جو ڪلام ٻڌڻ لاءِ گڏ ٿيو. ⁴⁵جڏهن يهودين ميڙ ڏٺو، تڏهن حسد سان ڀرجي ويا ۽ پولس جي ڳالهين جي مخالفت ڪندي کيس گاريون ڏنائون.

⁴⁶پولس ۽ برنباس دليريءَ سان چيو تہ ”اسان جي پيءُ جو ڪلام پهرين اوهان کي ٻڌائڻ ضروري هو. جڏهن اوهان ان کي رد ڪريو ٿا ۽ پاڻ کي دائمي زندگيءَ جي لائق نہ ٿا ٺهرايو، تڏهن ڏسو، اسان غير قومن ڏانهن ٿا موٽون.“

⁴⁷ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ اسان کي حڪم ڏنو آهي تہ ”مون تو کي قومن لاءِ نور ٺاهيو آهي، تہ تون زمين جي ڇيڙن تائين نجات پهچائين.“

⁴⁸اهو ٻڌي غير قومون خوش ٿيون ۽ اسان جي خداوند يسوع جي ڪلام جي واکاڻ ڪيائون؛ جيترن کي دائمي زندگيءَ لاءِ مقرر ڪيو ويو هو، تيترن ايمان آندو. ⁴⁹اسان جي خداوند يسوع جو ڪلام سڄي علائقي ۾ ڦهلجي ويو. ⁵⁰پر يهودين ديندار، معزز عورتن ۽ شهر جي اڳواڻ ماڻهن کي اُڀاريو، پولس ۽ برنباس خلاف ايذاءُ ڀڙڪايائون ۽ کين پنهنجي علائقي مان ڪڍي ڇڏيائون. ⁵¹تنهنڪري هنن پنهنجن پيرن جي مٽي سندن خلاف ڇنڊي، ايقونيم ڏانهن هليا ويا. ⁵²شاگرد خوشيءَ ۽ پاڪ روح سان ڀرجي ويا.