’n Kind wat in die riete weggesteek is
'n Levitiese moeder steek haar seun drie maande lank weg en sit hom dan in 'n geteerde mandjie tussen die riete van die Nyl, en Farao se dogter betaal sy eie moeder om hom te soog. As volwassene maak Moses 'n Egiptenaar dood en vlug na Midian. Israel kreun, en ons Vader hoor en onthou sy verbond.
2 1’n Man uit die huis van Levi het gegaan en met ’n dogter van Levi getrou. 2Die vrou het swanger geword en ’n seun gebaar. Toe sy sien dat hy gesond is, het sy hom drie maande lank weggesteek. 3Toe sy hom nie langer kon wegsteek nie, het sy ’n mandjie van papirus gekry, dit met pik en teer bestryk, die kind daarin gesit en dit tussen die riete op die wal van die Nyl neergesit. 4Sy suster het op ’n afstand gaan staan om te sien wat met hom sou gebeur. 5Die farao se dogter het na die Nyl toe afgegaan om te bad, terwyl haar diensmeisies langs die Nyl geloop het. Sy het die mandjie tussen die riete gesien en haar diensmeisie gestuur om dit te gaan haal. 6Sy het dit oopgemaak en die kind gesien—’n seuntjie wat huil. Haar hart het na hom uitgegaan, en sy het gesê: “Dit is een van die Hebreeuse kinders.”
7Sy suster het vir die farao se dogter gevra: “Moet ek ’n Hebreeuse vrou gaan roep om die kind vir u te soog?”
8“Ja, gaan,” het die farao se dogter geantwoord. Toe gaan die meisie en roep die kind se moeder.
9Die farao se dogter het vir haar gesê: “Neem hierdie kind en soog hom vir my; ek sal jou loon betaal.” Die vrou het die kind geneem en hom gesoog.
10Die seun het grootgeword, en sy het hom na die farao se dogter toe gebring, wat hom aangeneem het en hom Moses genoem het: “Omdat ek hom uit die water getrek het.” a a v10 Die naam Moses weerklink die woord vir “om uit te trek” — hy is genoem na die oomblik toe hy uit die water gelig is.
Moses onder sy eie mense
11In daardie dae het Moses grootgeword. Hy het uitgegaan na sy mense toe en hulle laste gesien, en hy het ’n Egiptenaar gesien wat ’n Hebreër slaan, een van sy volksgenote. 12Hy het rondgekyk, en toe hy niemand sien nie, het hy die Egiptenaar doodgeslaan en hom in die sand weggesteek.
13Die volgende dag het hy uitgegaan en twee Hebreërs gesien wat met mekaar baklei, en hy het vir die een wat verkeerd was gevra: “Waarom slaan jy jou maat?”
14Hy het gesê: “Wie het jou aangestel as heerser en regter oor ons? Is jy van plan om my dood te maak soos jy die Egiptenaar doodgemaak het?” Moses was bang en het gedink: “Die saak is sekerlik bekend.”
15Die farao het dit gehoor en probeer om Moses dood te maak, maar Moses het van die farao af weggevlug. Hy het in die land Midian gaan woon en by ’n put gaan sit.
16Die priester van Midian het sewe dogters gehad. Hulle het gekom om water te skep en die drinkbakke te vul om hulle vader se kleinvee te laat drink. 17Toe die skaapwagters kom en hulle wegjaag, het Moses opgestaan, hulle gered en hulle kleinvee laat drink. 18Toe hulle by hulle vader Reüel terugkom, het hy gevra: “Waarom het julle vandag so vroeg teruggekom?”
19Hulle het gesê: “’n Egiptenaar het ons van die skaapwagters gered, en hy het selfs vir ons water geskep en die kleinvee laat drink.”
20“Waar is hy?” het hy vir sy dogters gevra. “Waarom het julle die man daar laat bly? Roep hom om te kom eet.”
21Moses het ingewillig om by die man te bly, en die man het sy dogter Sippora vir Moses as vrou gegee. 22Sy het ’n seun gebaar, en Moses het hom Gersom genoem en gesê: “Ek was ’n vreemdeling in ’n vreemde land.” b b v22 Die naam Gersom klink soos die Hebreeus vir “’n vreemdeling daar” — Moses het sy seun genoem na sy eie lewe as ’n vreemdeling ver van die huis af.
23Lank daarna het die koning van Egipte gesterf. Die Israeliete het gekerm onder die slawerny en uitgeroep, en hulle hulpgeroep het uit die slawerny tot by ons Vader opgestyg. 24Ons Vader het hulle gekerm gehoor, en hy het sy verbond met Abraham, met Isak en met Jakob onthou. 25Ons Vader het die Israeliete gesien, en hy het verstaan.