خروج 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹لاوي جي گهراڻي جو هڪ ماڻهو وڃي لاوي جي هڪ ڌيءَ سان پرڻيو. ²اها عورت پيٽ سان ٿي ۽ پٽ ڄڻيائين؛ جڏهن ڏٺائين تہ ٻار تندرست آهي، تڏهن کيس ٽي مهينا لڪائي رکيائين. ³جڏهن کيس وڌيڪ لڪائي نہ سگهي، تڏهن بردي جي هڪ ٽوڪري کڻي، ان تي تارڪول ۽ رال جو ليپ ڏنائين، ٻار کي ان ۾ رکي، نيل جي ڪناري تي ڪانن ۾ رکي ڇڏيائين. ⁴سندس ڀيڻ پري بيٺي رهي تہ ڏسي ان سان ڇا ٿيندو. ⁵فرعون جي ڌيءَ نيل ۾ نهائڻ لاءِ هيٺ لٿي، ۽ سندس ٻانهيون نيل جي ڪناري تي گھمي رهيون هيون. ڪانن ۾ ٽوڪري ڏسي پنهنجي ٻانهيءَ کي اها کڻي اچڻ لاءِ موڪليائين. ⁶ٽوڪري کولي ٻار کي ڏٺائين—هڪ ننڍڙو ڇوڪرو، جيڪو روئي رهيو هو. کيس رحم آيو، ۽ چيائين تہ ”هي عبراني ٻارن مان هڪ آهي.“

⁷سندس ڀيڻ فرعون جي ڌيءَ کان پڇيو تہ ”ڇا آءٌ وڃي ڪنهن عبراني عورت کي سڏي اچان تہ جيئن اها تو لاءِ ٻار کي کير پياري؟“

⁸فرعون جي ڌيءَ وراڻيو تہ ”ها، وڃ.“ تڏهن ڇوڪري وڃي ٻار جي ماءُ کي سڏي آئي.

⁹فرعون جي ڌيءَ چيائينس تہ ”هن ٻار کي کڻي وڃ ۽ منهنجي لاءِ کيس کير پيار؛ آءٌ توکي اجورو ڏيندس.“ پوءِ عورت ٻار کي کڻي کير پياريو.

¹⁰ڇوڪرو وڏو ٿيو تہ ماءُ کيس فرعون جي ڌيءَ وٽ وٺي آئي، جنهن کيس پٽ ڪري ورتو ۽ سندس نالو موسيٰ رکيائين، چيائين تہ ”ڇاڪاڻ تہ مون کيس پاڻيءَ مان ڪڍيو آهي.“ ^a a v10 موسيٰ نالو ”ڪڍڻ“ واري لفظ جي گونج آهي — ان گھڙيءَ جي ياد ۾ نالو رکيو ويو جڏهن کيس پاڻيءَ مان ڪڍيو ويو.

موسيٰ پنهنجي قوم ۾

¹¹انهن ڏينهن ۾ موسيٰ وڏو ٿي، پنهنجي قوم وٽ ٻاهر نڪتو ۽ سندن ڏکيا ڪم ڏٺائين، ۽ ڏٺائين تہ هڪ مصري هڪ عبراني کي، جيڪو سندس مائٽن مان هو، ڌڪ هڻي رهيو هو. ¹²چوڌاري نظر ڦيرائي، ڪنهن کي نہ ڏسي، مصري کي ماري ڇڏيائين ۽ واريءَ ۾ لڪائي ڇڏيائينس.

¹³ٻئي ڏينهن ٻاهر نڪري ٻن عبرانين کي وڙهندي ڏٺائين، ۽ ظلم ڪندڙ کان پڇيائين تہ ”تون پنهنجي ساٿيءَ کي ڇو ٿو هڻين؟“

¹⁴هن چيو تہ ”اسان تي تو کي حاڪم ۽ منصف ڪنهن بڻايو؟ ڇا تون مون کي بہ ماري وجهڻ ٿو چاهين، جيئن تو مصري کي ماري وڌو؟“ موسيٰ ڊڄي ويو ۽ سوچيائين تہ ”بيشڪ اها ڳالهه ظاهر ٿي وئي آهي.“

¹⁵فرعون اها ڳالهه ٻڌي موسيٰ کي مارڻ جي ڪوشش ڪئي؛ موسيٰ فرعون وٽان ڀڄي ويو، مديان جي ملڪ ۾ وڃي رهيو ۽ هڪ کوھ وٽ ويھي رهيو.

¹⁶مديان جي ڪاهن جون ست ڌيئرون هيون؛ اهي پاڻي ڀرڻ ۽ حوض ڀرڻ آيون تہ جيئن پنهنجي پيءُ جي رڍ کي پاڻي پيارين. ¹⁷جڏهن ريڍار آيا ۽ کين ڀڄائي ڪڍيائون، تڏهن موسيٰ اُٿي، کين بچائي، سندن رڍ کي پاڻي پياريائين. ¹⁸جڏهن اهي پنهنجي پيءُ رعوئيل وٽ موٽي آيون، تڏهن هن پڇيو تہ ”اڄ اوهين ايتري جلدي ڇو موٽي آيون؟“

¹⁹چيائون تہ ”هڪ مصري اسان کي ريڍارن کان بچائي ورتو، بلڪ اسان لاءِ پاڻي بہ ڪڍي ڏنائين ۽ رڍ کي بہ پياريائين.“

²⁰هن پنهنجين ڌيئرن کان پڇيو تہ ”اهو ڪٿي آهي؟ اوهان ان ماڻهوءَ کي ڇو ڇڏي آيون؟ کيس سڏيو تہ ماني کائي.“

²¹موسيٰ ان ماڻهوءَ سان گڏ رهڻ تي راضي ٿيو، جنهن پنهنجي ڌيءَ صفورا موسيٰ کي پرڻائي ڏني. ²²هن پٽ ڄڻيو؛ موسيٰ سندس نالو گرشوم رکيو ۽ چيائين تہ ”آءٌ پرائي ملڪ ۾ پرديسي رهيو آهيان.“ ^b b v22 گرشوم نالو عبراني ٻوليءَ جي ”اتي پرديسي“ واري لفظ سان ملندو آهي — موسيٰ پنهنجي پٽ جو نالو پنهنجي گھر کان پري پرديسي زندگيءَ جي ڪري رکيو.

²³گھڻي وقت کانپوءِ مصر جو بادشاهه مري ويو. اسرائيل جا پٽ غلاميءَ ڪري ڪراهيائون ۽ رڙيون ڪيائون، ۽ غلاميءَ مان سندن رڙ اسان جي پيءُ تائين پهتي. ²⁴اسان جي پيءُ سندن ڪراهڻ ٻڌو، ۽ ابراھيم سان، اسحاق سان ۽ يعقوب سان ڪيل پنهنجو عهد ياد ڪيائين. ²⁵اسان جي پيءُ اسرائيلين ڏانهن نظر ڪئي ۽ سمجهي ورتائين.