ريگستان ۾ موسيٰ
پري ويران ۾ ڌڻ چاريندي، موسيٰ هڪ ٻوٽي ڏانهن مڙي ٿو جيڪو ٻري ٿو پر سڙي ختم نٿو ٿئي. اسان جو پيءُ چوي ٿو ته هن ڏک ڏٺو آهي، رڙ ٻڌي آهي، ۽ ڇڏائڻ لاءِ هيٺ لٿو آهي — ۽ موسيٰ کي موڪلي رهيو آهي. نالو پڇڻ تي، هو جواب ڏئي ٿو: مان آهيان جيڪو مان آهيان.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 4–10, 12, 14–22
3 1موسيٰ پنهنجي سُسر يترو جي رڍ چاري رهيو هو، جيڪو مديان جو ڪاهن هو. هو رڍ کي ريگستان جي ٻي ڇيڙي تائين وٺي ويو ۽ حورب، اسان جي پيءُ جي جبل وٽ پهتو. 2اتي اسان جي پيءُ جو ملائڪ هڪ جھاڙيءَ جي اندران ڀڙڪندڙ باھ ۾ کيس ظاهر ٿيو. موسيٰ ڏٺو تہ جھاڙي ٻرندي پئي رهي، پر ڀسم نہ پئي ٿي. 3موسيٰ چيو تہ ”آءٌ هن ڏانهن وڃي هي عجيب نظارو ڏسان تہ جھاڙي ڇو نٿي سڙي.“
4جڏهن اسان جي پيءُ ڏٺو تہ هو ڏسڻ لاءِ ڦري آيو آهي، تڏهن جھاڙيءَ مان کيس سڏيائينس تہ ”موسيٰ، موسيٰ!“ موسيٰ وراڻيو تہ ”آءٌ هتي آهيان.“
5چيائينس تہ ”ويجھو نہ اچ. پنهنجا جوتا پيرن مان لاھ، ڇاڪاڻ تہ جنهن زمين تي تون بيٺو آهين سا پاڪ آهي.“ 6چيائينس تہ ”آءٌ تنهنجو پيءُ آهيان، ابراهيم، اسحاق ۽ يعقوب جو خدا.“ موسيٰ پنهنجو منهن ڍڪي ڇڏيو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ ڏانهن ڏسڻ کان ڊڄندو هو.
7پوءِ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”مون مصر ۾ پنهنجي قوم جا ڏک ضرور ڏٺا آهن، سندن ڪم ڪرائيندڙ نگرانن هيٺان سندن دانهن ٻڌي آهي، ڇاڪاڻ تہ آءٌ سندن مصيبتن کي ڄاڻان ٿو. 8تنهنڪري آءٌ لهي آيو آهيان تہ کين مصر جي هٿان ڇڏايان ۽ انهيءَ ملڪ مان ڪڍي هڪ سٺي ۽ ويڪري ملڪ ۾، جتي کير ۽ ماکي وهندي آهي، يعني ڪنعانين، حتين، اموريئن، فرزين، حويين ۽ يبوسين جي علائقي ۾ آڻيان. 9هاڻي بني اسرائيل جي دانهن مون وٽ پهتي آهي، ۽ جيڪو ظلم مصري کين ڪن ٿا سو بہ مون ڏٺو آهي. 10تنهنڪري هاڻي هل، آءٌ تو کي فرعون ڏانهن موڪليان ٿو تہ منهنجي قوم، اسرائيل جي ٻارن کي، مصر مان ڪڍي اچين.“
11موسيٰ اسان جي پيءُ کي چيو تہ ”آءٌ ڪير آهيان جو فرعون وٽ وڃان ۽ بني اسرائيل کي مصر مان ڪڍي اچان؟“
12فرمايائين تہ ”آءٌ ضرور تو سان گڏ هوندس. تو لاءِ نشاني هيءَ ٿيندي تہ مون تو کي موڪليو آهي: جڏهن تون قوم کي مصر مان ڪڍي ايندين، تڏهن هن جبل تي پنهنجي پيءُ جي عبادت ڪندين.“
13پوءِ موسيٰ اسان جي پيءُ کي چيو تہ ”جيڪڏهن آءٌ بني اسرائيل وٽ وڃي کين چوان تہ ’اوهان جي ابن ڏاڏن جي خدا مون کي اوهان ڏانهن موڪليو آهي‘، ۽ اهي مون کان پڇن تہ ’سندس نالو ڇا آهي؟‘ — تہ آءٌ کين ڇا چوان؟“
14اسان جي پيءُ موسيٰ کي چيو تہ ”آءٌ جيڪو آهيان سو آهيان.“ وري فرمايائين تہ ”بني اسرائيل کي چئو تہ ’جيڪو آءٌ آهيان، تنهن مون کي اوهان ڏانهن موڪليو آهي‘.“ a a v14 جڏهن يسوع چيو تہ ”ابراهيم کان اڳ آءٌ آهيان“ (يوحنا 8:58)، تڏهن هن اهو ئي نالو ڳالهايو جيڪو اسان جي پيءُ هتي موسيٰ کي ڏنو هو. 15اسان جي پيءُ موسيٰ کي اهو بہ فرمايو تہ ”بني اسرائيل کي ٻڌاءِ تہ ’اوهان جي پيءُ، يعني ابراهيم، اسحاق ۽ يعقوب جي خدا، مون کي اوهان ڏانهن موڪليو آهي‘. هي منهنجو نالو سدائين لاءِ آهي، ۽ هر نسل ۾ مون کي ائين ئي ياد ڪيو ويندو. 16وڃ، اسرائيل جي بزرگن کي گڏ ڪر ۽ کين ٻڌاءِ تہ اوهان جو پيءُ، يعني ابراهيم، اسحاق ۽ يعقوب جو خدا، مون تي ظاهر ٿي فرمايائين تہ مون اوهان جي خبرچار ضرور ورتي آهي، ۽ مصر ۾ اوهان سان جيڪي ڪجھ ٿئي ٿو سو ڏٺو آهي، 17مون واعدو ڪيو آهي تہ اوهان کي مصر جي مصيبت مان ڪڍي ڪنعانين، حتين، اموريئن، فرزين، حويين ۽ يبوسين جي ملڪ ۾ آڻيندس، اهڙي ملڪ ۾ جتي کير ۽ ماکي وهندي آهي. 18اهي تنهنجي ڳالهه ٻڌندا. پوءِ تون ۽ اسرائيل جا بزرگ مصر جي بادشاھ وٽ وڃي کيس چئو تہ ’عبرانين جي پيءُ اسان سان ملاقات ڪئي آهي. هاڻي مهرباني ڪري اسان کي ريگستان ۾ ٽن ڏينهن جي سفر تي وڃڻ ڏي، تہ اسان پنهنجي پيءُ لاءِ قرباني ڏيون‘. 19پر آءٌ ڄاڻان ٿو تہ مصر جو بادشاھ اوهان کي وڃڻ نہ ڏيندو، سواءِ زورآور هٿ جي. 20آءٌ پنهنجو هٿ وڌائي مصر کي انهن سڀني عجائبن سان ماريندس جيڪي آءٌ اتي ڪندس. پوءِ هو اوهان کي موڪلي ڇڏيندو. 21آءٌ مصرين کي هن قوم تي مهربان ڪندس، تنهنڪري جڏهن اوهين نڪرندا تڏهن خالي هٿ نہ ويندا. 22هر عورت کي گھرجي تہ پنهنجي پاڙيسري ۽ پنهنجي گھر ۾ رهندڙ عورت کان چانديءَ ۽ سون جون شيون ۽ ڪپڙا گھري، ۽ انهن سان اوهان جي پٽن ۽ ڌيئرن کي پهرايو. ائين اوهين مصرين کي لُٽي ڇڏيندا.“ b b v22 اسرائيل جو دولت سان مصر مان نڪرڻ ابراهيم سان ڪيل پيءُ جي واعدي کي پورو ڪري ٿو (پيدائش 15:14).
