چاپ شوی
کتاب

موسىٰ په بيابان کښې

موسیٰ چې په لرې دښته کې شپانه دی، یوې بوټې ته ورګرځي چې اور پکې بلېږي خو نه سوځي. زموږ پلار وايي چې هغه رنځ لیدلی، فریاد اورېدلی، او د ژغورنې لپاره ښکته راغلی — او موسیٰ لېږي. کله چې د نوم پوښتنه ترې کېږي، ځواب ورکوي: زه هغه یم چې یم.

څپرکی 3.

موسىٰ د خپل سخر يترو، چې د مِديان مشر پادرے وو، رمه څرولې. هغۀ رمه د بيابان بلې غاړې ته بوتله او د زمونږ پلار غرۀ حورب ته راغلو. هلته د زمونږ پلار فرښتې هغۀ ته د يوې بوټى نه د راختلى اور په لمبه کښې ځان ښکاره کړو. موسىٰ وکتل چې بوټے لمبې وهى خو سوزېدو نه. موسىٰ ووئيل، ”زۀ به هلته ورشم او دا حيران‌وُنکے منظر به وګورم چې بوټے ولې نۀ سوزى.“

کله چې زمونږ پلار وليدل چې هغه کتلو ته راواوښتو، نو له بوټى نه يې هغۀ ته اواز وکړو، ”موسىٰ، موسىٰ!“ موسىٰ ووئيل، ”زۀ دلته يم.“

هغۀ وفرمائيل، ”نژدې مۀ راځه. خپلې څپلۍ له پښو نه وباسه، ځکه چې کومه زمکه چې تۀ پرې ولاړ يې هغه پاکه ده.“ هغۀ وفرمائيل، ”زۀ ستا پلار يم، د اِبراهيم خُدائ پاک، د اسحاق خُدائ پاک او د يعقوب خُدائ پاک.“ موسىٰ خپل مخ پټ کړو، ځکه چې هغه د زمونږ پلار ته د کتلو نه يرېدو.

بيا زمونږ پلار وفرمائيل، ”ما په مِصر کښې د خپلو خلقو تکليف په رښتيا سره وليدو، د غُلامۍ د نګرانانو لاندې يې چغې مې واورېدلې، ځکه چې زۀ د هغوئ د سختو حالاتو نه خبر يم. نو زۀ راکوز شوے يم چې هغوئ د مِصر د لاس نه خلاص کړم او د دغه مُلک نه يې يوۀ ښۀ او پراخۀ مُلک ته واړوم، داسې مُلک ته چې شيدې او شات پکښې بهيږى، د کنعانيانو، حِتيانو، اموريانو، فرِزيانو، حِويانو او يبوسيانو ځائ ته. اوس د اِسرائيلو د خلقو چغه ما ته راورسېده او ما هغه ظلم هم وليدو چې مِصريان پرې کوى. نو اوس لاړ شه، زۀ تا فرعون ته لېږم چې زما خلق، د اِسرائيلو زامن، د مِصر نه بهر بوځې.“

موسىٰ زمونږ پلار ته ووئيل، ”زۀ څوک يم چې فرعون ته لاړ شم او د اِسرائيلو اولاد د مِصر نه بهر کړم؟“

هغۀ وفرمائيل، ”زۀ به خامخا ستا سره يم. دا به ستا دپاره نښه وى چې ما تۀ لېږلے يې: کله چې تۀ دا خلق د مِصر نه بهر کړې، نو تاسو به په دغه غرۀ باندې د خپل پلار عبادت کوئ.“

بيا موسىٰ زمونږ پلار ته ووئيل، ”کۀ زۀ د اِسرائيلو خلقو ته لاړ شم او ورته ووايم، ’ستاسو د پلرونو خُدائ پاک زۀ تاسو ته رالېږلے يم،‘ او هغوئ راته ووائى، ’د هغۀ نوم څۀ دے؟‘ نو زۀ به هغوئ ته څۀ ووايم؟“

زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل، ”زۀ هغه يم چې زۀ يم.“ بيا يې وفرمائيل، ”د اِسرائيلو اولاد ته ووايه: ’هغه چې نوم يې زۀ يم‘ ما تاسو ته رالېږلے يم.“ a a v14 کله چې عيسىٰ وفرمائيل ”د اِبراهيم د پېدا کېدو نه مخکښې، زۀ يم“ (يوحنا ۸:۵۸)، نو هغۀ هم هغه نوم وئيلو چې زمونږ پلار دلته موسىٰ ته ورکړے وو. زمونږ پلار موسىٰ ته دا هم وفرمائيل، ”د اِسرائيلو اولاد ته ووايه: ’ستاسو پلار، د اِبراهيم، اسحاق او يعقوب خُدائ پاک، ما تاسو ته رالېږلے دے.‘ دا زما نوم د تل دپاره دے او په هر نسل کښې زۀ په همدې ياديږم. لاړ شه، د اِسرائيلو مشران راټول کړه او ورته ووايه: ستاسو پلار، د اِبراهيم، اسحاق او يعقوب خُدائ پاک، ما ته ښکاره شو او ويې فرمائيل: ما خامخا ستاسو نګرانى وکړه او هغه څۀ مې هم وليدل چې په مِصر کښې درسره کيږى، ما وعده کړې ده چې زۀ به تاسو د مِصر د تکليف نه د کنعانيانو، حِتيانو، اموريانو، فرِزيانو، حِويانو او يبوسيانو مُلک ته بوځم، داسې مُلک ته چې شيدې او شات پکښې بهيږى. هغوئ به ستا خبره ومنى. تۀ او د اِسرائيلو مشران به د مِصر بادشاه ته لاړ شئ او هغۀ ته به ووايئ، ’د عِبرانيانو پلار مونږ سره مِلاو شوے دے. نو اوس مِهربانى وکړه، پرېږده چې مونږ د درېو ورځو مزل بيابان ته لاړ شو، ترڅو چې د خپل پلار دپاره قربانى وکړو.‘ خو زۀ پوهيږم چې د مِصر بادشاه به تاسو ته د تلو اِجازت نۀ درکوى، ترڅو چې د يوۀ زورور لاس په وسيله نۀ وى. زۀ به خپل لاس وغزوم او مِصر به په ټولو هغو حېرانوُنکو کارونو سره ووهم چې زۀ به يې هلته کوم؛ بيا به هغه تاسو خوشې کړى. زۀ به دا خلق د مِصريانو په نظر کښې نيک کړم، نو کله چې تاسو روانيږئ، نو تاسو به تش لاس نۀ ځئ. هره ښځه دې د خپلې ګاونډۍ او د هغې ښځې نه چې د هغې په کور کښې اوسيږى، د سپينو زرو او سرو زرو شيان او کپړې وغواړى، او په هغو سره خپل زامن او لوڼه سينګار کړئ. نو تاسو به مِصريان لوټ کړئ.“ b b v22 د اِسرائيلو د مِصر نه د مال‌دولت سره وتل د اِبراهيم سره د پلار هغه وعده پوره کوى چې په پېدايش ۱۵:۱۴ کښې ده.