2 राजाहरू 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹अगमवक्ता एलीशाले अगमवक्ताहरूका छोराहरूमध्ये एक जनालाई बोलाउनुभयो र भन्नुभयो, “आफ्नो लुगा पेटीमा सुर्क, यो तेलको भाँडा लेऊ, अनि रामोत-गिलादमा जाऊ। ²त्यहाँ पुगेपछि निम्शीका नाति, यहोशापातका छोरा येहूलाई खोज। भित्र गएर उसलाई उसका साथीहरूबाट उठाऊ, अनि भित्री कोठामा लैजाऊ।

³तेलको भाँडा लिएर उसको शिरमा खन्याऊ अनि भन, ‘हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: मैले तिमीलाई इस्राएलमाथि राजा अभिषेक गरेको छु।’ अनि ढोका खोलेर भाग—ढिलाइ नगर।”

⁴यसकारण त्यो जवान मानिस, अगमवक्ताको सेवक, रामोत-गिलादमा गयो। ⁵त्यहाँ पुगेपछि, सेनाका सेनापतिहरू सँगै बसिरहेका थिए। उसले भन्यो, “हे सेनापति, तपाईंको निम्ति मसँग एउटा सन्देश छ।” येहूले सोधे, “हामीमध्ये कसको निम्ति?” “हे सेनापति, तपाईंकै निम्ति।”

⁶येहू उठेर भित्र गए। ती जवान मानिसले तिनको शिरमा तेल खन्यायो र भन्यो, “हाम्रा पिता, इस्राएलका परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: ‘मैले तिमीलाई मेरा जनमाथि, इस्राएलमाथि राजा अभिषेक गरेको छु। ⁷तिम्रा मालिक आहाबको घरानालाई नष्ट गर, ताकि मेरा सेवक अगमवक्ताहरूको र मेरो सेवा गर्ने सबैको रगतको बदला म ईजेबेलसँग लिन सकूँ। ⁸आहाबको सारा घराना नष्ट हुनेछ। म इस्राएलमा आहाबका कमारा होस् वा स्वतन्त्र, हरेक पुरुषलाई नाश गर्नेछु। ⁹म आहाबको घरानालाई नबातका छोरा यारोबामको घरानाजस्तै र अहियाहका छोरा बाशाको घरानाजस्तै बनाउनेछु। ¹⁰अनि ईजेबेललाई चाहिँ यिज्रेलको जमिनमा कुकुरहरूले खानेछन्, र उसलाई गाड्ने कोही हुनेछैन।’” अनि त्यसले ढोका खोलेर भाग्यो।

¹¹येहू आफ्ना मालिकका अधिकारीहरूकहाँ निस्केर गए। एक जनाले सोध्यो, “सबै ठीकै छ? यो बौलाहा तिमीकहाँ किन आयो?” तिनले भने, “तिमीहरूले त्यो मानिस र उसको कुरा जान्दछौ।”

¹²तिनीहरूले भने, “त्यो त झूट हो! हामीलाई भन।” तिनले भने, “उसले मलाई भन्यो: ‘हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: मैले तिमीलाई इस्राएलमाथि राजा अभिषेक गरेको छु।’”

¹³तिनीहरूले हतार गरेर आ-आफ्ना खास्टा लिए र खाली खुड्किलामा तिनको मुनि ओछ्याए। अनि तिनीहरूले तुरही फुके र कराए, “येहू राजा भए!”

येहूले योराम र अहज्याहलाई मार्छन्

¹⁴निम्शीका नाति, यहोशापातका छोरा येहूले योरामको विरुद्धमा षड्यन्त्र रचे। योराम र सारा इस्राएलले आरामका राजा हजाएलको विरुद्धमा रामोत-गिलादको रक्षा गरिरहेका थिए, ¹⁵तर आरामका राजा हजाएलसँग लडाइँ गर्दा अरामीहरूले लगाएका घाउहरू निको पार्न राजा योराम यिज्रेलमा फर्केका थिए। यसैले येहूले भने, “यदि तिमीहरू सहमत छौ भने, यो कुरा यिज्रेलमा खबर गर्न सहरबाट कोही पनि नभागोस्।” ¹⁶येहू आफ्नो रथमा चढेर यिज्रेलतिर गए, जहाँ योराम बिरामी भएर पल्टिरहेका थिए। यहूदाका राजा अहज्याह योरामलाई भेट्न त्यहाँ ओर्लेर आएका थिए। ¹⁷यिज्रेलको धरहरामा उभिएको पहरेदारले येहूको हूल आइरहेको देखेपछि कराएर भन्यो, “मलाई मानिसहरूको एउटा हूल देखिन्छ।” योरामले हुकुम गरे, “एक जना घोडसवार ल्याओ। उसलाई तिनीहरूलाई भेट्न पठाऊ, र सोध्न लगाऊ, ‘शान्ति छ?’”

¹⁸घोडसवार येहूकहाँ गएर भन्यो, “राजा सोध्नुहुन्छ, ‘शान्ति छ?’” येहूले भने, “शान्तिसँग तिम्रो के सरोकार? मेरो पछिपछि आऊ।” पहरेदारले खबर गर्‍यो, “दूत तिनीहरूकहाँ पुग्यो, तर फर्किरहेको छैन।”

¹⁹राजाले दोस्रो घोडसवार पठाए। त्यो तिनीहरूकहाँ पुग्यो र भन्यो, “राजा सोध्नुहुन्छ, शान्ति छ?” येहूले जवाफ दिए, “शान्तिसँग तिम्रो के सरोकार? मेरो पछिपछि आऊ।”

²⁰पहरेदारले खबर गर्‍यो, “त्यो तिनीहरूकहाँ पुग्यो, तर फर्किरहेको छैन। रथ हाँक्ने तरिका निम्शीका छोरा येहूको जस्तो छ—तिनले बौलाहाले झैँ रथ हाँक्छन्।”

²¹योरामले हुकुम गरे, “मेरो रथ तयार गर।” रथ तयार भएपछि, इस्राएलका राजा योराम र यहूदाका राजा अहज्याह आ-आफ्ना रथमा चढेर येहूलाई भेट्न निस्के। तिनीहरूले यिज्रेली नाबोतको खेतमा येहूलाई भेटे।

²²येहूलाई देखेर योरामले सोधे, “येहू, शान्ति छ?” येहूले जवाफ दिए, “तिम्री आमा ईजेबेलका असंख्य वेश्यावृत्ति र टुनामुना जारी रहँदासम्म कसरी शान्ति हुन सक्छ?”

²³योरामले आफ्नो रथ फर्काएर भागे, र अहज्याहलाई कराएर भने, “अहज्याह, विश्वासघात!”

²⁴येहूले आफ्नो पूरा बलले धनु ताने र योरामको काँधको बीचमा हाने। काँडले तिनको मुटु छेड्यो, र तिनी आफ्नो रथमा ढले। ²⁵येहूले आफ्ना अधिकारी बिदकारलाई भने, “यसलाई उठाएर यिज्रेली नाबोतको खेतको जमिनमा फालिदेऊ। सम्झ, जब तिमी र म सँगै उसका बुबा आहाबको पछिपछि रथमा जाँदै थियौँ, तब हाम्रा पिताले उसको विरुद्धमा यो अगमवाणी दिनुभयो:

²⁶‘निश्चय नै हिजो मैले नाबोतको रगत र उसका छोराहरूको रगत देखेँ, हाम्रा पिता घोषणा गर्नुहुन्छ, र यही जमिनमा म तँलाई बदला दिनेछु।’ अब यसलाई उठाएर त्यही जमिनमा फालिदेऊ, हाम्रा पिताको वचनले भनेअनुसार।”

²⁷यहूदाका राजा अहज्याहले यो देखेर बेथ-हाग्गानको बाटोतिर भागे। येहूले तिनलाई खेद्दै हुकुम गरे, “त्यसलाई पनि हान!” तिनीहरूले इब्लामनेरको गूर जाने उकालोमा रथमै तिनलाई हाने, तर तिनी मगिद्दोसम्म भागेर गए र त्यहीँ मरे। ²⁸तिनका सेवकहरूले तिनलाई रथमा राखेर यरूशलेममा लगे, र दाऊदको सहरमा तिनका पुर्खाहरूसँगै तिनको चिहानमा गाडे। ²⁹(आहाबका छोरा योरामको एघारौँ वर्षमा अहज्याह यहूदामाथि राजा भए।)

ईजेबेलको विरुद्धमा पिताको वचन

³⁰येहू यिज्रेलमा आए। ईजेबेलले यो सुनेर आफ्ना आँखामा काजल लगाई, कपाल मिलाई, र झ्यालबाट बाहिर हेरी। ³¹येहू मूल ढोकाबाट भित्र आउँदा, त्यसले सोधी, “ए आफ्ना मालिकको हत्यारा जिम्री, शान्ति छ?” ^a a v31 ईजेबेलले येहूलाई “जिम्री” भनेर गिल्ला गर्छे—जिम्री एक जना सेनापति थिए, जसले इस्राएलको सिंहासन कब्जा गर्न आफ्नै राजाको हत्या गरे, र केही दिनभित्रै मरे; त्यसले येहूलाई विनाशमा पर्ने विश्वासघातीको संज्ञा दिँदैछे।

³²तिनले झ्यालतिर माथि हेरेर कराए, “मेरो पक्षमा को छ? को?” दुई-तीन जना नपुंसकहरूले तिनीतिर हेरे।

³³येहूले भने, “त्यसलाई तल खसालिदेऊ!” यसैले तिनीहरूले त्यसलाई तल खसालिदिए, र त्यसको केही रगत पर्खाल र घोडाहरूमा छर्कियो, अनि घोडाहरूले त्यसलाई कुल्चिमिल्ची गरे।

³⁴येहू भित्र गएर खाए र पिए, अनि भने, “त्यस श्रापित स्त्रीको बन्दोबस्त गरेर त्यसलाई गाडिदेऊ; किनकि त्यो राजाकी छोरी थिई।”

³⁵तिनीहरू त्यसलाई गाड्न गएका बेला, तिनीहरूले खप्पर, खुट्टा र हातका हत्केलाहरूबाहेक केही पाएनन्।

³⁶तिनीहरू फर्केर आए र येहूलाई बताए। तिनले भने, “हाम्रा पिताले आफ्ना सेवक तिश्बी एलियाद्वारा भन्नुभएको वचन यही हो: ‘यिज्रेलको जमिनमा कुकुरहरूले ईजेबेलको मासु खानेछन्। ³⁷ईजेबेलको लाश यिज्रेलको खेतमा मलजस्तै पल्टिरहनेछ, ताकि कसैले ‘यो ईजेबेल हो’ भन्न नसकोस्।’”