پيءُ ياهوءَ کي بادشاهه مسح ڪري ٿو

هڪ نوجوان نبي اسان جي پيءُ جي حڪم تي ياهو جي مٿي تي تيل هاري ڀڄي وڃي ٿو. ياهو چرين وانگر رٿ ڊوڙائي يزرعيل پهچي ٿو، يورام جي دل مان تير لنگهائي کيس نبوت جي ٻني ۾ اڇلائي ٿو، اخزياه کي ماري ٿو، ۽ ايزبل کي سندس دريءَ مان هيٺ اڇلائي ٿو. ڪتا سندس کوپڙي، پير ۽ هٿ ڇڏي وڃن ٿا.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3, 6–10, 12, 26, 36–37

باب 9.

اليشع نبيءَ نبين جي پٽن مان هڪڙي کي سڏي چيو تہ ”ڪمر ڪَسي، تيل جي هيءَ شيشي کڻي راموت جلعاد ڏانهن وڃ. اتي پهچي نمسيءَ جي پٽ يهوسفط جي پٽ ياهوءَ کي ڳولهه. اندر وڃي کيس سندس ساٿين مان اُٿاري پٺئين ڪمري ۾ وٺي وڃ.

تيل جي شيشي کڻي سندس مٿي تي ڍار ۽ چؤ تہ ’اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ مان توکي اسرائيل تي بادشاهه مسح ٿو ڪريان.‘ پوءِ دروازو کولي ڀڄي وڃ، دير نہ ڪج.“

سو اهو جوان، يعني نبيءَ جو نوڪر، راموت جلعاد ڏانهن ويو. اتي پهچڻ تي فوج جا سردار گڏجي ويٺا هئا. چيائين تہ ”اي سردار، مون وٽ تو لاءِ هڪ پيغام آهي.“ ياهوءَ پڇيو تہ ”اسان مان ڪنهن لاءِ؟“ وراڻيائين تہ ”اي سردار، تو لاءِ.“

ياهو اُٿي اندر ويو. جوان سندس مٿي تي تيل ڍاريندي چيو تہ ”اسان جو پيءُ، اسرائيل جو خدا، ٿو فرمائي تہ ’مان توکي پنهنجي قوم اسرائيل تي بادشاهه ٿو مسح ڪريان. تون پنهنجي مالڪ اخيب جي گهراڻي کي ماري ڇڏ، تہ جيئن مان ايزبل کان پنهنجن نوڪرن نبين ۽ منهنجي خدمت ڪندڙ سڀني جي رت جو بدلو وٺان. اخيب جو سمورو گهراڻو مري ويندو. مان اخيب جي گهراڻي مان اسرائيل ۾ هر نر کي، ڇا غلام هجي ڇا آزاد، ڪٽي ڇڏيندس. مان اخيب جي گهراڻي کي نباط جي پٽ يربعام جي گهراڻي ۽ اخياه جي پٽ بعسا جي گهراڻي جهڙو ڪري ڇڏيندس. رهي ايزبل، تہ کيس يزريل جي ٽڪري ۾ ڪتا کائيندا ۽ دفنائڻ وارو ڪوبہ نہ هوندو.‘“ پوءِ هن دروازو کولي ڀڄي ويو.

ياهو پنهنجي مالڪ جي ڪامورن وٽ نڪري آيو. هڪڙي پڇيس تہ ”سڀ خير آهي؟ هي چريو تو وٽ ڇو آيو هو؟“ چيائين تہ ”اوهان انهيءَ ماڻهوءَ کي ۽ سندس ڳالهائڻ جي نموني کي ڄاڻو ٿا.“

چيائون تہ ”ڪوڙ آهي! اسان کي ٻڌاءِ.“ چيائين تہ ”مون کي هن هيئن چيو تہ ’اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ مان توکي اسرائيل تي بادشاهه مسح ٿو ڪريان.‘“

هنن تڪڙ ڪري هر هڪ پنهنجو چوغو کڻي ننگين ڏاڪڻين تي ياهوءَ جي هيٺان وڇايو. پوءِ توتاري وڄائي ڪوڪ ڪيائون تہ ”ياهو بادشاهه آهي!“

ياهو يورام ۽ احزياه کي ماري ڇڏي ٿو

نمسيءَ جي پٽ يهوسفط جي پٽ ياهوءَ يورام خلاف سازش ڪئي. يورام سڀني اسرائيلين سان گڏ ارام جي بادشاهه حزائيل کان راموت جلعاد جي نگهباني ڪئي هئي، پر بادشاهه يورام يزريل ڏانهن موٽي آيو هو، تہ جيئن ارام جي بادشاهه حزائيل سان وڙهندي ارامين کيس جيڪي ڦٽ ڏنا هئا، تن مان شفا حاصل ڪري. تنهنڪري ياهوءَ چيو تہ ”جيڪڏهن اوهان کي منظور آهي تہ شهر مان ڪنهن کي بہ نڪرڻ نہ ڏجو، متان يزريل ۾ خبر پهچائي.“ ياهو پنهنجي رٿ ۾ چڙهي يزريل ڏانهن روانو ٿيو، جتي يورام پيل هو. يهودا جو بادشاهه احزياه کيس ڏسڻ لاءِ هيٺ آيو هو. جڏهن يزريل جي بُرج تي بيٺل نگهبان ياهوءَ جي ٽولي کي ايندي ڏٺو، تڏهن ڪوڪ ڪري چيائين تہ ”مان ماڻهن جي هڪڙي ٽولي کي ڏسان ٿو.“ يورام حڪم ڏنو تہ ”هڪ گهوڙي سوار گهراءِ. کيس انهن کي ملڻ لاءِ موڪل ۽ چؤس تہ ’ڇا سلامتي آهي؟‘“

گهوڙي سوار ياهوءَ وٽ پهچي چيو تہ ”بادشاهه ٿو پڇي تہ ’ڇا سلامتي آهي؟‘“ ياهوءَ وراڻيو تہ ”تنهنجو سلامتيءَ سان ڪهڙو واسطو؟ منهنجي پٺيان اچي بيهه.“ نگهبان خبر ڏني تہ ”قاصد انهن وٽ پهتو آهي پر موٽي نہ ٿو اچي.“

بادشاهه ٻيو گهوڙي سوار موڪليو. هن انهن وٽ پهچي چيو تہ ”بادشاهه ٿو پڇي تہ ڇا سلامتي آهي؟“ ياهوءَ وراڻيو تہ ”تنهنجو سلامتيءَ سان ڪهڙو واسطو؟ منهنجي پٺيان اچي بيهه.“

نگهبان خبر ڏني تہ ”هو انهن وٽ پهتو آهي پر موٽي نہ ٿو اچي. رٿ هلائڻ جو نمونو نمسيءَ جي پٽ ياهوءَ جهڙو آهي، هو چريي وانگر رٿ ٿو هلائي.“

يورام حڪم ڏنو تہ ”منهنجي رٿ جوڙيو.“ جڏهن رٿ تيار ٿي ويئي، تڏهن اسرائيل جو بادشاهه يورام ۽ يهودا جو بادشاهه احزياه هر هڪ پنهنجي رٿ ۾ ياهوءَ سان ملڻ لاءِ نڪتو. کيس يزريلي نبوت جي ٻنيءَ تي مليا.

ياهوءَ کي ڏسي يورام پڇيو تہ ”ياهو، سلامتي آهي؟“ هن وراڻيو تہ ”جيستائين تنهنجي ماءُ ايزبل جون بيشمار زناڪاريون ۽ جادوگري هلي رهيون آهن، تيستائين ڪهڙي سلامتي؟“

يورام موڙو کائي ڀڄندي احزياه کي سڏي چيائين تہ ”دغا، اي احزياه!“

ياهوءَ پنهنجي پوري زور سان ڪمان ڇڪي يورام کي ڪلهن جي وچ ۾ هنيو. تير سندس دل مان لنگهي ويو ۽ هو پنهنجي رٿ ۾ ڍهي پيو. ياهوءَ پنهنجي ڪامور بدقر کي چيو تہ ”کيس کڻي يزريلي نبوت جي ٻنيءَ جي ٽڪري تي اڇلائي ڇڏ. ياد ڪر، جڏهن تون ۽ مان گڏجي سندس پيءُ اخيب جي پٺيان رٿن ۾ سوار هئاسين، تڏهن اسان جي پيءُ هن تي هيءَ وحي ڪئي هئي تہ

’ضرور مون ڪالهه نبوت جو رت ۽ سندس پٽن جو رت ڏٺو، اسان جو پيءُ ٿو فرمائي، ۽ مان توکي هن ئي ٽڪري تي بدلو ڏيندس.‘ هاڻي کيس کڻي انهيءَ ٽڪري تي اڇل، جيئن اسان جي پيءُ جي ڪلام موجب چيو ويو هو.“

يهودا جي بادشاهه احزياه اهو ڏسي بيت-هجان واري رستي کان مٿي ڀڄي ويو. ياهوءَ سندس پيڇو ڪندي حڪم ڏنو تہ ”کيس بہ ماريو!“ هنن يبلعام وٽ گور جي چڙهائيءَ تي کيس رٿ ۾ ڌڪ هنيو، پر هو مجدو ڏانهن ڀڄي ويو ۽ اتي مري ويو. سندس نوڪر کيس رٿ ۾ يروشلم وٺي ويا ۽ داؤد جي شهر ۾ سندس ابن ڏاڏن سان گڏ سندس قبر ۾ دفنايائون. (احزياه اخيب جي پٽ يورام جي يارهين سال ۾ يهودا تي بادشاهه ٿيو هو.).

ايزبل خلاف پيءُ جو ڪلام

ياهو يزريل پهتو. ايزبل اها ڳالهه ٻڌي، اکين ۾ سرمو لڳائي، وار سنواري، دريءَ مان ٻاهر نهاريائين. جڏهن ياهو دروازي مان گذري آيو، تڏهن پڇيائينس تہ ”اي زمري، پنهنجي مالڪ جا قاتل، ڇا سلامتي آهي؟“ ^a

هن مٿي دريءَ ڏانهن نهاري ڪوڪ ڪئي تہ ”مون سان ڪير آهي؟ ڪير؟“ ٻه ٽي خواجه سرا هن ڏانهن ٻاهر نهاريائون.

ياهوءَ چيو تہ ”کيس هيٺ اڇلايو!“ سو هنن کيس هيٺ اڇلايو، ۽ سندس ڪجهه رت ڀت ۽ گهوڙن تي ڇنڊجي ويو، جڏهن گهوڙن کيس لتاڙيو.

ياهو اندر وڃي کائي پي ورتو، پوءِ چيائين تہ ”انهيءَ لعنتي عورت جو بندوبست ڪريو ۽ کيس دفنايو، ڇاڪاڻ تہ هوءَ بادشاهه جي ڌيءَ هئي.“

جڏهن کيس دفنائڻ ويا، تڏهن کين رڳو کوپڙي، پير ۽ هٿن جون تريون مليون.

هنن موٽي ياهوءَ کي ٻڌايو. هن چيو تہ ”هي اسان جي پيءُ جو ڪلام آهي، جيڪو هن پنهنجي نوڪر ايليا تشبيءَ جي واسطي فرمايو هو تہ ’يزريل جي ٽڪري ۾ ڪتا ايزبل جو گوشت کائيندا. ايزبل جو لاش يزريل جي ٻنيءَ تي گوبر وانگر پيل هوندو، ايتري قدر جو ڪير بہ چئي نہ سگهندو تہ ”هيءَ ايزبل آهي.“‘“